astra-addon domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/mos/public_html_stage/wp-includes/functions.php on line 6131disable-gutenberg domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/mos/public_html_stage/wp-includes/functions.php on line 6131woocommerce domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/mos/public_html_stage/wp-includes/functions.php on line 6131wordfence domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/mos/public_html_stage/wp-includes/functions.php on line 6131wp-migrate-db domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/mos/public_html_stage/wp-includes/functions.php on line 6131complianz-gdpr domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/mos/public_html_stage/wp-includes/functions.php on line 6131feeds-for-youtube domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/mos/public_html_stage/wp-includes/functions.php on line 6131uael domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/mos/public_html_stage/wp-includes/functions.php on line 6131rocket domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/mos/public_html_stage/wp-includes/functions.php on line 6131wordpress-seo domain was triggered too early. This is usually an indicator for some code in the plugin or theme running too early. Translations should be loaded at the init action or later. Please see Debugging in WordPress for more information. (This message was added in version 6.7.0.) in /home/mos/public_html_stage/wp-includes/functions.php on line 6131astra ενεργοποιήθηκε πολύ νωρίς. Αυτό είναι συνήθως ένδειξη για κάποιο κώδικα στο πρόσθετο ή το θέμα που εκτελείται πολύ νωρίς. Οι μεταφράσεις θα πρέπει να φορτώνονται στην ενέργεια init ή αργότερα. Παρακαλώ δείτε τη σελίδα Debugging in WordPress για περισσότερες πληροφορίες. (Το μήνυμα αυτό προστέθηκε στην έκδ. 6.7.0.) in /home/mos/public_html_stage/wp-includes/functions.php on line 6131astra-addon ενεργοποιήθηκε πολύ νωρίς. Αυτό είναι συνήθως ένδειξη για κάποιο κώδικα στο πρόσθετο ή το θέμα που εκτελείται πολύ νωρίς. Οι μεταφράσεις θα πρέπει να φορτώνονται στην ενέργεια init ή αργότερα. Παρακαλώ δείτε τη σελίδα Debugging in WordPress για περισσότερες πληροφορίες. (Το μήνυμα αυτό προστέθηκε στην έκδ. 6.7.0.) in /home/mos/public_html_stage/wp-includes/functions.php on line 6131Πώς να Διαχειρίζεσαι την Πίεση – Νέο Σεμινάριο Διαβάστε Περισσότερα »
The post Πώς να Διαχειρίζεσαι την Πίεση – Νέο Σεμινάριο appeared first on Men of Style.
]]>Από σήμερα, Παρασκευή 11/6 είναι διαθέσιμο στο Digital Academy του Men of Style ένα ολοκαίνουργιο σεμινάριο του Θέμη με τίτλο “Πώς να διαχειρίζεσαι την πίεση”.
Σε αυτό το σεμινάριο, θα δεις πώς λειτουργεί η πίεση στον άνθρωπο, πώς μπορεί να σε εμποδίζει από το να εξελιχθείς και τι είναι αυτό που σου την δημιουργεί.
Επιπλέον, θα μάθεις ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να διαχειριστείς την πίεση και πώς να την αντιμετωπίσεις!
Οι ενότητες του σεμιναρίου:
Διαθέσιμο για όλα τα μέλη του Digital Academy! (SIlver, Gold, Platinum)
Βρες το σεμινάριο κάνοντας κλικ ΕΔΩ.
The post Πώς να Διαχειρίζεσαι την Πίεση – Νέο Σεμινάριο appeared first on Men of Style.
]]>Πότε ήταν η Τελευταία Φορά που Αντιμετώπισες μια Πρόκληση; Διαβάστε Περισσότερα »
The post Πότε ήταν η Τελευταία Φορά που Αντιμετώπισες μια Πρόκληση; appeared first on Men of Style.
]]>Κάτσε μισό λεπτό και σκέψου. Τι σημαίνει πρόκληση για εσένα;
Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτομαι την λέξη πρόκληση είναι να κάνεις κάτι νέο που σε σπάει την ζώνη άνεσης σου ή να κάνεις με διαφορετικό τρόπο κάτι που ήδη κάνεις.
Σωστά;
Ωστόσο, θα χρειαστεί να υπάρχει μια βάση. Ένα κίνητρο για να εισάγεις τον εαυτό σου σε μια πρόκληση.
Το μόνο που φαντάζομαι και με ικανοποιεί είναι να θέσεις μια πρόκληση στον εαυτό σου όπου θα σε εξελίξει με τον οποιοδήποτε τρόπο.
Αν λοιπόν δεχτούμε πως οι προκλήσεις μας εξελίσσουν, τότε η πραγματική ερώτηση δεν είναι ποτέ αντιμετώπισες μια πρόκληση αλλά με ποιον τρόπο εξελίσσεις τον εαυτό σου.
Για παράδειγμα στο φλερτ, έκανες τον εαυτό σου πρόκληση για μια γυναίκα; Δες παρακάτω πως να σε θέλει σαν τρελή.

Μπερδεύτηκε το πράγμα….
Και ναι και όχι…
Με ένα πρόχειρο Braistorming, μια πρόκληση μπορεί να είναι:
Θα σου δώσω ένα παράδειγμα.
Πριν από 30 ημέρες ακριβώς έβαλα ως πρόκληση να κάνω διαλογισμό κάθε ημέρα.
Ο λόγος που το έκανα δεν είχε καμία σχέση με πρόκληση. Τουλάχιστον στην αρχή.

Απλά ήθελα να αφιερώνω με συγκεκριμένο τρόπο πιο ποιοτικό χρόνο με τον εαυτό μου και τις σκέψεις μου.
Όμως, αυτό που αρχικά το έκανα το όρεξη, μετατράπηκε σε μια πρόκληση.
Οι πρώτες 7 ημέρες κύλησαν ομαλά. Όρεξη στο ταβάνι και τα δύο δεκάλεπτα την ημέρα έφευγαν νερό.
Όταν όμως μπήκα στο δεύτερο δεκαήμερο το σκηνικό άλλαξε. Ο ενθουσιασμός δεν ήταν ο ίδιος και όπως αποδείχτηκε τα δεκάλεπτα δεν αρκούσαν.
Επιπροσθέτως, έπεσα στην πιο κλασσική παγίδα. Η δραστηριότητα έγινε ρουτίνα.
Τι σημαίνει αυτό;
« Άντε να το κάνω να τελειώνω »
Έγινε μια, έγινε δύο, έγινε τρεις, στο τέλος αναγκάστηκα να κάνω ένα βήμα πίσω και να αξιολογήσω διαφορετικά το παρασκήνιο.
Και αυτό γιατί αν κάτι το κάνεις μόνο και μόνο για να το κάνεις υπάρχουν κάποια σοβαρά κενά.
Βασικά δεν χάνεις από τα μάτια σου τον στόχο αλλά το κίνητρο. Τον λόγο που το ξεκίνησες εξ αρχής.
Μάθε περισσότερα για το πως βρίσκεις το χαμένο σου κίνητρο εδώ.
Και αυτό είναι το πρόβλημα με τις συνήθειες. Μόλις αρχίζουν να γίνονται αυτόματα, σταματάς να τις βλέπεις με φρέσκο μάτι και αυτές με την σειρά τους σταματούν να σου προσφέρουν αυτά που σου έδιναν στην αρχή.
Και εδώ ξεκινάει το ζουμί.

[su_note note_color=”#040404″ text_color=”#e4e0e0″ radius=”14″]Πιστεύω πως η πραγματική πρόκληση είναι να αμφισβητείς τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι ή εκτελείς ήδη τις καταστάσεις. [/su_note]Και αυτό είναι πακέτο.
Περιμένουμε η επόμενη πρόκληση που θα έρθει στην ζωή μας να την αλλάξει για πάντα και μάλιστα προς το καλύτερο.
Τώρα, πότε αποφασίζουμε να βάλουμε την συγκεκριμένη πρόκληση στην ζωή μας είναι μια άλλη ιστορία. Μεγάλη ιστορία.
Η συνήθεια είναι περίεργο πράγμα. Από την μια μας βοηθά να πραγματοποιούμε δραστηριότητες χωρίς να σπαταλάμε συνειδητή ενέργεια και από την άλλη μας βάζει στο χείλος της ρουτίνας.
Από την μια η πίεση που προσφέρει μια πρόκληση μας ενθουσιάζει και από την άλλη δεν γουστάρουμε την πίεση που μας προκαλεί. Η έλξη που μας ασκεί ο καναπές και το αίσθημα του γνώριμου είναι τεράστια.
Το ότι είμαστε περίεργα φρούτα το ξέρεις ήδη. Βρισκόμαστε σε μια φάση τραβάτε με και ας κλαίω αλλά αν κλάψω πολύ αφήστε με στην ησυχία μου.
Και επιστρέφω.

