Σε αυτό το άρθρο θα θυμηθούμε τους πιο δυνατούς τελικούς σε όλη την ιστορία της διοργάνωσης.

#1. AC Milan 4-1 Ajax – 1969

Ο Ajax έγινε ο πρώτος ολλανδικός σύλλογος που συμμετείχε σε τελικό του τότε Ευρωπαϊκού Κυπέλλου το 1969, αλλά παρόλο που διέθετε τον Johan Cruyff, μεγάλο παίκτη με εξαιρετικές ικανότητες, μπήκε στο παιχνίδι(στο Santiago Bernabeu – όπου διεξήχθη ο αγώνας), ως αουτσάιντερ.

Η Milan ήταν μια ομάδα – φόβητρο, έχοντας κερδίσει τους προηγούμενους δύο πρωταθλητές καθ ‘οδόν προς τον τελικό, και με το ταλέντο του Gianni Rivera και του Pierino Prati στην επίθεση, φαινόταν ότι θα κέρδιζε το δεύτερο της Ευρωπαϊκό Κύπελλο. Η ιταλική ομάδα δεν θα απογοητεύσει.

Ο Ajax βρέθηκε να χάνει ήδη με 2-0 στο ημίχρονο. Το τελικό σκορ ήταν 4-1 με τον Prati να σημειώνει hat-trick.

Ο Ajax κατάφερε να σημειώσει μόνο ένα τέρμα, έτσι η βραδιά αυτή ανήκε στην Milan.

Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Ajax κέρδισε 3 συνεχόμενα Ευρωπαϊκά Κύπελλα, το 1971, 1972 και 1973, έχοντας μια από τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών. Με την νίκη της σε αυτόν τον τελικό η Milan έγινε η δεύτερη ομάδα που είχε τότε 2 νίκες, μαζί με την Real Μαδρίτης.

#2. Barcelona 3-1 Manchester United – 2011

Σε μια επανάληψη του τελικού του Champions League του 2009, η Manchester United ήρθε αντιμέτωπη με την Barcelona στο Wembley, έχοντας στο μυαλό τους την εκδίκηση για την προηγούμενη ήττα με 2-0 από τους Καταλανούς.

Παρά το καλό ξεκίνημα η ομάδα του Sir Alex Fergusson κατατροπώθηκε από το παγκόσμιας κλάσης ποδόσφαιρο της εκπληκτικής Barcelona, με τον Messi και τον Villa να σκοράρουν. Ο ίδιος ο Fergusson δήλωσε πώς δεν είχε αντιμετωπίσει ποτέ ξανά στην καριέρα του καλύτερη ομάδα.

Εκείνη την χρονιά η Barcelona ήταν στο κορυφαίο σημείο της δύναμης της, χτίζοντας πάνω στις ήδη επιτυχημένες 3 προηγούμενες σεζόν με προπονητή τον Guardiola.

#3. Celtic 2-1 Inter Milan – 1967

Το 1967 ήταν η χρονιά που η Σκωτσέζικη Celtic κέρδισε τα πάντα. Το πρωτάθλημα της Σκωτίας, το Κύπελλο και το Scottish League Cup και στη συνέχεια ο τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.

Ο τελικός με την Inter διεξήχθη στην Λισαβόνα. Από την μία η άκρως επιθετική Celtic και από την άλλη η αμυντική Inter, η οποία κατάφερε και πήρε νωρίς το προβάδισμα. Το επιθετικό ποδόσφαιρο της Celtic έφερε αποτέλεσμα χαρίζοντας της την νίκη με 2-1.

Ο προπονητής της Celtic, Jock Stein, δήλωσε μετά τον αγώνα: “Τα καταφέραμε παίζοντας ποδόσφαιρο. Καθαρό, όμορφο, εφευρετικό ποδόσφαιρο” και συνέχισε: “Δεν υπήρχε καμία αρνητική σκέψη μέσα στο μυαλό μας”.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι και οι 11 παίχτες εκείνης της ομάδας ήταν Σκωτσέζοι και μάλιστα ήταν όλοι γεννημένοι σε ακτίνα 50 χιλιομέτρων από την πόλη της Γλασκόβης, κάτι που πλέον θεωρείται απίθανο να ξανασυμβεί.

#4. Manchester United 4-1 Benfica – 1968

Η Manchester United, με αυτή την νίκη, έγινε ο πρώτος Αγγλικός σύλλογος που κέρδισε το Κύπελλο Πρωταθλητριών, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι κατάφεραν να χτίσουν ξανά την ομάδα 10 χρόνια μετά το τραγικό αεροπορικό δυστύχημα, που στοίχισε την ζωή 8 παικτών της ομάδας και αρκετών μελών του προσωπικού στο Μόναχο το 1958.

Η United του Bobby Charlton και του George Best σκόραρε 3 γκολ στην παράταση κερδίζοντας έτσι την Benfica, του μεγάλου Eusebio.

Ο Charlton, ο οποίος είχε επιζήσει από το δυστύχημα, στην αυτοβιογραφία του γράφει ότι μετά από αυτή την νίκη ένιωσε ότι τελείωσε κάτι που κυριαρχούσε στην ζωή τους για πολύ καιρό και πώς μετά τον αγώνα πήγε στα αποδυτήρια και “κατέβασε δύο μπουκάλια μπύρα”.

#5. Real Madrid 4-3 Stade de Reims – 1956

Αυτός ήταν ο πρώτος τελικός κάτι που αυτομάτως τον καθιστά ιστορικό. Ο αγώνας διεξήχθη στο Parc des Princes του Παρισιού και όσοι βρέθηκαν εκεί παρακολούθησαν έναν αγώνα θρίλερ με 7 συνολικά γκολ και εξαιρετικό ρυθμό.

Με τελικό σκορ 4-3 η Real του Alfdredo di Stefano στέφθηκε πρώτη Κυπελλούχος Ευρώπης, κάτι που επανέλαβε 5 συνεχόμενες φορές έως το 1960.

#6. AC Milan 4-0 Barcelona – 1994

Πριν ξεκινήσει ο αγώνας όλοι θεωρούσαν ότι νικήτρια θα είναι η Barcelona. Η Milan ήταν αουτσάιντερ, δεν είχαν νίκη στην Serie A για 6 συνεχόμενα παιχνίδια και είχε εκτός αποστολής τον Franco Baresi και τον Alessandro Costacurta λόγω τιμωρίας, καθώς και τους τραυματίες Marco Van Basten και Gianluigi Lentini.

Από την άλλη η “Dream Team” Barcelona του μεγάλου Romario, του Guardiola και του Stoichkov, με προπονητή τον Cruyff, ήταν στα καλύτερα της. Η Μίλαν καθάρισε το παιχνίδι από την αρχή, ενώ στο 60ο λεπτό διαμόρφωσε το 4-0 που ήταν και το τελικό σκορ.

Ο Cruyff δήλωσε μετά τον αγώνα “Δεν ήταν ότι παίξαμε άσχημα, ήταν ότι δεν παίξαμε καθόλου”.

#7. Benfica 5-3 Real Madrid – 1962

Η Benfica ήταν μια νέα ομάδα. Είχε κερδίσει την ίδια διοργάνωση το 1961 και διεκδικούσε ξανά το Κύπελλο. Η ομάδα του Ferenc Puskas άνοιξε το σκορ και προηγήθηκε με 2-0.

Στην Benfica όμως έπαιζε ένας νεαρός που έμελλε να αλλάξει τις ισορροπίες, ο Eusebio. Το τελικό σκορ ήταν 5-3 υπέρ της Benfica που στέφθηκε για δεύτερη φορά Κυπελλούχος Ευρώπης.

Ο προπονητής της – Bela Guttman, αποχώρησε από την ομάδα λίγο αργότερα λόγω οικονομικών διαφωνιών και δήλωσε ότι: “Ούτε σε εκατό χρόνια η Benfica δεν θα καταφέρει να γίνει ξανά πρωταθλήτρια Ευρώπης” και από ότι φαίνεται, σχεδόν 60 χρόνια μετά, η πρόβλεψη του ήταν σωστή.

#8. Manchester United 2-1 Bayern Munich – 1999

Ένας τελικός για τον οποίο δεν θα είχαμε πολλά να πούμε, αφού η Bayern προηγήθηκε με ένα γρήγορο γκολ και κέρδιζε έως το 84ο λεπτό της αναμέτρησης, ώσπου ο Fergusson έκανε δύο αλλαγές.

Έβαλε στο παιχνίδι τον Teddy Sheringham και τον Ole Gunnar Solskjaer. Πρώτος ο Sheringham σκόραρε το γκολ της ισοφάρισης και φαινόταν ότι ο αγώνας θα πάει στην παράταση, μέχρι που στο 3ο λεπτό των καθυστερήσεων ο Solskjaer σκόραρε το νικητήριο γκολ.

Το σφύριγμα της λήξης βρήκε τους παίκτες της Bayern θυμωμένους και τους παίκτες της United Πρωταθλητές Ευρώπης.

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο!

#9. Real Madrid 7-3 Eintracht Frankfurt – 1960

Ο πιο μονόπλευρος τελικός στην ιστορία του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου μπροστά σε ένα πλήθος πάνω από 127.000 θεατών στο Hampden Park της Γλασκόβης.

Η Eintracht Φρανκφούρτης πήρε προβάδισμα με τον Richard Kress, αλλά εκ των υστέρων, αυτό αποδείχθηκε λάθος. Το θηρίο ξύπνησε από το ύπνο! Η Real Μαδρίτης βρήκε δίχτυα επτά φορές.

Δύο από τους μεγάλους του παιχνιδιού, οι Ferenc Puskas και Alfredo Di Stefano ήταν ένας καταστροφικός συνδυασμός για την Eintracht, με τον Di Stefano να σημειώνει hat-trick. Η Real είχε εξασφαλίσει το τρόπαιο για πέμπτη συνεχόμενη φορά και έως τότε ο νέος θεσμός του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου δεν γνώριζε τίποτα άλλο παρά την κυριαρχία της Real Μαδρίτης.

