Εάν έχεις χωρίσει έστω και μια φορά στη ζωή σου τότε θα ξέρεις ότι μετά από έναν χωρισμό ακολουθεί ο πόνος, η απογοήτευση και η αίσθηση ότι δεν θέλεις να ζήσεις ποτέ ξανά κάτι παρόμοιο.

Ο πιο δύσκολος χωρισμός που πέρασα ήταν τόσο επίπονος που σχεδόν δεν έβρισκα νόημα στη ζωή! Δεδομένου ότι ήταν μια μακροχρόνια και έντονη σχέση, δεν ήξερα πώς να υπάρχω και να ζήσω χωρίς εκείνη τη γυναίκα πλέον.

Δεν έβρισκα το ίδιο νόημα στις καθημερινές μου συνήθειες και ένιωθα ένα μόνιμο κενό να με ακολουθεί όπου πάω σαν αλυσίδα στο πόδι μου.

Δεν μπορώ να σου πω πόσο καιρό μου πήρε να ξεπεράσω εκείνη τη γυναίκα και τον άσχημο χωρισμό μας. Είχα φάει κυριολεκτικά κόλλημα.

Εάν είσαι λίγο σαν εμένα, ίσως το βρίσκεις εξαιρετικά δύσκολο να στήσεις και πάλι τη ζωή σου μετά από μια έντονη και μακροχρόνια σχέση. Θυμάμαι ότι δεν μπορούσα να αντιληφθώ πώς έχω γύρω μου ανθρώπους που όταν χωρίζουν ζουν τη ζωή τους κανονικότατα.

Πώς μπορούσαν να το κάνουν εκείνοι και εγώ όχι;

Θυμόμουν τα πάντα τόσο καθαρά που κάθε φορά που επιδίωκα να φλερτάρω ή να κάνω σεξ μια κάποια άλλη γυναίκα, νόμιζα ότι μιλούσα σε εκείνην. Οι μνήμες μού έρχονταν σαν άγρια χαστούκια. Και κάθε φορά που πήγαινα να την ξεχάσω και να προχωρίσω, τσουπ! Κάτι γινόταν και το άρωμά της επέστρεφε στη μνήμη μου.

Δε θυμάμαι πόσοι μήνες πέρασαν μέχρι να σταματήσω να νιώθω έτσι. Ξέρω, δε σου δίνω πολλές ελπίδες με αυτόν τον τρόπο, αλλά ίσως μπορώ να σου περάσω ότι ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ.

Υπάρχουν Πολλοί Άντρες Εκεί Έξω Που Βρίσκονται Στην Ίδια Φάση Με Εσένα.

Και το θέμα είναι, πώς το ξεπερνάς; Πώς μπορείς να αφήσεις πίσω όλες τις καλές και κακές σας στιγμές (ναι, παραδέξου το, ακόμα και τις άσχημες στιγμές σας τις σκέφτεσαι) και να συνεχίσεις τη ζωή σου υγιής και ευτυχισμένος;

Και τελικά, πώς μπορείς να νιώσεις ευγνώμων για την πρώην σου που σε πλήγωσε; (Διάβασε περισσότερα στο σχετικό άρθρο.)

Μιας έρευνα της Συμβουλευτικής Γραμμής Σεξουαλικής Υγείας απέδειξε ότι το 33% των ζευγαριών που χωρίζουν αναφέρουν ότι η ρουτίνα και η βαρεμάρα είναι η βασικές αιτίες που ωθήθηκαν στο διαζύγιο.

Σε αντίθεση με τις δικές μου προσδοκίες, μόνο το 13% οδηγήθηκε σε χωρισμό εξαιτίας της σεξουαλικής απομάκρυνσης.

Σε κάθε περίπτωση, ένας χωρισμός σίγουρα πονάει. Δες το επεισόδιο από το ελληνικό podcast Apla+Andrika για τους δύσκολους χωρισμούς.

Το θέμα είναι, ωφελεί σε κάτι αυτός ο πόνος;

Εάν Δεν Βλέπεις Πού Σε Ωφελεί Ο Πόνος Τότε Κάτι Κάνεις Λάθος

Άκου, ξέρω ότι ίσως τώρα δεν θέλεις να ακούσεις περί απλών και πεζών τρόπων που σου υπόσχονται να ξεπεράσεις ένα χωρισμό σε 5 δευτερόλεπτα και τελικά δεν λειτουργούν ποτέ.

Γι’ αυτό και σε αυτό το άρθρο αποφάσισα να γράψω πιο πρακτικές λύσεις, και κυρίως να σε βοηθήσω να καταλάβεις τους λόγους που πονάς ώστε να γίνεις κυρίαρχος του πόνου σου και όχι δούλος του! Μάθε λοιπόν πως να ξεπεράσεις ένα χωρισμό.

Σύμφωνοι;

Μόνο έτσι θα μπορέσεις πραγματικά να ξεπεράσεις τον χωρισμό σου και να χτίσεις μια νέα ζωή όπου εσύ είσαι ηγέτης των πράξεων και τον επιλογών σου.

Μόνο εάν κατανοήσεις τους λόγους που πονάς και που ωφελεί αυτό το απαίσιο συναίσθημα που νιώθεις καθώς διαβάζεις αυτές τις γραμμές θα καταφέρεις πραγματικά να ξεκολλήσεις, να σταματήσεις να μιζεριάζεις και να γίνεις ηγέτης των σκέψεων και των συναισθημάτων σου. Και θα ξεπεράσεις ένα χωρισμό πιο εύκολα.

Οπότε άκου προσεκτικά:

Ο Πόνος Που Νιώθεις Τώρα Είναι Από Τα Πιο Ωφέλιμα Συναισθήματα Που Μπορείς Να Νιώσεις!

Δεν υπάρχει συναίσθημα που να σε βοηθάει να εξελιχθείς και να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου τόσο άμεσα και αποτελεσματικά.

Βρίσκεται εκεί γιατί τον χρειάζεσαι για να ξεπεράσεις ένα χωρισμό.

Πόνος = Αλλαγή Πορείας

Ο πόνος σηματοδοτεί την αλλαγή πορείας.

Εάν δεν υπέφερες με αυτόν τον τρόπο δεν θα βίωνες την αλλαγή σε κάθε κύτταρό σου, καθώς θα πίστευες ότι όλα είναι καλά. Όμως δεν είναι όλα καλά.

Κάτι φταίει που πληγώθηκες, κάτι φταίει που σε απέρριψε, κάτι φταίει που την έχασες και δεν είναι πια δική σου.

Όχι, δεν φταις εσύ. Προφανώς δεν εννοώ αυτό.

Ο πόνος είναι αυτό που θα σου δείξει τι φταίει.