[su_note note_color=”#040404″ text_color=”#e4e0e0″ radius=”14″]Ίσως η απάντηση δεν βρίσκεται στο να κάνεις κάτι καινούργιο αλλά να κάνεις με διαφορετικό τρόπο κάτι που κάνεις ήδη. [/su_note]Θα σου δώσω ένα παράδειγμα.
Ξεκίνα την εργασία σου και επί 8 ώρες αντιμετώπισε την σαν ήταν η δουλειά των ονείρων σου.
Πως θα σκεφτόσουν διαφορετικά; Τι θα έκανες με διαφορετικό τρόπο και τι συναισθήματα θα είχες;
Και ξαφνικά σκέφτεσαι « μα δεν κάνω την δουλειά των ονείρων μου ».
Ωραία. Έχεις κάνει μια λίστα με τους τρόπους που θα μπορούσες να κάνεις την δουλειά των ονείρων σου;
Δική σου η απάντηση.
Πάμε για ακόμα μια πρόκληση.
Τώρα θα σκεφτείς ο Chris λάλησε και βλέπει οπτασίες.
Μπορεί…
Από την άλλη το σκέφτομαι ως εξής.
Είμαστε τόσο συνηθισμένοι να σκεφτόμαστε τι δεν θέλουμε όπου έχουμε προπονήσει τον εαυτό μας να βρίσκεται στην άγνοια όταν πρόκειται να μας υπενθυμίσει τι θέλουμε.

Πράγματα που παλιότερα ήταν μια περιπέτεια, τώρα είναι αγγαρεία.
Και ξαφνικά, βρίσκεσαι στην μέση ενός δρόμου που δεν ξέρεις που θα σε βγάλει και κυρίως δεν θυμάσαι για ποιο λόγο βρέθηκες εδώ που βρίσκεσαι.
Ξέρουμε πολύ καλά τους λόγους που δεν μας αρέσει να κάνουμε κάτι αλλά οι λόγοι που συνεχίζουμε να το ανεχόμαστε έχουν γίνει ένα με το πετσί μας.
Σίγουρα είναι λογικό να απαντήσεις πως δεν μπορείς να αλλάξεις κάποια πράγματα. Μαζί σου.
Όμως κατά πόσο ισχύει αυτό;
Αν πραγματικά πιστεύεις πως δεν σου αξίζει μια κατάσταση τότε υπάρχει πιο ισχυρό κίνητρο για να την αλλάξεις;
Τι σημαίνει πρόκληση για εσένα και πόσο συχνά τις συναντάς; Η μάλλον πόσο συχνά τις προσεγγίζεις;
Όμως με ποιον τρόπο αντιλαμβάνεσαι πως κάτι είναι όντως πρόκληση;
Ξέρεις, πρόκληση για τον εαυτό σου είναι να επιλέξεις να μην κάνεις τίποτα και να μείνεις στάσιμος. Και αυτό πρόκληση είναι. Ο λόγος;
Απλά γιατί αφού αποδεχτείς την συγκεκριμένη πρόκληση θα χρειαστεί να έρθεις αντιμέτωπος με τον εαυτό σου και έναν απλό αλλά σκληρό γρίφο.
Για ποιο λόγο επέλεξα την συγκεκριμένη πρόκληση και με ποιον τρόπο με εξέλιξε;
Μανίκι…
Πάμε πάλι από την αρχή.
Η πρόκληση δεν χρειάζεται να είναι το μήλο του Νεύτωνα που σου πέφτει στο κεφάλι και ανακαλύπτεις την βαρύτητα.
Το μυαλό σου χρειάζεται τον χρόνο του να κάνει κάποια πράγματα πριν αντιληφθεί την πρόκληση. Και όταν γράφω αντιληφθεί εννοώ να κατανοήσει πως έχει ανάγκη μια πρόκληση.
Πραγματική πρόκληση δεν είναι η βόμβα αλλαγής που θα ρίξεις στην ζωή σου. Τις περισσότερες φορές δεν είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο και μέχρι κάποιο σημείο αυτό είναι λογικό.
Για τον τρόπο σκέψης συζητήσαμε στο παρακάτω επεισόδιο από το ελληνικό podcast Apla+Andrika.