#10. Liverpool 3-3 AC Milan (3-2 στα πέναλτι) – 2005

Μία από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές επιστροφές σε έναν από τους μεγαλύτερους τελικούς του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου όλων των εποχών, άφησε εμβρόντητους όσους ήταν αρκετά τυχεροί για να παρακολουθήσουν αυτά τα 120 λεπτά αγώνα.

“Δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να εξηγήσει τι συνέβη”, είπε αργότερα ο προπονητής της Milan, Carlo Angelotti και είχε δίκιο.

Δεν υπάρχει καμία εξήγηση για το πώς μια ομάδα που έχανε με 3-0 στο πρώτο ημίχρονο, κατάφερε και γύρισε το ματς και μάλιστα απέναντι σε μια Milan με μεγάλα αστέρια όπως ο Kaka, ο Andriy Shevchenko και ο Hernan Crespo.

Με 3 γκολ στο δεύτερο ημίχρονο η Liverpool, με μικρότερου βεληνεκούς παίκτες, οδήγησε το ματς στην παράταση και κατόπιν στα πέναλτι, όπου κέρδισε με 4-3. Φαίνεται πως στο ποδόσφαιρο(και όχι μόνο!) όλα είναι πιθανά.

Ο τελικός της φετινής σεζόν θα διεξαχθεί στο Ολυμπιακό Στάδιο του Κιέβου στις 26 Μαΐου. Ευχόμαστε να είναι ένας τελικός που θα αξίζει να συμπεριληφθεί σε μια λίστα σαν και αυτή!

Τα επόμενα καλύτερα άρθρα που μπορείς να διαβάσεις:

• 8 Στιλάτα Ανδρικά Μπρελόκ για να Μην Ξεχνάς Ποτέ τα Κλειδιά σου
• 10 Gadgets από τον James Bond που Ζηλέψαμε!

Όλοι μας έχουμε κάποιους ανθρώπους για πρότυπο, μαζί μας μπορείς να γίνεις εσύ – το πρότυπο σου.

Καλή συνέχεια

The post Champions League: 10 Αξέχαστοι Τελικοί Ποδοσφαίρου που Άφησαν Ιστορία appeared first on Men of Style.

Ήττες που μας κόλλησαν με την πλάτη καρφωμένη στο τοίχο σαν να πηγαίναμε σε εκτελεστικό απόσπασμα, νεκροί από συναισθήματα ή καλύτερα κυριευμένοι από απόγνωση.

Απόγνωση για το σήμερα και φόβο για το αύριο.

Είναι αυτές οι στιγμές που όσο και αν προσπαθείς και προσεύχεσαι για ανάκαμψη δεν βλέπεις φως στο τούνελ και νιώθεις ότι βυθίζεσαι σε μια κινούμενη άμμο χωρίς επιστροφή.

Σε καταλαβαίνω, το έχω βιώσει, όχι για μία ή δύο εβδομάδες αλλά για πολλά συναπτά έτη. Ξενυχτώντας ολόκληρες βραδιές, δημιουργώντας ατελείωτους μονολόγους που με έκαναν να αναρωτιέμαι συνεχώς.

Πότε επιτέλους θα ζήσω; Πότε θα ζήσω την ζωή που λαχταρώ;

Ανάμεικτα συναισθήματα απόγνωσης, θλίψης, οργής και φόβου να παίρνουν εναλλάξ την σκυτάλη αλλά και σπίθες αισιοδοξίας να γεννιούνται από τα χαλάσματα κινητοποιώντας με να ξεκινήσω πάλι από την αρχή.

Ήττα, απόρριψη και αποτυχία. Έννοιες παρεξηγημένες, τις οποίες διδαχτήκαμε από μικρά παιδιά να προσπερνούμε σαν αμαξοστοιχία εξπρές, μη δίνοντάς τους την πρέπουσα σημασία με σκοπό να μην πληγώσουμε τον εγωισμό μας.

Έννοιες που η κατανόηση και η διαχείριση τους αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο για την συναισθηματική ανάκαμψη της ύπαρξης μας.Έννοιες πάνω στις οποίες αφιερώθηκαν πολλά έτη φιλοσοφίας από ολόκληρο τον κόσμο.

Σύμφωνα με την κινέζικη κουλτούρα δημιουργήθηκε το γνωστό παγκοσμίως πλέον σύμβολο  Γιν Γιανγκ. Στο οποίο δόθηκαν κατά καιρούς αρκετές ερμηνείες.

Μια από αυτές ήταν και του Έλληνα φιλοσόφου Ηράκλειτου σύμφωνα με τον οποίο συμβολίζει το καλό και το κακό που βρίσκονται παντού σε διαφορετικές αναλογίες οι οποίες μεταβάλλονται συνεχώς και αλληλοσυμπληρώνονται για να διατηρηθεί το σύνολο-σύμπαν, δηλαδή η πραγματικότητα του καθενός, σε ισορροπία.

Χωρίς το ένα δεν υφίσταται το άλλο, αυτό που πρέπει να κάνει ο άνθρωπος είναι να βρει τη χρυσή τομή ανάμεσά τους. Δεν υπάρχει καλό χωρίς κακό και δεν υπάρχει κακό χωρίς μια δόση καλού. Κάθε εμπειρία που βιώνουμε κρύβει ένα μάθημα, το οποίο καλούμαστε να αποκωδικοποιήσουμε και να αφομοιώσουμε ώστε να οδηγηθούμε στην ανάκαμψη.

Η εμπειρία μπορεί να μην είναι θετική όμως η ερμηνεία που θα της δώσουμε έγκειται στην δική μας αντίληψη ώστε να μας δώσει το κίνητρο να συνεχίσουμε, λειτουργώντας ως εφόδιο στην μετέπειτα ζωή μας.

Πόσες φορές έχουμε γυρίσει την σκέψη μας στο παρελθόν και είπαμε «Ευτυχώς που είχαν έρθει έτσι τα πράγματα;» ενώ τότε αναστενάζαμε «Θεέ μου γιατί σε μένα;».

Η συναισθηματική ανάκαμψη που βιώνουμε είναι ανάλογη του πόνου που έχουμε υποστεί. Όσο πιο ισχυρό είναι το πλήγμα που δεχτήκαμε τόσο πιο δυνατοί επανερχόμαστε μετά από αυτό.

Είναι σαν το πνεύμα μας να ντύνει την προσωπικότητά μας με μια πιο δυνατή πανοπλία κάθε φορά. Όπου κάθε χτύπημα που δεχόμαστε και αντιμετωπίζουμε κάνει αυτή την πανοπλία να σμιλεύεται ακόμα πιο πολύ.

Όμως αυτό συχνά παίρνει αρκετό χρόνο για να ολοκληρωθεί.

Αλήθεια πόσο ψυχοφθόρο μπορεί να αποτελεί το χρονικό διάστημα μέχρι την πλήρη ανάκαμψη ενός ατόμου;

Η συναισθηματική ανάκαμψη είναι μια ικανότητα την οποία μπορείς να καλλιεργήσεις συνειδητά, τοποθετώντας σε, σε ένα διαρκή κύκλο προσωπικής εξέλιξης.

Το μόνο που θα χρειαστεί είναι να μάθεις να εφαρμόζεις κάποιες συγκεκριμένες ενέργειες οι οποίες με την πάροδο του χρόνου θα γίνουν όλο και πιο αυτοματοποιημένες.

Είσαι έτοιμος;

#1. Μπες σε Θέση Παρατηρητή

«Κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί από το ίδιο επίπεδο συνείδησης που το δημιούργησε» είπε ο Αlbert Εinstein.

Η δύναμη του να βγάζεις τον εαυτό σου από την προβληματική κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι βολιδοσκοπώντας την ως εξωτερικός παρατηρητής έχει πολλαπλά οφέλη.

Όμως πώς γίνεται κάτι τέτοιο;

Μπορείς απλά να φανταστείς τον εαυτό σου να βγαίνει από το σώμα σου και να αιωρείται ψηλά. Βλέποντας την κατάσταση από απόσταση δεν εμπλέκεσαι συναισθηματικά.

Δες το σαν μια βόλτα με ένα ελικόπτερο όπου η απόσταση θα σε κάνει να βλέπεις τον κόσμο σαν μικρογραφία από σπιτάκια και ανθρώπους που μοιάζουν με κινούμενες κουκίδες στον χάρτη.

Ενώ αν επέλεγες να εστιάσεις σε αυτήν, θα μπορούσες κάλλιστα να δεις ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα το οποίο θα ενεργοποιούσε την συναισθηματική σου φύση αρνητικά.

Η παρατήρηση των γεγονότων από εξωτερική σκοπιά θα βοηθήσει την συναισθηματική σου ανάκαμψη ταχύτερα διότι θα χαλαρώσει το νοητικό τμήμα του εγκεφάλου σου και θα στραφεί σε πιο δημιουργικές λύσεις.

Είμαι σίγουρος πως στο παρελθόν έχεις βρεθεί σε παρόμοια θέση, δηλαδή να δώσεις εσύ τις λύσεις που απαιτούνται σε προβληματικές καταστάσεις φίλων ή συναδέλφων σου οι οποίες φαίνονταν σε αυτούς βουνό.

Όμως εσύ όντας αποκομμένος συναισθηματικά τις διαχειρίστηκες με εξαιρετική διαύγεια.

Τις περισσότερες φορές η λύση βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας, όμως όταν τα συναισθήματά μας ελέγχουν τις αντιδράσεις μας εθελοτυφλούμε μέχρι αυτά να κοπάσουν.

Μην επιτρέπεις λοιπόν στα συναισθήματά σου να ορίσουν την έκβαση των καταστάσεων. Αντιθέτως απομονώσου από αυτά, δρώντας αποφασιστικά και γρήγορα.