Άκου τον προσεκτικά.

Δεν είναι εχθρός σου, είναι φίλος σου για να σε βοηθήσει να ξεπεράσεις ένα χωρισμό.

Τι Σε Κάνει Να Πονάς Όταν Χωρίζεις;

Οκ, αντιλαμβάνομαι ότι ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και ότι πονάει για διαφορετικούς λόγους.

Όμως!

Έχω να σου αποκαλύψω ότι όλοι οι άνθρωποι πονάνε όταν χωρίζουν για 5 βασικούς λόγους.

#1. Βιώνουν τον χωρισμό από τη σχέση τους ως απόρριψη.

#2. Παίρνουν την απόρριψη προσωπικά.

#3. Χάνουν ένα κομμάτι του εαυτού τους.

#4. Χάνουν τη συνήθεια και την ασφάλειά τους.

#5. Πρέπει να επαναπροσδιορίσουν τη ζωή τους και να ανακαλύψουν εκ νέου τον εαυτό τους.

Και τι ακριβώς συμβαίνει: Όταν έχεις συνηθίσει να είσαι με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο για κάποιο χρονικό διάστημα, συνηθίζεις να ζεις, να συμπεριφέρεσαι και να υπάρχεις με έναν συγκεκριμένο τρόπο.

Μετά από έναν χωρισμό, νιώθεις σαν να φεύγουν κάποια κομμάτια σου και να σε εγκαταλείπουν κάποιες πεποιθήσεις σου. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να χτίσεις από την αρχή τα κομμάτια του εαυτού σου που χάθηκαν και να δημιουργήσεις νέες πεποιθήσεις που θα ταιριάζουν στη νέα σου πραγματικότητα.

Ουσιαστικά, αποδομείται το παλιό και πλέον μπαίνεις ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ στη διαδικασία να χτίσεις κάτι νέο. Αυτό το “υποχρεωτικά” είναι που πονάει, γιατί αναγκάζεσαι να ανακαλύψεις τις σκοτεινότερες πτυχές του εαυτού σου, να τις αποβάλεις και να χτίσεις καινούριες.

ΑΛΛΑΖΕΙΣ.

Το παλιό είναι η συνήθεια και η ψευδαίσθηση της ασφάλειας που ένιωθες. Μόλις η πρών σου τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια σου και συνειδητοποιήσεις ότι δεν είσαι ασφαλής πια, αναγκάζεσαι να αλλάξεις συνήθειες προκειμένου να προσαρμοστείς στη νέα πραγματικότητα.

Αναγκάζεσαι να αλλάξεις νοοτροπία. Αναγκάζεσαι να αλλάξεις… τον εαυτό σου.

Κι αυτό, όταν δεν είσαι καθόλου (μα καθόλου όμως;) προετοιμασμένος να σου συμβεί, είναι κάτι που ΠΟΝΑΕΙ. Δες το επεισόδιο από το ελληνικό podcast Apla+Andrika σχετικά με το γιατί δεν χωρίζουμε εύκολα και φυσικά το γιατί πονάει.

Επομένως, βιώνεις τον χωρισμό σαν απόρριψη και μάλιστα νιώθεις ότι η γυναίκα που αγάπησες περισσότερο στον κόσμο απέρριψε ΕΣΕΝΑ προσωπικά.

Επομένως δεν αξίζεις. Επομένως δεν έχει νόημα. Επομένως δεν αξίζει να προχωρήσεις και να βρεις μια άλλη γυναίκα. Σωστά;

Πόσο λάθος κάνεις όμως…

Πώς Να Ξεπεράσεις Έναν Χωρισμό

Το να κάθεσαι και να κλαίγεσαι και να τη σκέφτεσαι συνέχεια και να τα πίνεις και να μιζεριάζεις σίγουρα δεν πρόκειται να σου προσφέρει την ηρεμία και τη γαλήνη που χρειάζεσαι. Αυτό δεν είναι λύση και ούτε είναι ο τρόπος για να ξεπεράσεις την πρώην σου.

Ξέχνα το λοιπόν.

Forget it.

No.

Για κανέναν λόγο.

Τι μπορείς να κάνεις όμως για να είσαι και πάλι ευτυχισμένος, χωρίς αυτές τις μυριάδες αναμνήσεις που πιπιλίζουν το κεφάλι σου όλη την ώρα και σε κάνουν να νιώθεις ότι κουβαλάς ένα κουβάρι από αγκάθια μέσα σου;

Ας μην ταλαιπωρούμε άλλο τον εαυτό μας. Η ζωή μας είναι πολύ μικρή και θα στο υπενθυμίσω: ΑΞΙΖΕΙ.

Αξίζει να ζεις, αξίζει να ξαναβγείς έξω. Αξίζει να φλερτάρεις, να κάνεις σεξ, να ξεπεράσεις την ερωτική απογοήτευση και να πας παρακάτω.

Και να ζήσεις στο φουλ.

Έχει νόημα.

Στο λέω γιατί κι εγώ έτσι ένιωθα και έτσι σκεφτόμουν για αμέτρητες ημέρες και εβδομάδες. Αλλά κάποια στιγμή, επιτέλους, το ξεπέρασα. Τι έκανα;

Πώς Να Ξεπεράσεις Ένα Χωρισμό

#1. Έκοψα Κάθε Επικοινωνία

Ναι, αυτό που σου λένε όλοι να κάνεις όντως λειτουργεί.

Ξέρω, ξέρω. Δεν είναι εύκολο βήμα και ούτε εύκολη επιλογή.

Είναι όμως η μόνη λύση για να πας παρακάτω.

Μην κάνεις εκπτώσεις σε αυτά που θέλεις να πετύχεις. Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος για να φτάσεις τους στόχους σου. Και αν ένας από τους στόχους σου είναι να προχωρήσεις μπροστά και να την ξεχάσεις, τότε το να επικοινωνείτε σε τραβάει προς τα κάτω, σε μια αρνητική σπείρα.

Και το να πέφτεις σε απογοήτευση είναι μονόδρομος και το φυσικό επακόλουθο των καταστάσεων.

Σκέψου το κι αλλιώς. Σε τι σε ωφελεί το να έχεις χωρίσει με την πρώην σου αλλά να μαθαίνεις διαρκώς τι κάνει, που είναι και με ποιον;

Σου προσφέρει αξία ή σου αφαιρεί;

Σε ωθεί να φτάσεις τους στόχους σου ή μήπως να τους εγκαταλείψεις;

Εάν η πρώην σου σου έστειλε ξανά μήνυμα μετά τον χωρισμό, τότε είναι φυσιολογικό να είσαι σε δίλημμα και να μην ξέρεις εάν πρέπει να απαντήσεις ή όχι. Δες το βίντεο και μάθε τους λόγους γινα μηντο κάνεις.

