Ένα εξαιρετικό βιβλίο από τις εκδόσεις Έσοπτρον.

Μια προσωπική ιστορία αυτογνωσίας, τόλμης και υψηλού ήθους που διαβάζεται ξανά και ξανά.

Ένας συνεχής αγώνας ισχυρής θέλησης και μόνιμης αναζήτησης.

Όλα τα παραπάνω στοιχεία παρέχονται από τον Κωνσταντίνο Λοΐζου στο πρώτο δημιούργημα του, ο οποίος μας παραδίδει απλόχερα δεκάδες μηνύματα θετικής ψυχολογίας σχεδόν σε κάθε σελίδα.

Μια ανήσυχη προσωπικότητα που κινείται πάντοτε με γνώμονα την ειλικρίνεια, διατυπώνοντας με την έντονη γραφή του την προσωπική του πορεία ποτισμένη άλλοτε με χαρά, κάποιες φορές με θυμό, αλλά ποτέ με απελπισία.

Έγραψε αυτό το βιβλίο προκειμένου να ανταποκριθούμε στο κάλεσμά του, να ξεπεράσουμε επιτέλους τις φοβίες μας που μας κρατάνε δέσμιους και να κοιτάξουμε κατάματα τη ζωή.
Αφού το κατάφερε ο ίδιος, μπορούμε κι εμείς.

«Έπρεπε να αλλάξω. Απλώς δεν ήξερα τον τρόπο και πολλές φορές έψαχνα κάπου να
κρυφτώ ή τα έβαζα με ανθρώπους που δεν έφταιγαν σε τίποτα»

Η πορεία του θα έλεγα ότι είναι μεγάλη και ενδιαφέρουσα, τονίζοντας μόνο τη βιογραφική πλευρά.

Κι αυτό συμβαίνει, διότι ο συγγραφέας χρησιμοποιώντας το εξομολογητικό ύφος, παρουσιάζει πτυχές της προσωπικότητάς του σε διάφορους χρόνους, ξεκινώντας την αφήγηση από τα παιδικά του χρόνια, φτάνοντας, όπως είναι αναμενόμενο, στο σήμερα.

Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, αποκαλύπτει προσωπικά γεγονότα που τον στιγμάτισαν, θετικά και αρνητικά, τα οποία κουβαλάει μαζί του όχι ως τραύματα του παρελθόντος αλλά ως μνήμη, αναλύει με εξαιρετική ειλικρίνεια τα κρίσιμα σταυροδρόμια της ζωής του και παραθέτει τη σπουδαιότητα που διαδραματίζουν η φιλία, η συνεργασίες ακόμη και ο έρωτας.

Και τι έγινε αν έπεσε κάτω και έφαγε τα μούτρα του πολλές φορές;
Σηκώθηκε και συνέχισε.

Κι αυτό είναι το βασικό μήνυμα του βιβλίου του: παρά τις όποιες δυσκολίες της ζωής, δεν πρέπει να το βάζουμε ποτέ κάτω, να είμαστε πάντοτε γενναίοι σε όλες τις περιστάσεις.

Ο συγγραφέας μας απλώνει όμως το χέρι του και σαν φίλος μας εξηγεί ότι μπροστά σ’ αυτές τις αδιευκρίνιστες και επώδυνες πολλές φορές αποφάσεις, πρέπει να είμαστε ατρόμητοι.

Ο φόβος, η ανησυχία και το άγχος δεν πρέπει να έχει θέση στη ζωή μας.

Το θάρρος είναι η μοναδική επιλογή.

Να μην αφήνουμε τις δυσάρεστες καταστάσεις να μας λυγίζουν ποτέ.

Η ζωή ήταν ανέκαθεν δύσκολη, και δυστυχώς τίποτα δεν μας έχει προετοιμάσει γι’ αυτό.

Απεναντίας, οφείλουμε στον εαυτό μας να κινητοποιηθούμε και να είμαστε μονίμως έτοιμοι ψυχικά και σωματικά, ώστε να απαλλαγούμε ευκολότερα από όλα αυτά τα αρνητικά στοιχεία που μας κρατούν ως ανθρώπους πίσω στην προσωπική μας εξέλιξη.

Σε αυτό το σημείο ο συγγραφέας είναι κατηγορηματικός.

Επισημαίνει ότι μόνο όταν έχουμε ήδη αφουγκραστεί τις τεράστιες δυνατότητες του εσωτερικού μας εαυτού και έχοντας ταυτόχρονα φτάσει σε ένα καλό επίπεδο αυτογνωσίας, μέσω της σύνεσης μπορούμε να κάνουμε το βήμα μπροστά.

Γι’ αυτό τον λόγο η ανάπτυξη της προσωπικότητας είναι το κλειδί.

Το επισήμανε άλλωστε και η στωική φιλοσοφία στο παρελθόν.

Η συνεχής καλλιέργεια του εσωτερικού μας εαυτού αποκαλύπτει τις πραγματικές μας δυνατότητες και παρουσιάζει τις ουσιαστικές επιθυμίες της ψυχής.

Εκεί μέσα εντοπίζονται οι βασικές αρχές μας, οι αξίες της προσωπικής βούλησης, ακόμη και οι αδυναμίες μας.

Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά τα αναφέρει ξανά και ξανά από ο συγγραφέας μέχρι να γίνουν κτήμα μας.

Και αυτό το λέει βασιζόμενος σε προσωπική πείρα, διότι τίποτα δεν του δόθηκε έτοιμο στη ζωή.

Επιμονή και υπομονή.

Προσπάθεια για ένα καλύτερο μέλλον.

Με αυτό τον τρόπο τονώνει η φλόγα μέσα μας, η μυστική αυτή δύναμη που μας ωθεί να καταφέρουμε την πραγματοποίηση ενός προσωπικού οράματος.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμάνε μια μικρή νίκη, παρά μια ήττα.

«Εμένα, όμως, η ήττα δεν με τρομάζει, μου δίνει περισσότερο πείσμα και κίνητρο να προσπαθήσω, καθώς η μικρή νίκη μπορεί να με χαλαρώσει, να με αποκοιμίσει και να μη φτάσω ποτέ στον μεγάλο στόχο.»

Η γραμμική αφήγηση είναι γρήγορη και λιτή, πάντοτε έντονη, διατυπωμένη μέσα σε σύντομα κεφάλαια. Δοσμένη με τον δικό του αφηγηματικό τρόπο.

Το τελικό σύνολο προσφέρει μια απολαυστική και θεραπευτική διαδρομή. Ποτισμένη από τις συμβουλές του για το που να στρέψουμε δημιουργικά την ενέργεια μας.

Ξεπερνώντας τους όποιους φόβους μας.

Ένα βιβλίο που αξίζει την προσοχή μας και θα καταφύγουμε σίγουρα σ’ αυτό ξανά και ξανά.

Κωνσταντίνος Λοΐζου – Αφού Μπορώ Εγώ Μπορείς κι Εσύ

[button content=”ΒΡΕΣ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΔΩ” color=”red” text=”white” url=”https://www.menofstyle.gr/product/afoy-mporo-ego-mporeis-ki-esy/” openin=”_blank”]

Κωνσταντίνος Λοΐζου – Αφού Μπορώ Εγώ Μπορείς κι Εσύ

The post Κωνσταντίνος Λοΐζου – Αφού Μπορώ Εγώ Μπορείς κι Εσύ appeared first on Men of Style.

Με μεγάλη μας χαρά είδαμε το βιβλίο “Άνδρας Αξίας: Πώς Να Βάλεις Τάξη Στο Χάος Του Σύγχρονου Φλερτ” να αναφέρεται σε δύο από τις μεγαλύτερες ιστοσελίδες, το «Πρώτο Θέμα» και την «Athens Voice», και μάλιστα πριν γίνει η πρώτη κυκλοφορία του βιβλίου.

Αυτή η υποστήριξη του βιβλίου από τα Media ήταν κάτι που μας χαροποίησε, καθώς μέσω της αναφοράς αυτής γίνεται πιο εύκολο για τον κόσμο να έρθει σε επαφή με το βιβλίο και κατ’ επέκταση, με τον κόσμο του φλερτ.

Είναι ένας άμεσος τρόπος για να έρθει ένα μεγάλο μέρος των αναγνωστών σε επαφή με ένα βιβλίο που είναι έξω από τα συνηθισμένα, που μπορεί να τον κάνει καλύτερο στον ερωτικό τομέα και τελικά, να τον βοηθήσει να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του.

Για εμάς, είναι πολύ σημαντικό να βλέπουμε ότι, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, τα Media βοηθούν και υποστηρίζουν με τον τρόπο τους το βιβλίο “Άνδρας Αξίας: Πώς Να Βάλεις Τάξη Στο Χάος Του Σύγχρονου Φλερτ“, καθώς ένας από τους στόχους μας είναι να βοηθηθούν όσο περισσότεροι δυνατόν άντρες να βγάλουν τον υπερήρωα από μέσα τους.

Η αφοσίωση είναι ένα χαρακτηριστικό των ανθρώπων που έχουν σαν στόχο την επιτυχία. Δες το σχετικό επεισόδιο από το ελληνικό podcast του Apla+Andrika.

Τι Γράφουν Οι Δύο Ιστοσελίδες Για Το Βιβλίο

Το Πρώτο Θέμα έγραψε ένα άρθρο πάνω στο βιβλίο «Άνδρας Αξίας: Πώς Να Βάλεις Τάξη Στο Χάος Του Σύγχρονου Φλερτ», αναφέροντας τα βασικότερα σημεία του και το πώς ωφελεί τον αναγνώστη.

“Tο βιβλίο, που υπογράφουν οι ιδρυτές της πρώτης σχολής φλερτ στην Ελλάδα «Men of Style» (Σπύρος Ανδριανός, Χρήστος Παπανίκας, Ανέστης Δογιβάν) χαρτογραφεί τις συνθήκες που καθιστούν τον άνδρα επιτυχημένο στη διαδικασία προσέγγισης του αντίθετου φύλου και του προσφέρουν έναν ολοκληρωμένο οδηγό δράσης που θα αναδείξει την πιο ελκυστική πλευρά του εαυτού του.”, γράφει η ιστοσελίδα «Πρώτο Θέμα».

Παράλληλα, αντίστοιχο άρθρο δημοσίευσε και η ιστοσελίδα Athens Voice, παραθέτοντας τον ορισμό του Άνδρα Αξίας και συμπληρώνοντας με το ακόλουθο κείμενο.

“Διευκρινίζεται ότι το νέο βιβλίο δεν αποτελεί εργαλείο χειραγώγησης των γυναικών. Αντίθετα, συμβάλει στη βελτίωση των ανδρών ώστε να ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους. Δεν είναι μυστικό άλλωστε ότι οι γυναίκες συχνά παραπονιούνται ότι οι άνδρες δεν τις φλερτάρουν ή το κάνουν με αδέξιο τρόπο.», γράφει η ιστοσελίδα.

Ο «Άνδρας Αξίας» είναι λοιπόν το πρώτο βήμα ώστε να γίνει ξανά το φλερτ μία μαγική διαδικασία ανάπτυξης των ανθρώπινων σχέσεων.

Από τη δική μας οπτική, αυτά τα δύο άρθρα βοηθούν στο καθιερωθεί σταδιακά το φλερτ και η επαφή με τις γυναίκες ως μια καθημερινή συνήθεια.

Είναι πολύ σημαντικό το να υπάρχουν Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τα οποία υποστηρίζουν τα βιβλία, και ειδικά βιβλία που αφορούν την αυτοβελτίωση και το φλερτ.

Μέσω αυτών των άρθρων, υποστηρίζεται ακόμα περισσότερο ο άντρας που προσπαθεί να βάλει σε μια τάξη το φλερτ στον σύγχρονο κόσμο, να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του και να φλερτάρει πετυχημένα.

Η ποιοτική προβολή στα Media προσφέρει όχι μόνο άμεση επαφή με τη διαδικασία του φλερτ, αλλά και ενθαρρύνει τον αναγνώστη και τον άντρα να αποκτήσει οικειότητα με το διάβασμα και φυσικά με το φλερτ και το αντίθετο φύλο.

Και αυτό είναι πολύ σημαντικό, καθώς όλοι μας χρειαζόμαστε τέτοιου είδους κινητοποιήσεις.

Βρες κι εσύ το χαμένο κίνητρο. Δες το παρακάτω βίντεο.

Ευχαριστούμε και τις δύο ιστοσελίδες για την υποστήριξή τους.