[su_note note_color=”#040404″ text_color=”#e4e0e0″ radius=”14″]Πρόκληση είναι η ευκαιρία που δίνεις στον εαυτό σου να δοκιμάσει να διαχειριστεί διαφορετικά το ήδη υπάρχον αντί να περιμένεις την επόμενη μεγάλη στιγμή να σου έρθει ουρανοκατέβατη. [/su_note]Πρόκληση είναι να συλλέξεις τις συνηθισμένες στιγμές της καθημερινότητας σου και να τις αξιολογήσεις με διαφορετικό τρόπο.
Θα σου πω κάποιες από τις προκλήσεις που σκοπεύω να βάλω στον εαυτό μου στο άμεσο μέλλον:
Υπάρχει κάποια πρόκληση που θα ήθελες να βάλεις στην καθημερινότητα σου;
Καλή συνέχεια
The post Πότε ήταν η Τελευταία Φορά που Αντιμετώπισες μια Πρόκληση; appeared first on Men of Style.
]]>Χτίζοντας μια Ξεχωριστή Πρωινή Ρουτίνα Χωρίς να το Θέλω Διαβάστε Περισσότερα »
The post Χτίζοντας μια Ξεχωριστή Πρωινή Ρουτίνα Χωρίς να το Θέλω appeared first on Men of Style.
]]>Σοβαρά τώρα… Αυτή είναι μια καλή ερώτηση.
Εντάξει οκ, οι διακοπές πέρασαν και είμαστε όλοι με μια φάτσα που σέρνεται σε δύο σκηνές:
Η μια είναι « Πω πω γύρισα ξεκούραστος, γεμάτος ιδέες και όρεξη για να πιάσω τον ταύρο από τα κέρατα »
Η άλλη είναι η ακριβώς αντίθετη. « Μα καλά είναι δυνατόν να πέρασαν οι διακοπές και θα πρέπει να αποδεχτώ τα κεφάλια μέσα και ξανά στην πάλη; »
Δεν ξέρω για εσένα αλλά το δικό μου μυαλό κάτι τέτοια παιχνίδια παίζει εδώ και μια εβδομάδα.
Πίσω στην πρωινή ρουτίνα…
Την δεύτερη εβδομάδα των διακοπών ήθελα να βάλω στην καθημερινότητα μου πιο ενεργά τον διαλογισμό και τον ποιοτικό ύπνο.
Ξέρω πως με ηρεμεί και με βοηθάει να δουλεύω πιο ψύχραιμα με τις σκέψεις μου.
Πριν τις διακοπές έκανα κάθε δεύτερη ή τρίτη ημέρα και για να σου πω την αλήθεια δεν μου άρεσε για δύο λόγους:
Πρώτον γιατί όταν λέω πως θα κάνω κάτι θέλω να το κάνω. Και όχι για τον αέρα της μαγκιάς αλλά για να μην βγω αναξιόπιστος στον εαυτό μου. Έχω παρατηρήσει πως δεν ξεχνά τα άκυρα που του ρίχνεις.
Δεύτερον γιατί δεν υπήρχε σοβαρός λόγος να μην το κάνω. Υπήρχαν μόνο λόγοι για να το κάνω και γιατί η αναβλητικότητα είναι δημιούργημα σκοτεινών δυνάμεων του μυαλού.
Ξέρεις, όταν θέλεις να πάρεις μια απόφαση δεν υπάρχουν και πολλά να σκεφτείς. Πρώτα σκέφτεσαι τι μπορεί να χάσεις και μετά τι μπορεί να κερδίσεις. Τα ζυγίζεις, κόβεις πως αισθάνεσαι και προχωράς.
Ναι καλά… Αν ήταν έτσι… Τέλος πάντων.
Και όπως όλες οι αποφάσεις στην ζωή, έτσι και αυτή ξεκίνησε με μια σειρά από ερωτήσεις που κάνουμε στον εαυτό μας είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα.
Και κάπου εδώ έρχεται ο λόγος που ξεκίνησε η σκέψη.
Δεν μπορώ με τίποτα να θυμηθώ που βρήκα την συγκεκριμένη ερώτηση αλλά όταν την διάβασα η φάτσα μου έμεινε με την έκφραση:
« Τι είπε; »
Η ερώτηση ήταν απλή αλλά με γονάτισε. Βασικά όχι η συγκεκριμένη ερώτηση αλλά αυτή που μου πέταξε το μυαλό απροειδοποίητα.
Το ξέρω πως έχω αφήσει ανοιχτούς λογαριασμούς μαζί του και με περίμενε στην γωνία.
« Για ποιον λόγο ξυπνάς κάθε πρωί; »
Άσε ρε φίλε που θα σου δώσω και εξηγήσεις. Μια Εταιρεία τρέχει, έχω σεμινάρια και η οργάνωση της ημέρας, κάθε ημέρα σαν πρωινή ρουτίνα, κρατάει 30 λεπτά και με ρωτάς τα αυτονόητα;
Άσε να απολαύσω τις διακοπές μου… Ξέρεις, όταν ένα ζήτημα μας πιέζει, μειώνουμε την αξία του για να μην βρεθούμε αντιμέτωποι με απαντήσεις που δεν μπορούμε να διαχειριστούμε.
Έψαχνα να βρω με ποιο βιβλίο θα ξεκινήσω την ημέρα και μου έσκασε στο κούτελο μια επέκταση της ερώτησης:
« Σου αρέσουν οι λόγοι που ξυπνάς το πρωί; »
Όχου τώρα…
Ωραία ερώτηση ρε φίλε. Μας έφτιαξες. Δεν βρήκες τίποτα άλλο να ρωτήσεις; Χάθηκε ένα: Πως πέρασες τις διακοπές;
Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν ακόμα μια ερώτηση:
« Πως θα ήταν η τέλεια πρωινή ρουτίνα; »
Όμως το πανηγύρι δεν έμελλε να σταματήσει τόσο γρήγορα. Και αυτό γιατί βρέθηκα αντιμέτωπος με πεποιθήσεις, απόψεις και σκέψεις που δεν ήξερα ούτε εγώ ο ίδιος πως στριφογύριζαν μέσα στο κεφάλι μου.
Αυτό που έχω παρατηρήσει στον εαυτό μου αλλά και πολλούς άλλους, είναι πως έχουμε μια περίεργη σχέση με το θετικό.
Δεν κρατάμε πολύ ώρα θετικές εικόνες στο μυαλό μας. Και για να σου μιλήσω μπέσα, μέχρι πρότινος, δεν είχα προσέξει πως η πρωινή ρουτίνα μου έκανε κύκλους γύρω από τρία πράγματα:
Εκτός από το δεύτερο, τα υπόλοιπα όταν τα κοίταξα με ψυχραιμία απόρησα (Ψέματα. Καντίλια έριξα).
Στο πρώτο συνειδητοποίησα μια πολύ σημαντική διαφορά στην οργάνωση.
Κατέγραφα αυτά που έπρεπε να γίνουν και όχι τι πραγματικά θα ήθελα να κάνω μέσα στη ημέρα (αυτό που θέλεις να κάνεις περιλαμβάνει μεταβλητές και κριτήρια φυσικά).
Το δεύτερο ήταν το χειρότερο. Άμα ρε φίλε ξυπνάς με νεύρα είναι δυνατόν η μέρα σου να μην έχει στρες; Αποκλείεται. Αν δεν αποφασίσεις πως θέλεις να ξυπνάς τότε γιατί ξυπνάς;
Επειδή πρέπει φυσικά και μαζί σου με χίλια. Αν μπορούσες όμως να το κάνεις καλύτερο; Αν μπορούσες να αλλάξεις έστω και για λίγο το πώς αισθάνεσαι;
Όμως ξεκίνησα με όρεξη την ενδοσκόπηση και ήθελα να βγάλω από την παρατήρηση των σκέψεων και πράξεων μου οποιοδήποτε διαθλαστικό φακό του εγκεφάλου μου που χρωματίζει με ταμπέλες τις αντιλήψεις μου.
Έτσι το προχώρησα ένα βήμα ακόμα.
« Πως θέλεις να αισθάνεσαι όταν ξυπνάς το πρωί; »
Τούμπανο!
Έτσι δεν είναι; Αν είχες να επιλέξεις ένα συναίσθημα που θέλεις να αισθάνεσαι στην πρωινή ρουτίνα αυτό θα ήταν χαρά, ηρεμία, γαλήνη ή ενθουσιασμό. Δεν συμφωνείς;
Κανείς δεν ξυπνάει το πρωί και το πρώτο πράγμα που σκέφτεται είναι:
« Α κωλομέρα σήμερα. Πως μπορώ να νιώσω σκατά; Ε; »
Όμως έχεις αναρωτηθεί ποια είναι τα πρώτα συναισθήματα και σκέψεις που σου έρχονται στο μυαλό όταν ξυπνάς το πρωί;
Για την πρωινή μου ρουτίνα είχα αποφασίσει (πριν σκάσουν οι περίεργες ερωτήσεις) πως άνευ όρων θα έκανα ένα και μόνο πράγμα:
15 λεπτά διαλογισμό με το που ξυπνήσω.
Τέλος, αδιαπραγμάτευτο, σκάσε και κολύμπα. Ούτε καφέ, ούτε πρωινό (δεν τρώω άλλωστε) ούτε άνοιγμα υπολογιστή ούτε τίποτα.
Και το έκανα.
Ήδη από την δεύτερη ημέρα είχα αρχίσει να ξυπνάω με άλλη όρεξη. Και αυτό γιατί με το που σηκωνόμουν από το κρεβάτι ήξερα πως θα έκανα κάτι καλό για τον εαυτό μου.
Με αυτό και μόνο είδα πως επηρεάζονταν άμεσα η διάθεση μου.
Μου έδωσε το κίνητρο να σκάψω και να προσπαθήσω να βρω τι άλλο θα μπορούσε να με κάνει να σηκώνομαι από το κρεβάτι ακριβώς όπως θα ήθελα.
Όχι με πίεση, όχι με σκέψεις για το πώς θα κυλήσει η ημέρα, όχι με δύσκολα ζητήματα που ίσως αντιμετωπίσω στην Εταιρεία.
Όχι. Δεν ήθελα να έχω σκέψεις για αυτά που δεν θέλω. Αυτό το είχα δοκιμάσει και ήξερα καλά τα αποτελέσματα του.
Και έτσι ξεκίνησε η διαδρομή.
Αρχικά ήθελα να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά στο μυαλό μου. Και αυτό θα γίνονταν μόνο αν αποφάσιζα κάτι πολύ σημαντικό:
Τι θα με έκανε να αισθάνομαι καλά όταν ξυπνάω το πρωί.
Το πήρα από την αρχή και το κατηγοριοποίησα με γενικούς όρους:
Πράξεις και σκέψεις.
Ποιες πράξεις και ποιες σκέψεις θα με έκαναν να αισθάνομαι καλά;
Ακόμα ήθελα, έστω και για 20 λεπτά, να δουλεύω με τον εαυτό μου. Και για να δουλέψεις με τον εαυτό σου, χρειάζονται δύο βασικά συστατικά:
(Να φανταστείς πως για να βρω αυτές τις δύο κατηγορίες που πήρε τέσσερις σελίδες Α4 γράψιμο!)
Οπότε το όλο story άρχισε να μπαίνει σε μια σειρά.
Είχα σε μια πρώτη μορφή τι ήθελα. Ήθελα να αισθάνομαι καλά, να κάνω διαλογισμό και να δουλεύω με τον εαυτό μου.
Είχα βάλει ήδη τον διαλογισμό στην πρωινή μου ρουτίνα και τώρα ήθελα να βρω πώς θα δούλευα με τον εαυτό μου.
(Βασικά ήθελα να δουλεύω με τις σκέψεις μου)
Οπότε, μετά τον διαλογισμό θα έκανα τρία πράγματα.
#1. Να καταγράφω τις σκέψεις που μου είχαν πεταχτεί ενώ τον έκανα.
#2. Στην συνέχεια, θα έκανα μια εμβάθυνση σε αυτές τις σκέψεις. Πως αισθάνομαι όταν τις κάνω, με ποιον τρόπο με επηρεάζουν, πως θα μπορούσα να σκεφτώ διαφορετικά.
#3. Η τρίτη κίνηση ήταν να επιλέξω ένα οποιοδήποτε θέμα και να σκεφτώ θετικά για αυτό. 5 λεπτά, όχι τραγικά πράγματα. Ουσιαστικά να κάνω ένα είδος οραματισμού.
Δεν θα είχε σημασία αν ήταν κάτι θετικό από το παρελθόν είτε ένα θετικό μελλοντικό σενάριο.
Καταλαβαίνω πως το ζήτημα του οραματισμού έχει πάρει μυστικιστικές διαστάσεις.
Οι σκέψεις σου συνδέονται με το σύμπαν και πως αν είναι έντονες το σύμπαν θα φερθεί σαν καλός σερβιτόρος και θα σου στείλει πακέτο αυτό που θέλεις.
Δεν πρόκειται να κρίνω. Ο καθένας πιστεύει ότι γουστάρει αρκεί να τον κάνει καλύτερο για τον εαυτό του και τους άλλους.
Όμως αυτό που ξέρω είναι πως ο τρόπος που σκέφτεσαι επηρεάζει άμεσα την νευρολογία του εγκεφάλου σου. Γίνεται συνήθεια και μάλιστα χρήσιμη.
Και αυτό που θα σου πω με λίγα και απλά λόγια, είναι πως όταν σκέφτεσαι κάτι καλό συμβαίνουν δύο πράγματα εξίσου σημαντικά:
Από την ημέρα που άλλαξα την πρωινή ρουτίνα, μου έγινε κάτι σαν εμμονή.
Ψάχνω συνεχώς τρόπους να αναιρώ τα πάντα και να τα βλέπω με άλλο μάτι. Να δοκιμάζω και να πειραματίζομαι.
Εκεί που σκεφτόμουν εικόνες για το μέγεθος της ημέρας και πόσο κουραστική θα είναι, άρχισα να εστιάζω την προσοχή μου με διαφορετικό τρόπο.
Όμως αυτό είναι κάτι προσωπικό και ο καθένας το στήνει όπως θέλει. Αρκεί να ξεκαθαρίσεις πρώτα τι θέλεις.
Αυτό όμως που έμαθα είναι τώρα, το κάθε πρωί αισθάνομαι καλύτερα. Έστω και 10% καλύτερα από ότι πριν.
Όμως μην φανταστείς πως δεν αντιμετώπισα δυσκολίες και μάλιστα πρακτικής φύσεως.
Για παράδειγμα, από την στιγμή που η πρωινή ρουτίνα είχε στηθεί για να με κάνει να αισθάνομαι καλύτερα, η οργάνωση της ημέρας δεν μπορούσε να γίνει το πρωί.
Ξεκίνησα να την κάνω από το προηγούμενο βράδυ.
Ακόμα, ήρθαν και άλλες σκέψεις, όπως για τρόπους που θα μπορούσα να προσεγγίσω όλη την υπόλοιπη ημέρα πιο χαλαρός και με όρεξη στο ταβάνι.
Όμως ας αφήσουμε και κάτι για άλλο άρθρο. Ήδη έγραψα πολλά.
Ξεκίνα με οτιδήποτε.
Επέλεξε δραστηριότητες που προσφέρουν συναισθηματική επένδυση και όχι δραστηριότητες που απλά τις κάνεις μόνο και μόνο για να περάσει η ώρα και να ξεκινήσει άλλη μια βαρετή ημέρα.
Δοκίμασε το. Αξίζει.
Όπως πάντα περιμένω τα σχόλια σου εδώ.
Να είσαι καλά
The post Χτίζοντας μια Ξεχωριστή Πρωινή Ρουτίνα Χωρίς να το Θέλω appeared first on Men of Style.
]]>Ο Τρόπος που Βλέπεις τον Εαυτό σου Δημιουργεί την Πραγματικότητα σου Διαβάστε Περισσότερα »
The post Ο Τρόπος που Βλέπεις τον Εαυτό σου Δημιουργεί την Πραγματικότητα σου appeared first on Men of Style.
]]>Αν λες διαρκώς στον εαυτό σου πως δεν είναι καλός σημαίνει ένα και μόνο πράγμα:
Κάνεις μια σύγκριση.
Συνήθως αυτή η σύγκριση έχει ως βάση κάποιο άλλο πρόσωπο που συγκρίνεις τον εαυτό σου και θεωρείς καλύτερο από εσένα, ή μια ιδεατή κατάσταση που θέλεις αλλά δεν πιστεύεις πως μπορείς να έχεις.
Όπως πολύ σωστά είχε ο Henry Ford:
Αν πιστεύεις ότι μπορείς ή πως δεν μπορείς, έχεις δίκιο.
Οι πεποιθήσεις είναι περίεργο πράγμα. Γίνονται συνήθειες. Κυρίως όμως γίνονται συνήθειες σκέψης για το πώς σκεφτόμαστε για τον εαυτό μας.
Έτσι, αν δεν σου αρέσει η διαδρομή που έχεις τοποθετήσει τον εαυτό σου, θα χρειαστεί όχι μόνο να κοιτάξεις αυτές τις συνήθειες αλλά να πας βαθύτερα και να εξερευνήσεις τις πεποιθήσεις πίσω τους.
Να βρεις τον συναισθηματικό κώδικα που βρίσκεται πίσω από αυτές.
Είναι σαν να ανοίγεις το καπό του αυτοκινήτου και να δουλεύεις την μηχανή αντί να κοιτάς με απορία το λαμπάκι που έχει ανάψει στο καντράν και σου φωνάζει πως υπάρχει πρόβλημα.
Όλοι έχουμε έναν συναισθηματικό κώδικα που δημιουργήθηκε κατά την παιδική μας ηλικία και μας ξεδιπλώνει ακόμα και σήμερα μοτίβα συμπεριφοράς και σκέψης.
Ο τρόπος σκέψης καμιά φορά είναι απαραίτητο να αλλάξει, όπως θα διαπιστώσεις και στο παρακάτω επεισόδιο από το ελληνικό podcast του Apla+Andrika.