#2. Κάνε την Ήττα Σύμμαχό σου

Κανένας άνθρωπος δεν γεννήθηκε με την επιτυχία να κυλάει στις φλέβες του. Όλοι οι πετυχημένοι ίδρωσαν, κόπιασαν και πόνεσαν για την κατάκτηση των προσωπικών τους ονείρων, αλλά κανείς δεν επέτρεψε στον εαυτό του να παραιτηθεί από μια αναποδιά.

Η δύναμη του σθένους ενός ανθρώπου αποκαλύπτεται στα δύσκολα. Είναι η στιγμή που πρέπει να σφίξεις τα δόντια και να αγκαλιάσεις πρώτα τον εαυτό σου και ύστερα την ήττα σου.

Η ήττα δεν καθορίζει ποιος είσαι αλλά η αντιμετώπιση σου προς αυτήν αντιπροσωπεύει την ποιότητα ζωής που υπηρετείς και πιστεύεις ότι σου αξίζει.

Η ανάκαμψη θεωρείται το τρίτο σκαλοπάτι που θα κληθείς να ανέβεις μετά από μια ήττα, προηγούνται αυτής, η αποδοχή και η αλλαγή.

Αυτά τα 3Α είναι που θα διαμορφώσουν τον χαρακτήρα σου, όπου με την σωστή σειρά έχουμε:

Αποδοχή – Αλλαγή – Ανάκαμψη.

Το πρώτο βήμα αντιμετώπισης μιας προβληματικής κατάστασης, μιας ήττας δηλαδή, είναι η αποδοχή της. Η αποδοχή δηλώνει συναισθηματική ωρίμανση, δηλαδή  τον κατευνασμό των συναισθημάτων σου μετά από τις τρικυμίες που έχεις υποστεί και την δυνατότητα που έχεις τώρα να τα διαχειριστείς.

Το δεύτερο βήμα είναι ότι έχοντας βιώσει τον πόνο σε μεγάλο βαθμό είσαι πλέον συνειδητοποιημένος για την αλλαγή που θέλεις να κάνεις και έχεις αποφασίσει τα συναισθήματα που θέλεις να χαρακτηρίζουν την ζωή σου.

Τέλος έρχεται το τρίτο βήμα, η ανάκαμψη. Όπως και η λύτρωση στις αρχαίες τραγωδίες, η οποία σε οπλίζει με συναισθηματικά και νοητικά εφόδια για παρόμοια μελλοντικά συμβάντα.

#3. Ανάπτυξε την Δύναμη της Ευγνωμοσύνης

Στα βιβλία όλων των θρησκειών γίνεται λόγος για την καταλυτική δράση που έχει μια αόρατη δύναμη, αυτή της ευγνωμοσύνης. Η ευγνωμοσύνη πραγματικά μπορεί να σου αλλάξει τρόπο σκέψης και ζωής.

Συνήθως ως ανθρώπινα όντα είμαστε άπληστοι και στον βωμό της επιτυχίας «θυσιάζουμε» με περιττή άνεση τα εφόδια ή τα αγαθά που μας δόθηκαν είτε εκ γενετής είτε που κάποτε κοπιάσαμε για να αποκτήσουμε, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι θα μας χαρίσουν την ψυχική γαλήνη που αναζητούσαμε.

Αυτό συμβαίνει γιατί ο ανθρώπινος νους ποτέ δεν επαναπαύεται και ψάχνει συνεχώς το κάτι παραπάνω, τον επόμενο στόχο ή αγαθό που θα κατακτήσει. Έτσι δημιουργούνται αισθήματα άγχους που μεταβιβάζουν τις σκέψεις μας στις μελλοντικές μας προσδοκίες.

Πώς όμως η ευγνωμοσύνη μπορεί να συμβάλει στην συναισθηματική μας ανάκαμψη;

Η ευγνωμοσύνη αλλάζει αυτό το σκηνικό επαναφέροντάς μας στην παρούσα στιγμή, όπου ως κατά το πλείστον έχουμε ότι χρειαζόμαστε για να ζήσουμε απαλλαγμένοι από πλασματικές ανάγκες.

Ερευνητικές ομάδες έχουν αποδείξει ότι η καθημερινή χρήση της ευγνωμοσύνης έχει θετικές επιρροές στην ψυχική και κατ’ επέκταση στην σωματική υγεία του ανθρώπου.

Αυξάνοντας τα επίπεδα τεσσάρων νευροδιαβιβαστών, της ντοπαμίνης, της σεροτονίνης, της ωκυτοκίνης και των ενδορφινών οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τα επίπεδα ευτυχίας, αισιοδοξίας, χαράς και παραγωγικότητας.

Μπορείς να ξεκινήσεις να εξασκείσαι στην ευγνωμοσύνη σιγά σιγά. Γράφε για αρχή σε καθημερινή βάση πέντε αγαθά υλικά ή μη για τα οποία είσαι ευγνώμων και καθώς τα γράφεις οραματίσου τα και άφησε όλα αυτά τα θετικά συναισθήματα που σου δημιουργούνται να ποτίσουν ολόκληρη την ύπαρξη σου.

Θα σου δώσω απλά παραδείγματα για να γίνει πιο κατανοητό.

Μπορείς να εκφράσεις την ευγνωμοσύνη σου για τον καθαρό αέρα που αναπνέεις ή για την καλή λειτουργιά της όρασης σου ή για το μεσημεριανό σου φαγητό μπορεί να το θεωρείς δεδομένο αλλά κάποιοι το στερούνται ή ακόμα και για ένα τηλεφώνημα που δέχτηκες από κάποιον φίλο σου που ήθελε να μάθει νέα σου.

Δεν είναι υπέροχο για τα πόσα πράγματα μπορεί να είναι κανείς ευγνώμων;

Κι όμως μπορεί να φαίνονται ασήμαντα όμως κρύβουν μια ιδιαίτερη μαγεία το καθένα ξεχωριστά. Πρέπει να κατανοούμε την σημασία των αγαθών που έχουμε, μόνο έτσι θα είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι.

#4. Κλείσε τις Πόρτες του Παρελθόντος

Δεν γίνεται να πατάς γκάζι και φρένο ταυτόχρονα και να έχεις την απαίτηση να φτάσεις στον προορισμό σου.

Έτσι, για να επέλθει η ανάκαμψη θα χρειαστεί να σταματήσεις τα πισωγυρίσματα, βάζοντας μια και καλή πλάτη στο παρελθόν. Είναι ανώφελο να αναπολείς καταστάσεις που έχουν γίνει μεμψιμοιρώντας για επιλογές που έκανες θελημένα ή άθελα σου και δεν μπορούν να διορθωθούν τώρα.

Διδάξου μέσα από αυτά τα μαθήματα του παρελθόντος και κόψε μια και καλή τους ομφάλιους λώρους που σε συνδέουν με συναισθηματικά γεγονότα που απομυζούν την ενέργεια σου.

Εστίασε την ενέργεια σου στο παρόν και στην οικοδόμηση του καινούργιου σου ονείρου, της καινούργιας σου ζωής, του καινούργιου σου εαυτού.

Τα επόμενα καλύτερα άρθρα που μπορείς να διαβάσεις:

• 11 Τρόποι να Γίνεις πιο Χαρισματικό Άτομο
• Πώς να Μεγιστοποιήσεις την Θέληση σου και να Μείνεις στην Τροχιά των Στόχων σου

Αν θέλεις να μάθεις περισσότερους τρόπους για να διαχειρίζεσαι την απόρριψη δες εδώ.

Θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλιά σου εδώ.

Καλή συνέχεια.

The post Συναισθηματική Ανάκαμψη: Η Μοναδική Ικανότητα να Γίνεσαι Καλύτερος Μετά από μια Ήττα appeared first on Men of Style.

Ανασφάλειες … Ποιες είναι και κατά πόσο σε επηρεάζουν;

Πιστεύω πως μια από τις μεγαλύτερες ανασφάλειες μας δεν είναι κάτι συγκεκριμένο αλλά ο φόβος μήπως δεν αρέσουμε σε κάποιον που μας αρέσει.

(Και αυτό συγκεκριμένο είναι αλλά τέλος πάντων)

Ο φόβος πως κάποιες από τις σκέψεις μας θα κάνουν μετωπική σε τοίχο.

Τι Παίζει Με Τις Ανασφάλειές Μου;

Αρέσω στους άλλους; Μπορώ να πετύχω αυτό που θέλω; Πως αισθάνομαι όταν κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέπτη;

Δύσκολες ερωτήσεις…

Ωστόσο, αυτό που ίσως δεν έχεις συνειδητοποιήσει ακόμα είναι πως οι υποθέσεις ή προβλέψεις που κάνεις για το πώς θα παρουσιαστείς στους άλλους συνήθως βγαίνουν πραγματικές.

Μην απορρίψεις ακόμα την ιδέα. Απλά συνέχισε να διαβάζεις.

Συνήθως οι ανασφάλειες μας δεν είναι απαραίτητο να είναι αληθινές ή όχι.

Έτσι και αλλιώς, τα στοιχεία που χρησιμοποιούμε για να καθορίσουμε την αξία μας σε κάθε περίσταση ποικίλουν.

Και μια και μιλάμε για αξία, δες στο παρακάτω βίντεο το πρώτο cine vlog του Men Of Style για την αξία.

Ο τρόπος όμως που βλέπουμε τον εαυτό μας και ο τρόπος που φανταζόμαστε πως θα εξελιχθεί μια συζήτηση ή το φλερτ, επηρεάζει τον τρόπο που θα παρουσιαστούμε.

Όταν αισθάνεσαι καλά με τον εαυτό σου, τα συναισθήματα που νιώθεις προβάλλονται από κάθε πτυχή της γλώσσας σώματος σου.

Όταν αισθάνεσαι καλά δεν μπορείς να το κρύψεις.

Και φυσικά συμβαίνει και το ακριβώς αντίθετο.

Συνεχώς προβάλουμε τις εσωτερικές μας πεποιθήσεις στους ανθρώπους γύρω μας.

Προβάλεις τις συγκεκριμένες πεποιθήσεις μέσω της συμπεριφοράς σου.