Ελπίζουμε ότι θα υπάρξουν κι άλλα τέτοια άρθρα στο μέλλον, που να αναφέρουν ποιοτικά βιβλία και να κινητοποιούν τον κόσμο όχι μόνο να διαβάσει, αλλά και να διαβάσει κάτι που τον εξελίσσει πραγματικά.

Μπορείς να παραγγείλεις το βιβλίο Άνδρας Αξίας, εδώ.

Καλή συνέχεια

The post To Βιβλίο “Άνδρας Αξίας” στα Media: Πρώτο Θέμα και Athens Voice appeared first on Men of Style.

Πολλές φορές λέμε ότι το να ασκούμε κριτική στους άλλους είναι κάτι εποικοδομητικό και ότι ωφελεί και εμάς και τους γύρω μας. Υπάρχει ωστόσο μια τεράστια διαφορά μεταξύ του ασκώ κριτική και λέω την ειλικρινή γνώμη μου.

Η κριτική δεν είναι κάτι που ωφελεί κανέναν και πολλές φορές οι άνθρωποι μπερδεύουν τις δύο παραπάνω καταστάσεις. Πιστεύω ότι το να ασκείς κριτική σε κάποιον για τις πράξεις του, τις σκέψεις και τα λόγια του μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να φέρει.

Αντίθετα, αυτό που ωφελεί είναι να λες την γνώμη σου με ειλικρίνεια, προκειμένου να βοηθήσεις κάποιον να αντιληφθεί σε βάθος μια κατάσταση και όχι να τον κρίνεις.

Όταν ασκούμε κριτική, πολλές φορές μπαίνουμε σε μια αρνητική διαδικασία η οποία φέρνει συγκρούσεις. Αυτό είναι πολύ λογικό, καθώς κανένας δεν θέλει να ακούει άσχημα πράγματα για τον εαυτό του.

Γιατί Η Κριτική Είναι Επιζήμια Για Τις Σχέσεις Μας;

Η κριτική πηγάζει από αρνητικά συναισθήματα προς ένα άτομο ή μια κατάσταση. Δεν έχει καμία σχέση με το να λες την γνώμη σου ειλικρινά και να επιδιώκεις να βοηθήσεις κάποιον, κι αυτό είναι κάτι που το αντιλαμβάνεται ο άλλος. Γι’ αυτό και αντιδράει αμέσως αρνητικά και αμυντικά.

Είναι σαν να επιτίθεσαι σε κάποια χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του, απορρίπτοντάς κάποια κομμάτια του και προσπαθώντας να τον πείσεις ότι θα έπρεπε να κάνει αυτό που του λες εσύ.

Πολύ συχνά οι άνθρωποι μπερδεύονται μεταξύ του βοηθάω κάποιον να δει την άλλη πλευρά του νομίσματος, λέγοντας την ειλικρινή γνώμη μου, και του ασκώ σκληρή κριτική προκειμένου να τον αλλάξω.

Είναι ωφέλιμο να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μπορούμε πρακτικά να αλλάξουμε κανέναν. Εάν καταλάβουμε ότι οι περισσότεροι αντιμετωπίζουμε δυσκολία στο να αλλάξουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, θα αντιληφθούμε αμέσως πόσο ανώφελο είναι να προσπαθούμε να αλλάξουμε κάποιον άλλον.

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βοηθήσουμε ένα άλλο άτομο να δει μια άλλη πλευρά, κι αυτό μόνο εάν μας ζητηθεί. Όταν κάποιος δεν ζητάει την γνώμη μας, τότε το να του την δώσουμε είναι ανώφελο έως και επιζήμιο.

Είναι σαν να επεμβαίνεις στον δρόμο που έχει πάρει το συγκεκριμένο άτομο και στις προσωπικές του επιλογές, χωρίς αυτό το άτομο να θέλει.

Σκέψου μόνο πώς αντιδράς εσύ όταν κάποιος σου ασκεί κριτική με την πρόφαση ότι θέλει να σε βοηθήσει.

Δεν αμύνεσαι;

Δεν νιώθεις κατευθείαν αρνητικά συναισθήματα;

Δε νιώθεις ότι δεν σε καταλαβαίνουν;

Έτσι ακριβώς νιώθει και κάποιος άλλος όταν του ασκείς κριτική.

Ποια Είναι Όμως Η Διαφορά Της Κριτικής Με Το Να Προσφέρεις Μια Ειλικρινή Γνώμη;

Καταρχάς, την κριτική μας την δίνουμε απλόχερα σε όλους ακόμα κι όταν δεν μας ζητούν κάτι τέτοιο. Αυτός είναι και ο πρώτος λόγος που αμέσως προκαλούμε αρνητικές αντιδράσεις και καταστρέφουμε σταδιακά τις σχέσεις με τους γύρω μας.

Αντίθετα, μια ειλικρινή γνώμη μπορείς να την δώσεις σε ένα άτομο που στην έχει ζητήσει, κι αυτό όχι για να επέμβεις στην σχέση του ή στις πράξεις του, αλλά για να το βοηθήσεις να δει έναν άλλον τρόπο σκέψης.

Έχει μεγάλη διαφορά το να ασκούμε κριτική όποτε εμείς επιλέγουμε χωρίς να λαμβάνουμε υπόψιν μας το αν το άλλο άτομο είναι έτοιμο για κάτι τέτοιο και το να δίνουμε μια ειλικρινή γνώμη όταν μας έχει ζητηθεί.

Ο λόγος είναι απλός: Όταν κάποιος μας ζητάει την γνώμη μας κι εμείς την δίνουμε, σημαίνει ότι δεν επεμβαίνουμε πουθενά, αλλά αντίθετα ότι προσφέρουμε βοήθεια στο άλλο άτομο, το οποίο, εφόσον την έχει ζητήσει αυτήν την γνώμη, είναι και πιο έτοιμο να την ακούσει.

Η δεύτερη διαφορά είναι ο λόγος για τον οποίο κάποιος ασκεί κριτική. Συνήθως, οι άνθρωποι οι οποίοι ασκούν κριτική το κάνουν από δικές τους εσωτερικές ανασφάλειες και αρνητικά κίνητρα. Έχουν περισσότερο σκοπό να επιβάλουν την γνώμη τους και στην πραγματικότητα εκφράζουν ζήλεια, παρά να βοηθήσουν.

Συνήθως αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να εμφανίζουν και άλλες τοξικές συμπεριφορές, οπότε παρακολούθησε εδώ και το σχετικό Live επεισόδιο με το Χρήστο.

Όταν όμως μας δίνουν μια ειλικρινή γνώμη, τότε συνήθως ο σκοπός τους είναι να μας βοηθήσουν. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο υπάρχει και ένας πιο ήρεμος διάλογος. Τα κίνητρα σε αυτήν την περίπτωση είναι αγνά και δεν προέρχονται από εγωισμό ή ανασφάλεια.

Αντίθετα, υπάρχει κατανόηση και πραγματική προθυμία να μας βοηθήσουν να αλλάξουμε.

Κανένας άνθρωπος δεν θέλει να του επιτίθονται με την πρόφαση ότι θέλουν να τον βοηθήσουν. Ούτε είναι κανένας πρόθυμος να αλλάξει με το ζόρι. Σταμάτα να ασκείς κριτική στους γύρω σου και να τους λες τι θα ήταν καλύτερο να κάνουν.

Ο καθένας ξέρει τι είναι καλύτερο για τον ίδιο και έχει κάποιο λόγο που παίρνει την κάθε απόφαση.

Εάν θέλεις πραγματικά να βοηθήσεις κάποιον, τότε καλύτερα ρώτα τον εάν θέλει βοήθεια και άκου τον προσεκτικά.

Γιατί η σκληρή κριτική στους γύρω μας χωρίς πρώτα να έχουμε αντιληφθεί τους λόγους που κάνει κάποιος ό,τι κάνει μπορεί να προκαλέσει ισχυρό πλήγμα στις σχέσεις μας.

Εάν θέλεις να μάθεις περισσότερα για την προσωπική σου αυτοβελτίωση, δες εδώ.

Καλή συνέχεια

The post Πώς η Κριτική Καταστρέφει την Σχέση με τους Γύρω σου appeared first on Men of Style.

Σκέψου μια στιγμή που έπρεπε να δεχθείς κριτική από κάποιον και έγινες αποδέκτης σχολίων για την εμφάνιση σου, για την συμπεριφορά ή για τον τρόπο σκέψης σου.

Το πιθανότερο είναι ότι η αρνητική κριτική μπορεί να σε πληγώσει και να μείνει στο μυαλό σου για πολύ καιρό.

Η κριτική είναι κάτι που μπορεί να αποδειχθεί καλό και χρήσιμο, όμως κανείς δεν την θέλει, γιατί προκαλεί μια αλυσίδα αντιδράσεων που ξεκινά από θυμό για αυτόν που μας κριτικάρει, συνεχίζει με αντίθεση στην άποψη του και αμφιβολία για τον εαυτό μας. Κατόπιν μετατρέπεται σε μια πεποίθηση ότι είμαστε ανεπαρκείς και καταλήγει να γίνεται φόβος,  για κάθε ενδεχόμενη αποτυχία.

Πολλές φορές όμως αυτή η αλυσιδωτή αντίδραση δεν ξεκινά από το σχόλιο κάποιου τρίτου, αλλά αποτελεί αποτέλεσμα της ίδιας μας της σκέψης.

Αυτός ο εσωτερικός μονόλογος, που σου ασκεί κριτική και σε πολλές περιπτώσεις σε γονατίζει είναι η εσωτερική κριτική.

Η εσωτερική κριτική, όταν είναι αρνητική, τροφοδοτεί και ενισχύει όλες τις αμφιβολίες που έχεις για τον εαυτό σου.

Βέβαια, όταν η εσωτερική κριτική είναι θετική, μπορεί να είναι μια ώθηση προς τον στόχο σου.

Περισσότερα για τους στόχους και την αξία τους στο επεισόδιο του Apla+Andrika εδώ.

Επομένως, οι σκέψεις σου είναι ένας παράγοντας που καθορίζει τελικά τον τρόπο με τον οποίο δρας.

Τι μπορείς όμως να κάνεις, όταν η εσωτερική κριτική σε γονατίζει και σε κρατά πίσω και μακριά από τους στόχους σου;

#1. Κάνε Εποικοδομητική Κριτική

Αν ήθελες να ασκήσεις κριτική σε κάποιον φίλο σου, πώς θα το έκανες;

Πρώτα από όλα, θα ήταν καλοπροαίρετη και δεν θα γινόταν απλά και μόνο για να δείξεις την ενόχληση σου. Δεύτερον, θα φρόντιζες, ώστε το σχόλιο σου να έχει πρακτική εφαρμογή και να βελτιώνει την κατάσταση.

Το ίδιο πρέπει να ισχύει και με την κριτική που κάνεις ο ίδιος στον εαυτό σου. Σκέψου λογικά και ρεαλιστικά, όταν έρθει η ώρα να κάνεις αποτίμηση των πράξεων σου και να ασκήσεις κριτική στον εαυτό σου.

Κάθε φορά που βλέπεις ότι τείνεις προς την αρνητική πλευρά των πραγμάτων, προσπάθησε να δεις την κατάσταση πιο ψύχραιμα, όπως θα την έβλεπες αν αφορούσε κάποιον τρίτο.

#2. Να Είσαι Σε Ετοιμότητα

Ένα βασικό βήμα για να αντιμετωπίσεις την εσωτερική σου κριτική είναι απλά να είσαι σε ετοιμότητα, ώστε να αναγνωρίσεις τα σημάδια που η εσωτερική κριτική σου, παίρνει αρνητική χροιά.

Προσπάθησε να αναγνωρίσεις ποιες είναι οι σκέψεις που σε επηρεάζουν αρνητικά και μην ξεχνάς ότι είναι απλά σκέψεις και όχι πραγματικότητα, ούτε γεγονότα και επομένως δεν σε καθορίζουν.

#3. Άλλαξε Πλαίσιο

Πολλοί μπορεί να σου πουν ότι πρέπει να αγνοήσεις την φωνή της εσωτερικής σου κριτικής και να προσπαθήσεις να την κάνεις να σιωπήσει.

Αυτό όμως είναι αδύνατον. Η φωνή αυτή που σου ασκεί κριτική είναι μέρος του εαυτού σου. Για την ακρίβεια είναι ο ίδιος ο εαυτός σου, άρα δεν μπορείς να την κάνεις να σιωπήσει.

Αυτό που μπορείς, όμως να κάνεις είναι να αλλάξεις πλαίσιο και να χρησιμοποιήσεις την κριτική προς όφελος σου.