Φυσικά, εάν την πετύχεις κάπου δεν είναι απαραίτητο να μην της μιλήσεις. Δεν χρειάζεται να είμαστε αγενείς. Ωστόσο, και το παρακολουθείς συνέχεια το πού είναι και τι κάνει σε εμποδίζει από το να προχωρήσεις και το να βάλεις ένα τέλος μέσα σου.

Βάλε εσύ το οριστικό τέλος στη σχέση αυτή.

#2. Ξεκίνησα Γυμναστική Μετά Τον Χωρισμό

Όσο περίεργο ή απίστευτο κι αν σου φαίνεται τώρα αυτό, η γυμναστική με βοήθησε στο να ξεπεράσω την πρώην πολύ πιο γρήγορα.

Ο λόγος είναι απλός: Σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, η άσκηση βοηθάει στην έκκριση σεροτονίνης, που είναι η ορμόνη της ευτυχίας.

Επιπλέον, η γυμναστική σού χαρίζει μια ευεξία που βοηθάει όλο το σώμα να λειτουργεί καλύτερα και να αποβάλει τις τοξίνες.

Όλα αυτά είναι ιδιαίτερα σημαντικά στο να νιώθεις μεγαλύτερη χαρά και ευτυχία στην καθημερινότητά σου και να είσαι γεμάτος ενέργεια και ζωτικότητα.

#3. Άρχισα Να Βγαίνω Βόλτες Και Να Γνωρίζω Καινούριο Κόσμο

Οι επιστημονικές έρευνες επιβεβαιώνουν την τάση μας να βουλιάζουμε και να απομονωνόμαστε όταν χωρίζουμε. Μετά από ένα χωρισμό είναι λίγο απίθανο να μην νιώσεις τη σφοδρή επιθυμία και ανάγκη να κλειδαμπαρωθείς μέσα στο σπίτι και να φας/πιεις ό,τι υπάρχει! (Βλέποντας φυσικά τις φωτογραφίες σας και το facebook της).

Μιλάμε για τον ορισμό της μελαγχολίας και της κατάθλιψης!

Αυτή είναι μια πάρα πολύ ωραία λύση αν θέλεις να μείνεις κολλημένος στην ίδια γυναίκα για δύο-τρια χρόνια και να χάσεις εμπειρίες και ευκαιρίες με φίλους και άλλες γυναίκες που θα σου έμεναν αξέχαστες.

Όμως!

Επειδή δεν πιστεύω ότι διαβάζεις αυτό το άρθρο προκειμένου να καταλήξεις έτσι, σου έχω λύση: ΒΓΕΣ ΕΞΩ!

Οκ, θα μελαγχολείς στην αρχή, θα την σκέφτεσαι όταν περνάς από τα γνωστά σας σημεία, οκ, το καταλαβαίνω.

Από προσωπική μου εμπειρία αλλά και από εμπειρίες των μαθητών μας έχω αντιληφθεί ότι αυτή η κατάσταση συμβαίνει σε όλους και είναι εξαιρετικά συνηθισμένη.

Αλλά!

Οι επιστημονικές έρευνες αποδεικνύουν επίσης ότι το να έχεις γύρω σου κόσμο βοηθάει στην έκκριση κάποιων ορμονών που είναι υπεύθυνες για την ευτυχία.

Οπότε, μια δοκιμασμένη λύση που με βοήθησε πάρα πολύ είναι το να είσαι συνέχεια εκτός σπιτιού.

Δεν χρειάζεται να μιλήσεις με κανέναν αν δεν θέλεις, απλά να έχεις γύρω σου ανθρώπους.

#4. Ξεκίνησα Νέα Χόμπυ Και Πήγα Ταξίδια

Όπως και η προηγούμενη λύση, έτσι κι αυτή θα σε βοηθήσει να ξεχαστείς και να δεις τη ζωή με άλλο μάτι.

Το να ξεπεράσεις έναν χωρισμό μπορεί να μην είναι μια ευχάριστη ή εύκολη διαδικασία, αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν μπορείς να απολαύσεις μια νέα δραστηριότητα ή τη ζωή γενικότερα.

Θα σε βοηθήσει να ξεχαστείς, να βάλεις νέους στόχους και να νιώσεις και πάλι ότι η ζωή έχει νόημα.

Το να ξεκινήσεις μια νέα δραστηριότητα που σε γεμίζει, θα σου δώσει νέο νόημα και θα σε ωθήσει στο να ανοίξεις τον κοινωνικό σου κύκλο.

Επίσης, θα αποκτήσεις νέες εμπειρίες που θα σε ηρεμήσουν και θα σου αποδείξουν ότι στη ζωή αξίζει να περνάς καλά και να απολαμβάνεις.

#5. Έκανα Μια Λίστα Με Τα Θετικά Του Ότι Είμαι Μόνος

Εντάξει, όταν χωρίζουμε ο εγκέφαλος μας επικεντρώνεται κατά 100% σχεδόν στα αρνητικά της όλης κατάστασης.

Αποκλείεται όμως να μην βρεις και θετικά στο γεγονός ότι πλέον είσαι μόνος σου.

Δεν γίνεται μια κατάσταση να έχει ΜΟΝΟ θετικά ή ΜΟΝΟ αρνητικά. Για κάποιο λόγο δεν είστε μαζί πλέον. Σίγουρα μπορείς να βρεις θετικά στο ότι πλέον έχεις την ελευθερία σου. Ευακιρία να ξεπεράσεις ένα χωρισμό.

Βγάλε χαρτί και μολύβι λοιπόν και ξεκίνα να γράφεις.

#6. Συζήτησα Με Ανθρώπους Που Ήξεραν Πώς Να Με Βοηθήσουν Με Τον Χωρισμό Μου

ΟΧΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ!

Συζήτησα με δύο-τρία άτομα που εκτιμάω, με ήξεραν και πριν τη σχέση μου και είναι αποδεδειγμένο ότι οι συμβουλές τους λειτουργούν. Μην πας να πεις τον πόνο σου σε όλους γιατί θα την πατήσεις.

Πολλοί μαθητές μας κάνουν το ίδιο λάθος και καταλήγουν χειρότερα από πριν.

Κάποιοι μπορεί ενδόμυχα να ζηλεύουν ή να ακόμα και να χαίρονται που βιώνεις έναν χωρισμό.

Συζήτα αυτά που σκέφτεσαι με δύο-τρια άτομα του στενού σου κύκλου που ξέρεις ότι θέλουν όντως να σε βοηθήσουν.

Επιπλέον, μπορείς να επισκεφτείς και καποιον ψυχολόγο και να συζητήσεις τις σκέψεις του μαζί του.