Καθιστά δύσκολο έως και αδύνατο πολλές φορές να πιστέψουμε στον εαυτό μας λόγω ανασφαλειών, παρελθοντικών αποτυχιών και μηνύματα αυτοκριτικής για τον εαυτό μας.
Περιττό να αναφέρουμε πως αυτά τα συστήματα πεποιθήσεων όχι μόνο δημιουργούν την
γύρω μας αλλά καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό πως θα παίξουμε το παιχνίδι της ζωής.
Βέβαια οι πεποιθήσεις είναι κομμάτι μας. Χωρίς αυτές δεν ξέρουμε τι να πιστέψουμε, για αυτό και τις πιστεύουμε άλλωστε. Είναι θέμα επιλογής.
Ακόμα και αν συνεχίζουν να μας δημιουργούν τα ίδια προβλήματα.
Το μονοπάτι που οδηγεί στην γνώση είναι αυτό που μας αποκαλύπτει τις περιοριστικές πεποιθήσεις για τον εαυτό μας.
Είναι αυτό που μας πιέζει να αμφισβητήσουμε αυτά που ήδη πιστεύουμε και να πορευτούμε προς στο άγνωστο.

[su_note note_color=”#060607″ text_color=”#ddd7d7″ radius=”14″]Η γνώση έρχεται όταν αποκτήσεις επίγνωση των κινήτρων που σε οδηγούν να κινηθείς μπροστά ή σε κρατούν πίσω.[/su_note]
Και έπειτα να επιλέξεις.
Και αυτή η επιλογή είναι που καθορίζει την διαδρομή.
Οι περιοριστικές πεποιθήσεις μας φωνάζουν πως το περιβάλλον γύρω μας δεν είναι ασφαλές.
Μας τυφλώνουν από την παρατήρηση του αντικειμενικού και του τι βρίσκεται πραγματικά μπροστά μας.