Μπορείς να επιλέξεις τον τρόπο με τον οποίο θα απαντήσεις στην κριτική, τόσο όταν αυτή προέρχεται από τον εαυτό σου, όσο και από κάποιον τρίτο. Δες λοιπόν την κριτική, σαν μια πρόκληση, που θα σε βοηθήσει να γίνεις καλύτερος.

Η εσωτερική κριτική, όπως και οι αποτυχίες πρέπει να θεωρούνται ευκαιρίες βελτίωσης. Αν φοβάσαι να κάνεις λάθη, δεν θα μπορέσεις να πετύχεις, όπως μπορείς να δεις και στο ακόλουθο βίντεο.

#4. Μην Κάνεις Ανασκόπηση Στα Πλαίσια Της Κριτικής

Μετά από μια δύσκολη ημέρα ή μετά από κάποιο λάθος μπορεί να έχεις την τάση να ζεις τα γεγονότα ξανά και ξανά μες στο μυαλό σου. Έτσι θυμίζεις στον εαυτό σου, πόσο άσχημα πήγε ή πόσο λάθος ήσουν και αυτό κάνει τα πράγματα χειρότερα, αντί να λύνει το πρόβλημα.

Όταν λοιπόν πιάσεις τον εαυτό σου να κάνει ανασκόπηση των γεγονότων, χωρίς να προσπαθεί να βρει λύση, προσπάθησε να κάνεις κάτι άλλο, που να είναι βοηθητικό και ουσιώδες, αφήνοντας έτσι τις αρνητικές σκέψεις.

#5. Σκέψου Τι Συμβουλή Θα Έδινες Σε Κάποιον Άλλο

Όταν η εσωτερική κριτική έχει αναλάβει, το μυαλό σου θα είναι γεμάτο αρνητικά συναισθήματα και θα αισθάνεσαι εγκλωβισμένος.

Προσπάθησε να καθαρίσεις το μυαλό σου και να σκεφτείς τι θα έλεγες σε κάποιον φίλο σου, αν αντιμετώπιζε μια παρεμφερή κατάσταση. Πες στον εαυτό σου τα ίδια ενθαρρυντικά λόγια, που θα έλεγες σε έναν καλό φίλο.

Μιας και αναφερθήκαμε στους φίλους, δες στο παρακάτω επεισόδιο από το ελληνικό podcast του Apla+Andrika, πώς θα μπορέσεις να στηρίξεις έναν φίλο σου που χώρισε.

#6. Δες Καλά Τα Στοιχεία Της Κριτικής

Μάθε να ξεχωρίζεις πότε η εσωτερική σου κριτική υπερβάλλει και πότε  όχι. Ψάξε να βρεις τα στοιχεία που σου αποδεικνύουν τι ακριβώς συμβαίνει.

Βρες ποια γεγονότα στηρίζουν την αρνητική σου σκέψη και ποια σου δείχνουν ότι δεν ισχύει. Μετά προσπάθησε να τα συγκρίνεις, ώστε να δεις τι πραγματικά συμβαίνει από ένα πρίσμα περισσότερο λογικό και λιγότερο συναισθηματικό.

#7. Δέξου Τον Εαυτό Σου Όπως Είναι Και Προσπάθησε Να Βελτιωθείς

Σίγουρα μερικές φορές η εσωτερική σου κριτική έχει κάποια βάση και γι’ αυτό είναι αρνητική. Πρέπει να δεχτείς ότι, όπως όλοι, έχεις κάποια ελαττώματα, κάποια μειονεκτήματα.

Την ίδια στιγμή όμως έχεις και την δύναμη να γίνεις καλύτερος και να μάθεις από τα λάθη σου. Πρέπει λοιπόν να δεχτείς ότι η αποτυχία είναι και αυτή μες στο παιχνίδι, να αναγνωρίσεις και να αποδεχτείς τα σημεία που μειονεκτείς και έτσι να βρεις την δύναμη που θα σε οδηγήσει στην βελτίωση.

Γνώρισε καλύτερα τον εαυτό σου, κάνοντας απλά ένα κλικ εδώ.

Καλή συνέχεια

The post Τι Κάνεις Όταν η Εσωτερική σου Κριτική σε Γονατίζει appeared first on Men of Style.

Η κριτική, όταν είναι εποικοδομητική προσφέρει σημαντικά οφέλη και μπορεί να σου δώσει μια διαφορετική οπτική των πραγμάτων.

Η εποικοδομητική κριτική μπορεί να οδηγήσει σε λύσεις προβλημάτων, σε αντίθεση με την μη εποικοδομητική κριτική, η οποία αρκείται σε άσχημους χαρακτηρισμούς και όχι σε προτάσεις βελτίωσης.

Κανένας δεν το απολαμβάνει όταν γίνεται αντικείμενο κριτικής. Όλοι είμαστε αμυντικοί απέναντι σε αυτόν που μας ασκεί κριτική και αυτή είναι μια καθολική και απόλυτα φυσιολογική αντίδραση, η οποία μπορεί να αποτελέσει πρόβλημα για την οικειότητα και την σύνδεση.

Μερικοί άνθρωποι μάλιστα δεν προχωρούν προς τον στόχο τους, ακριβώς επειδή φοβούνται την κριτική.

Όμως, η κριτική μπορεί να κρύβει από πίσω κάποιες αλήθειες, από τις οποίες μπορείς να αποκομίσεις πολλά και να γίνεις καλύτερος. Για αυτό δεν πρέπει να είσαι αρνητικός απέναντι της και να μάθεις να την διαχειρίζεσαι με τον σωστό τρόπο ακόμη και αν σε εκνευρίζει.

Βέβαια, η κριτική μπορεί να είναι με την μορφή αγένειας, κάτι που συζητάμε παρακάτω στο επεισόδιο από το ελληνικό podcast του Apla+Andrika:

#1. Αναγνώρισε Tην Αμυντικότητά Σου

Είναι φυσιολογικό να είσαι αμυντικός, όταν σου ασκείται κριτική και όταν ακούς πράγματα με τα οποία διαφωνείς.

Προσπάθησε να εστιάσεις στην ουσία της κριτικής και όχι στις ανακρίβειες και τις υπερβολές που αναπόφευκτα θα υπάρχουν.

Η άμυνα έχει σημάδια που προβάλλονται στο σώμα, το οποίο βρίσκεται σε ένταση. Για αυτό θα πρέπει να πάρεις βαθιές ανάσες και να ηρεμήσεις.

#2. Απολογήσου Για Το Δικό Σου Μέρος Της Κριτικής

Αν από την πλευρά σου απολογηθείς, δείχνεις στον άνθρωπο που σου ασκεί κριτική ότι είσαι ικανός να αναλάβεις την ευθύνη.

Αν έχεις επιχειρήματα να αντιπαραθέσεις, άφησε τα για την συνέχεια, όταν η στιγμή θα είναι πιο κατάλληλη. Το timing είναι πολύ σημαντικό, ώστε η άλλη πλευρά να μπορέσει να σε ακούσει.

Είναι καλύτερα να περιμένεις λίγο, για να σκεφτείς όσα έχεις να πεις και να απαντήσεις ήρεμα και εμπεριστατωμένα, χωρίς να πεις πράγματα που ίσως μετανιώσεις.

#3. Κράτησε Τα Όρια

Το ότι σου ασκείται κριτική, δεν σημαίνει ότι θα δεχθείς οποιαδήποτε προσβολή. Κράτησε ένα όριο, αν δεις ότι ο άλλος προσπαθεί να σε προσβάλλει και ξεκαθάρισε ότι είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει αλληλοσεβασμός.

Από την δική σου πλευρά, φρόντισε να απαντήσεις στην κριτική και όχι στον τρόπο που αυτή σου ασκείται. Προσπάθησε να απελευθερώσεις την συναισθηματική ένταση από την όλη διαδικασία και να αντιπαραθέσεις επιχειρήματα απέναντι στην κριτική και όχι επί προσωπικού.

Αν αισθάνεσαι θυμωμένος ή αν πιστεύεις ότι είσαι εκτός ελέγχου, προσπάθησε να ηρεμήσεις με μια βαθιά ανάσα. Είναι πολύ βασικό να έχεις καθαρό μυαλό, ώστε να μπορέσεις να ωφεληθείς από την κριτική.

Ένα χαμόγελο και θετική διάθεση θα σε βοηθήσουν να διαχειριστείς την κατάσταση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

#4. Δώσε Αξία Στην Κριτική Και Αναγνώρισε Τα Οφέλη Της Κριτικής

Συχνά δίνουμε βάση μόνο στις επιδοκιμασίες και δεν ασχολούμαστε με την κριτική. Όταν ακούμε ευγενικά λόγια αισθανόμαστε ευτυχισμένοι, όταν όμως κάποιος μας ασκεί κριτική δεν αισθανόμαστε και τόσο καλά.

Η κριτική μπορεί να έχει πολλαπλά οφέλη, αν την αξιοποιήσεις κατάλληλα. Η κριτική θα σε βοηθήσει να βελτιωθείς και θα σου δώσει μια νέα οπτική που ίσως σου είχε ξεφύγει, επεκτείνοντας έτσι την σκέψη σου. Όταν σου ασκείται κριτική, μαθαίνεις να γίνεσαι καλύτερος ακροατής.

Στον συναισθηματικό τομέα, θα μάθεις να διαχειρίζεσαι τα αρνητικά συναισθήματα και τις άβολες στιγμές που μπορεί να προκύψουν. Μπορείς να εκμεταλλευτείς την κριτική, ώστε να αναπτύξεις την συναισθηματική σου νοημοσύνη, όπως θα δεις και στο παρακάτω βίντεο:

Η σωστή διαχείριση της κριτικής σου παρουσιάζει μια ευκαιρία να κάνεις την επιλογή σύγκρουσης ή ειρήνης, να επιλέξεις δηλαδή τρόπο αλληλεπίδρασης με τους άλλους ανθρώπους, αλλά και να δεις τα όρια σου και πόση κριτική μπορείς να δεχθείς.

#5. Αγνόησε Την Κριτική, Όταν Δεν Έχει Βάση

Προσπάθησε να αντιληφθείς αν η κριτική που σου ασκείται έχει βάση και γίνεται για να σε βελτιώσει και για να σου επισημάνει κάποια λάθη ή γίνεται χωρίς δικαιολόγηση, με σκοπό απλά να σε προσβάλλει.

Στην δεύτερη περίπτωση δεν έχει νόημα και δεν αξίζει να ασχοληθείς περαιτέρω και είναι καλύτερο να παραμείνεις σιωπηλός.

Ακόμα, όταν η κριτική αρχίζει να γίνεται τοξική, θα χρειαστεί να ξέρεις πώς να το αναγνωρίζεις, όπως μπορείς να τσεκάρεις στο επεισόδιο Apla+Andrika που θα βρεις εδώ.

Τα επόμενα καλύτερα άρθρα που μπορείς να διαβάσεις:

• Ποτέ δεν θα Έχεις Χρόνο! Μόνο Προθέσεις και Όραμα

• Οι Πραγματικοί Λόγοι που Φοβάσαι να Δείξεις τις Προθέσεις σου

Αν θέλεις να δεις πιο γρήγορα τα επόμενα επίπεδα της εξέλιξης σου, πρέπει οπωσδήποτε να δεις εδώ.

Καλή συνέχεια

The post Πώς να Διαχειρίζεσαι την Κριτική Ακόμα και Όταν σε Εκνευρίζει appeared first on Men of Style.

Σε αυτό το επεισόδιο του πρώτου Ελληνικού podcast για Άνδρες, συζητούμε για την περίπτωση που υπάρχει μια γυναίκα στη ζωή σου και η φίλη της σε κακολογεί ή λέει άσχημα πράγματα για σένα στην κοπέλα σου και πως το χειρίζεσαι.

Δεν γίνεται να τα πηγαίνουμε με όλους καλά, αυτό είναι σίγουρο. Οπότε και δεν είναι σίγουρο πως μια γυναίκα θα μας συμπαθήσει απλά και μόνο επειδή βγαίνουμε με την φίλη της.

Φαντασου πως ξαφνικά μαθαίνεις πως όσο καιρό βγαίνεις με την γυναίκα που σου αρέσει, η κολλητή της σε θάβει και σε στολίζει καθημερινά.