Αντί να βγάζεις μόνος σου σενάρια, ζήτα λύσεις. Μπορεί να αποδειχθούν σωτήριες.

#7. Μόλις Χώρισα Επικεντρώθηκα Στην Εργασία Μου

Η εργασιοθεραπεία είναι μια εξαιρετική λύση για να ξεφύγεις από τις αρνητικές σου σκέψεις και τον φαύλο κύκλο των αναμνήσεων που σε τραβούν προς τα κάτω.

Τα αρνητικά σου συναισθήματα επηρεάζονται από τις σκέψεις που κάνεις μέσα στη μέρα.

Με το να επικεντρωθείς στα επαγγελματικά σου αποσπάς την προσοχή του μυαλού σου και οδηγείς τις σκέψεις σου σε άλλη κατεύθυνση.

Ο εγκέφαλος έχει συγκεκριμένους περιορισμούς στο τι και πόσο σκέφτεται.

Δεν μπορείς να σκέφτεσαι θετικά και αρνητικά ταυτόχρονα.

Δεν γίνεται να σκέφτεσαι τους στόχους σου και ταυτόχρονα να αναπολείς τις όμορφες στιγμές που ζήσατε.

Πρόσεξε όμως μην το παρακάνεις.

Η εργασιοθεραπεία είναι η λύση για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η ζωή μας χρειάζεται ισορροπία. Επομένως, μην εγκαταλείψεις όλη σου την πραγματικότητα για μήνες.

Ωστόσο, αν επικεντρωθείς στα επαγγελματικά σου θα αποσπάσεις την προσοχή σου από τον αρνητισμό που σε καταβάλει αυτήν τη στιγμή και θα αρχίσεις να καταβάλλεσαι από θετικά συναισθήματα και μόνο!

Δοκίμασέ το.

#8. Επικεντρώθηκα Στο Παρόν

Οι περισσότεροι άνθρωποι επικεντρώνονται σε δύο κατευθύνσεις.

Το μυαλό τους τρέχει με δύο ταχύτητες.

Η μία είναι τι συνέβη στο παρελθόν. Σκέφτονται όλες τις στιγμές που απέτυχαν, όλες τις απορρίψεις που έφαγαν, όλες τις άσχημες καταστάσεις που έχουν βιώσει από την παιδική τους ηλικία.

Η άλλη ταχύτητα είναι το μέλλον. Σκέφτονται τι έρχεται, πώς θα το αντιμετωπίσουν, τι θα μπορούσαν να έχουν και πώς θα αποφύγουν τους κινδύνους που παραμονεύουν.

Ελάχιστοι ζουν στο παρόν.

Όταν ζεις στο παρόν ξεχνάς το παρελθόν και δεν φοβάσαι για το μέλλον. Επικεντρώνεσαι στο «εδώ και τώρα»

Το οποίο, τελικά, είναι και το μόνο που αξίζει.

Αυτό ήταν που με βοήθησε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

#9. Συμφιλιώθηκα Με Την Πραγματικότητα

Το να μην επικεντρώνεσαι στο παρελθόν δεν σημαίνει ότι απορρίπτεις το τι έχει συμβεί.

Μην απορρίπτεις το παρελθόν σου. Απλά μην το σκέφτεσαι άλλο.

Έχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ διαφορά το ένα με το άλλο.

Η πραγματικότητα είναι ότι δεν είστε πια μαζί. Τέλος.

Αυτό δεν χρειάζεται ώρες ανάλυσης και σκέψης.

Χρειάζεται απλά να το αποδεχτείς.

Η αποδοχή είναι το πρώτο βήμα προς την πρόοδο και προς τη θετική εξέλιξη των καταστάσεων και του εαυτού σου.

Αντί να ζεις στο παρελθόν επικεντρώσου στην κατάσταση που υπάρχει ΤΩΡΑ.

Αγκάλιασε αυτήν την κατάσταση, αποδέξου την και άστην να φύγει (για την κατάσταση μιλάω ε;)

Μην αντιδράς στην αλλαγή και μην αρνείσαι το τι έχει συμβεί.

Δεν υπάρχει κατάσταση που να μην αλλάζει.

Αυτή είναι η μόνη αλήθεια που ξέρω.

#10. Συμφιλιώθηκα Με Το Νέο Μου Εαυτό

Μόλις εφαρμόσεις τα προηγούμενα εννέα βήματα, ήρθε η ώρα για το τελευταίο.

Το να συμφιλιωθείς με τη νέα σου πραγματικότητα είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό βήμα, δεν αρκεί όμως από μόνο του.

Στην κορυφή της πυραμίδας, αφού έχεις αποδεχτεί την αλλαγή που ήρθε στη ζωή σου, έρχεται το να συμφιλιωθείς με το νέο σου εαυτό.

Αποδέξου το ποιος είσαι πλέον χωρίς τη συγκεκριμένη γυναίκα πλαί σου.

Αποδέξου τις νέες σου συνήθεις, τη νέα σου καθημερινότητα και τις νέες σου ανάγκες.

Δημιούργησε μια νέα, ισχυρή πραγματικότητα που θα σε οδηγήσει στην επιτυχία.

Όχι μόνο την ερωτική αλλά τη συνολικότερη επιτυχία που καλύπτει κάθε τομέα της ζωής σου.

Ένα είναι το σίγουρο: εάν μπορούσα εγώ, μπορείς κι εσύ.

Ο χωρισμός είναι μια εξαιρετικά δύσκολή και επίπονη διαδικασία που κανένας μας δεν θέλει να ζήσει.

Μήπως ήρθε όμως η ώρα να αποδεχτείς ότι στη ζωή δεν συμβαίνουν μόνο ευχάριστα γεγονότα και δεν πάνε πάντα όλα όπως θα θέλαμε.

Το ξέρω ότι την θέλεις. Το ξέρω ότι θέλεις να είστε και πάλι μαζί.

Αν όντως ταιριάζατε όμως και είσασταν κατάλληλοι ο ένας για τον άλλον, δεν θα υπήρχε λόγος να φτάσετε στον χωρισμό εξ αρχής!

Να σε πάω και ένα επίπεδο πιο πάνω;

Γιατί να χαλάσεις εσύ τη ζωή σου επειδή μια σχέση απέτυχε;

Να είναι καλά η γυναίκα όπου είναι, αλλά εσύ γιατί να καταστρέφεσαι έτσι;

Αυτό είναι η ζωή; Κατάθλιψη και απογοήτευση;

Όχι.

Δεν είναι έτσι. Αξίζεις περισσότερα. Αξίζεις καλύτερα. Αξίζεις τις ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΟΤΕΡΕΣ γυναίκες που υπάρχουν.