Η οπτική επαφή, το στήσιμο του σώματος σου και η τονικότητα είναι κάποιες συμπεριφορές που μαρτυρούν το πώς αισθάνεσαι με τον εαυτό σου και τους γύρω σου.

Οι άνθρωποι έχουν την τάση να παρατηρούν τον τρόπο που συμπεριφέρεσαι για να μπορέσουν να καταλάβουν πως θα σου συμπεριφερθούν.

Οι ανασφάλειες που πιθανώς έχεις για κάτι σου δηλώνουν κάτι πολύ απλό:

Έχεις λιγότερη αξία από κάποιον άλλο.

Και αυτό το προβάλεις συνεχώς.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι άλλοι να θεωρούν πως έχεις ακριβώς την ίδια αξία με αυτή που προβάλεις.

Όταν είσαι θετικός και χαλαρός και πιστεύεις πως οι άλλοι θα σε αποδεχτούν, επικοινωνεί περισσότερα από όσα πιστεύεις.

Έτσι και αλλιώς, για ποιο λόγο να σου δώσει κάποιος την σημασία που θα ήθελες αν εσύ ο ίδιος πιστεύεις πως δεν την αξίζεις;

Ακόμα, όταν πιστεύεις πως αξίζεις συγκεκριμένες συμπεριφορές και αντιμετώπιση, αυτός ο τρόπος σκέψης είναι ένα πολύ ισχυρό φίλτρο να αναγνωρίζεις ποιοι μπορούν να σου προσφέρουν αυτό που θέλεις.

Η υποθέσεις που κάνεις πως μπορεί να μην γίνεις αποδεχτός λειτουργούν ως ένα τούνελ που χρωματίζει τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι την πραγματικότητα.

Και εδώ ακριβώς έρχεται μια πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση:

Τι είναι αυτό που σε ανησυχεί περισσότερο πως θα παρατηρήσουν οι άλλοι πάνω σου που θα τους κάνει να σε απορρίψουν;

Πίσω από αυτή την ερώτηση όμως κρύβεται μια μεγάλη αλήθεια:

Οι άνθρωποι σιχαίνονται το αίσθημα της ανασφάλειας, όχι αυτό που σε κάνει να αισθάνεσαι ανασφαλής

Συνήθως όταν έχουμε μια ανασφάλεια, είναι λες και προσπαθούμε να κρύψουμε κάτι από τους άλλους.

Ένα χαρακτηριστικό που πιστεύουμε πως αν φανερωθεί θα σημαίνει για εμάς απόρριψη, μοναξιά και ντροπή.

Και αυτά τα συναισθήματα δεν είναι εύκολο να τα διαχειριστείς.

Το ποιο δύσκολο με τις ανασφάλειες μας δεν είναι τόσο ο τρόπος που θα παρουσιαστούμε στους άλλους.

Αυτό μπορεί να έχει κάποια βάση στο φλερτ ή σε μια συνέντευξη.

Όμως ανασφάλειες έχουμε όλοι. Όλοι έχουμε κρυμμένα μυστικά στο υπόγειο που ούτε εμείς θέλουμε να βλέπουμε.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μας επηρεάζουν.

Ωστόσο, οι ανασφάλειες που έχουμε κάνουν κάτι πολύ συγκεκριμένο:

Μας αποτρέπουν από το να αποδεχτούμε τον εαυτό μας.

Και αυτό είναι ίσως το σκληρότερο τίμημα που πληρώνουμε για τις ανασφάλειες μας.

Oι Ανασφάλειες Σε Κρατούν Στάσιμο: Γιατί Οι Άλλοι Δεν Ενδιαφέρονται Να Με Γνωρίσουν;

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στο φλερτ; Μάθε στο βίντεο ποιυ ακολουθεί.

Συνήθως οι ανασφάλειες μας στηρίζονται σε κάποια κοινά χαρακτηριστικά:

1. Σε μια έλλειψη που πιστεύουμε πως έχουμε.
2. Στις επιπτώσεις που θα έχει μια φτωχή απόδοση.
3. Όταν δεν ξέρουμε αν μπορούμε να διαχειριστούμε πετυχημένα μια κατάσταση σημαντική για εμάς.

(Μπορείς να προσθέσεις και κάποια άλλη)

Πάρε για παράδειγμα κάποιες από τις πιο συνηθισμένες ανασφάλειες που ίσως έχεις με τις γυναίκες:

1. Αν δεν θέλει να μου μιλήσει;
2. Δεν θα ξέρω τι να πω.
3. Αν με απορρίψει;
4. Αν νομίζει πως είμαι περίεργος;
5. Μήπως την ενοχλήσω;
6. Σίγουρα θα έχει σχέση.
7. Θα της αρέσω;

Όπως παρατηρείς, πολλές από τις ανασφάλειες μας έχουν κάποιο μοτίβο.

Και το μοτίβο στήνει ένα σκηνικό που δημιουργείται από κάποια στοιχεία:

• Πως βλέπεις τον εαυτό σου.
• Πως βλέπεις την γυναίκα.
• Πως βλέπεις τον εαυτό σου σε σύγκριση με την γυναίκα.
• Τι θέλεις να καταφέρεις.
• Πόσο σημαντικό είναι αυτό που θέλεις να καταφέρεις.
• Κατά πόσο πιστεύεις πως μπορείς να το καταφέρεις.
• Σε τι βαθμό θεωρείς πως μπορείς να προσπαθήσεις και να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό.

Ωστόσο, Οι Ανασφάλειες Στην Επικοινωνία Ή Το Φλερτ, Έχουν Κάποιες Συνέπειες:

• Προσπαθείς διαρκώς να κερδίσεις την αποδοχή.
• Ανησυχείς για τον τρόπο που ενδεχομένως σε κριτικάρουν.
• Αλλάζεις την άποψη σου για να είναι συμβατή με των άλλων.
• Περιμένεις την τέλεια στιγμή να μιλήσεις για να μην δείξεις αφελής.

Και η λίστα δεν έχει τελειωμό.

Όλοι έχουμε ανασφάλειες που μας κρατούν κλειδωμένους στο γνώριμο και το εύκολο.

Φοβόμαστε να διεκδικήσουμε αυτό που θέλουμε επειδή πολύ απλά η ήττα δεν είναι κάτι ευχάριστο.

Οι ανασφάλειες που σε κρατούν στάσιμο είναι κάτι που οφείλεις να εξαλείψεις λοιπόν. Δες εδώ το σχετικό βίντεο για όλα αυτά που σε κρατάνε πίσω.

Όμως να θυμάσαι:

Αν επιλέξεις να δημιουργήσεις κάτι τότε έχεις ήδη πετύχει επειδή δεν απέρριψες τον εαυτό σου.

Όταν ο Kasparov έχασε από τον Karpov το 1990, η ψυχολογία του ήταν πάτωμα.

Όταν τον ρώτησε ένα κοντινό του πρόσωπο πως θα διαχειριζόταν την έλλειψη αυτοπεποίθησης στους επόμενους αγώνες, εκείνος έδωσε μια απλή αλλά αποστομωτική απάντηση:

Θα προσπαθήσω να παίξω τις ίδιες κινήσεις που θα έπαιζα αν αισθανόμουν αυτοπεποίθηση

Ακόμα και οι πετυχημένοι έχουν ανασφάλειες και δαίμονες να αντιμετωπίσουν.

Απλά επιλέγουν να συμπεριφερθούν με διαφορετικό τρόπο.

Ένας Άνδρας Αξίας ποτέ δεν τα παρατάει, μέχρι να αποκτήσει αυτό που του αξίζει. Εάν έχεις δυσκολευτεί στις μέχρι τώρα σχέσεις σου και θέλεις να αποκτήσεις κάτι καλύτερο, δες αυτό.

Καλή συνέχεια

The post Οι Ανασφάλειες σε Κρατούν Στάσιμο Επειδή Συνεχίζεις να τις Πιστεύεις appeared first on Men of Style.

Στην αρχή νόμιζα πως η απόρριψη ήταν το μόνο που έπρεπε να ξεπεράσω.

Είχα ξεκινήσει ζητώντας αναπτήρα. Μου έδωσαν και στην συνέχεια παρατηρούσα τον εαυτό μου να φεύγει τρομαγμένος.

Από τότε πέρασαν 10 χρόνια και το θυμάμαι ακόμα.

Η μόνη σκέψη που υπήρχε στο μυαλό μου ήταν μια:

Θεέ μου… Αυτό παίζει στα σοβαρά. Ελπίζω να μην τα σκατώσω.

Όμως εκείνη την ημέρα πρόλαβα να πάρω κάποια πολύ σημαντικά μαθήματα από τα συναισθήματα μου.

Συναίσθημα: Φοβόμουν να δείξω τις λάθος προθέσεις για να μην παρεξηγηθώ.

Μάθημα #1: Δεν ήμουν σίγουρος για την άποψη που είχα για τον εαυτό μου με αποτέλεσμα να στηρίζομαι στις απόψεις των άλλων.

Μάθημα #2: Μην ζητάς τα λάθος πράγματα μόνο και μόνο για να κρύψεις τις προθέσεις σου. Μπορεί να τα πάρεις και μετά να μην ξέρεις τι να τα κάνεις.

Συναίσθημα: Ακατάσχετο άγχος λες και η Αποκάλυψη ήταν λίγα δευτερόλεπτα μακριά μου.

Μάθημα #3: Δεν μπορούσα να διαχειριστώ τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου.

Συναίσθημα: Τρόμος. Μια τόσο απλή πράξη σου προκαλεί την εμπειρία να πιστεύεις πως κάποιος άγνωστος αποφασίζει για την μοίρα σου.

Μάθημα #4: Οι γυναίκες δεν δαγκώνουν αλλά η ισχύς που έχει η απόρριψη πάνω σου είναι τεράστια.