Για να καταλάβεις τον εαυτό σου θα χρειαστεί να συνειδητοποιήσεις τις αλήθειες που κρύβονται πίσω από τις πράξεις σου.
Δεν είναι εύκολο, ειδικά στην αρχή, να εντοπίσεις πεποιθήσεις που περιορίζουν τον εαυτό σου.
Αρχικά παρατηρείς συμπεριφορές. Και οι συμπεριφορές δεν είναι μόνο πρακτικές αλλά κυρίως νοητικές.
Στην αρχή, πριν την συμπεριφορά, για παράδειγμα να φας ένα γλυκό επειδή έπεσες θύμα παρόρμησης, έρχεται μια σκέψη.
Ο χρόνος και ο τρόπος που θα αντιμετωπίσεις την σκέψη θα επηρεάσει άμεσα την ταχύτητα και την ένταση που θα εκφραστεί η συμπεριφορά.
Η επιθυμία δημιουργείται από σκέψεις και όσο πιο έντονες είναι τόσο πιο έντονη είναι φυσικά και η επιθυμία. Τόσο πιο δύσκολο να τιθασεύσουμε τον εαυτό μας.
Όταν έχουμε μια συμπεριφορά που δεν μας αρέσει δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει λόγος που υπάρχει.

[su_note note_color=”#060607″ text_color=”#ddd7d7″ radius=”14″]Η κάθε συμπεριφορά που έχουμε όταν είμαστε αγχωμένοι ή πιεσμένοι πραγματοποιείται για να μας προσφέρει το αίσθημα της προσωρινής ανακούφισης από ένα άβολο συναίσθημα.[/su_note]
Όταν λοιπόν πιέζεσαι, έχεις ένα συναίσθημα που θέλεις να ξεφορτωθείς. Για να το κάνεις υιοθετείς μια συμπεριφορά μέσω επανάληψης.
Στην συνέχεια η συγκεκριμένη συμπεριφορά γίνεται συνήθεια. Μια δύναμη που καθοδηγεί τον εαυτό σου.
Και αυτό ισχύει με όλα.
Η πηγή από όπου προκύπτει μια σκέψη είναι οι πεποιθήσεις.
Αυτή είναι η πρώτη αντίδραση. Η νοητική και η συναισθηματική.
Η δεύτερη είναι να μην προσεγγίσεις. Η συμπεριφορά.
Και γιατί να μην προσεγγίσεις; Αφού υπάρχουν τρόποι για να τα πας καλύτερα όταν θέλεις μια γυναίκα πόλυ, όπως θα δεις και στο βίντεο εδώ.

[su_note note_color=”#060607″ text_color=”#ddd7d7″ radius=”14″]Ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους απραξίας είναι ο φόβος μήπως επιβεβαιωθεί μια αρνητική πεποίθηση που έχουμε.[/su_note]
Αν πιστεύεις για παράδειγμα πως δεν θα ξέρεις τι να πεις, τρέχεις το συγκεκριμένο σενάριο στο μυαλό σου. Όμως αν το παρατηρήσεις καλύτερα θα διαπιστώσεις πως κάπου φτάνει:
Αν προσεγγίσω δεν θα ξέρω τι να πω.
Αν δεν ξέρω τι να πω τότε θα φανώ άχρηστος/αδύναμος.
Αν πας βαθύτερα όμως, πέρα της παραπάνω δήλωσης και δεν τρέξεις μακριά της ίσως φτάσεις στον πυρήνα μια πεποίθησης.
Και αν φανείς; Τι θα σημαίνει για εσένα;
Δεν είναι εύκολο να δουλεύεις με τον εαυτό σου πολύ απλά γιατί τον ξέρεις λίγο και σε ξέρει πολύ.

Το ανθρώπινο μυαλό έχει την τάση να έλκεται από απειλές, ατελείωτες υποθέσεις και αποτυχίες του παρελθόντος.
Έχει την κακιά συνήθεια να μας υπενθυμίζει τι μας λείπει αντί να μας καθοδηγεί στο τι χρειάζεται να κάνουμε.
Όλα αυτά όμως αποθηκεύονται και επηρεάζουν εν τέλει την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας. Ένα είδος περίεργου βιογραφικού.
Ωστόσο, μια ερώτηση που χρειάζεται να κάνεις στον εαυτό σου πριν αντιδράσεις στις σκέψεις με συμπεριφορά είναι:
Τι συναίσθημα ψάχνω από την συγκεκριμένη συμπεριφορά;

[su_note note_color=”#060607″ text_color=”#ddd7d7″ radius=”14″]Οι συμπεριφορές που μας σαμποτάρουν, δεν έχουν έρθει ακόμα στο συνειδητό για να δούμε ξεκάθαρα τον τρόπο που προκαλούν ζημιά.[/su_note]
Όταν για παράδειγμα αποφεύγουμε μια πρόκληση, θα υποκύψουμε και πάλι σε μια συμπεριφορά. Την αποφυγή.
Ωστόσο, θέλουμε να αισθανθούμε περισσότερο ασφαλείς.
Το πάθος που έχουμε να δημιουργούμε άνεση και να αποφεύγουμε όπως ο διάολος το λιβάνι την αίσθηση του άβολου είναι και μια από τις πηγές που μας δημιουργούν πρόβλημα.
Αυτό συμβαίνει γιατί μια πιεστική κατάσταση την βλέπουμε σαν κατάρα που μας χτύπησε σαν κεραυνός στο κεφάλι.
Είναι η πεποίθηση που έχουμε στην έλλειψη της ικανότητας να αντιμετωπίσουμε τα εσωτερικά εμπόδια που ξεπροβάλλουν όταν αντιλαμβανόμαστε μια κατάσταση ως δύσκολη.

[su_note note_color=”#08080a” text_color=”#dfdada” radius=”14″]Όμως όσο πιο συχνά εισάγεις τον εαυτό σε τέτοιου είδους καταστάσεις τόσο πιο γνώριμο θα αρχίσει να γίνεται το συγκεκριμένο συναίσθημα.[/su_note]
Και τόσο λιγότερο θα αντιδράς σε αυτό. Και όσο λιγότερο αντιδράς τόση μεγαλύτερο έλεγχο θα αρχίσεις να πιστεύεις πως έχεις στον εαυτό σου.
Αντιδράμε σε συναισθήματα που είτε προκαλούνται από καταστάσεις που δεν είναι γνώριμες σε εμάς ή απειλούν τις πεποιθήσεις μας για τον εαυτό μας.
Αφιέρωσε λίγη ώρα να δουλέψεις με τον εαυτό σου. Δες το σαν παιχνίδι να μάθεις περισσότερα για το άτομο που θα είναι διαρκώς δίπλα σου για το υπόλοιπο της ζωής σου.
Δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο που να μπορεί να σε σταματήσει να το κάνεις αυτό.

Χάρισε χρόνο στον εαυτό σου να καταλάβει καλύτερα τι συμβαίνει μέσα στο κεφάλι σου, απαντώντας στις παρακάτω ερωτήσεις:
Οι σκέψεις που κάνεις για τις καταστάσεις ενεργοποιούν το πώς θα αισθανθείς για αυτές.

[su_note note_color=”#c7c7d3″ text_color=”#0f0d0d” radius=”14″]Όταν σκέφτεσαι με τον ίδιο τρόπο που σκεφτόσουν στον παρελθόν για τον εαυτό σου, θα δημιουργήσεις και τις ίδιες εμπειρίες για αυτόν στο μέλλον.[/su_note]
Θα είναι η διαδικασία όπου το παρελθόν δημιουργεί το μέλλον. Ένα μέλλον που ίσως
αυτή την φορά μπορείς να προσεγγίσεις διαφορετικά.
Καλή συνέχεια
The post Ο Τρόπος που Βλέπεις τον Εαυτό σου Δημιουργεί την Πραγματικότητα σου appeared first on Men of Style.
]]>Κοινωνική Πίεση : Τι Κάνει την Γυναίκα Επιφυλακτική στις Προθέσεις σου! Διαβάστε Περισσότερα »
The post Κοινωνική Πίεση : Τι Κάνει την Γυναίκα Επιφυλακτική στις Προθέσεις σου! appeared first on Men of Style.
]]>Σήμερα θα το κάνεις.
Και το κάνεις. Και πας με τις καλύτερες των προθέσεων και προσπαθείς να τις επικοινωνήσεις. Και μόλις το κάνεις, μπροστά σε όλους, σε καταρρίπτει σα να είσαι γέρικο αεροπλάνο λαβωμένο από σύγχρονα f16.