Μην χαλάς όλη τη ζωή σου, μην χαλάς ούτε μια μέρα επειδή μια σχέση απέτυχε.

Η σχέση απέτυχε, όχι εσύ.

Προχώρα.

Μάθε πως να ξεπεράσεις ένα χωρισμό και να εξελιχθείς μετά από αυτόν εδώ.

Απογείωσε την αξία σου στο φλερτ και όχι μόνο. Διάβασε το βιβλίο μας Άνδρας Αξίας. Αγόρασέ το εδώ.

Καλή συνέχεια

The post «Με Χώρισε»: Ο Απόλυτος Οδηγός για να Ξεπεράσεις ένα Χωρισμό appeared first on Men of Style.

Δεν είναι όμως έτσι.

Αν εύχεσαι να σταματήσουν να σου συμβαίνουν άσχημα πράγματα, ίσως είναι η ώρα να σταματήσεις λίγο, να κάνεις μια εσωτερική ανασκόπηση των συναισθημάτων σου και των καταστάσεων που βιώνεις, να πάρεις μια ανάσα και να δεις την πραγματικότητα με άλλο μάτι.

Ο πόνος δεν είναι τόσο κακός όσο νομίζουμε. Αντίθετα, είναι πάρα πολύ ωφέλιμος, και είναι ο απαραίτητος δρόμος που όλοι μας πρέπει να περάσουμε προκειμένου να εξελιχθούμε.

Δεν υπάρχουν σύντομοι δρόμοι και εύκολες λύσεις στην ζωή. Κι αν ψάχνεις μυστικές συνταγές για την επιτυχία, θα πρέπει να μάθεις ότι ο πιο σύντομος δρόμος είναι αυτός που περιέχει και τον περισσότερο πόνο.

Μιλώντας με πολύ κόσμο, βλέπω ότι πάρα πολλοί έχουμε καρφωμένη στο μυαλό μας την πεποίθηση ότι μόνο εμάς μας απορρίπτουν, μόνο εμάς μας συμβαίνουν κακοτυχίες στην ζωή, και μόνο εμείς πονάμε τόσο.

Όχι. Δεν ισχύει αυτό.

Μέχρι τώρα με έχουν απορρίψει επαγγελματικά, κοινωνικά και ερωτικά αμέτρητες φορές, και όλες είχαν ως αποτέλεσμα να μάθω κάτι από αυτό και να εξελίξω περισσότερο τις αδύναμες πλευρές του εαυτού μου.

Η απόρριψη δεν έχει μόνο αρνητική πλευρά. Μάθε περισσότερα βλέποντας το παρακάτω βίντεο.

Σίγουρα απογοητεύτηκα, και σίγουρα ένιωσα ότι δεν αξίζω.

Όμως, πιστεύω ότι σταδιακά πρέπει όλοι μας να μάθουμε να μην παίρνουμε τις απορρίψεις προσωπικά, αλλά να αντιλαμβανόμαστε ότι ο καθένας έχει τα θέματά του, και ότι η εκάστοτε απόρριψη ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΕΜΑΣ.

Στην αρχή, κάθε φορά που με απέρριπταν το έπαιρνα πολύ προσωπικά. Ασκούσα βαριά κριτική στον εαυτό μου, ένιωθα ότι δεν αξίζω, και πίστευα ότι φταίω εγώ για όλα.

Σταδιακά έμαθα ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν ισχύει. Είναι το πως αντιλαμβανόμαστε εμείς την πραγματικότητα που κάνει την διαφορά. «Αν αλλάξεις τον τρόπο που κοιτάς τα πράγματα, αυτά που κοιτάς θα αλλάξουν», λέει ο Wayne Dyer. Και αυτό ισχύει σε τεράστιο βαθμό.

Πολύ πρόσφατα έφαγα τρεις ερωτικές απορρίψεις σε ένα βράδυ. Όμως πλέον, δεν το είδα σαν δικό μου λάθος, και ούτε το πήρα προσωπικά (και ναι, και τις γυναίκες μας απορρίπτουν !) Αντίθετα, χάρηκα γιατί συνειδητοποίησα πόσα πράγματα έχω ακόμα να βελτιώσω προκειμένου να φτάσω στο επίπεδο που θέλω.

Δεν θέλω να αποφύγω τον πόνο. Τον κυνηγάω. Ο πόνος είναι υπεύθυνος για τις πιο σημαντικές αλλαγές που συμβαίνουν μέσα μας.

Σταμάτα να τον φοβάσαι, και αγκάλιασέ τον. Δεν είναι εχθρός σου, είναι ο καλύτερός σου φίλος.

Γιατί Ο Πόνος Είναι Ευεργετικός Για Εμάς;

Γιατί είναι ο μοναδικός τρόπος να συνειδητοποιήσουμε ότι χρειάζεται κάτι να αλλάξουμε. Είναι το καμπανάκι του κινδύνου ότι η διαδρομή που ακολουθούμε δεν είναι πια η κατάλληλη για εμάς, και ότι θα πρέπει να δημιουργήσουμε νέα μονοπάτια και νέες πραγματικότητες.

Υπάρχει λόγος που ο πόνος υπάρχει σαν συναίσθημα μέσα μας. Και μάλιστα, είναι από τα πιο χρήσιμα συστατικά της εξέλιξής μας.

Τίποτα που να αξίζει δεν κατακτήθηκε ποτέ χωρίς πόνο.

Οι μεγαλύτεροι ευεργέτες και οι πιο πετυχημένοι άνθρωποι στον κόσμο που θαυμάζεις και που θα ήθελες να είσαι στην θέση τους, δεν είναι τυχαία εκεί που είναι. Δεν ήταν οι συγκυρίες, ούτε είναι πιο έξυπνοι ή πιο χαρισματικοί από εσένα.

Η μόνη διαφορά τους είναι ότι τους απέρριψαν περισσότερες φορές, και ότι έχουν πονέσει περισσότερο απ’ ότι εμείς.

Και είχαν το κουράγιο και την δύναμη να ξανασηκωθούν και να ξαναπροσπαθήσουν. Όσες φορές χρειαστεί, μέχρι να νικήσουν.

Ο πόνος είναι εκεί για να μας θυμίζει ότι μπορούμε να βρούμε λύσεις ώστε την επόμενη φορά που θα επιδιώξουμε αυτό που τώρα μας πονάει, να μην πονάμε τόσο.

Δεν Είναι Ένα Σήμα Να Τα Παρατήσουμε.

Αντίθετα, είναι ένα σήμα ότι είμαστε στον σωστό δρόμο, κι ότι χρειάζεται να κάνουμε κάποια πράγματα διαφορετικά προκειμένου να φτάσουμε εκεί που μας αξίζει.

