Σε οτιδήποτε και αν θέλεις να κάνεις, πίσω του κρύβεται ένας κώδικας. Μια διαδικασία που εμφανίζεται στην αρχή σαν κάτι που χρειάζεται να γίνει και στην συνέχεια εξελίσσεται. Συνήθως σε κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που ήταν όταν ξεκίνησε.
Η κάθε διαδικασία είναι κάπως περίεργη για να μην πω σχιζοφρενική.
Και αυτό γιατί μετά από κάποιο διάστημα θα αμφιταλαντεύεται διαρκώς μεταξύ πόνου και απόλαυσης.
Οτιδήποτε και αν επιλέξεις.
Ποια Διαδικασία Επιλέγεις;
Αν επιλέξεις την διαδικασία της αδράνειας ή της στασιμότητας, προφανώς και στην αρχή θα υπάρχει απόλαυση. Για να είμαστε και ειλικρινής, σε κανέναν δεν αρέσει να λιώνει στην κούραση, την πίεση και το ρίσκο της αβεβαιότητας.
Όσο περισσότερο όμως μένεις στάσιμος και κάνεις τα ίδια και τα ίδια, η ρουτίνα έρχεται και πέφτει στο κεφάλι σου σαν μετεωρίτης. Η ρουτίνα και το βολικό γίνονται και αυτά μια μορφή πόνου.
Μετά από κάποιο διάστημα θέλεις κάτι διαφορετικό, το αίσθημα του ενθουσιασμού που νιώθεις όταν ξεκινάς κάτι καινούργιο.
Εκτός της ανάγκης που αισθάνεσαι όμως για κάτι καινούργιο, η στασιμότητα ατροφεί τους μύες των ικανοτήτων σου. Έτσι και αλλιώς, αν δεν εξερευνείς συνεχώς νέα όρια, δεν πρόκειται ποτέ να γνωρίσεις ποια είναι τα δικά σου και τι μπορείς να καταφέρεις.
Υπάρχει όμως και η άλλη όψη.
Αν αποφασίσεις να πάρεις την οδό της εξέλιξης και της προόδου, το τίμημα είναι και αυτό με την σειρά του μεγάλο.
Αμφιβολίες, σκληρή δουλειά και δείχνει να μην έχει τέλος και μια διαδρομή που ο προορισμός της τις περισσότερες φορές είναι ένα θολό τοπίο που μόνο η φαντασία σου και το όραμα που έχεις θα μπορούν να βλέπουν.
Όμως και η απόλαυση είναι παρόν κα μάλιστα έντονη.
Όταν εξελίσσεσαι, είσαι διαρκώς ένα παιδί που μαθαίνει από την αρχή πως δουλεύει και η παραμικρή λεπτομέρεια. Δεν προλαβαίνεις, προφανώς, να βαρεθείς, αφού όλα τρέχουν με ταχύτητες που ούτε εσύ ο ίδιος μπορείς να κατανοήσεις και πολλές φορές να φτάσεις.
Θα ρωτήσεις τώρα εύλογα ποια είναι η διαφορά.
Στο δικό μου μυαλό η διαφορά είναι απλή. Στο μακροπρόθεσμο.
Βραχυπρόθεσμα είναι όλα απλά. Ασχολείσαι για λίγο μαζί τους, χαίρεσαι με το καινούργιο και την ανακάλυψη νέων τρόπων δουλειάς ή σκέψης και όλα λειτουργούν ρολόι.
Όμως το τίμημα της ανάπτυξης είναι πονηρό.
Είναι όπως όταν έχεις έναν αλτήρα μικρού βάρους. Αν κάποιος σου ζητήσει να κάνεις 5 ή 10 επαναλήψεις, τότε είναι όλα ωραία. Αν όμως ζητήσει να κάνεις 100 ή 1000 τότε το πράγμα αλλάζει.
Έτσι και με το τίμημα ή τις θυσίες που απαιτούνται. Συνήθως δεν είναι κάτι τραγικό.
Θα χάσεις λίγες ώρες από τον ύπνο σου, θα πάρεις μια δύσκολη απόφαση, θα χρειαστεί να κάνεις μια δραστηριότητα που δεν σου αρέσει και τόσο, δεν θα πας για έναν καφέ με τους δικούς σου ανθρώπους.