Πώς το χειρίζεσαι;
Πώς θες να το χειριστεί το κορίτσι σου την φίλη της που σε θάβει;
Την πληρώνεις με το ίδιο νόμισμα ή ξεκαθαρίζεις τα πράγματα αποφασιστικά;
Βοηθάει να μη δώσεις καμία απολύτως σημασία και τι πραγματικά σημαίνει όταν η κοπέλα σου δεν δίνει αυτή καμιά σημασία και εν τέλει δεν την βάζει στη θέση της;

Παράλληλα η παρέα σχολιάζει ποια δραστηριότητα δεν θα έκανε ποτέ μα ποτέ.
*—————*

Γίνε συνδρομητής στα παρακάτω για να λαμβάνεις ειδοποιήσεις για κάθε νέο επεισόδιο.

iTunes (Για iPhone & Mac): https://goo.gl/RjWG2V
TuneIn (Για Android & PC) : https://goo.gl/DvE4P5
Stitcher (Για Android & PC): https://goo.gl/2b817p
Fb : https://goo.gl/jkFfKF
YouTube : https://goo.gl/Xrk1XX

ή με το παρακάτω link σε όποιο podcast player σε βολεύει: https://goo.gl/XvVx3y

____________________________________________
Τι είναι το Apla + Andrika;

Ψάχνοντας το τι πραγματικά έχει σημασία για εμάς, καταλήξαμε πως η ανδροπαρέα είναι κάτι ιερό.

Είναι οι κολλητοί σου, που μοιράζεσαι μαζί τους τις σκέψεις σου για τα επαγγελματικά, το φλερτ, τις γυναίκες, τα όνειρα σου και μέσα από την τριβή που παρέχει η ανδρική ειλικρίνεια, περνάς απίστευτα ενώ παράλληλα σε κάνει σοφότερο.
Όμως η ανδροπαρέα δεν μπορεί να είναι μαζί σου σε κάθε στιγμή της ημέρας.

Ή μήπως μπορεί;

Τo Menofstyle.gr για άλλη μια φορά πρωτοπορεί με σκοπό να δημιουργήσει την μεγαλύτερη και πιο ποιοτική ανδροπαρέα.

Αν θέλεις να λάβεις μέρος σε μια κουβέντα με όλα τα καυτά θέματα πάνω στο φλερτ, την ανθρώπινη συμπεριφορά και την προσωπική εξέλιξη περνώντας εκπληκτικά την ώρα σου, τότε το Apla+Andrika είναι η παρέα που έψαχνες.

Μαζί θα γελάσουμε, θα μιλήσουμε για θέματα όπως δεν μιλούν πουθενά και θα αναλύσουμε ζητήματα της καθημερινότητας μας με τρόπο που θα μας βελτιώσει και θα μας κάνει να ξεχαστούμε.

Το Apla+Andrika είναι κάτι σαν τις διακοπές που θέλεις να κάνεις με τους κολλητούς σου γνωρίζοντας πως οι στιγμές που θα περάσεις μαζί τους θα μείνουν αξέχαστες.

Χωρίς σενάριο, περιορισμούς ή λογοκρισία, ο Σπύρος, ο Χρήστος και ο Θέμης θα σου κάνουν παρέα κάθε εβδομάδα από κάθε πλατφόρμα για να μπορείς να απολαμβάνεις και εσύ την ανδροπαρέα όπως σε βολεύει.

____________________________________________

Apla Kai Andrika is the only Greek Podcast show for Men available in video and audio format in all platforms. 

The post Τι Κάνεις Όταν η Φίλη της Σε Θάβει – Apla + Andrika #009 appeared first on Men of Style.

Κάθε ημέρα που περνά, ο εγκέφαλος μας επηρεάζεται από τους άλλους με τρόπους που τις περισσότερες φορές δεν έχουμε επίγνωση. Ακόμα και από άτομα που ούτε καν ξέρουμε.

Παρόλο λοιπόν που υπάρχει περίπτωση να έχουμε την αντίληψη πως η σκέψη μας είναι ανεξάρτητη από τους άλλους, ο εγκέφαλος μας έχει εντελώς διαφορετική άποψη.

Τελευταίες έρευνες, η μια μετά την άλλη, μας δείχνουν πως ένας από τους κυριότερους λόγους όπου ο Homo Sapiens κυριάρχησε στον πλανήτη σαν είδος, ήταν λόγω της εκπληκτικής ικανότητας που έχει να σκέφτεται κοινωνικά.

Οι μεγαλύτερες ιδέες συνήθως απαιτούν ομαδική σκέψη και κυρίως συνεργασία για να γίνουν πραγματικότητα.

Η νευρολογική βάση που στηρίζεται ο εγκέφαλος για επιβίωση και προσαρμογή, στηρίζεται στην ικανότητα του όχι μόνο να δημιουργεί προσωπικές πεποιθήσεις για την πραγματικότητα αλλά στο να αφήνει τις πεποιθήσεις άλλων ανθρώπων να τον επηρεάζουν και σε κάποιο βαθμό να τον διαμορφώνουν.

Ακόμα, ο εγκέφαλος μας δεν έχει μόνο την ανάγκη αλλά και την ικανότητα να προσπαθεί συνεχώς να προβλέψει τι μπορεί να σκέφτονται οι άλλοι ώστε να μπορεί να συνεργάζεται καλύτερα μαζί τους.

Η επιβίωση και η αναπαραγωγή του είδους, έτσι και αλλιώς, βασίζεται σε μορφές επικοινωνίας, κατανόησης και φυσικά συνεργασίας.

Ο Εγκέφαλος Σου Επηρεάζεται Από Τα Πάθη Του

Ακόμα και η πιο απλή επικοινωνία που έχουμε με τους άλλους ανθρώπους, είναι μια μικρή μορφή επένδυσης.

Πόσο μάλλον, όταν χτίζουμε από την αρχή σχέσεις και επενδύουμε μεγάλα ποσά ενέργειας για να τις βελτιώσουμε και φυσικά να βελτιωθούμε και εμείς μέσω αυτών.

Έτσι και αλλιώς, σε οτιδήποτε αφιερώνουμε χρόνο και ενέργεια, δεν αντανακλά μόνο τις ανάγκες μας αλλά είναι και μια μορφή στοιχήματος που δίνουμε με τον εαυτό μας ώστε η οποιαδήποτε επαφή να προσφέρει κάποιου είδους απόλαυσης.

Ωστόσο, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο εγκέφαλος όταν πολύ απλά δεν κάνει τίποτα.

Όταν εγκέφαλος δεν ασχολείται με κάποια συγκεκριμένη δραστηριότητα βρίσκεται σε αυτό που ονομάζεται default mode.

Το περίεργο όμως είναι πως ακόμα και όταν ο εγκέφαλος δεν κάνει κάτι, και πάλι είναι απασχολημένος. Όμως με τι;

Όταν λοιπόν το μυαλό μας δείχνει να μην κάνει φαινομενικά τίποτα, οι σκέψεις που το απασχολούν περισσότερο περιλαμβάνουν τον εαυτό μας σε σχέση με τους άλλους.

Εκτός από δραστηριότητες που έχουμε να κάνουμε στο μέλλον ή κάτι που μας εκνεύρισε στο παρελθόν, ένα μεγάλο ποσοστό των σκέψεων μας κινείται γύρω από τους άλλους ανθρώπους.

Αυτή η εγκεφαλική δραστηριότητα φανερώνει πως το ενδιαφέρον μας για τις κοινωνικές σχέσεις που σχηματίζουμε ή ήδη έχουμε, είναι πολύ μεγάλο.

Και μάλιστα τις σκεφτόμαστε αρκετά στον ελεύθερο χρόνο μας.

Υπολογίζεται πως το 70% της συνολικής μας επικοινωνίας είναι κοινωνικού περιεχομένου.

Είτε συνειδητά λοιπόν είτε όχι, όταν ο εγκέφαλος βρίσκει ελεύθερο χρόνο, ένα μεγάλο μέρος του το αφιερώνει με το να σκέφτεται άλλους ανθρώπους και την σχέση που έχουμε μαζί τους.

Με απλά λόγια, ο εγκέφαλος μας είναι κατασκευασμένος ώστε να εξασκεί την σκέψη για τον κοινωνικό μας κόσμο και πως αυτός διαμορφώνεται.

Έτσι και αλλιώς, οι άνθρωποι, είναι τα λίγα πλάσματα στον πλανήτη που μπορούν να μάθουν να παίζουν παιχνίδια, για παράδειγμα. Απλά απολαμβάνουμε να παίζουμε περισσότερο με άλλους παρά μόνοι μας.

Ο Εγκέφαλος Σου Επηρεάζεται Από Φίλους

Και ποιος μπορεί να διαφωνήσει;

Οι «δικοί μας» άνθρωποι είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού και είναι λογικό. Λέξεις όπως εμπιστοσύνη, πίστη και στήριξη στα δύσκολα, είναι κάτι πολύ παραπάνω από νοήματα.

Είναι αναπόσπαστα κομμάτια που δημιουργούν το σύνολο της προσωπικότητας μας και κατ’ επέκταση την ζωή μας.

Το 94% των ανθρώπων στην Γή έχουν τουλάχιστον έναν φίλο/η.

Ωστόσο, μόνο ελάχιστα θηλαστικά χτίζουν φιλίες ενώ στους ανθρώπους η συγκεκριμένη διαδικασία δεν κάνει καμία διάκριση. Όλοι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη την φιλία ή τον δεσμό που αυτή δημιουργεί και αντιπροσωπεύει.

Όπως για παράδειγμα όταν βγαίνεις να φλερτάρεις. Ισως η παρέα να είναι απαραίτητη για να να νοιώθεις ασφάλεια, όταν όμως πλέον ξέρεις, όταν θα είσαι όπως εσύ ονειρεύεσαι, τότε θα καταλάβεις ότι δεν χρειάζεσαι παρέα. Μπορείς να τα καταφέρεις και μόνος σου!

Ένα άλλο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα είναι το Facebook.

Να φανταστείς πως ο πληθυσμός της Αμερικής στο σύνολο, αφιερώνει κατά μέσο όρο 84 δισεκατομμύρια λεπτά ανά μήνα με το να ασχολείται με την Θρησκεία του και 56 δισεκατομμύρια με το Facebook!

Αυτό που κάνει το Facebook τόσο αποτελεσματικό είναι πως έχει την ικανότητα να κρατά συνδεδεμένους κοινωνικά πολλούς ανθρώπους που κάτω από κανονικές συνθήκες δεν θα ήταν εφικτό.

Εντάξει, προσφέρει και άλλου είδους εμμονές αλλά δεν είναι του παρόντος…

Ο Μεγάλος Εγκέφαλος…

Παρόλο που πιστεύουμε πως ο εγκέφαλος μας είναι τόσο περίπλοκος επειδή μας επιτρέπει να διαμορφώνουμε το μέλλον, να λύνουμε πολύπλοκα προβλήματα και φυσικά να επιβιώνουμε σε έναν κόσμο που αλλάζει συνεχώς, η πολυπλοκότητα του δεν εξυπηρετεί μόνο για τα παραπάνω.

Τελευταίες έρευνες και μελέτες μας δείχνουν πως μια από τις σημαντικότερες ικανότητες που έχει ο εγκέφαλος μας είναι να δραστηριοποιείται με άλλους ανθρώπους σε εξαιρετικά πολύπλοκα κοινωνικά πλαίσια.

Μπορεί η Εξέλιξη να αναφέρει πως επιβιώνει ο ισχυρότερος, αλλά πιο δυνατός είναι αυτός που έχει και τις καλύτερες συμμαχίες.

Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον από την φύση του, οπότε η τάση να κάνει γνωριμίες και κοινωνικούς κύκλους είναι ανάγκη. Σήμερα στο επεισόδιο από το ελληνικό podcast του Apla + Andrika συζητάμε την έννοια της φιλίας και τη σημασία που έχει για εμάς. Εκτός από το τι πιστεύουμε για τους φίλους μας, θα πούμε και ιστορίες με φίλους!

Έτσι δεν είναι;

Τι να τους κάνω τους μύες και το ακόντιο απέναντι σε μια στρατιά από λιοντάρια;

Βέβαια δεν είναι πάντα τόσο απλό.

Απλά σκέψου πως ο εγκέφαλος σου ζυγίζει περίπου 1.300 γραμμάρια και έχει κατά προσέγγιση 11.5 δισεκατομμύρια νευρώνες.

Πολύ απλά είμαστε οι Μαγκάιβερ των θηλαστικών.

Μπορούμε να λύνουμε πολύπλοκα προβλήματα με τρόπο και σε χρόνο που τα υπόλοιπα θηλαστικά δεν πρόκειται(πιθανότατα) να κατανοήσουνε ποτέ.