Και ένα ακόμα…

Ο Δρόμος Προς Την Απόρριψη Δεν Ήταν Τόσο Σπάνιο Φαινόμενο

Ο κόσμος δεν εκφράζει εύκολα την γνώμη του ούτε τις απόψεις του. Και για να το κάνει, χρειάζεται πρώτα να αισθανθεί άνετα με το περιβάλλον και τους ανθρώπους μέσα σε αυτό.

Φοβόμαστε να δημιουργήσουμε μια φανταστική προστριβή με τον φόβο πως το αίτημα μας ή αυτό που θέλουμε δεν θα βρει ανταπόκριση.

Νόμιζα πως η απόρριψη από τις γυναίκες θα ήταν η μόνη δυσκολία που θα αντιμετώπιζα. Πίστευα πως η ζωή θα μου τα έφερνε όλα στρωτά και οι αποφάσεις που θα έπρεπε να πάρω στο μέλλον θα ήταν απλές.

Και όμως…

Η απόρριψη είναι η εξάσκηση που κάνεις για το πώς διαχειρίζεσαι τον εαυτό σου όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως περίμενες.

Και αυτό θα συμβεί πολλές φορές στην ζωή σου.

Δεν ξέρω τι πιστεύεις, όμως παρατηρώ συνεχώς ανθρώπους γύρω μου να αποφεύγουν να πάρουν ρίσκα. Και δεν μιλάω επαγγελματικά αλλά σε προσωπικό επίπεδο.

Όταν κάτι τους εκνευρίζει το κρατάνε μέσα τους, όταν θέλουν κάτι δεν το λένε ευθέως και το κρυφτό δεν σταματά ποτέ.

Σίγουρα δεν είναι απλό.

Όταν όμως προκαλείς τον εαυτό σου να βρεθεί μπροστά στην απόρριψη τον βάζεις πρόσωπο με πρόσωπο με την ενδεχόμενη ήττα.

Όμως κάνεις και κάτι ακόμα.

Αποφασίζεις να διεκδικήσεις.

Η Πρώτη Απόρριψη Ξεκίνησε

Ο φόβος που έχουμε για την απόρριψη είναι ο φόβος του μυαλού. Παίρνουμε πολύ σοβαρά τις σκέψεις μας.

Και αυτό είναι μόνο μια κουβέντα.

Στην συνέχεια τα πράγματα αλλάζουν. Όταν προσεγγίζεις και απορρίπτεσαι, δεν συμβαίνει μόνο αυτό.

Ο εαυτός σου περνά μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα από αμέτρητες μεταβατικές καταστάσεις συναισθηματικής έντασης.

Με λίγα λόγια δεν ξέρεις ακριβώς τι έχεις ζήσει.

Από την μια σκέφτεσαι

Ρε δεν με έφαγε τελικά ούτε έπαθα εγκεφαλικό.

Και από την άλλη

Πρέπει να είμαι μουγγός και άχρηστος. Δεν μπορώ να αρθρώσω.

Όμως το ταξίδι είναι πιο περίεργο. Σε αναγκάζει να πας βαθύτερα αν τελικά αποφασίσεις να μείνεις και να παλέψεις.

Στις πρώτες προσεγγίσεις πρέπει να φαινόμουν σαν τον πιτσιρικά στην Έκτη Αίσθηση.

Βασικά έβλεπα όντως φαντάσματα.

Οι σκέψεις μου ήταν τόσο έντονες και τις έπαιρνα τόσο στα σοβαρά όπου η πραγματικότητα έπεφτε στο κούτελο μου σαν βουητό και όχι σαν εικόνες και σκέψεις.

Και όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με την κάθε απόρριψη, στην αρχή, περνάς με βίαιο τρόπο από μια σειρά τρομακτικών συνειδητοποιήσεων.

Αρχικά συνειδητοποιείς με πολύ πρόχειρο τρόπο μια από τις μεγαλύτερες αλήθειες της ζωής που κανείς μας δεν θέλει να πιστέψει για κανένα λόγο.

Η επιτυχία δεν είναι σίγουρη, δεν είναι εύκολη και πως για να πετύχεις πρέπει να αποτύχεις.

Στην συνέχεια αρχίζεις και αμφιβάλεις για τον εαυτό σου. Δεν είσαι αρκετός, δεν έχεις την αυτοπεποίθηση που περίμενες και οι επικοινωνιακές σου δεξιότητες σέρνονται με ταχύτητα σαλιγκαριού.

Μετά αρχίζεις και νευριάζεις με όλα. Με τον εαυτό σου, με τους φίλους σου, με τις γυναίκες, με το σύστημα, με την ζωή.

Προσπαθείς απεγνωσμένα να ρίξεις κάπου το φταίξιμο σε μια προσπάθεια να ξελαφρώσεις τον εαυτό σου από την πίεση της ευθύνης.

Και μετά φοβάσαι. Δυνατά, σκληρά και ατόφια.

Όχι, το μέλλον δεν θα έχει ηλιόλουστες στιγμές για εσένα. Θα είναι μια σειρά από αποτυχίες που θα σου υπενθυμίζουν τις αδυναμίες σου και τα χαμένα χρόνια.

Μέχρι να αποφασίσεις πως δεν έχεις άλλη επιλογή μόνο αυτή που δίνεις στον εαυτό σου.

Όταν Η Απόρριψη Γίνεται Σύμμαχος

Μάθε πως να κάνεις την απόρριψη σύμμαχο στο παρακάτω βίντεο.

Στην συνέχεια, ξεκινά να σε ενδιαφέρει όχι μόνο η πιθανότητα της απόρριψης αλλά και πώς να την απενεργοποιήσεις και να την διαχειριστείς.

Για αυτό και οι πρώτες προσεγγίσεις παίρνουν τόση ώρα. Απλά κάθεσαι σαν άγαλμα και περιμένεις έναν κεραυνό να σε χτυπήσει στο κεφάλι μπας και κάνεις το βήμα.

Ακόμα, δεν έχεις ιδέα τι θέλεις να καταφέρεις.

Εκεί που το φλερτ ήταν κάτι απλό στο μυαλό σου, τώρα σου φαίνεται σαν μια πολύπλοκη μαθηματική εξίσωση, με μεταβλητές και χαοτικά συστήματα.

Μετά από λίγο όμως κάτι συμβαίνει.

Συνειδητοποιείς πως τα συναισθήματα δεν πρόκειται να φύγουν και πως όσο περισσότερο περιμένεις τόσο χειροτερεύουν.

Και κάνεις το βήμα.

Η πρώτη προσέγγιση δεν έχει καμία σχέση με καθαρή προσπάθεια. Είναι περισσότερο μια θολή εικόνα που τρεμοπαίζει.

Οι πληροφορίες που προσπαθείς να επεξεργαστείς είναι τόσες πολλές που το μυαλό σου πατάει αναγκαστικά pause για να μην το κάψεις.

Όμως βλέπεις και κάτι διαφορετικό.

Οι γυναίκες δεν είναι τελικά τόσο επιθετικές όσο περίμενες.

Παίρνεις θάρρος. Ανασκουμπώνεσαι και προσπαθείς την επόμενη φορά να διορθώσεις καταστάσεις.

Αποφασίζεις να βελτιώσεις τον τρόπο που μιλάς. Η φωνή σου να είναι πιο σταθερή και να μην τρεμοπαίζει, να μην κουνάς τα χέρια σου σαν τροχονόμος και να διατηρείς οπτική επαφή.

Το τεράστιο χάσμα ανάμεσα στο τι μπορείς να ελέγξεις και τι όχι, αρχίζει και γίνεται πιο ξεκάθαρο.

Αρχίζεις να καταλαβαίνεις πως ένα μεγάλο μέρος της επικοινωνίας με τους άλλους συνδέεται άμεσα με τον τρόπο που επικοινωνείς με τον εαυτό σου.

Και μπορεί να μην αποφύγεις 100% την απόρριψη αλλά μπορείς με κάποιες βελτιώσεις να επηρεάσεις το αποτέλεσμα.

Και τότε ξεκινά ένα ακόμα ταξίδι. Μια διαδρομή όπου ο πεσιμισμός αντικαθίσταται από την αισιοδοξία.

Και Τι Έγινε;

Με τον καιρό αρχίζεις να κατανοείς καλύτερα τις συναισθηματικές καταστάσεις, όχι μόνο τις δικές σου αλλά και των άλλων.

Παρατηρείς διαφορετικά την γλώσσα σώματος, τις κινήσεις των χεριών και τις εκφράσεις του προσώπου.

Εκεί που το μυαλό σου είχε χώρο μόνο για τι χρειάζεται να κάνεις για να γλυτώσεις ή να μην γίνεις ρεζίλι, τώρα γεμίζει αυτό το κενό με ψυχραιμία να επεξεργάζεσαι πιο εύκολα και πιο γρήγορα το περιβάλλον.

Μετά από λίγο, τα πράγματα αποκτούν μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Ξεκινάς να παρατηρείς τα χρονικά κενά στις προτάσεις των άλλων, πως τονίζουν συγκεκριμένες λέξεις και πως μεταβάλλεται η φυσιολογία ανάλογα με τα συναισθήματα που τους προκαλεί το κάθε θέμα συζήτησης.

Και προφανώς το σύστημα αλλάζει συνεχώς σαν ένας ζωντανός οργανισμός.

Όσο περισσότερο πράττεις ενάντια στον φόβο, ο φόβος μικραίνει και τον αντικαθιστά το θάρρος. Και όσο περισσότερο πράττεις με θάρρος τόσο περισσότερο διεκδικείς πιο άμεσα αυτό που θέλεις.

Και όσο περισσότερο διεκδικείς τόσο περισσότερο αυξάνεις τις πιθανότητες να κερδίσεις.

Καταλαβαίνεις πως οι λέξεις έχουν δύναμη και πως ο τρόπος που προβάλεις συναισθήματα επηρεάζει άμεσα τους άλλους.

Αν προβάλεις θυμό, ουδετερότητα ή νευρικότητα οι άλλοι κλειδώνουν πιο γρήγορα.

Και αισθάνεσαι πως η απόρριψη δεν ήταν τελικά τόσο μαύρο ή άσπρο.