Όταν όμως αυτό χρειαστεί να το κάνεις χιλιάδες φορές το βάρος του πολλαπλασιάζεται. Ειδικότερα αν τα αποτελέσματα της δουλειάς σου δεν έχουν κάνει ακόμα την εμφάνιση τους.
Και αυτό είναι πόνος. Ο πόνος της αφοσίωσης, της δέσμευσης και της υπευθυνότητας, απέναντι σε ένα όραμα που ακόμα βρίσκεται πάνω σε ροζ συννεφάκια.
Η κάθε διαδικασία λοιπόν, δεν έχει ούτε απόλαυση ούτε πόνο.
Έχει και τα δύο.
Η Τέχνη του να Απολαμβάνεις την Διαδικασία
Έτσι όπως το έχω στο δικό μου μυαλό, η απόλαυση βρίσκεται στον τρόπο που εξελίσσεσαι και ο πόνος σε όλα αυτά που χρειάζονται να συμβούν για να εξελιχθείς.
Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που όταν η διαδικασία σταματούσε να είναι απολαυστική, τα παρατούσαν.
Την στιγμή που νιώθουμε πόνο, συνήθως είναι νοητικός.
Είναι η πειθαρχία, το έξτρα χιλιόμετρο που χρειάζεται να κάνουμε. Eίναι η εφευρετικότητα που πρέπει να βάλουμε να δουλέψει για να βρούμε λύση σε κάποιο πρόβλημα, όλες οι δύσκολες επιλογές που πρέπει να κάνουμε.
Είναι το αποθεματικό που πρέπει να προσθέσουμε στην εμπειρία για να την κερδίσουμε. Γιατί με την εμπειρία κερδίζεις αυτοπεποίθηση και αντοχή, όπως μπορείς να δεις στο παρακάτω βίντεο:
Μέχρι τότε χρειάζεται θάρρος και κότσια για να αντέξεις.
Η απόλαυση όμως, δεν έρχεται μόνο με την εξέλιξη και την επίτευξη στόχων. Έτσι και αλλιώς, δεν θέλει και πολύ να κολλήσει το πόδι σου στο γκάζι και να βάζεις στόχους τον ένα μετά τον άλλο.
Η απόλαυση έρχεται με μια μορφή επίγνωσης πως ο πράξεις σου έχουν θετικό ισοζύγιο στην ζωή σου. Πως κρατάς το τιμόνι και κάνεις ότι καλύτερο μπορείς για να δημιουργήσεις ποιοτικότερες βάσεις στην καθημερινότητα σου.
Ακόμα, η απόλαυση από την διαδικασία δεν θα είναι μόνιμη. Τουλάχιστον όχι μέχρι να δημιουργήσεις τις δομές ώστε αυτό που δημιούργησες να είναι ένα ποιοτικό σύνολο που ικανοποιεί να κριτήρια σου.
Όπως και να έχει, όταν απολαμβάνεις την διαδικασία, πιθανότατα να έχει παρεξηγηθεί.
Δεν σημαίνει πως η διαδικασία θα είναι συνεχώς μια παιδική χαρά, με χαμόγελα, πάρτι και προσπάθεια μόνο όταν γίνεται σεισμός.
Όταν απολαμβάνουμε την διαδικασία, μπορεί να σημαίνει πολλά γα τον καθένα, όμως το κυριότερο είναι πως έχουμε αποδεχτεί το τίμημα που χρειάζεται να πληρώσουμε και κυρίως, το όραμα μας προσφέρει ενθουσιασμό.
Έναν ενθουσιασμό που ενισχύεται από μπόλικο ρεαλισμό. Τουλάχιστον, όταν απολαμβάνουμε την διαδικασία.
Τα επόμενα καλύτερα άρθρα που μπορείς να διαβάσεις:
- Γιατί οι Δραστηριότητες σου Εκτός Δουλειάς Καθορίζουν την Παραγωγικότητα σου
- Εγκέφαλος και Παραγωγικότητα: Πως Συνδέονται Μεταξύ τους;
Εάν σε κούρασε η ρουτίνα και επιθυμείς να κάνεις μερικές αλλαγές, δες εδώ.
Περιμένω την οποιαδήποτε απορία σου εδώ.
Να είσαι καλά και καλές Γιορτές