Γιατί να ξαναπάς στην επόμενη;
Επειδή είναι στη φύση μας. Επειδή οφείλεις να ικανοποιήσεις τα ένστικτά σου.
[su_note]Αν το παρόν άρθρο είναι η πρώτη σου επαφή με το MenOfStyle.gr, ετοιμάσου να διαβάσεις κάτι που θα μοιάζει σχεδόν απίστευτο αλλά είναι λυτρωτικό . [/su_note]
[su_quote]Όσο πιο ειλικρινά εκφράζεις το τι θες από την γυναίκα που γνωρίζεις, τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι η επικοινωνία σας. [/su_quote]
Ξέρω τι σκέφτεσαι : Αν δηλαδή πάω να πω σε μια γυναίκα «Καλησπέρα, θέλω να σε πετάξω στο κρεβάτι μου και σήμερα αν γίνεται», τα πράγματα θα πάνε καλύτερα;
Θα σου πω πως δουλεύει με λίγα λόγια από το αντίστοιχο κομμάτι που αναλύουμε στο bootcamp.
Όταν διεκδικείς μια γυναίκα, ικανοποιείς την εγγενή σου επιθυμία του να είσαι κυνηγός. Είσαι κυνηγός για να ικανοποιείς 2 βασικά ένστικτα.
Όταν μια γυναίκα διεκδικείται, ικανοποιείται η επιθυμία της να είναι θελκτική. Είναι θελκτική για 2 λόγους.
Δηλαδή, όταν ο άνδρας διεκδικεί αυθεντικά τότε ικανοποιούνται και οι δύο πλευρές με αποτέλεσμα να νιώθουν καλά. Όπως νιώθεις όταν διψάς και πίνεις νερό. Το ένστικτο της επιβίωσης ικανοποιείται. Έτσι και όταν προσεγγίζεις με σκοπό το φλερτ. Ή τουλάχιστον, έτσι θα έπρεπε να είναι λόγω της φύσης μας, από τη στιγμή που ικανοποιείς τα ένστικτά σου και τα δικά της, θα έπρεπε όλοι να νιώθουν καλά.
Σε ξαναφέρνω στη κουβέντα που είχαμε πριν.
Σήμερα θα προσεγγίσεις. Ας δεχθούμε ότι είσαι άψογος σε όλα. Ξέρεις ακριβώς τι να πεις και έχεις το θάρρος για αυτό, είσαι πολύ καλός στο φλερτ εν γένει, το στυλ σου είναι άψογο και είσαι γεμάτος αυτοπεποίθηση. Είσαι αυτό το Γυαλιστερό σύγχρονο F16 που λέγαμε πριν. Προχωράς, στέκεσαι μπροστά της και εκφράζεις τις προθέσεις σου.
Καταρρίπτεσαι ξανά. Τι στο καλό;
[su_box title=”Μάθε το εξής:” box_color=”#221718″ title_color=”#bd1a1a” radius=”7″]Υπάρχει κάτι που λέγεται κοινωνική πίεση. Μπορεί να το έχεις νιώσει και εσύ. Ας πούμε ότι μοιάζει με την αίσθηση που έχεις, όταν σε πειράζει ένας φίλος σου. Αν είστε οι δυο σας είναι οκ – ίσως και διασκεδαστικό. Όταν έχει γύρω κόσμο που σας βλέπει, σε χαλάει. [/su_box]
Να έχεις στο μυαλό σου ότι η γυναίκα αυτό το νιώθει πάντα. Πάντα οι κεραίες της είναι ανοιχτές για το πώς η εικόνα της μπορεί να ζημιωθεί απέναντι στην κρίση της κοινωνίας. Την προσεγγίζεις – έχει καταλάβει σχετικά γρήγορα αν σε θέλει και μετά προσπαθεί να διαχειριστεί τι γίνεται γύρω της και τι επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτό.
Μα ρε Σπύρο τι λες; Είναι μόνη της και δεν υπάρχει ψυχή γύρω. Ποια κοινωνία.
Η κοινωνία στα μάτια της είσαι εσύ. Φυσικά είναι πιο εύκολο όταν είναι μόνη της να δεχθεί και να ενδώσει στις πραγματικές προθέσεις σου. Όταν υπάρχουν και άλλοι η πίεση αυξάνεται. Αλλά δεν παύει, ακόμα και αν σε θέλει πολύ, η αίσθηση της κοινωνικής πίεσης που έχει να υπάρχει και σε πολλές περιπτώσεις να μη της επιτρέπει να αφεθεί / εκτεθεί στο βαθμό που εκτίθεσαι εσύ.

Σε κάθε προσέγγιση, αν τα πρώτα λεπτά πάνε καλά, τελειώνει το παιχνίδι με την γυναίκα και ξεκινάει το παιχνίδι με την κοινωνική πίεση που νιώθει. Και αυτό δεν μπορείς να της το «βγάλεις», παρά μόνο όταν νιώσει τόσο ισχυρό δέσιμο μαζί σου – αργότερα στην όποια σχέση σας – που θα αφήνεται σε σένα και θα εκφράζεται αμεσότερα. Στο πως μιλάτε, στο τι σκέψεις μοιράζεται μαζί σου, στο πως αντιμετωπίζει κρεβάτι μαζί σου. Και είναι αλήθεια, το πιο απολαυστικό σεξ και για τους δύο, συμβαίνει σε αυτές τις καταστάσεις.
Μέχρι τότε όμως οφείλεις – ως έχων την πρωτοβουλία των κινήσεων εκ της φύσης μας – να ικανοποιήσεις και εσένα αλλά και να προστατέψεις και αυτήν.
Έχε στο μυαλό σου πως :
Α) Προσπάθησε να αποφορτίσεις την κατάσταση.
Β) Το να είσαι ευγενικός είναι όσο σημαντικό είναι να είσαι καλός επικοινωνιακά.
Γ) Το στυλ φαίνεται και στο τρόπο που προσεγγίζεις και εκφράζεις αυτό που θες να πεις.
Δ) Το σεξ είναι αποτέλεσμα της επιθυμίας σου να διεκδικείς τις όμορφες γυναίκες και τα ευκόλως εννοούμενα αποτελέσματα μπορείς να τα παραλείψεις στην αρχή.
Ας δούμε ένα παράδειγμα.
Στα πρώτα μου βήματα στο Παιχνιδι και όταν πειραματιζόμουν με το ποιος είναι ο καταλληλότερος τρόπος να εκφράσω τις προθέσεις μου χωρίς να δημιουργώ άμυνες λόγω των πιο πάνω αναστολών, υπήρξε μια κομβική προσέγγιση.
Εντοπίζω σε ένα ωραίο μαγαζί στα βόρεια προάστεια της Αθήνας, μια εκπληκτική Μελαχρινή ψηλή γυμνασμένη γυναίκα. Αν ήταν να διαλέξω το πώς θα ήταν μια Αμαζόνα από αυτές στις ιστορίες που διαβάζαμε μικροί, μια τέτοια γυναίκα θα διάλεγα.