Όμως, η πολυπλοκότητα που παρουσιάζει ο εγκέφαλος μας οφείλεται και στο γεγονός πως έχουμε την ικανότητα να δημιουργούμε πολύπλοκα κοινωνικά συστήματα.

Ο Εγκέφαλος Πονάει…

Οι κορυφαίες λίστες φόβων έχουν κάποιους κοινούς παρανομαστές:

Οι πιο έντονοι φόβοι που έχουμε, έχουν σχέση με τον θάνατο, τον φυσικό πόνο, την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου και τις δημόσιες ομιλίες.

Βέβαια, ο Δαρβίνος θα τράβαγε τα μαλλιά του αν κάποιος του έλεγε πως η κοινωνική έκθεση έχει σχέση με την επιβίωση.

Ωστόσο, ο φόβος της απόρριψης ή της αρνητικής κριτικής είναι πολύ πιο σοβαρό ζήτημα από ότι φανταζόμαστε.

Για τις φοβίες, αλλά και για το φόβο της απόρριψης και της έκθεσης, εχουμε συζητήσει στο επεισόδιο από το εεληνικό podcast του Apla+Andrika που θα δεις εδώ.

Ο οποιοσδήποτε φόβος υπάρχει για κάποιο λόγο. Και ο λόγος είναι ένας:

Την αποφυγή του πόνου.

Όμως, η απόρριψη ή η αρνητική κριτική θα μπορούσαμε να πούμε με σιγουριά πως συνδέονται με ψυχολογικό και όχι σωματικό πόνο.

Και όμως…

Όταν βιώνουμε κοινωνικό πόνο, ενεργοποιείται το ίδιο μέρος του εγκεφάλου όταν αισθανόμαστε σωματικό πόνο.

Η έμφυτη ανάγκη μας να αναγνωρίζουμε κοινωνικές απειλές, ενεργοποιεί το τμήμα του εγκεφάλου που αισθάνεται σωματικό πόνο. Βασικά, η κοινωνική απόρριψη εκλαμβάνεται από τον εγκέφαλο ως μια απειλή σαν τις άλλες.

Μπορεί να είναι Bullying, μοναξιά, ένας ξαφνικός χωρισμός ή έλλειψη οικογενειακής θαλπωρής.

Η Εξελικτική διαπραγμάτευση που κάναμε, μας επέτρεψε να γίνουμε οι Πρωταθλητές της τροφικής αλυσίδας.

Είμαστε οι πιο εξελιγμένοι και αδίστακτοι θηρευτές που γνώρισε ποτέ αυτός ο πλανήτης.

Όμως ταυτόχρονα, η ίδια εξέλιξη, μας κάνει εξαιρετικά ευάλωτους από την επίδραση των άλλων ανθρώπων στην πορεία της ζωής μας. Ο εγκέφαλος σου επηρεάζεται από άλλους είτε το θέλεις είτε όχι.

Ένα τίμημα που αν δεν πληρώναμε, ίσως να μην βρισκόμασταν εδώ που βρισκόμαστε σήμερα.

Αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για την ανάγκη της επικοινωνίας τότε δες εδώ.

Καλή συνέχεια

The post Οι Περίεργοι Τρόποι που ο Εγκέφαλος σου Επηρεάζεται από τους Άλλους appeared first on Men of Style.

Η πυγμαχία δεν είναι απλά μπουνιές  – Είναι επιστήμη

Περίμενα πως και πως τις γιορτές για να κάνω δυνατές προπονήσεις στην πυγμαχία.

Η καθημερινότητα δεν μου επιτρέπει να έχω την ποιότητα των προπονήσεων που θέλω και φυσικά έχω ανάγκη.

Όταν λέω ανάγκη εννοώ από ψυχολογικής άποψης.

Όμως τώρα με τις γιορτές βρήκα τον χρόνο που ήθελα.

Και μπορώ να σου πω με σιγουριά πως νοστάλγησα το κάθε λεπτό.

Τους ήχους, τις συζητήσεις και φυσικά την συνεχή διόρθωση και της παραμικρής λεπτομέρειας.

Η πυγμαχία είναι ολόκληρη επιστήμη.

Δεν μπορείς να ρίξεις ούτε ένα χτύπημα αν δεν γνωρίζεις την κινησιολογία που κρύβεται πίσω του.

Μια χορογραφία που στήνεται μετά από δεκάδες χιλιάδες επαναλήψεις της ίδιας κίνησης.

Ένα χτύπημα στην πυγμαχία δεν είναι αποτέλεσμα δύναμης.

Είναι το σημείο τομής ταχύτητας, έκρηξης και κατάλληλης στιγμής.

Είναι σαν να είσαι ντεντέκτιβ του εαυτού σου και του αντιπάλου σου.

Συλλέγεις στοιχεία, στήνεις στρατηγική και προσπαθείς να έχεις διαρκώς επίγνωση του τι συμβαίνει κάθε δευτερόλεπτο.

Στην πυγμαχία όμως τα λάθη χρεώνονται.

Αν κάνεις λάθος δεν θα φας ούτε γκολ, ούτε καλάθι ούτε θα περάσει πρώτος ο αντίπαλος σου την γραμμή τερματισμού.

Τα λάθη στην πυγμαχία σημαίνουν πως ένας άγνωστος σε χτυπάει με σκοπό να φιλήσεις το καναβάτσο.

Οι περισσότεροι πιστεύουν πως η πυγμαχία, όπως και τα υπόλοιπα δυναμικά αθλήματα, είναι βίαιη.

Θυμάμαι πριν από αρκετά χρόνια έναν από τους προπονητές μου να μου λέει:

Να είσαι αυτός που σταματάει ένα τσακωμό. Όχι αυτός που τον ξεκινάει.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχω βρεθεί μαζί του στο ρινγκ και να ήταν βίαιος.

Κάποιος που προσπαθεί να δείξει ότι ξέρει πυγμαχία, δεν έχει ασχοληθεί σοβαρά με αυτήν. Και ο λόγος που το έκανε ήταν για να το πει και να το δείξει όχι για να μάθει τι σημαίνει να μάχεσαι.

Διότι για μάχη πρόκειται.

Μια μάχη όχι απέναντι σε έναν αντίπαλο αλλά μια μάχη που θα πρέπει να δίνεις συνεχώς στις ατελείωτες προπονήσεις, στην διόρθωση και της παραμικρής λεπτομέρειας και φυσικά μια μάχη στις πιο βασικές παρορμήσεις σου.

Πυγμαχία και άθληση – Η σωστή επανάληψη δημιουργεί πρωταθλητές

Πρωταθλητής δεν γίνεσαι στον αγώνα.

Γίνεσαι στην προπόνηση.

Και η προπόνηση στην πυγμαχία σημαίνει να προσπαθείς να τελειοποιείς την κάθε μικρή λεπτομέρεια.

Αν πιστεύεις πως ένα καλό χτύπημα δίνεται με τα χέρια κάνεις λάθος.

Ένα αποτελεσματικό χτύπημα ξεκινά από τα πόδια, μεταφέρει ενέργεια μέσω  κατάλληλης στροφής της μέσης και αποκτά εκρηκτικότητα από την κίνηση του ώμου.

Ακόμα, η απόσταση από τον αντίπαλο πρέπει συνεχώς να βρίσκεσαι κάτω από το μικροσκόπιο.

Θέλει συγκέντρωση και απίστευτη παρατηρητικότητα να κάνεις πραγματικότητα μια πολύ σημαντική ικανότητα:

Προσαρμοστικότητα.

Η δυνατότητα της προσαρμογής είναι που δημιουργεί εξέλιξη. Όχι η στασιμότητα.

Και στην πυγμαχία θα πρέπει διαρκώς να προσαρμόζεσαι για να επιβάλεις το παιχνίδι σου.

Και για να γίνει αυτό είναι απαραίτητο να έχεις δουλέψει το κάθε βήμα, την κάθε ανάσα και το κάθε είδος χτυπήματος ατελείωτες φορές στην προπόνηση.

Πρέπει να είσαι ξεκάθαρος με αυτά που θέλεις να βελτιώσεις.

Και ο καλύτερος να είσαι, αν δεν έχεις αντοχή θα ξεφουσκώσεις σαν μπαλόνι.

Μετά έρχεται η τεχνική. Η τεχνική δεν σου επιτρέπει μόνο να δίνεις ποιοτικά χτυπήματα.

Σου επιτρέπει να αμύνεσαι.

Ακόμα και ο κορυφαίος να είσαι στην επίθεση, αν δεν μπορείς ούτε να αγγίξεις τον αντίπαλο, τότε πολύ γρήγορα η ψυχολογία σου θα πέσει μαζί με την αυτοπεποίθηση σου.

Και τότε ξεκινά η πτώση.

Στην πυγμαχία μαθαίνεις πραγματικά τι σημαίνει θυμός και τι σεβασμός

Την πρώτη ημέρα των γιορτών που έκανα προπόνηση, ανέβηκα στο ρινγκ με έναν 16χρονο και έναν 19χρονο.

Δεν φαντάζεσαι για τι παιδιά μιλάμε.

Τους κοιτάς στα μάτια και χαμηλώνουν το βλέμμα και εκπέμπουν μια ηρεμία που εγώ, που είμαι 34, με κάνει να λιώνω.

Γουστάρω τέτοιους πιτσιρικάδες. Μαθαίνουν από μικροί πως η σκληρή δουλειά και να πατάς καλά στα πόδια σου είναι συστατικά όχι μόνο στην πυγμαχία αλλά και στην ζωή.

Όταν ανεβήκαμε στο ρινγκ την πρώτη ημέρα μου έριξαν τις χρονιάς μου.

Πήραν το Εγώ μου και το στράγγιξαν σαν ξεσκονόπανο.

Και φυσικά με εκνεύρισαν.

Και όπως είναι αναμενόμενο, όσο περισσότερο εκνευριζόμουν τόσο περισσότερα σημεία μου περνούσαν.

Όταν θυμώνεις βρίσκεσαι σε αντίδραση και θέλεις να τιμωρήσεις αυτόν που πιστεύεις πως σε ξεφτίλισε.

Σταματάς να σκέφτεσαι ψύχραιμα και κάνεις βασικά λάθη.

Πηγαίνεις για το ένα χτύπημα και τρως πενήντα.

Χάνεις την επαφή με τον αντίπαλο επειδή χάνεις την επαφή με τον εαυτό σου.

Ο αντίπαλος είναι και αυτός άνθρωπος. Αν τον δεις σαν κάποιον κακό που πρέπει να κατατροπώσεις, τα έντονα συναισθήματα θα σε κάνουν να είσαι περισσότερο σφιγμένος με αποτέλεσμα να κουραστείς πιο γρήγορα και να σκάσεις.

Και τότε σε πηγαίνει πίσω στο σχολείο λέγοντας σου πως αν ξεχάσεις την αλφάβητο θα ξεχάσεις να μιλάς.

Τον αντίπαλο θέλεις να τον κερδίσεις όχι να τον χτυπήσεις και να του κάνεις ζημιά.

Ο σκοπός δεν είναι να δείξεις ασέβεια γιατί θα το πληρώσεις. Και ο σεβασμός είναι από τις σημαντικότερες ανθρώπινες αξίες.

Και σεβασμός μαζί με θυμό δεν πάνε μαζί.

Στη πυγμαχία η σχέση σου με τον πόνο πηγαίνει σε άλλη διάσταση

Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν νιώθει πόνο.

Δεν υπάρχει πυγμάχος που όταν δέχεται ένα δυνατό χτύπημα δεν νιώθει πόνο.

Η διαφορά είναι στο πως αντιδράς στον πόνο.

Τον αφήνεις να σε επηρεάσει ή αποφασίζεις να συγκεντρωθείς σε αυτό που θέλεις;

Η ικανότητα να συγκεντρώνεσαι σε αυτό που θέλεις και όχι να ξεφύγεις από αυτό που σε φοβίζει και σε πονά, είναι ακρογωνιαίος λίθος επιτυχίας.

Είναι η δύναμη να βάζεις τον εαυτό σου πάλι σε τροχιά προς την επιτυχία που φαντάστηκες αντί να το βάζεις στα πόδια.

Ο πόνος αντιπροσωπεύει ένα εμπόδιο και η συγκέντρωση τον τρόπο που θα αντιδράσεις όταν τον νιώσεις.

Όταν κάνεις πυγμαχία, στην αρχή ένα χτύπημα σου μοιάζει σαν τρυπάνι.

Σε πονά, σε νευριάζει και σε φοβίζει.

Όμως με την εξάσκηση, μαθαίνεις να δουλεύεις διαφορετικά με το μυαλό σου.