Μην αποφεύγεις τον πόνο. Κυνήγησέ τον.

Είναι ο μόνος τρόπος για να εξελιχθείς και να πετύχεις τους στόχους σου.

Ο σκοπός του σημερινού άρθρου είναι να αρχίσουμε όλοι μας να αντιλαμβανόμαστε τον πόνο ως κάτι το θετικό, ως ένα μέτρο σύγκρισης με το που θα μπορούσαμε να φτάσουμε, και ως την εναρκτήριο δύναμη για να προχωρήσουμε μπροστά στην ζωή μας και να αλλάξουμε αυτά που μας κάνουν να πονάμε.

Ένας από τους τρόπους να προχωρήσεις μπροστά μετά από μια απόρριψη είναι να γνωρίζεις το πόσο θα επιμείνεις. Μάθε περισσότερα από το παρακάτω επεισόδιο της εκπομπής μας Apla+Andrika.

Όχι, δεν είναι ότι χειρότερο σου έχει συμβεί. Αν σε απέρριψε, επικεντρώσου στο τι μπορείς να κάνεις για να μην σε απορρίψει η επόμενη γυναίκα την επόμενη φορά που θα προσεγγίσεις. Όσο περισσότερο εξασκείσαι, τόσο περισσότερο θα εξελίσσεσαι, και ο πόνος που βίωνες αρχικά θα σου φαίνεται ανύπαρκτος έως αστείος.

Γιατί θα αποκτάς μια πανοπλία, και θα αντιλαμβάνεσαι πλέον την πραγματικότητα πολύ διαφορετικά.

Αν βρίσκεσαι, λοιπόν, σε μια περίοδο πόνου και απογοήτευσης, μην τα παρατάς. Θυμήσου: Το παιχνίδι δεν τελειώνει, μέχρι να νικήσεις.

Τα επόμενα καλύτερα άρθρα που μπορείς να διαβάσεις:

• Πώς να Αναπτύξεις Γρήγορα τον Ηγέτη Μέσα σου
• Τι να Συζητήσω Μαζί της; Θέματα που θα σου Λύσουν τα Χέρια στο Φλερτ

Πέρα από τον πόνο, υπάρχουν και άλλοι τρόποι εξέλιξης. Μάθε περισσότερα γι’ αυτούς εδώ.

Καλή συνέχεια

The post Γιατί ο Πόνος Είναι Απαραίτητο Συστατικό Εξέλιξης appeared first on Men of Style.

Κάποτε ένας γιατρός είχε αναφέρει πως δεν υπάρχει πονόμετρο. Αυτό που εννοούσε ήταν ο πόνος δεν αντιληπτός με τον ίδιο τρόπο από όλους τους ανθρώπους.

Για κάποιους ο πόνος είναι περισσότερο υποφερτός ενώ κάποιοι μπορεί να αντέχουν περισσότερο πόνο κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες.

Από την άλλη, κανένας μας υποθέτω δεν θέλει ο πόνος να είναι ένας μόνιμος συνοδοιπόρος στην ζωή του.

Η αλήθεια όμως είναι πως ο πόνος, είναι έχει δημιουργηθεί από σοβαρές καταστάσεις είτε από άλλες, πιο «ελαφριές» βρίσκεται παντού στην καθημερινότητα μας.

Και παρόλο που προσπαθούμε να κάνουμε να τον αποφύγουμε, έχει μεγάλη ευθύνη στον τρόπο που αποφασίζουμε να τον χρησιμοποιήσουμε.

Ο Πόνος Είναι Μια Πύλη

Δεν αντιδρούν όλοι το ίδιο όταν τους χτυπά ο πόνος και σίγουρα δεν εμπεριέχουν όλες οι καταστάσεις την ίδια δομή από πόνο.

Κάποιες μπορεί να είναι μια ένταση με ένα συγγενικό πρόσωπο, μια αποτυχία που μας στοίχησε, μια χαμένη ευκαιρία που μας προκαλεί ενοχές, η έκθεση σε άβολες καταστάσεις ή απλά να χρειάζεται να ξυπνήσουμε πιο νωρίς από ότι έχουμε συνηθίσει.

Υπάρχουν και πολύ πιο σοβαρές καταστάσεις όπως να απολυθείς μετά από πολλά χρόνια από την δουλειά σου, ένας χωρισμός με έναν άνθρωπο που ήταν για χρόνια το στήριγμα ή ακόμα χειρότερα να χάσουμε ένα συγγενικό πρόσωπο.

Υπολογίζεται πως ο μέσος άνθρωπος έχει βιώσει περίπου 5-6 τραυματικά γεγονότα και στιγμές στην ζωή του και πως το 90% των ανθρώπων που έχουν βιώσει τουλάχιστον μια τραυματική εμπειρία, την ξεπέρασαν και αναπτύχθηκαν.

Σίγουρα ο πόνος ή ένα τραυματικό γεγονός οποιασδήποτε κλίμακας είναι κάτι δυσάρεστο.

Λογικό κα κατανοητό.

Όμως ο πόνος έχει την ικανότητα να μας σπρώχνει βίαια σε στιγμιαίες συνειδητοποιήσεις για τον εαυτό μας, τις προτεραιότητες μας αλλά και τις σχέσεις μας με τους ανθρώπους που είναι δίπλα μας.

Και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο όμως κάποιες φορές μπορεί να είναι λυτρωτικό.

Κάποιες Φορές Ο Πόνος Δεν Είναι Το Τέλος Αλλά Το Ξεκίνημα, Γι’ Αυτό Λέμε Ότι Ο Πόνος Σε Βοηθά

Ο πόνος δεν απλά κάτι που έχει την ικανότητα να μας αλλάζει, τουλάχιστον κάποιες φορές.

Ο πόνος μπορεί και μας κάνει δυνατότερους γα να ανταπεξέλθουμε σε μελλοντικές δυσκολίες και προκλήσεις.

Γιατί η ζωή είναι πολύ ωραία όμως αυτό δεν σημαίνει πως θα μας έχει τα πάντα στρωμένα με ροδοπέταλα.

Είναι λες και η ζωή, κάποια στιγμή αποφασίζει να μας βάλει κάποιους γρίφους, που για να καταλάβουμε το βαθύτερο νόημα τους, θα χρειαστεί να αντέξουμε τον πόνο που μας προκαλούν.

Ωστόσο, αυτό που μετράει πιο πολύ δεν είναι τόσο η αντοχή που θα δείξουμε όταν ο πόνος μας κάνει αισθητή την παρουσία του.

Αλλά το τι θα κάνουμε μετά.