Ήθελα να εκφράσω τις προθέσεις μου. Είχα σκοπό να της πω, πως ξέρεις τι, μια γυναίκα σαν και σένα, πρέπει να είναι απίστευτα σεξουαλική. Μπορεί να πετύχαινε – μπορεί και όχι.
Στο πρώτο μου βήμα μόλις ξεκίνησα από το τραπέζι μου προς το δικό της, σκέφτομαι πως θα είναι εύκολη η διαδικασία της επικοινωνίας, αφού είναι ψηλή, δεν θα χρειάζεται καν να σκύβω προς το μέρος της κάθε λίγο για να ακούω τι λέει ή αν καταλήξουμε στο να την φιλήσω.
Και αντί να ξεκινήσω την κουβέντα με αυτό που είχα αποφασίσει – με την σεξουαλικότητά της δηλαδή, αφού έχω παρουσιαστεί με ένα απλό γεια σε όλους – την κοιτάω και λέω :
Θα είμαι ειλικρινής. Μου αρέσουν πολύ οι γυναίκες με τις οποίες δεν χρειάζεται να σκύβω για να φιλήσω.
Γελάνε πρώτα οι φίλες της. 1 δευτερόλεπτο. 2 δευτερόλεπτα. Χαμογελάει. Απλώνει χειραψία πρώτη και συστήνεται.
Μέχρι την επόμενη φορά.
The post Κοινωνική Πίεση : Τι Κάνει την Γυναίκα Επιφυλακτική στις Προθέσεις σου! appeared first on Men of Style.
]]>Ταξίδι προς το Άγνωστο: Όταν η Αβεβαιότητα σε Παραλύει Διαβάστε Περισσότερα »
The post Ταξίδι προς το Άγνωστο: Όταν η Αβεβαιότητα σε Παραλύει appeared first on Men of Style.
]]>Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες υψηλών επιπέδων επιτυχίας είναι η ικανότητα να διαχειρίζεσαι την αβεβαιότητα. Και η αβεβαιότητα έχει κάποιες πανίσχυρες μορφές όπου εμφανίζεται.
Αυτές είναι το ρίσκο της απώλειας και η έκθεση στην κριτική.
Το να αντέχεις για μεγάλο χρονικό διάστημα την αβεβαιότητα θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τα επίπεδα επιτυχίας σου. Και η αλήθεια είναι πως υπάρχει περίπτωση να χρειαστεί να μείνεις στην θέση που εμπεριέχει αβεβαιότητα για μήνες ακόμα και για χρόνια.
Και αυτή είναι η πραγματική πρόκληση.

Στην αναρρίχηση βράχων, κάθε διαδρομή από το έδαφος μέχρι την κορυφή βαθμολογείται με έναν αριθμό. Μια αναρρίχηση που βαθμολογείται με 4.0 ή λιγότερο, θεωρείται εύκολη και πως δεν χρειάζεται ιδιαίτερη τεχνική.
Χρειάζεσαι δύναμη και ευκινησία αλλά όχι ιδιαίτερο εξοπλισμό.
Μια αναρρίχηση που βαθμολογείται από 5.0 και πάνω, απαιτεί σχοινιά, προστατευτικό εξοπλισμό και σίγουρα μεγαλύτερη εμπειρία.
Για να αναρριχηθείς σε μια διαδρομή που βαθμολογείται 5.14 απαιτεί χρόνια εμπειρίας, εξάσκηση, λιγότερο από 5% σωματικό λίπος και θέληση από ατσάλι.
Το ενδιαφέρον κομμάτι με τις συγκεκριμένες βαθμολογίες είναι πως δεν στηρίζονται τόσο στην δυσκολία της συνολικής διαδρομής όσο σε ένα σύνολο κινήσεων γνωστές και ως « κόμποι ».
Οι κινήσεις αυτές είναι οι πιο απαιτητικές στιγμές όλης της διαδρομής. Πολλές φορές πιέζουν τα σωματικά και συναισθηματικά σου όρια και σε σπρώχνουν να πάρεις μεγαλύτερα ρίσκα.
Κατά την διάρκεια της διαδρομής υπάρχουν χιλιάδες κινήσεις που απαιτούνται. Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεσαι αυτές τις αμέτρητες κινήσεις καθορίζει το αν θα φτάσεις εν τέλει στην κορυφή ή όχι.
Οποιαδήποτε διαδικασία ανάπτυξης ή εξέλιξης περιλαμβάνει τους δικούς της κόμπους. Η επιτυχία καθορίζεται από τις αποφάσεις που παίρνεις κάθε ημέρα και κάθε λεπτό και πολλές φορές το αν θα φτάσεις ποτέ στον προορισμό σου.
Και εκεί ακριβώς ξεκινά η μαγεία… Αν δεν σε γονατίσει η διαδρομή της αναρρίχησης.
Για αυτούς που θέλουν να δημιουργήσουν κάτι από το μηδέν δεν υπάρχουν σταθερές ούτε έτοιμες πλατφόρμες να στηριχτούν όταν η αβεβαιότητα χτυπά ανελέητα. Υπάρχουν αυξήσεις και μειώσεις.
Το να μετατρέπεις τον φόβο σε θετική δύναμη είναι η αρχή της δημιουργίας. Είναι η στιγμή που εκμεταλλεύεσαι μια δυσκολία ως την ευκαιρία να δημιουργήσεις κάτι νέο και να διεκδικήσεις αυτό που θέλεις με ότι έχεις και δεν έχεις.
Η αβεβαιότητα είναι το τι συμβαίνει μέσα στο μυαλό σου όταν καλείσαι να κάνεις κάτι που δεν έχεις ξαναδοκιμάσει στο παρελθόν και ταυτόχρονα το αποτέλεσμα είναι σημαντικό για εσένα.
Δες το παρακάτω επεισόδιο από το ελληνικό podcast του Apla+Andrika για την αφοσίωση που οδηγεί στην επιτυχία.

Είναι όλοι αυτοί οι δαίμονες που αντιμετωπίζουμε, οι αποφάσεις που παίρνουμε και τι εν τέλει επιλέγουμε να κάνουμε με αυτό που θέλουμε τόσο πολύ.
Η αβεβαιότητα, το ρίσκο και η έκθεση στην κριτική είναι οι μεγαλύτεροι αντίπαλοι που έχεις να αντιμετωπίσεις. Είναι οι μήτρες που δημιουργούν το άγχος προσέγγισης, το φόβο να εκφράσουμε τις προθέσεις μας και να διεκδικήσουμε τις γυναίκες που πάντα θέλαμε.
Και παρόλο που μπορεί να πιστεύουμε πως τα άτομα που τελικά αντιμετωπίζουν απίστευτες δυσκολίες είναι τέρατα της Φύσης, στην ουσία είναι και αυτοί άνθρωποι σαν εσένα. Είναι τόσο φοβισμένοι όσο εσύ, με την μόνη διαφορά πως την στιγμή που η αβεβαιότητα κάνει την εμφάνιση της, επιλέγουν να κάνουν κάτι διαφορετικό.
Την στιγμή που σε χτυπά η αβεβαιότητα, είναι το τεστ που σου βάζει ο εαυτό σου για το τι είσαι διατεθειμένος να κάνεις με αυτό που θεωρείς πιο σημαντικό.
Δυστυχώς, ξοδεύουμε πολύτιμο χρόνο να συγκεντρωνόμαστε στο πως θα αναγνωρίσουμε το τι θα κάνουμε στις στιγμές που η αβεβαιότητα κάνει την εμφάνιση της.
Στις στιγμές αυτές, η αβεβαιότητα εξελίσσεται στις δύο πιο συνηθισμένες μορφές της:
Για πολλούς, ακόμα και η σκέψη πως δεν θα έχουν την αποδοχή ή θα απορριφθούν τους καθηλώνει. Και η αλήθεια είναι πως δεν είναι κάτι περίεργο όσο κάτι φυσιολογικό.
Η κριτική και η απόρριψη πολλές φορές βιώνεται σαν πόνος παρόλο που στην ουσία είναι καθαρή γνώση.
Και για να δημιουργήσεις στιγμές και τα αποτελέσματα που θέλεις, χρειάζεσαι αυτή την γνώση για να σου αποκαλύψει την πραγματική διαδρομή.
Χωρίς αυτή την γνώση, δεν υπάρχει τρόπος να ξέρεις το αν κάνεις πρόοδο ή απλά μένεις στάσιμος. Δεν γίνεται να στηρίζεις τις πράξεις σου σε τυχαίες υποθέσεις της στιγμής.