Επιβάλεις την θέληση σου να συνεχίσεις και παίζεις με την μνήμη σου.

Ανακαλείς τι συνέβη και δέχτηκες το χτύπημα και όχι μόνο αυτό.

Πολλές φορές είναι και στρατηγική να δέχεσαι χτυπήματα.

Κάθε φορά που ο αντίπαλος πετυχαίνει ένα χτύπημα αισθάνεται μεγαλύτερη σιγουριά. Και όσο πιο σίγουρος αισθάνεται τόσο αρχίζει να αποκαλύπτει κενά στο παιχνίδι του.

Κενά που πρέπει να δεις όσο ο αντίπαλος επιτίθεται.

Στην πυγμαχία μαθαίνεις να ακούς

Αν δεν ακούσεις τι έκανες λάθος δεν θα μπεις ποτέ στην διαδικασία να το διορθώσεις.

Όλα γίνονται για κάποιο λόγο.

Αν είσαι εγωιστής και δεν δέχεσαι κριτική από τον προπονητή, τότε θα μείνεις ντουβάρι και σάκος.

Στην αρχή απλά θα πιστεύεις πως ο προπονητής θέλεις να σε μειώσει για αυτό και τονίζει τα λάθη σου.

Μετά μαθαίνεις.

Το βουλώνεις και γουρλώνεις τα μάτια να ακούσεις την κάθε λέξη που θα σου πει.

Στην συνέχεια αρχίζεις να ανοίγεσαι. Αναφέρεις τι δεν μπορείς να κάνεις και επιστρέφεις στην προπόνηση να το φτιάξεις.

Να το προπονήσεις μέχρι να σου γίνει αντανακλαστικό.

Η επιτυχημένες συμπεριφορές γίνονται αντανακλαστικές όταν αποφασίζεις να διορθώσεις τις λανθασμένες.

Καθώς περνάει ο καιρός αρχίζεις να ακούς τον εαυτό σου. Κάνεις γρήγορες αξιολογήσεις που οδηγούν σε στιγμιαίες αποφάσεις.

Δοκιμάζεις, ρισκάρεις και μαθαίνεις να έχεις υπομονή για να δεις που θα σε οδηγήσει η κάθε μια επιλογή.

Έξτρα πλεονεκτήματα αν ασχοληθείς με την πυγμαχία

Μετρώντας τα παραπάνω, διαβάζω τέσσερις σοβαρούς λόγους για να δώσεις στην πυγμαχία μια ευκαιρία να μπει στην ζωή σου.

Θα μπορούσα να γράφω για μέρες όμως η προσωπική μου άποψη λειτουργεί και σαν φίλτρο διαστρέβλωσης της πραγματικότητας.

Επειδή μου αρέσει εμένα δεν σημαίνει πως πρέπει να αρέσει στον οποιοδήποτε.

Χρειάζεται χρόνο και μεγάλη επένδυση προσπάθειας για να αρχίσεις να βλέπεις βελτίωση στην τεχνική, την αντοχή και την ικανότητα αποφυγής χτυπημάτων.

Όμως να θυμάσαι και κάποια πράγματα ακόμα:

#1. Έρχεσαι αντιμέτωπος με τον φόβο της συμπλοκής και παλεύεις μαζί του νοητικά μέχρι να το κερδίσεις. Ο φόβος βρίσκεται στο μυαλό όχι στην δύναμη του αντιπάλου.

#2. Βλέπεις ποια είναι τα όρια σου και προσπαθείς κάθε φορά να τα ξεπεράσεις. Τα όρια που πιστεύεις πως έχεις στο παρόν δεν αντιπροσωπεύουν το ποιος είσαι αλλά τι μπορείς να εξελίξεις ακόμα.

#3. Η φυσική σου κατάσταση θα βελτιωθεί γρήγορα. Θα τρέξεις, θα ιδρώσεις και θα κάψεις λίπος.

#4. Θα μάθεις να συγκεντρώνεσαι στο τι χρειάζεται να κάνεις για να πετύχεις τον στόχο σου. Η ικανότητα είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων που τα ενώνεις σαν κομμάτια ενός πάζλ με την πάροδο του χρόνου.

Ένα τελευταίο είναι πως θα μάθεις να σκέφτεσαι ψύχραιμα κάτω από πίεση.

Ακόμα, είναι μορφή ψυχοθεραπείας. Ξεσπάς, ξεχνιέσαι και όταν βρίσκεσαι πάνω στο ρινγκ σκέψεις για το μέλλον και το παρελθόν εξαϋλώνονται.

Ακόμα και αν σκέφτεσαι να ασχοληθείς με κάποιο άλλο δυναμικό σπορ, το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Τα κέρδη που θα έχεις θα είναι πολυδιάστατα και τα εφόδια που θα πάρεις αμέτρητα.

Όπως πάντα, περιμένω τα σχόλια σου εδώ.

Σου εύχομαι καλή χρονιά με υγεία, αποτυχίες και σκληρές συνειδητοποιήσεις που θα σε σπρώξουν να επαναδιαπραγματευθείς τι σου αξίζει περισσότερο.

Να είσαι καλά

The post Δεν είναι Απλά Μπουνιές: 8 Λόγοι για να Ξεκινήσεις Πυγμαχία appeared first on Men of Style.

Ως ανθρώπινα όντα έχουμε δύο εντελώς παράδοξες ιδιότητες που σχετίζονται με την αυτοπεποίθηση.

Από την μια έχουμε έναν εγκέφαλο που μπορεί να σκεφτεί σχεδόν το οτιδήποτε. Από την άλλη μας επηρεάζουν αποτυχίες του παρελθόντος και σκεφτόμαστε το χειρότερο δυνατό σενάριο.

Όλοι γνωρίζουμε καλύτερα σε ποιους τομείς έχουμε αυτοπεποίθηση. Μάλιστα, είναι περισσότεροι από αυτούς που αισθανόμαστε σίγουροι για τον εαυτό μας.

Όχι επειδή ισχύει αλλά γιατί έχουμε την τάση να σκεφτόμαστε με έναν ακόμα παράδοξο τρόπο.

Αυτό μας φοβίζει περισσότερο, συνήθως είναι και αυτό που μας τραβάει περισσότερο την προσοχή.

Ξεχνάμε τι έχουμε καταφέρει και εστιάζουμε στο τι μας λείπει.

Τι Θα Συνέβαινε Αν Είχες Περισσότερη Αυτοπεποίθηση;

Μπορείς να το ονομάσεις όπως θέλεις.

Ίσως σου λείπει η αυτοπεποίθηση, έχεις φόβο αποτυχίας, άγχος απόδοσης, οι πιθανότητες είναι πως κάτι σου κοστίζει.

Δες το βίντεο του Θέμη για το πως είναι εφικτό να φαίνεσαι πάντα άνετος και με παρισσότερη αυτοπεποίθηση.

Τι έχεις ανταλλάξει για την μειωμένη αυτοπεποίθηση;

Για να διεκδικήσεις αυτό που θέλεις χρειάζεται ένα τίμημα. Να δεχτείς τον φόβο και να πράξεις.

Όμως το ίδιο ισχύει και ανάποδα.

Για να μείνεις στην ασφάλεια απαιτεί με την σειρά του ένα κόστος. Να παρατήσεις ένα όνειρο, να αφήσεις στην άκρη τον ενθουσιασμό του νέου, να χάσεις ευκαιρίες και στιγμές.

Ωστόσο, η αυτοπεποίθηση ξεκινά με κάποιους απλούς κανόνες.

Αλήθεια… Πολύ απλούς και ταυτόχρονα πολύ δύσκολους!

Η μαγκιά είναι να εξασκήσεις την επίγνωση του τι κάνει το μυαλό σου, να παρατηρήσεις πως αντιδρά και τι σου λέει.

Και όποτε χρειάζεται, να μην το παίρνεις τόσο στα σοβαρά.

Η δυνατότητα να παρατηρείς τις διαδικασίες σκέψης σου είναι μια πανίσχυρη ψυχολογική ικανότητα.

Για να εξασκήσεις όμως τη παρατήρηση του δικού σου σύμπαντος, χρειάζονται κάποιες θεμελιώδεις γνώσεις για την αυτοπεποίθηση.

Αυτοπεποίθηση Και Σκέψεις : Ένα Παράδοξο

Όλοι μας έχουμε μια μικρή ψευδαίσθηση.

Βασικά όχι και τόσο μικρή.

[su_note note_color=”#040404″ text_color=”#ded7d7″ radius=”14″]Θέλουμε να αισθανθούμε καλά ΠΡΙΝ αποδώσουμε, πριν φλερτάρουμε, πριν κάνουμε αυτό που θέλουμε.[/su_note]

Βασικά δεν θέλουμε να δουλέψουμε για την αυτοπεποίθηση. Θέλουμε το δάνειο της για να αισθανθούμε σιγουριά.

Και δυστυχώς αυτό δεν γίνεται.

Δεν γίνεται να αισθανθείς σιγουριά πριν κάνεις αυτό που θέλεις.

Η σιγουριά κερδίζεται και φυτεύεται. Δεν χαρίζεται.

Όμως ένας από τους κανόνες που έχουμε μάθει για την αυτοπεποίθηση είναι πως πρέπει να τη αισθανθούμε πριν κάνουμε αυτό που μετράει για εμάς.

Και δεν το κάνουμε ποτέ.

Σοβαρά τώρα… Πιστεύεις πως ο εγκέφαλος σου θα σταματήσει ποτέ να προσπαθεί να προβλέπει το χειρότερο;

Αν το πιστεύεις δυστυχώς θα σε απογοητεύσω.

Ο εγκέφαλος είναι έτσι κατασκευασμένος ώστε να προσπαθεί να σε προετοιμάσει για τα χειρότερα.

Δες το επεισόδιο από το ελληνικό podcast του Apla+Andrika σχετικά με την αλλαγή στον τρόπο σκέψης που σου είναι απαραίτητη για να πας ένα βήμα παραπέρα.

Το πρόβλημα λοιπόν που δημιουργείται είναι πως αν περιμένεις την αυτοπεποίθηση να σου έρθει σε συσκευασία δώρου πριν κάνεις αυτό που θέλεις τόσο πολύ, θα περιμένεις για καιρό.

Πολύ καιρό…

Βασικά μπορεί να περιμένεις για πάντα.

[su_note note_color=”#040404″ text_color=”#ded7d7″ radius=”14″]Αν θέλεις να κάνεις κάτι με αυτοπεποίθηση θα χρειαστεί να κάνεις πρώτα την δουλειά. Τσάμπα δεν έρχεται. [/su_note]Κάθε φορά όμως που συμπεριφέρεσαι με αυτοπεποίθηση, την χτίζεις όπως ακριβώς χτίζεις μύες με την γυμναστική.

Ξεκινάς με λίγα κιλά και επαναλήψεις με μετά χώνεις όλο και περισσότερο.

Οι μύες είναι σαν τον εγκέφαλο σου.

Χρειάζονται πόνο για να αναπτυχθούν. Χρειάζονται συνεχής αύξηση αντίστασης.

Κανόνας: Οι πράξεις αυτοπεποίθησης έρχονται πρώτες. Το αίσθημα της αυτοπεποίθησης έρχεται αργότερα.

Όμως για ποιο λόγο δεν έχουμε την αυτοπεποίθηση που θα θέλαμε;

Αυτοπεποίθηση Και Σκέψεις :  Κάτι Λείπει

Υπάρχουν πέντε βασικοί λόγοι όπου η αυτοπεποίθηση σου ίσως δεν είναι και στα καλύτερα της.

Λόγος #1: Μη Ρεαλιστικές Προσδοκίες

Δεν είμαστε ευχαριστημένοι με τίποτα.

Σκεφτόμαστε τόσο πολύ αυτό που μας λείπει, όπου με φίλτρο την ανάγκη για κάτι νέο θέτουμε απίστευτα υψηλές προσδοκίες στον εαυτό μας για το τι πρέπει να καταφέρουμε.

Λόγος #2: Υπερβολικά Σκληρή Κριτική

Το παραμικρό λάθος το χρεώνουμε στον εαυτό μας λες και αυτός είναι ο υπαίτιος για κάθε τι στραβό που μας συμβαίνει (τις περισσότερες είναι αλλά χρειάζεται εκπαίδευση όχι ξύλο).

Λόγος #3: Φόβος Για Το Άγνωστο

Δεν σκεφτόμαστε τις τρομερές απολαβές που ίσως έχουμε αν προσπαθήσουμε αλλά τι θα συμβεί αν αποτύχουμε.