Λάθη Και Αποτυχία

Ποια επικοινωνιακά λάθη σε οδηγούν στην απόρριψη; Μάθε ποια είναι αυτά.

Καμία σχέση το ένα με το άλλο.

Όταν αποτυγχάνουμε σε κάτι, αφήνουμε ένα μικρό δωμάτιο στο μυαλό μας για να ρίξουμε την ευθύνη σε παράγοντες που δεν έχουν σχέση με εμάς.

Η απόρριψη όμως είναι διαφορετική.

Περιλαμβάνει ένα δεύτερο άτομο να μας λέει κατάμουτρα όχι.

Η απόρριψη σημαίνει πως θέλαμε κάποιος να πιστέψει σε εμάς αλλά δεν το έκανε. Σημαίνει πως θέλαμε να αρέσουμε σε κάποιον αλλά τελικά δεν συνέβη.

Θέλαμε να βλέπει τα πράγματα όπως εμείς και πέσαμε σε ντουβάρι.

Η απόρριψη είναι προσωπική και φανερώνει κάτι απλό αλλά απίστευτα σημαντικό με λίγες δόσεις τρομακτικού.

Την σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας και κατά πόσο πιστεύουμε σε αυτόν.

Στην απόρριψη όποιον και να κατηγορήσεις δεν έχει καμία σημασία. Αν πιστέψεις πως άξιζες την απόρριψη τότε θα κατηγορήσεις τον εαυτό σου και θα πέσεις σε αυτολύπηση.

Αν πιστέψεις πως δεν σου άξιζε η απόρριψη θα κατηγορήσεις τον άλλο και θα νιώσεις θυμό και επιθετικότητα.

Και τότε πέφτεις στην μεγαλύτερη παγίδα. Θέλεις εκδίκηση. Φαντάζεσαι τον εαυτό σου πως είσαι εσύ αυτός που απορρίπτει τον άλλο.

Θέλεις να τον βάλεις στην θέση σου και να αισθανθεί όπως εσύ.

Να του δείξεις πόσο λάθος είναι, πόσο άδικο ήταν αυτό που έκανε.

Όμως Τι Ακριβώς Είναι;

Την απόρριψη την αντιλαμβανόμαστε ως μια κριτική αλλά στην ουσία είναι μια άποψη. Ο δρόμος προς την απόρριψη είναι δύσκολος.

Η απόρριψη μπορεί  να στηρίζεται στην διάθεση του άλλου, στις συνθήκες της στιγμής, στις γνώσεις του, στις εμπειρίες του, στην μόρφωση και την κουλτούρα του.

Και ίσως μια από τις σημαντικότερες εμπνεύσεις που ενδεχομένως ζήσεις είναι πως η απόρριψη δεν έχει πάντα σχέση με εσένα.

Οι μεταβλητές που παίζουν ρόλο είναι πολλές.

Και τότε καταλαβαίνεις πως στην εξίσωση μπαίνει ένα ακόμα στοιχείο: Το άτομο που γνωρίζεις.

Η συμπεριφορά σου και το άτομο που γνωρίζεις είναι και τα δύο πολύ σημαντικά στοιχεία.

Απλά δεν μπορούμε να δεχτούμε πως όταν μας αρέσει μια γυναίκα, αυτή η επιθυμία ίσως δεν είναι αμφίδρομη.

Μην γελιέσαι. Η απόρριψη δεν είναι ρομαντική ούτε ευγενική όταν συμβαίνει. Το « έχω σχέση » ή « σε βλέπω φιλικά » μετατρέπεται μέσα σε δευτερόλεπτα σε ένα μαμούθ που ξυπνά από τον αφανισμό και σε κυνηγά ανελέητα.

Και αν εν τέλει η απόρριψη είναι το χαμένο δισκοπότηρο μιας χρυσής εποχής που περιμένει στωικά να αναδυθεί, για ποιο λόγο την αποφεύγουμε παραδειγματικά;

Ο δικός μου λόγος ήταν απλός και καταλυτικός: Ο δρόμος προς την απόρριψη ήταν δύσκολος.

Φοβόμουν να φανερώσω τις δυνατότητες που είχα. Γιατί αν το έκανα θα σήμαινε μόνο ένα πράγμα.

Θα έπρεπε να τις αξιοποιήσω, να διεκδικήσω περισσότερα, να πιέσω τον εαυτό μου σε αχαρτογράφητες περιοχές.

Περιοχές που θα έπρεπε να δημιουργήσω από το μηδέν.

• Με ποιον τρόπο αποφάσιζα και με βάση ποια κριτήρια;
• Πόσο συχνά έπαιρνα αποφάσεις και πως αισθανόμουν αφού τις έπαιρνα;
• Πως αμφέβαλα για τον εαυτό μου και για ποιο λόγο;
• Πως αντιμετώπιζα τον εαυτό μου μετά από μια αποτυχία ή απόρριψη;
• Ο τρόπος που επικοινωνούσα με τους άλλους τι έλεγε για την προσωπικότητα μου;
• Πως διαχειριζόμουν την πίεση;

Είναι φοβερό το πως περνούν να χρόνια. Οι περισσότεροι συμπεριφερόμαστε λες και θα έχουμε καμιά εικοσαριά ζωές να πετύχουμε αυτό που θέλουμε.

Όμως, χωρίς να το καταλάβεις, ένα τεράστιο κενό δημιουργείται ανάμεσα στο όραμα που έχεις για τον εαυτό σου και την πραγματικότητα της ζωής.

Με λίγα λόγια, κάνουμε στον εαυτό μας ένα είδος αναισθησίας για να μην καταλάβει πως πουλήσαμε φθηνά τα όνειρα μας.

Όμως στο τέλος θα χρειαστεί να δώσουμε απάντηση σε κάποιες σοβαρές ερωτήσεις.

Τι χρειάζεται να κάνεις για να ζήσεις χωρίς να μετανιώνεις για χαμένες ευκαιρίες; Να μην φαίνεσαι όλο και πιο μικρός μπροστά στον καθρέφτη; Ο δρόμος προς την απόρριψη μπορεί να σε διδάξει πολλά.

Θέλεις να αποκτήσεις τώρα αυτό που σου αξίζει στον ερωτικό τομέα; Μην χάνεις χρόνο. Δες αυτό.

Βρες και διάβασε το βιβλίο μας Άνδρας Αξίας εδώ.

Καλή συνέχεια

The post Οδοιπορικό προς την Απόρριψη: Βρίσκοντας το Θάρρος να Σφάξεις τον Γολιάθ appeared first on Men of Style.

Μάλιστα, η απόσταση αυτή είναι πολύ πιθανό να έχει άμεση σχέση με το πώς εν τέλει αντιλαμβανόμαστε την ήττα και αποφασίζουμε να συνεχίσουμε.

Η κάθε ήττα ή απόρριψη είναι ικανή να μας χτυπήσει ακριβώς εκεί που πονάμε πιο πολύ.

Μπορεί να είναι η αυτοεκτίμηση μας, η εξωτερική μας εμφάνιση ή οποιαδήποτε άλλη αδυναμία θεωρούμε πως μας κυνηγά. Όμως, το να μπορείς να ανακάμψεις μετά από μια ήττα είναι εξίσου σημαντικό με την ίδια την νίκη.

Ήττα και ενδυναμώνοντας τους τρεις εαυτούς

Είναι πολλές φορές που έχουμε γίνει μάρτυρες ανθρώπων που μετά από μια σκληρή ήττα επιστρέφουν δυνατότεροι αντί να πέσουν και να μην σηκωθούν ξανά.

Τι κάνει τους συγκεκριμένους ανθρώπους πιο συναισθηματικά δυνατούς; Ποιες είναι οι εσωτερικές δυνάμεις που χρησιμοποιούν και μπορούν να αντιμετωπίζουν μια ήττα ή μια δυσκολία;

Μια σφαιρική προσέγγιση είναι πως έχουν αναπτυγμένους και τους τρεις εαυτούς τους. Όμως τι σημαίνει αυτό;

Όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με μια ήττα ή απόρριψη, υπάρχουν τρεις εαυτοί που εμπλέκονται. Είναι κάτι σαν τους καθρέπτες ενός τσίρκου. Ο καθένας από αυτούς, σου παρουσιάζει μια διαφορετική αντανάκλαση του εαυτού σου.

Τι περιμένεις από τον εαυτό σου

Το τι περιμένεις από τον εαυτό σου μετά από μια ήττα είναι ο πρώτος καθοριστικός παράγοντας για το πώς θα την διαχειριστείς.

Το τι περιμένεις από τον εαυτό σου είναι η φήμη που έχεις για τον εαυτό σου.

Όταν έχεις εμπιστοσύνη στις ικανότητες σου, περιμένεις όχι μόνο να πάνε τα πράγματα καλά αλλά κυρίως πως θα μπορέσεις να ανταποκριθείς των περιστάσεων που εσύ θέτεις και προσεγγίζεις.

Όταν πιστεύεις πως έχεις τα απαραίτητα εφόδια μπορείς να ανακάμψεις πιο γρήγορα μετά από μια ήττα.

Όταν συμβαίνει αυτό, μετατοπίζεις την προσοχή σου από το τι πήγε στραβά ή ενδεχομένως έχασες και εστιάζεις στο τι χρειάζεται να κάνεις για να ξεπεράσεις την ήττα.

Όταν συγκεντρώνεσαι στην ήττα και όχι στα επόμενα βήματα μεγαλώνεις τις αρνητικές εικόνες που συνδέονται με την κατάσταση και η αυτοπεποίθηση σου πέφτει κατακόρυφα.

Όταν συγκεντρώνεσαι στο τι έχασες τόσο περισσότερο το αίσθημα του άγχους και της πίεσης αυξάνεται. Όταν όμως συγκεντρώνεσαι στις καλύτερες κινήσεις που μπορείς να κάνεις από εδώ και πέρα, το μυαλό σου στρέφεται σε λύσεις.