Το ίδιο ισχύει και για το ρίσκο της απώλειας. Όταν αποφασίζεις να κάνεις κάτι που δεν έχεις ξανακάνει, η αβεβαιότητα σε ρημάζει. Όμως είναι έτσι ακριβώς;
Η πιθανότητα του να χάσεις ή να απορριφθείς είναι ένας φάρος που φωτίζει στο μυαλό σου την υπενθύμιση πως αυτό που κάνεις μετράει πραγματικά και έχει αξία για εσένα.
Έτσι και αλλιώς, αν δε άξιζε δεν θα προβληματιζόσουν για το αν θα το πετύχεις ή όχι.
Το ρίσκο της απώλειας είναι εξαιρετικά σκληρό όμως είναι ένα αναγκαίο κακό. Δεν μπορείς να δημιουργήσεις μια νέα εμπειρία αν δεν πιστεύεις πως αξίζει να την διεκδικήσεις. Δεν θα υπάρχει κίνητρο.
Είναι πραγματικά βίαιο να πράττεις και να παίρνεις τις σωστές αποφάσεις όταν υπάρχει έλλειψη πληροφοριών ή εγγυήσεις πως βρίσκεσαι στο σωστό μονοπάτι. Όμως, η αβεβαιότητα είναι και το σημάδι πως αυτό που θέλεις να καταφέρει έχει ιδιαίτερο νόημα για εσένα.
Ο βαθύτερος φόβος μας είναι η συνειδητοποίηση πως οι ιδέες μας, οι ικανότητες μας και οι πεποιθήσεις μας για τον εαυτό μας υπάρχει περίπτωση να είναι λανθασμένες.
Ο Επιστήμονας Frank Zenasni, δημοσίευσε στο Journal of Creative Behavior πως η αντοχή μας στην ασάφεια και την αβεβαιότητα είναι καθοριστική για ανάπτυξη και εν τέλει για επιτυχία.
Όσο περισσότερο μπορείς να αντέξεις την αβεβαιότητα τόσο πιο πιθανό είναι να μπορείς να παλέψεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα με την κατάσταση μέχρι να βρεις νέες λύσεις και ιδέες.
Όλοι προσπαθούμε να αποδείξουμε την αξία μας. Είτε στον εαυτό μας είτε στους άλλους.
Τί είναι αξία; Δες το βίντεο.
Υπάρχει όμως η στιγμή όπου παρόλο που η αβεβαιότητα σε χτυπά ανελέητα, θα χρειαστεί να πιστέψεις πως μπορείς να στηριχτείς στις ήδη υπάρχουσες ικανότητες σου για να ανταπεξέλθεις των περιστάσεων.
Η αβεβαιότητα είναι πολύ πιο ισχυρή ειδικά όταν δεν μπορείς να διαχειριστείς την σκέψη πως παρόλο που για παράδειγμα θέλεις να προσεγγίσεις μια γυναίκα, αισθάνεσαι άβολα ενώ ταυτόχρονα ξέρεις πως αυτός είναι ο μόνος τρόπος.
Σκληρό αλλά αληθινό.
Η αβεβαιότητα είναι ο περίεργος συνδυασμός του μεγέθους και της πιθανότητας επιτυχίας ή αποτυχίας.
Όταν δεν μπορείς να υπολογίσεις με ακρίβεια τα προσωπικά σου προγνωστικά του να πετύχεις αυτό που θέλεις.
Ωστόσο, οι επιστήμονες επισημαίνουν πως ο μεγαλύτερος αριθμός των σημαντικότερων αποφάσεων στην ζωή μας έχεις προκύψει όταν ήρθαμε πρόσωπο με πρόσωπο με την αβεβαιότητα και το ρίσκο.
Ο εγκέφαλος μας είναι προγραμματισμένος να τρέχει σαν τρελός μακριά από καταστάσεις που κρύβουν αβεβαιότητα και ρίσκο αποτυχίας.

Βέβαια, ο φόβος της κριτικής είναι ακόμα πιο ισχυρός.
Η αβεβαιότητα και ο φόβος της κριτικής πάνε χέρι – χέρι.
Και όσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να εκτεθείς στην κριτική τόσο μεγαλύτερη η πίεση.
Όταν αντίδραση της γυναίκας έχει μεγάλη αξία τόσο η αβεβαιότητα μεγαλώνει και η πίεση καθηλώνει.
Όμως, στον πυρήνα της η αβεβαιότητα χαρακτηρίζεται από δύο εσωτερικές ερωτήσεις που κάνουμε στον εαυτό μας:
Είναι αυτό που κάνω αρκετό;
Είναι εγώ αρκετός;
Πολλές φορές μας τρομοκρατούν οι απαντήσεις που πρόκειται να πάρουμε στις ερωτήσεις που έχουν μεγαλύτερη αξία για εμάς.
Τελικά αρέσω;
Έχω την αυτοπεποίθηση που χρειάζεται;
Το να τις αποφεύγουμε όμως δεν λύνει το πρόβλημα αλλά το μεγεθύνει.

Όταν αισθανόμαστε πως αξιολογούμαστε από τους άλλους, η αβεβαιότητα αποκτά ακόμα μεγαλύτερη δύναμη.
Όταν προσεγγίζεις και στο πίσω μέρος του μυαλού σου ξέρεις πως το κάθε δευτερόλεπτο οι κινήσεις σου περνάνε από ακτινογραφία, πιέζεσαι να προσπαθήσεις ακόμα περισσότερο.
Και αντί να απολαμβάνεις την στιγμή, αναρωτιέσαι συνεχώς τι επίδραση αυτά που λες και κάνεις στις γυναίκες που έχεις απέναντι σου.
Όμως, την στιγμή που η αβεβαιότητα είναι παρόν, δύο πράγματα συμβαίνουν:
Α) Πρώτον, ο φόβος και το άγχος σε κάνουν να θέλεις να κινηθείς πολύ γρήγορα προς την ασφάλεια. Κλειδώνουν το μυαλό σου από λύσεις και παραγωγικές επιλογές και δεν σε σπρώχνουν να τεστάρεις την πραγματικότητα.
Β) Δεύτερον, η αβεβαιότητα σε αποτρέπει από το να ξεκινήσεις και να κάνεις το πρώτο βήμα. Σε τρομοκρατούν και σε κάνουν να πιστεύεις πως οι αποφάσεις που ετοιμάζεσαι να πάρεις είναι λανθασμένες.
Αντί να σκέφτεσαι τι εφόδια και ικανότητες έχεις ήδη, αμφιβάλεις για τα πάντα.

Την στιγμή που θέλεις να κάνεις αυτό που θέλεις περισσότερο, εμφανίζεται η αβεβαιότητα να αμφισβητήσει όλα σου τα θέλω και τις πεποιθήσεις.
Ωστόσο, όταν ξεκινάς το ταξίδι προς το άγνωστο, τίποτα δεν είναι βέβαιο και γιατί να είναι άλλωστε. Για να δημιουργήσεις μια στιγμή που αξίζει να ξαναζήσεις θα πρέπει να δώσεις και μια αντίστοιχη ανταλλακτική αξία πίσω.
Έτσι και αλλιώς, αν ήσουν ήδη βέβαιος για το αποτέλεσμα το πιο πιθανό είναι να το είχες ξανακάνει.
Από την σκοπιά του αβέβαιου και των άγνωστων πιθανοτήτων που απλώνονται μπροστά του, η διαδικασία περιλαμβάνει πολλούς κόμπους και ακόμα περισσότερες κινήσεις. Μάλιστα, πολλές από αυτές θα χρειαστεί να εφευρεθούν για πρώτη φορά.
Η προοδευτική διαδικασία ωστόσο, δεν έχει καμία σχέση με μια ευθεία γραμμή. Ειδικά στην αρχή, θα χρειαστεί να αμφιταλαντεύεσαι συνεχώς ανάμεσα σε υποθέσεις και τρομακτικά σενάρια.
Θα χρειαστεί συνεχώς να πείθεις τον εαυτό σου να κάνει ακόμα ένα άλμα πίστης προς το άγνωστο. Και αυτό χρειάζεται εσωτερικές δυνάμεις.
Την στιγμή λοιπόν που εμφανίζεται η αβεβαιότητα, βρίσκεσαι μπροστά σε ένα μονοπάτι. Πρέπει να πάρεις μια απόφαση ανάμεσα στην επιλογή του να παραμείνεις στην ασφάλεια και στην επιλογή του να αγνοήσεις τα τρομακτικά προγνωστικά που σου δίνει το μυαλό σου και να βουτήξεις.
Φυσικά, πίσω από την επιτυχία και την ανάπτυξη κρύβεται μια απελευθερωτική και ταυτόχρονα σκληρή αλήθεια:
Η αβεβαιότητα δεν φύγει ποτέ ολοκληρωτικά.
Θα βρίσκεται πάντα παρόν να σου προσφέρει αμφιβολίες, προκλήσεις και εσωτερικά διλήμματα που πολλές φορές θα θολώνουν την κρίση σου.
Όμως μπορείς να την συνηθίσεις. Και τότε ξεκινά το πραγματικό ταξίδι…
Καλή συνέχεια
The post Ταξίδι προς το Άγνωστο: Όταν η Αβεβαιότητα σε Παραλύει appeared first on Men of Style.
]]>