Δεν είναι η επιβίωση από τον πόνο που κάνει τόσο την διαφορά, όσο η δουλειά που πρέπει να ρίξουμε μετά που μας ατσαλώνει.

Φαντάσου πως ο πόνος είναι κάτι σαν σεισμός.

Ένας δυνατός σεισμός που συγκλονίζει τα θεμέλια μια πόλης και έπειτα η πόλη θα χρειαστεί να αξιολογήσει εκ νέου τον τρόπο που θα δημιουργήσει ισχυρότερα θεμέλια.

Γιατί πολύ απλά αν δεν το κάνει, όλα θα διαλυθούν στον επόμενο σεισμό. Πόσο μάλλον αν είναι και δυνατότερος από τον πρώτο.

Βέβαια, το περίεργο παιχνίδι που μας παίζει ο πόνος είναι διπλό.

Ο πόνος εμφανίζεται με πολλούς τρόπους και ένας από αυτούς είναι ο χωρισμός.

Από την μια τον αποφεύγουμε, όσον αφορά τις επιλογές μας να μείνουμε στην ασφάλεια και στο βολικό και όχι για τυχαίες καταστάσεις που μας συμβαίνουν και το δεύτερο είναι πως όταν τον νιώθουμε, θέλουμε να κάνουμε τα πάντα για να τον ξεφορτωθούμε.

Έτσι πάει με τον πόνο.

Κανείς δεν τον θέλει όμως είναι μέχρι ένα βαθμό απαραίτητος για ανάπτυξη.

Συνήθως ο πόνος, ειδικά στο κομμάτι της προσωπικής εξέλιξης, αφορά το άγνωστο.

Δεν μας αρέσει το άγνωστο και ο πόνος θα κρύβεται πάντα μέσα του.

Όταν δεν έχουμε εξασφαλισμένο ένα σενάριο, το μυαλό κουνιέται περίεργα και παίζει τα δικά του παιχνίδια – κυρίως με τις ανασφάλειες και τις προσωπικές μας αμφιβολίες.

Διότι εκεί παίζεται όλο το παιχνίδι.

Στην σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας κα αυτό ακριβώς είναι που καταφέρνει τόσο καλά ο πόνος.

Μας φέρνει αντιμέτωπους με φόβους, ανασφάλειες και προσωπικές αμφιβολίες και μας πιέζει να κάνουμε ένα ξεσκαρτάρισμα που κάτω από φυσιολογικές συνθήκες δεν θα κάναμε από την βολή του καναπέ μας.

Από τη βολή του καναπέ μας δεν θα πετύχουμε και τίποτα στο φλερτ, αν δεν μάθουμε να κινούμαστε αποφασιστικά. Τσέκαρε το σχετικό βίντεο του Χρήστου.

Κανένας δεν θέλει τον πόνο στην ζωή του και είναι απόλυτα φυσιολογικό. Αλλά ο πόνος μπορεί και αν σε βοηθά.

Η καθημερινότητα κα γενικότερα η ζωή μας έχουν διδάξει πως κάποια πράγματα χωρίς πόνο δεν επιτυγχάνονται και κάποιες συνθήκες χωρίς πόνο δεν κερδίζονται.

Γιατί ο πόνος μας κάνει να αμφισβητούμε την αξία μας. Ταυτόχρονα όμως, μας δίνει την ευκαιρία να την κερδίσουμε.

Εκτός από τον πόνο, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι που θα σε βοηθήσουν να βελτιώθείς. Ξεκίνα από εδώ.

Καλή συνέχεια

The post Πώς ο Πόνος σε Βοηθά να Εξελιχθείς appeared first on Men of Style.

Δύσκολο ζήτημα η απόρριψη – και επειδή είναι προσωπικό, μας ενοχλεί.

Σήμερα ο Χρήστος παρουσιάζει μια ανάλυση της απόρριψης και του γιατί αυτή μας ενοχλεί και μεταξύ άλλων απαντάει σε διάφορα ερωτήματα που μπορείς να έχεις όπως:

Τι κάνουμε όταν κάποιο άτομο μας απορρίπτει;
Πώς αντιδρούμε όταν απορριπτόμαστε;

Γιατί η απόρριψη πονάει;

Αλλά και πιο πρακτικά:

#1. Για ποιους 3 σημαντικούς λόγους μας πειράζει η απόρριψη;
#2. Ποια είναι η σύνδεση των ανασφαλειών που έχουμε με την απόρριψη;
#3. Πώς προσπαθεί ο εγκέφαλος να διαχειριστεί την απόρριψη και τι αυτό δημιουργεί στο πώς φλερτάρουμε;
#4. Πώς το να εκφράζεις πραγματικά τις προθέσεις σου μπορεί να σε βοηθήσει να υψώσεις ασπίδα στην απόρριψη;
#5. Πώς συνδέεται η απόρριψη με το άγνωστο και με την αλλαγή;
#6. Υπάρχει περίπτωση κάποια απόρριψη να μη σε ενοχλεί;

Μπορείς να δεις τον Χρήστο, μαζί με Θέμη & Σπύρο και στην εκπομπή Apla+Andrika, το πρώτο ελληνικό podcast αποκλειστικά για τον Άνδρα. Δες εδώ.

Αν Σου Άρεσε Το Video 

Το φλερτ είναι μια ικανότητα που σε κάθε περίπτωση οφείλεις στον εαυτό σου να εξελίξεις. Από τη στιγμή που παίρνεις μια τέτοια απόφαση, θα δεις στην πράξη ότι το να προσεγγίζεις το αντίθετο φύλο όλο και πιο αποτελεσματικά θα σου αλλάξει τη ζωή. Καθώς και να διαχειρίζεσαι την απόρριψη.

Ένας ανδρας με αυτοπεποίθηση, είναι πάντα πιο ελκυστικός και έχει καλύτερα ερωτικά αποτελέσματα. Μια γυναίκα που είναι διαθέσιμη και ενδιαφέρεται θα ανταποκριθεί θετικά στο φλερτ ενός τέτοιου άντρα.

Θες να δεις και άλλα βίντεο; Κάνε Subscribe στο κανάλι μας πατώντας εδώ.

Μάθε πως να ανεβάσεις τη δική σου αξία στο φλερτ. Είναι ό, τι καλύτερο μπορείς να κάνεις για την εξέλιξή σου, όχι μόνο στην ερωτική σου ζωή, αλλά σε όλα τα επίπεδα της προσωπικής σου ανάπτυξης.

Επίσης μπορείς να μας ακολουθήσεις στα παρακάτω μέσα:

FB
INSTAGRAM
NEWSLETTER
RSS

Δες το σε HD 1080. Και με υπότιτλους!

Κάνε follow στο instagram @menofstyle.gr ή πατώντας εδώ.