Κάθε αποτυχία είναι μια προσωπική απόρριψη του εαυτού μας.

Λόγος #4: Έλλειψη Εμπειρίας

Αν κάτι δεν ξέρεις να το κάνεις τότε δεν μπορείς να το κάνεις.

Λανθασμένος τρόπος σκέψης αλλά υπαρκτός και αρκετά ισχυρός.

Λόγος #5: Έλλειψη Ικανοτήτων

Δεν είναι φυσιολογικό να αισθανθείς αυτοπεποίθηση για να κάνεις κάτι νέο αν είσαι ήδη καλός στο να το κάνεις.

Και τα παραπάνω οφείλονται σε ένα από τα πιο βασικά ανθρώπινα συναισθήματα:

Τον φόβο και την λανθασμένη σχέση που έχουμε μαζί του.

Αυτοπεποίθηση Και Σκέψεις : Ο Φόβος Δεν Είναι Απαραίτητα Εχθρός

Και αυτό τραγικό αλλά είναι μια πολύ καλά εδραιωμένη πεποίθηση.

Έχουμε πολύ καλά φυτεμένο στο DNA της κουλτούρας μας πως ο φόβος είναι ένα κακό που πρέπει να ξορκίσουμε.

Κάτι που όταν αισθανόμαστε πρέπει να γλυτώσουμε από την κατάσταση που μας τον προκαλεί.

Έχουμε την πεποίθηση πως ο φόβος είναι σημάδι αδυναμίας και όχι αξίας.

Και φυσικά έχεις τα τρομερά γνωμικά. Ο Αϊνστάιν ήταν στόκος στο σχολείο. Οπότε μην καίγεσαι. Δεν πειράζει αν δεν είσαι καλός σε κάτι.

Πειράζει μωρέ…

Ο Αϊνστάιν δεν ήταν τούβλο στο σχολείο. Δεν του έκοβε στις ξένες γλώσσες. Όταν όμως του έδιναν Μαθηματικά ή Φυσική, το μυαλό του μεταμορφωνόταν σε πύραυλο και δεν τον έπιανε ούτε ο Μπολντ.

[su_note note_color=”#040404″ text_color=”#ded7d7″ radius=”14″]Όταν ρισκάρεις, όταν βγαίνεις εκτός ζώνης άνεσης και όταν δέχεσαι μια πρόκληση είναι απόλυτα φυσιολογικό να αισθάνεσαι φόβο. [/su_note]Είναι ένα βασικό συναίσθημα που σου δίνει το σήμα πως βρίσκεσαι μπροστά σε κάτι νέο, κάτι που ίσως δεν θα μπορέσεις να διαχειριστείς.

Αυτό που μας κρατάει στάσιμους όμως δεν είναι το συναίσθημα του φόβου αλλά η αντίδραση μας σε αυτό.

Η αυτοπεποίθηση δεν σημαίνει έλλειψη φόβου. Βασικά ποτέ δεν σήμαινε κάτι τέτοιο.

Η κουλτούρα μας το λάνσαρε και εμείς τσιμπήσαμε για το απλούστατο λόγο πως κάποιες πεποιθήσεις μας βολεύουν περισσότερο από άλλες.

Βέβαια, όταν μια κατάσταση μας προκαλεί φόβο, τότε υπάρχει κάποιο μοτίβο. Κάποιο προσωπικό μοτίβο, σαν ένα μικροτσίπ στον εγκέφαλο που μας δίνει μια εντολή.

Η εντολή αυτή αποτελείται συνήθως από κάποια στοιχεία:

• Συναισθήματα που μας προκαλεί η κατάσταση και η συμπεριφορά μας που προκύπτει από αυτή.
• Αναμνήσεις από αποτυχίες του παρελθόντος που δεν θέλουμε να επαναληφθούν.
• Αυτόματες εικόνες που τρέχουν στο μυαλό μας.
• Σκέψεις που δημιουργούν ένα νόημα στο μυαλό μας για το τι θα σημαίνει αποτυχία ή απόρριψη για εμάς. Κάποιοι κανόνες όπως για παράδειγμα: « Αν απορριφθώ τότε… »

Ωστόσο, αυτό που μας διαφεύγει είναι πως έχουμε επιλογή για το πώς θα σκεφτούμε ή πως θα διαχειριστούμε όλες αυτές τις σκέψεις που μας βομβαρδίζουν όταν βρισκόμαστε σε μια κατάσταση.

Το χαμένο κομμάτι του παζλ είναι πως όχι μόνο προσπαθούμε να ξεφορτωθούμε αυτές τις σκέψεις αλλά πιστεύουμε πως δεν θα έπρεπε να υπήρχαν εξαρχής.

Το μυαλό σου δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσει να παράγει αρνητικές σκέψεις.

Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια που δεν μπορούμε με τίποτα να αποδεχτούμε.

Ο εγκέφαλος σου προσπαθεί συνεχώς να εντοπίσει κινδύνους για να αποφύγει να γίνεις γεύμα για κανένα Τυραννόσαυρο.

Ο εγκέφαλος συνεχίζει να έχει ένα τμήμα που δεν έχει μάθει, ακόμα και μετά από τόσες γενιές εξέλιξης, πως οι απειλές της σύγχρονης κοινωνίας δεν είναι οι ίδιες με αυτές που είχαμε στο κεφάλι μας όταν φτιάχναμε σπηλιές.

Βλέπεις μια γυναίκα που σου αρέσει και θέλεις να την προσεγγίσεις και ένα μέρος του εγκέφαλου σου αντιδρά λες και μπροστά του έχει ένα κτήνος που θα τον κατασπαράξει.

Αυτό που χρειάζεται να κάνεις είναι απλά μην τον ακούσεις.

Μην τρέξεις να κρυφτείς από μια σκέψη.

Με απλά λόγια, θα χρειαστεί να τον πείσεις σταδιακά πως δεν υπάρχει τίγρης και δεν κινδυνεύεις να γίνεις σουφλέ.

Το μυαλό σου θα έχει πάντα διαφορετική γνώμη από αυτό που του λες πως θέλεις.

Αυτό δεν σημαίνει πως χρειάζεται να την ακούσεις.

Θέλεις να αποκτήσεις τώρα αυτό που σου αξίζει στον ερωτικό τομέα; Μην χάνεις χρόνο. Δες αυτό.

Καλή συνέχεια

The post Αυτοπεποίθηση Μέρος Δεύτερο: Δεν Φταίνε οι Σκέψεις σου appeared first on Men of Style.

Με ποιους τρόπους αποδέχεσαι τον εαυτό σου; Με ποιους τρόπους ανταμείβεις τον εαυτό σου;

Πως αισθάνεσαι ρε παιδί μου με την πάρτη σου;

Συνήθως το μπέρδεμα έρχεται όταν ξέρεις τι θέλεις, το δηλώνεις περήφανα στον εαυτό σου και μετά η απραγία σου ηλεκτρίζει την ραχοκοκαλιά.

Βλέπεις για παράδειγμα μια ωραία γυναίκα, θέλεις να της μιλήσεις και αμέσως ξεκινούν οι σκέψεις. Σκέψεις που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν, δεν θα έπρεπε να σε επηρεάζουν και κυρίως, δεν θα έπρεπε να τις πιστεύεις.

Και όμως…

Όχι μόνο ακολουθείς αυτόν τον βομβαρδισμό από σενάρια κάθε είδους αλλά αφού το κάνεις, ξεκινά ένα ανελέητο κυνηγητό από ενοχές που συνοψίζονται από πλαίσια του στυλ « Και αν το είχα κάνει…; »

Ή ακόμα πιο δύσκολα:

Πως θα ήθελες να είχες προσεγγίσει την συγκεκριμένη γυναίκα;

Πριν συνεχίσεις, δες παρακάτω πως μπορείς κι εσύ να έχεις τη γυναίκα που σου αρέσει.

Εκείνη την στιγμή ενεργοποιείται ένας ψυχολογικός μηχανισμός που είναι περισσότερο γελωτοποιός παρά σε καλμάρει. Σε κοροϊδεύει όχι όμως με σκοπό να σου κάνει bulling.

Θέλει περισσότερο να διατηρήσει την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου και τον κόσμο σου λέγοντας σου τραγικούς αστεϊσμούς:

Την επόμενη φορά θα δεις τι έχει να γίνει…

Φόβοι Και Αδυναμίες Σε Σχέση Με Τον Εαυτό Μου

Ένα δαίμονας παίζει σαν βιολί τις αδυναμίες σου δημιουργώντας απίστευτες κακοφωνίες για όλα αυτά που πιστεύεις για τον εαυτό σου και συνεχίζεις να είσαι γαντζωμένος πάνω τους.

Εκείνη την στιγμή, δύο αντίθετοι τρόποι σκέψης κάνουν την εμφάνισης τους: Ο πρώτος προσπαθεί να σε ηρεμήσει για να μην σκάσεις σαν μπαλόνι και ο δεύτερος , που γνωρίζει την αλήθεια, σου λέει χαιρέκακα:

Ποια επόμενη φορά ρε φίλε; Ποιον δουλεύεις; 

Στην αρχή ίσως γελάς όσο πατάει η γάτα με τον τρόπο που αντιμετωπίζεις την αντίδραση σου σε ερωτήσεις ενδοσκόπησης, που παρεμπιπτόντως γίνονται σε κλάσματα δευτερολέπτου.

Από την άλλη, οι σκέψεις μέσα στο κεφάλι σου παίζουν περίεργα παιχνίδια που ενώ ξέρεις πως είναι μπούρδες, συνεχίζεις να αντιδράς σαν πιτσιρικάς που βλέπει play station και γουρλώνει τα μάτια.

Με αυτά τα λίγα ξεκίνησε ένας κυκεώνας σκέψεων όπου προσπαθούσα να καταλάβω καλύτερα τον τρόπους που αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας.

Συνεχώς τσακωνόμαστε με τον εαυτό μας, τα ξαναβρίσκουμε και μετά πάλι από την αρχή.

Ξέρεις, σαν τις σχέσεις που ο ένας πλακώνει στις μπάτσες τον άλλο όμως το κάνει από μέσα του γιατί ξέρει πως δεν τον παίρνει για πολλά επειδή θα μείνει παρέα με την μοναξιά και τις περιέργειες του. Έτσι και αλλιώς οι σχέσεις έχουν τον δικό τους κώδικα.

Το ζήτημα είναι πως το ρημάδι το μυαλό θυμάται. Κάθε πράξη αποθηκεύεται για να χρησιμοποιηθεί ως γνώση την επόμενη φορά που θα βρεθείς σε παρόμοια κατάσταση.

Και κάπως έτσι στράφηκα στον μόνο φίλο που έχω κρατήσει από πιτσιρίκι. Αυτόν που δεν τον κρίνω για να καλύψω τις δικές μου ανασφάλειες και αυτόν που οι σκέψεις μου δεν τον τρομάζουν.

Τα βιβλία και τις σημειώσεις μου.

Φύγαμε Για Εξορκισμό… Μιλάω Σίγουρα Με Τον Εαυτό Μου;

Προσπαθούσα να σκεφτώ τους λόγους που πετυχαίνουμε γενικότερα, πως δίνουμε κίνητρο στον εαυτό μας και κατά πόσο ικανοποιημένοι μένουμε από το αποτέλεσμα.

Πρόσεξε, δεν αναφέρω τον λόγο που εργάζεσαι για παράδειγμα. Δουλεύεις για να μπορείς να φας, να πιεις και να έχεις ένα ανθρώπινο βιοτικό επίπεδο (όσο σου επιτρέπουν να έχεις τέλος πάντων).

Ποιος είναι λοιπόν ο λόγος που πετυχαίνεις;

Για να κερδίσεις είτε την αποδοχή του εαυτού σου είτε την αποδοχή των άλλων.

Αν για παράδειγμα θέλεις να δεις τον εαυτό σου πετυχημένο με τις γυναίκες, το κάνεις επειδή έχεις κάποια στοιχεία που σε κάνουν να πιστεύεις το αντίθετο.

Έχεις την ανάγκη να κερδίσεις αποδοχή από τον εαυτό σου. Κάτι λείπει.

Και παρόλο που το θέλεις πολύ, όταν έρχεται η ώρα παγώνεις, δεν ξέρεις τι να πεις και τελικά μένεις αγκαλιά με την θέληση και με τις σκέψεις του τι θα συνέβαινε αν…

Και μετά βρίζεις τον εαυτό σου.

Η απόσταση από αυτό που θέλουμε με αυτό που τελικά κάνουμε είναι τεράστια. Και δεν είναι τυχαίο ούτε κάποιος είδος σχιζοφρένειας.