Η αυτοπεποίθηση δεν είναι μια έμφυτη δύναμη που είτε την έχεις είτε όχι. Είναι ένας μυς που αναπτύσσεται εν καιρώ και φυσικά με πολύ προσπάθεια.

Είναι η άδεια που δίνεις στον εαυτό σου να δράσει στηριζόμενος στο εσωτερικό κίνητρο να εξελιχθεί μαθαίνοντας μέσα από λάθη, απορρίψεις και ήττες.

Όταν βρίσκεσαι ενώπιον μιας απόρριψης ή όταν μια ήττα σου διαλύει τα πόδια, θα χρειαστεί να πάρεις μια συνειδητή απόφαση για το που θα στρέψεις την συγκέντρωση σου.

Το πώς θυμάσαι το παρελθόν και το πώς βλέπεις το μέλλον θα καθορίσει το πώς διαχειρίζεσαι το παρόν.

Και αυτό διαχωρίζει τον νικητή από τον ηττημένο. Όχι η κατάσταση, ούτε η νίκη ή η ήττα. Αλλά το πως αντιμετωπίζεις την κάθε περίσταση.

Πως αισθάνεσαι για τον εαυτό σου

Το πώς αισθάνεσαι για τον εαυτό σου είναι ο βαθμός αυτοεκτίμησης που έχεις. Και η αλήθεια είναι πως μια απόρριψη ή μια ήττα μπορεί να δώσει πλήγμα στην αυτοεκτίμηση μας.

Ο τρόπος που αισθάνεσαι για τον εαυτό σου λειτουργεί ως μια προστατευτική ασπίδα από ένα εξωγενή γεγονότα που είτε αντιλαμβάνεσαι ως αρνητικά είτε όντως είναι.

Για αυτό και είναι εξαιρετικά σημαντικό να παίρνεις αξία από τις ήδη υπάρχουσες επιτυχίες σου. Δεν έχει σημασία αν είναι πολλές ή λίγες. Σημασία έχει πως υπάρχουν και πως μπορείς να τις αξιοποιήσεις.

Όταν συγκεντρώνεσαι σε μια ήττα είναι πολύ πιθανό να ξεχνάς τι έχεις ήδη καταφέρει με αποτέλεσμα το κίνητρο να συνεχίσεις εξανεμίζεται.

Η αυτοεκτίμηση σου φανερώνεται από το πώς αισθάνεσαι για τα θετικά χαρακτηριστικά που ήδη έχεις και από το πώς αισθάνεσαι για τα χαρακτηριστικά που θεωρείς αρνητικά.

Αυτό που βλέπουμε στον καθρέπτη τείνει να καθορίζει περισσότερα από όσα φανταζόμαστε.

Ποιος πιστεύεις ότι είσαι

Το ποιος πιστεύεις ότι είσαι ονομάζεται self – concept. Δυναμώνει ή αποδυναμώνεται από τις ιδέες που έχεις για τον εαυτό σου.

Ψυχολογικές έρευνες δείχνουν άμεση σύνδεση ανάμεσα στο self – concept και στο πως αντιδρούμε στην ήττα, την απόρριψη και την αποτυχία. Όταν έχουμε χαμηλό self – concept και βιώνουμε μια ήττα, πιστεύουμε πως είμαστε αβοήθητοι.

Η εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου παίζει καθοριστικό ρόλο όχι μόνο στο πως θα αντιδράσεις σε μια ήττα αλλά και στο πως θα την αντιληφθείς. Θα την πάρεις προσωπικά; Θα θεωρήσεις πως ήταν άδικο αυτό που σου συνέβη; Πιστεύεις πως το μέλλον θα είναι χειρότερο;

Όταν μια απόρριψη σκάει ξαφνικά μπροστά μας, δεν έχει σημασία αν είναι από μια γυναίκα ή από μια διαφορετική κατάσταση.

Το ζήτημα είναι το πώς σε κάνει να αισθάνεσαι για τον εαυτό σου και την ζωή σου η συγκεκριμένη απόρριψη.

Μήπως σου υπενθυμίζει τους λόγους πως είσαι μόνος; Μήπως σε κάνει να πιστεύεις πως είναι ένα δείγμα του μέλλοντος και του τι πρόκειται να ακολουθήσει;

Προσωπικά πιστεύω πως η κάθε ήττα δεν είναι ίδια. Εξαρτάται από τις συνθήκες, τον άνθρωπο που την δέχεται και το timing.

Όμως, το μόνο σίγουρο είναι πως η κάθε ήττα ή απόρριψη δεν υπάρχει περίπτωση να μας ρωτήσει πριν εμφανιστεί. Λίγες καταστάσεις παίρνουν άδεια αναχώρησης και ακόμα και όταν τις δημιουργούμε εμείς, ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε 100% σίγουροι για το πώς θα εξελιχθούν.

Η κάθε απόρριψη είναι μια πρόκληση

Θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε πως η κάθε ήττα είναι εύκολη και πως με την κάθε απόρριψη θα γινόμασταν καλύτεροι. Όμως δεν θα ήταν αλήθεια.

Η αλήθεια είναι πως η μόνη επιλογή που έχουμε είναι να ανακάμψουμε και να συνεχίσουμε.

Δεν υπάρχει περίπτωση μια ήττα να μην σε ρίξει ή κάποια απόρριψη από γυναίκα να μην σε θυμώσει ή τουλάχιστον να σε κάνει να αισθανθείς άβολα.

Ακόμα και με τη συνεχή έκθεση στην απόρριψη υπάρχει ο κίνδυνος να απογοητευτείς, όπως είναι λογικό. Όμως αν το καλοσκεφτείς λίγο, χρειάζεται να το δεις από μια διαφορετική οπτική.

Ποια είναι η εναλλακτική που έχεις;

Ναι, μπορεί να θυμώσεις και να έχεις δίκιο. Ναι, μπορεί να πέσεις ψυχολογικά γιατί θεωρείς πως οι αμφιβολίες που έχεις για τον εαυτό σου είναι βάσιμες.

Όμως ξαναρωτώ. Ποια είναι η εναλλακτική που έχεις; Να σταματήσεις να προσπαθείς; Να σταματήσεις να πιέζεις; Σίγουρα δεν είναι εύκολο να συνεχίζεις την διαδρομή όταν οι συνθήκες σου δείχνουν πως δεν σε πολύ – χωνεύουν.

Όμως από την άλλη, όταν έχει λιακάδα προσπαθούν όλοι. Όταν πιάνει μπόρα και αρχίζουν τα δύσκολα είναι σαν βγαίνει ένα κόσκινο και ξεκαθαρίζει τα πράγματα.

Υπάρχει πιθανότητα να έχεις προσεγγίσει πολλές γυναίκες και να έχεις όντως αρκετές απορρίψεις. Μπορεί να έπεσες ακόμα και να αμφισβήτησες την διαδικασία. Δεκτό.

Όμως από αυτό που σίγουρα δεν μπορούμε να ξεφύγουμε είναι οι επιλογές που κάνουμε. Θα βρίσκονται πάντα εκεί να μας υπενθυμίζουν τι κάναμε όταν ήρθαν τα δύσκολα.

Όταν οι απορρίψεις ή οι ήττες εμφανίζονται σαν λεγεώνα, ακόμα και εκείνη την στιγμή έχεις επιλογή. Και αυτή είναι να κάνεις απόλυτα ξεκάθαρες τις επιλογές που έχεις.

Και αυτές είναι δύο. Είτε θα επιστρέψεις εκεί που ήσουν ή θα υπενθυμίσεις για άλλη μια φορά στον εαυτό σου το γιατί. Το κίνητρο που σε οδήγησε στο να προσπαθήσεις εξαρχής.

Η επιλογή είναι δική σου και καμία κατάσταση δεν έχει μόνο θετικά ή μόνο αρνητικά. Απλά φρόντισε να τα γνωρίζεις.

Όπως πάντα, περιμένω τα σχόλια σου εδώ.

The post Επιστρέφοντας από την Κόλαση: Πως η Ανάκαμψη Μετατρέπει μια Ήττα σε Νίκη appeared first on Men of Style.

Την πρώτη φορά που ανέβηκα στο ρινγκ δεν μπόρεσα να ρίξω ούτε μπουνιά.

Ήταν κάτι αφύσικο, κάτι εκτός της μέχρι τότε γνώριμης (και βολικής) πραγματικότητας μου. Το ήθελα πολύ αλλά τα χέρια μου είχαν κοκαλώσει και το σώμα μου αδυνατούσε να υπακούσει και την παραμικρή σκέψη θέλησης.

Ήμουν 17, φλώρος, δεν ήξερα τι ήθελα να κάνω στην ζωή μου και παρόλο που τσακωνόμουν συνέχεια στο σχολείο δεν είχα την παραμικρή επίγνωση του τι σημαίνει να τρως μια πραγματική μπουνιά στην μούρη.

(θα το μάθαινα με τον σκληρό τρόπο)

Urban Legend – Θα σου σπάσουν την μύτη

Έχω βρεθεί πολλές φορές σε παρέες όπου συνήθως κάποιος προσπαθεί να το παίξει άγριος – έμπειρος – πηδήκουλας – Jack Norris (και είναι ο πρώτος που γίνεται καπνός σε  σοβαρό τσακωμό).

Σε αυτές τις ιστορίες για αγρίους λοιπόν αναφέρεται πως όταν ξεκινήσεις να παίζεις πυγμαχία, σε βάζουν σε μια σειρά με τους υπόλοιπους και σου σπάνε την μύτη.

(Ναι… Σε αυτό το σημείο μπορείς να γελάσεις – Ή να πας τουαλέτα)

Η μύτη σου σπάει από συνεχόμενες κακώσεις που παθαίνεις από την κάθε δυνατή μπουνιά που τρως.

Και κάποια στιγμή η μπουνιά είναι τόσο δυνατή που χάνεις το φως σου (aka σου σπάει η μύτη).

Όταν μου έσπασε για πρώτη φορά η μύτη λιποθύμησα. Ήταν λες και με χτύπησαν με σιδηρολοστό στο κεφάλι και ο πόνος είναι από τα λίγα πράγματα που δεν μπορώ να περιγράψω (και δεν θυμάμαι γιατί ήμουν ανάσκελα).

Στα χρόνια που θα έρχονταν θα πάθαινα χαλάρωση γνάθου, θα έσπαγα πλευρά, θα είχα τραυματισμούς στους βολβούς των ματιών και άλλους πολλούς που προφανώς έχω ξεχάσει.

Δεν έχει σχέση μόνο με την νίκη

Όμως, μετά από τόσα χρόνια, οι εμπειρίες που με καθόρισαν δεν ήταν ούτε οι τραυματισμοί ούτε ο πόνος.

Ήταν οι νίκες και οι ατελείωτες ώρες σκληρής προπόνησης που έπρεπε να αντέξω.

Κανένας πόνος, καμία μπουνιά και καμία απόρριψη δεν πρόκειται να σε στοιχειώσει αν είσαι ευχαριστημένος με τον τρόπο που έπαιξες.

Αν τα δώσεις όλα τότε θα έχεις καθαρό μυαλό να κατανοήσεις τους πραγματικούς λόγους που έχασες.

Οι νίκες σε καθορίζουν όσο και οι ήττες. Η διαφορά ανάμεσα τους όμως είναι πως για να μάθεις από τις ήττες θα πρέπει να δουλέψεις με τον εαυτό σου ΑΦΟΥ αυτές έρθουν.

Για να πετύχεις μια νίκη θα πρέπει να δουλέψεις με τον εαυτό σου ΠΡΙΝ αυτές συμβούν.

Και για να εξελιχθείς θα πρέπει να μάθεις από την κάθε ήττα. Και αυτό δεν είναι εύκολο.

Αν όμως παίξεις σαν κότα και σαν φοβισμένο γατί, η ήττα δεν θα βαρύνει την πλάτη σου αλλά την συνείδηση σου.

Επειδή θα ξέρεις πως δεν έδωσες τον καλύτερο σου εαυτό.

Επειδή θα ξέρεις πως μπορούσες να κάνεις κάτι παραπάνω αλλά κώλωσες.

Θα σου φταίει ο διαιτητής, ο αντίπαλος, η γυναίκα που προσέγγισες (ναι έχει σχέση και με την προσέγγιση). Με λίγα λόγια…

Θα σου φταίει ο εαυτός σου αλλά δεν θα έχεις τα κότσια να το παραδεχτείς.

Η πραγματικότητα σε επηρεάζει ανάλογα με το πώς την αντιμετωπίζεις.

Όλοι ελπίζουν να γίνουν καλύτεροι αλλά…

Τα χρόνια που πυγμαχούσα αγωνιστικά (τα τελευταία χρόνια έχω σταματήσει να παίζω αγωνιστικά – μόνο ως προπόνηση) είδα διάφορα τραγελαφικά σκηνικά.

Αυτό που μου έχει μείνει είναι η πληθώρα των ανθρώπων που πίστευαν πως μπορούν να πυγμαχήσουν ή πως αν το κάνουν θα έπαιρναν βραβείο μαγκιάς.

(Στην αρχή δεν διέφερα και πολύ από τους παραπάνω)

Με σκουλαρίκια και φτιαγμένα μηχανάκια, έρχονταν πιστεύοντας πως απλά θα μάθουν να βαράνε καλύτερα στον δρόμο. Όταν όμως έπρεπε να ανέβουν στο ρινγκ, μύριζα τον φόβο τους από χιλιόμετρα. Λογικό φυσικά.

Το να στήνεσαι και να ετοιμάζεσαι να παίξεις μπουνιές δεν είναι ότι πιο φυσιολογικό.

Έχω δει αμέτρητους ανθρώπους να έρχονται και να φεύγουν. Οι άνθρωποι γενικότερα ελπίζουν πως το να ασχοληθούν με πολεμικές τέχνες – δυναμικά σπορ είναι σαν να πηγαίνεις σε παιδική χαρά, να ανεβαίνεις στην κούνια και τα υπόλοιπα τα κάνει η βαρύτητα και η ώθηση.

Όταν όμως έρχεται η ώρα να βάλουν γάντια και να έρθουν αντιμέτωποι με μια πραγματική μπουνιά/απειλή, τα πράγματα αλλάζουν ριζικά. Ο τρόμος αντικαθιστά την ελπίδα και η προσγείωση σε μια άγνωστη πραγματικότητα αλλάζει τα πάντα.

Όμως γιατί;

Ο λόγος, κατά την γνώμη μου, είναι πως:

Η αντίδραση των ανθρώπων απέναντι στον πόνο είναι 90% νοητική και 10% σωματική.

Το σώμα μπορεί να αντέξει απίστευτο πόνο, ένταση και κακουχίες. Όμως, μεγαλώνουμε σε ένα περιβάλλον όπου μας εκπαιδεύει πως το να δεχτούμε μια μπουνιά είναι το υπέρτατο τραύμα ή προσβολή.

Ο τρόπος που οι περισσότεροι άνθρωποι αντιδρούν όταν δέχονται ένα χτύπημα/μπουνιά/αποτυχία/απόρριψη είναι που τους διαφοροποιεί από τους μαχητές.

Και η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου μαχητή.

Την πυγμαχία την ξεκίνησα τυχαία και κυρίως λόγω ανασφάλειας. Αργότερα βέβαια, και υπό την καθοδήγηση ανθρώπων που ήξεραν τι σημαίνει να είσαι μαχητής, την αγάπησα όσο λίγα πράγματα στην ζωή μου.

(Τον πρώτο χρόνο τσακωνόμουν συνέχεια στον δρόμο και συνεχώς τις έτρωγα – τραγικό)

Και γιατί πρέπει να φάω μπουνιά στην μούρη για να γίνω άνθρωπος;

Άνθρωπος είσαι ήδη και δεν γράφω για να το αμφισβητήσω (μπορεί και καλύτερος από εμένα).

Όμως η ψυχή του άρθρου δεν είναι απλά η μπουνιά. Είναι αυτό που αντιπροσωπεύει.

Τον πόνο, την απειλή, την απόρριψη.

Βλέπω διαρκώς ανθρώπους να τρέμουν την απόρριψη από τις γυναίκες, να σκύβουν το κεφάλι σε μια προσβολή ή να αφήνουν όνειρα να γλιστράνε μέσα από τα χέρια τους.

Η μπουνιά αντιπροσωπεύει την εσωτερική φωνή που σου φωνάζει να υψώσεις ανάστημα σε μια κατάσταση που σε φοβίζει.

Και πίστεψε με ξέρω πολύ για τι πράγμα μιλάω.

Ο μαχητής δεν γεννιέται – Γίνεται.

Η πραγματικότητα είναι πως για να αναπτυχθείς χρειάζεται να περάσεις μέσα από συγκεκριμένες εμπειρίες και να αντιληφθείς αυτές τις εμπειρίες με συγκεκριμένο τρόπο.

Η κάθε μπουνιά αντιπροσωπεύει ένα χτύπημα στην βολή της κατάστασης που ενδεχομένως βρίσκεσαι.

Όταν στο παρελθόν φοβόμουν απίστευτα την απόρριψη από τις γυναίκες δεν είχα κατανοήσει πως:

Φοβόμουν μην κλονιστεί η εικόνα που είχα για τον εαυτό μου.

Δεν φοβόμουν τον πόνο ή την απόρριψη. Φοβόμουν το πόσο θα τσαλακωθεί η εικόνα που είχα για τον εαυτό μου ΜΕΤΑ την απόρριψη.

Ο πόνος είναι φυσικό επακόλουθο της εξέλιξης. Μιας προσπάθειας που έχει την υπογραφή σου.

Τον δικό σου ιδρώτα – Το δικό σου αίμα.

Αν όμως δεν πιστεύεις πως η εικόνα σου είναι πλήρης και κάτι σου φταίει με τον εαυτό σου, τότε:

Ο πόνος θα είναι απλά το μέσο που σου αποκαλύπτεται μια ανασφάλεια.

Το πώς θα τον χρησιμοποιήσεις είναι η υπόλοιπη ιστορία.

Η κάθε μπουνιά έχει ξεχωριστό νόημα

Τρελαίνομαι να βλέπω αγώνες πυγμαχίας. Παρακολουθώ τα πάντα και κυρίως, στα δικά μου μάτια, βλέπω μια άγρια παρτίδα σκάκι να παίρνει μορφή.

Αν έχεις παρακολουθήσει ποτέ κάποιον από τους αγώνες του Τρισμέγιστου Muhammad Ali, θα δεις πως τα χτυπήματα που δέχεται στο σώμα δεν είναι μόνο αμέτρητα αλλά και εξαιρετικά επίπονα.

Όμως δεν επηρεάζεται από αυτά γιατί είναι μέρος της στρατηγικής.

Δεν έχουν αξία στο μυαλό του.

Αυτά τα χτυπήματα δεν έχουν σημασία για αυτόν για ένα πολύ συγκεκριμένο λόγο.

Τον ενδιαφέρουν ΜΟΝΟ τα χτυπήματα που μπορούν να τον πονέσουν πραγματικά.

Και αυτά που μπορούν να τον πονέσουν είναι αυτά που θα του στερήσουν την νίκη.

Έχει προγραμματίσει το μυαλό του να μην δίνει σημασία σε κάθε πόνο πόνο που δεν έχει σχέση με τον στόχο του.

Και ο στόχος του είναι η νίκη – Όχι να μην πονέσει.

Ο δικός σου ποιος είναι;

Περιμένω τα σχόλια σου εδώ. Σε περίπτωση που θέλεις να ζήσεις μια έντονη εμπειρία τις Γιορτές, ρίξε μια ματιά στο Χριστουγεννιάτικο Bootcamp. Αξίζει…

Να είσαι καλά φίλε

The post Γιατί το να Φας Μπουνιά στην Μούρη Είναι το Καλύτερο Πράγμα που θα σου Συμβεί appeared first on Men of Style.