Και αυτό γιατί υπάρχει ένας ψυχολογικός μηχανισμός που μπερδεύει τα πράγματα και αντί να μας κάνει να αισθανόμαστε καλά με αυτό που θέλουμε, μας πιέζει σε βαθμό που στο τέλος δεν προσπαθούμε καν.

Κριτική – Βάζοντας Τον Εαυτό Μου Στο Κατηγορητήριο

Η κριτική σε κατηγορεί για πράγματα που πηγαίνουν στραβά. Σε συγκρίνει με άλλους, θέτει μη ρεαλιστικές προσδοκίες στον εαυτό σου και έπειτα σε μαστιγώνει για το παραμικρό λάθος.

Κρατάει άλμπουμ αποτυχιών αλλά σπάνια σου υπενθυμίζει τις επιτυχίες σου.

[su_note note_color=”#0b0b0c” text_color=”#cdc8c8″ radius=”14″]Έχει ένα σενάριο που σου λέει πως θα έπρεπε να ήσουν και πως πρέπει να δείχνεις για να είσαι ο καλύτερος. Αν δεν είσαι, τότε είσαι ένα τίποτα.[/su_note]

Βάζει στην σειρά όλα τα « πρέπει » και μετά θέλει να τρέχεις πίσω τους χωρίς να ξέρεις τον λόγο.

Ποτέ δεν θα είσαι αρκετός και ποτέ δεν θα είσαι έτοιμος. Τουλάχιστον αυτό έχω παρατηρήσει στον εαυτό σου όταν βρίσκομαι μπροστά σε μια πρόκληση ζωής.

Έτσι και αλλιώς, για αυτό ονομάζεται πρόκληση. Όχι για την δυσκολία του αποτελέσματος αλλά για την εξέλιξη που απαιτεί από τον εαυτό σου για να αντέξεις τις δυσκολίες και τις αλλαγές.

Η αλλαγή είναι που μας τρομάζει όχι ο τρόπος που θα πετύχουμε το αποτέλεσμα.

Η κριτική διαβάζει το μυαλό των άλλων και σε πείθει πως βαριούνται με αυτά που λες ή πως δεν έχεις κανένα ενδιαφέρον. Σου θυμίζει συνεχώς τις αδυναμίες σου, τι σου λείπει και πως « πάντα θα… »

Η κριτική υποβαθμίζει την αυτοεκτίμηση σου και μειώνει τις πηγές που αντλείς για να χτίσεις πεποιθήσεις πως αξίζεις.

Είναι ένα ψυχολογικό τσακάλι.

Αν δεν προσπαθήσεις σε χτυπά αλύπητα και αν προσπαθήσεις τίποτα δεν είναι αρκετό για να ικανοποιήσει τα πρέπει των προσδοκιών σου.

[su_note note_color=”#0b0b0c” text_color=”#cdc8c8″ radius=”14″]Σε αλυσοδένει με ένα γεγονός και αυτό με την σειρά του σε κυνηγά. Αν για παράδειγμα δεν έρθει ένα μελλοντικό σενάριο, δεν θα επιτρέψεις στο εαυτό σου να είναι ευχαριστημένος ή να αισθανθεί γαλήνη.[/su_note]

Όταν όμως προσπαθείς να γίνεις καλύτερος, πως διαχειρίζεσαι τον εαυτό σου; Τον ανταμείβεις για την προσπάθεια ή του θυμίζεις ξανά τι του λείπει και πόσο δρόμο χρειάζεται ακόμα;

Πρέπει Να Υπάρχει Συνεχώς Ένα Πρέπει Για Τον Εαυτό Μου;

Η κριτική συγκρίνει τον εαυτό σου με αυτό είσαι τώρα και με αυτό που θα έπρεπε να είσαι για να αισθάνεσαι πετυχημένος.

[su_note note_color=”#0b0b0c” text_color=”#cdc8c8″ radius=”14″]Δημιουργούμε μια εικόνα πετυχημένου στον μυαλό μας και την κυνηγάμε όπως ο αρουραίος το τυρί. Βάζουμε μια προϋπόθεση που μας δηλώνει πως θα γουστάρουμε τον εαυτό μας μόνο όταν φτάσουμε αυτή την εικόνα[/su_note]

Όμως δεν είναι τόσο απλό. Οι ανάγκες μας όπως και οι προσδοκίες μας δεν μένουν στάσιμες. Και αυτό επειδή πολύ απλά είμαστε άπληστοι. Το ταβάνι του φυσιολογικού δεν μένει ποτέ στο ίδιο ύψος.

Η κριτική γεννήθηκε κατά την διάρκεια των παιδικών μας χρόνων μέσω κοινωνικοποίησης και φυσικά από τους γονείς μας.

Οι γονείς προσπαθώντας να μας μάθουν τις « σωστές » συμπεριφορές ώστε να μας κάνουν ανθρώπους με αξίες, μας έμαθαν τι είναι αποδεκτό και τι όχι, ενοχλητικό και ηθικά λάθος.

Το έκαναν χρησιμοποιώντας ανταμοιβές για καλές συμπεριφορές όπως « μπράβο, καλό παιδί » ή τιμωρίες όταν οι συμπεριφορές μας ήταν λάθος ή απλά τους έσπαγαν τα νεύρα επειδή ήταν κουρασμένοι.

Ο θεωρητικός προσωπικότητας Harry Stack Sullivan ονομάζει τις κακές συμπεριφορές ως απαγορευμένες χειρονομίες.

[su_note note_color=”#0b0b0c” text_color=”#cdc8c8″ radius=”14″]Οι απαγορευμένες χειρονομίες είναι τρομακτικές και απορριπτέες. Όταν τις κάνουμε αισθανόμαστε πως δεν θα έχουμε την αποδοχή του γονιού και αυτό σημαίνει αυτόματα πως είμαστε κακά παιδιά.[/su_note]

Οι απαγορευμένες χειρονομίες βρίσκονται στην συνειδητή και ασυνείδητη μνήμη, όπου εδρεύουν όλες εκείνες οι στιγμές που αισθανθήκαμε άσχημα με τον εαυτό μας.

Ουλές στο μυαλό μας όπου η κριτική πατά γερά για να μας δηλώνει αυτάρεσκα πως έχει ακράδαντα στοιχεία για να μην αισθανόμαστε καλά με τον εαυτό μας.

Αν θυμώσουμε κάποιον ή αν κάποιος μας ασκήσει κριτική τότε αυτόματα ένα σφίξιμο κάνει την εμφάνιση του και προσπαθούμε απεγνωσμένα να αποδείξουμε σε αυτόν ή σε εμάς πως η κριτική δεν ισχύει.

Ωστόσο, δεν ξέρουμε πραγματικά με ποιον παλεύουμε.

Αυτό που ισχύει όμως είναι πως όταν προσπαθούμε να αποδείξουμε το αντίθετο μιας άποψης ή μιας κριτικής, σημαίνει πως τουλάχιστον την παίρνουμε στα σοβαρά. Χειρότερα, πως την πιστεύουμε.

Γιατί Ακούω Την Κριτική Που Ασκώ Στον Εαυτό Μου;

Όλοι έχουμε συγκεκριμένες ανάγκες. Κάποιες από τις σημαντικότερες είναι:

1. Να αισθανόμαστε ασφαλείς και ατρόμητοι.
2. Να είμαστε αποτελεσματικοί και παραγωγικοί.
3. Να είμαστε αποδεχτοί και ταιριαστοί με τους υπόλοιπους.
4. Να έχουμε μια αίσθηση αξίας.

Ο κάθε ένας από εμάς χρησιμοποιεί διάφορες στρατηγικές για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του.

Οι στρατηγικές ενεργοποιούνται όταν πιστεύουμε πως οι παραπάνω ανάγκες δεν ικανοποιούνται. Όταν συμβαίνει αυτό, νιώθουμε άγχος, πίεση και φόβο.

Στην προσπάθεια μας να ξεφορτωθούμε τα παραπάνω συναισθήματα, χρησιμοποιούμε στρατηγικές αποσυμπίεσης.

[su_note note_color=”#0b0b0c” text_color=”#cdc8c8″ radius=”14″]Για παράδειγμα, όταν κάποιος κριτικάρεται αρνητικά, η ανάγκη του για αποδοχή δέχεται ένα σοβαρό πλήγμα. Αισθάνεται άγχος και προσπαθεί να αυξήσει τα αισθήματα αξίας που έχει για να δημιουργήσει ισορροπία.[/su_note]

Μπορεί να σκεφτεί πως το άτομο που άσκησε την κριτική είναι κατώτερο από αυτόν ή να συγκρίνει τις δικές του επιτυχίες με του άλλου για να αισθανθεί περισσότερο πετυχημένος.

Οπότε, υπάρχει ένα συμπέρασμα:

Ο λόγος που θέλουμε να είμαστε αποδεχτοί είναι για να αισθανθούμε καλά με τον εαυτό μας.

Βέβαια, υπάρχουν συνήθειες που κερδίζουν πάντα τις εντυπώσεις.

Ο Τρόποι Όπου Η Κριτική Μας Ωθεί Προς Αυτό Είναι:

#1. Να Αυξήσουμε Την Αυτοεκτίμηση Μας

Αυτό γίνεται είτε με το να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με άλλους και να βγούμε νικητές ή χαμένοι είτε να θέσουμε standards για το πότε θα επιτρέψουμε στον εαυτό μας να αισθανθεί καλά με την πάρτη του.

#2. Να Κερδίσουμε Την Αποδοχή

Το κυνήγι της αποδοχής δεν σταματά ποτέ. Δεν ξέρω ακριβώς σε πιο σημείο της ψυχολογικής μας ζωής αποφασίσαμε πως για να αισθανθούμε πως έχουμε αξία θα πρέπει να… Οτιδήποτε.

Όταν αισθάνεσαι πως η αξία σου δεν είναι αρκετή κυκλοφορείς σαν φάντασμα πιστεύοντας πως κάτι λείπει. Πως κάτι πρέπει να συμβεί για να ανακουφιστείς.

Από την άλλη, αν δεν είχαμε αυτό αίσθημα κενού θα προσπαθούσαμε να κάνουμε την ζωή μας καλύτερη; Ποιο θα ήταν το κίνητρο για να κάνουμε τα επόμενα βήματα εξέλιξης;

Αν δεν τρωγόμασταν με τα ρούχα μας, η βολή του καναπέ, του Game of Thrones και τα χαχανίσματα θα ήταν αρκετά για να αισθανόμαστε πληρότητα.

Είναι λες και ένας δαίμονας μας ψιθυρίζει συνεχώς στο αυτί πως μπορούμε ή πρέπει να πετύχουμε κάτι παραπάνω. Ωστόσο, ο χορός μαζί του απαιτεί μια τριβή που μας φθείρει.

Η γραμμή που αισθάνεσαι καλά με τον εαυτό σου και μετά προσπαθείς να πας στο επόμενο επίπεδο αγωνιώντας για την μετάβαση της μάχης είναι πολύ λεπτή.

Δεν ξέρω πότε εμφανίστηκε ο δαίμονας και αν η χρησιμότητα του είναι η παράδοση άνευ όρων σε αυτόν ή μια απόφαση να τον χρησιμοποιήσουμε  για να μας δίνει την ψευδαίσθηση πως δεν πονάμε όταν πέφτουμε με τα μούτρα σε τοίχους.

Πριν κλείσουμε, δες εδώ ένα πολύ ενδιαφέρον επεισόδιο από το ελληνικό podcast του Apla+Andrika για τους φόβους, από τις απλές φοβίες μέχρι το φόβο της έκθεσης και της απόρριψης.

Τέλος, η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω αν θέλω να τον ξορκίσω ή να συνεχίσω να δέχομαι το σπρώξιμο  που μου δίνει με αμφιβολίες για τον εαυτό μου πως μπορώ να κάνω περισσότερα. Και ίσως η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα τους να είναι οι στιγμές ανάμεσα στην γαλήνη και την μάχη της εξέλιξης και της επιτυχίας.

Πότε η επιτυχία είναι αρκετή; Να πάρω το θάρρος και να πω ποτέ; Ας κρατηθώ. Την απάντηση την αφήνω πάνω σου.

Θέλεις να αποκτήσεις τώρα αυτό που σου αξίζει στον ερωτικό τομέα; Μην χάνεις χρόνο. Δες αυτό.

Καλή συνέχεια

The post Φύγε Δαίμονα: Γουστάρω τον Εαυτό μου Όμως το Μυαλό Διαφωνεί appeared first on Men of Style.