Πως Μπορείς Να Μάθεις Να Διαχειρίζεσαι Την Απόρριψη Κοντά Μας

Ο Χρήστος είναι ιδρυτής και Υπεύθυνος Εκπαιδεύσεων της πρώτης εταιρείας Ανδρικής Εξέλιξης στην Ελλάδα, του MenOfStyle.gr!

Τα προγράμματα διδασκαλίας του βασίζονται στην πεποίθησή του πως η πραγματική ουσία της σωστής επικοινωνίας και του φλερτ με τις γυναίκες, δεν βρίσκεται ούτε σε ατάκες ούτε σε συστήματα και ότι αυτά μπορούν να είναι μόνο η αρχή για το ξεκίνημα μιας νέας ζωής για τον κάθε άνδρα και κρίσιμων θετικών εσωτερικών αλλαγών και εξελίξεων σε οποιοδήποτε τομέα.

Η δουλειά του έχει παρουσιαστεί μέσα από τα μεγαλύτερα ελληνικά ΜΜΕ και περιλαμβάνει αρθρογραφία, διαλέξεις, σεμινάρια και πρακτικά μαθήματα με μεθοδολογίες και πρακτικές που θα επιτρέψουν στον μαθητή να αποκτήσει βαθύτερη κατανόηση της επιτυχημένης διαπροσωπικής επικοινωνίας και φλερτ μεταξύ των δύο φύλων αλλά και της εξέλιξης του εαυτού του. Και να διαχειρίζεται την απόρρριψη.

Γνώρισε τον Χρήστο από κοντά (Δωρεάν Συνεδρία). Δες εδώ. 

Πρόγραμμα Ολοκληρωμένης Ανδρικής Εξέλιξης. Δες εδώ. 

Στείλε τις απορίες σου και θα απαντήσουμε άμεσα. Δες εδώ.

Ανέβασε την αξία σου στο φλερτ, διαβάζοντας το βιβλίο μας Άνδρας Αξίας. Βρες το εδώ.

Καλή συνέχεια

The post Γιατί Η Απόρριψη Πονάει; appeared first on Men of Style.

Η αλήθεια είναι πως θεωρούμε πως η ευτυχία είναι ένα είδος αλγοριθμικής εξίσωσης, αν είμαι σωστός στην μαθηματική απόδοση.

Αν πετύχω το Χ τότε θα είμαι χαρούμενος, αν μοιάζω σαν Υ τότε θα είμαι χαρούμενος και όταν γίνω ένα συγκεκριμένο είδος ατόμου Ζ τότε θα έχω και πάλι την ευτυχία.

Η αλήθεια είναι πως όλοι έχουμε λόγους για να έχουμε ευτυχία στην ζωή μας. Και αν κάποιος μας ρωτήσει τι μας κάνει ευτυχισμένους, σίγουρα θα είχαμε κάτι να του πούμε.

Βέβαια, η μορφή της ερώτησης καθορίζει ολόκληρη την προοπτική της απάντησης.

Διότι στην περίπτωση που κάποιος μας ρωτούσε «τι χρειάζεσαι ακόμα για να είσαι ευτυχισμένος» και πάλι κάτι θα είχαμε να πούμε.

Οπότε, είτε η αλήθεια κρύβεται κάπου στην μέση ή δεν ξέρουμε με ακρίβεια τι σημαίνει ευτυχία για εμάς.

Και για να είμαι ειλικρινής, θα προτιμούσα το δεύτερο, αν ρωτούσες την γνώμη μου και είχε αξία για εσένα.

Βέβαια δεν είναι τόσο απλό. Μακάρι να ήταν.

Οι Περιπέτειες Ενός Απογοητευμένου Πάντα

Μου αρέσουν οι υπερήρωες. Πάντα μου άρεσαν και πάντα βρίσκομαι στην μελέτη των δυναμικών όπου η ανθρώπινη απόδοση ξεπερνά τα όρια και φτάνει σε εξωπραγματικά επίπεδα.

Φαντάσου λοιπόν έναν διαφορετικό είδος ήρωα.

Ο ήρωας αυτός δεν έχει μύες αλλά μοιάζει περισσότερο με την πρωταγωνιστική μορφή του Kung Fu Panda.

Μόνο που η μοναδική του ικανότητα δεν είναι ούτε να τρώει ούτε να βαράει.

Η υπερδύναμη του είναι κάπως διαφορετική από αυτές που έχουμε συνηθίσει.

Τριγυρνάει σαν την άδικη κατάρα συνεχώς δίπλα μας και το μόνο που κάνει είναι να μας λέει σκληρές αλήθειες. Πολύ σκληρές. Από αυτές που έχουμε ανάγκη να ακούσουμε αλλά δεν θέλουμε να αποδεχτούμε.

Σε κοιτάει το πρωί που ξυπνάς και σου λέει πως θα μπορούσες να ξυπνήσεις νωρίτερα και πιο χαρούμενος. Άλλες φορές στέκεται από πάνω σου όταν επιτίθεσαι στην πάστα στο ψυγείο έχοντας δώσει την υπόσχεση στον εαυτό σου πως δεν θα ξαναγγίξεις γλυκό.

Θα ήταν απίστευτο, λυπηρό, περίεργο και ίσως αναγκαίο. Έτσι και αλλιώς, οι πιο μεγάλες αλήθειες της ζωής είναι και οι πιο δύσκολες να ακούσουμε.

Δες παρακάτω το επεισόδιο από το ελληνικό podcast Apla+Andrika για την αλήθεια και πόσο δύσκολη είναι.

Μήπως Ο Πόνος Είναι Αναγκαίος;

Όχι, δεν είμαι μαζοχιστής.

Ωστόσο, η ευτυχία έχει και αυτή κάποιο ένα εκνευριστικό τίμημα. Και μάλιστα σοβαρό.

Αν τα έχεις όλα, τότε σταματάς να προσπαθείς για κάτι παραπάνω.

Σαν είδος, έχουμε το αίσθημα του ανικανοποίητου ως μόνιμο συγκάτοικο που δεν λέει να ξεκουμπιστεί για να πέσουμε για ύπνο.

Ωστόσο, είναι και το ίδιο αίσθημα που μας σπρώχνει να εξελισσόμαστε, να προσπαθούμε και να πηγαίνουμε στο επόμενο επίπεδο.

Έτσι και αλλιώς, ο πόνος σε όλες του τις μορφές είναι μια εντολή που σπρώχνει το σώμα στην δράση και το βγάζει από την αδράνεια.

Ο πόνος είναι παράγωγο του νευρικού μας συστήματος για να μας δείχνει τα όρια μας.

Είτε σωματικά είτε νοητικά.

Ένα καμπανάκι που μας φωνάζει πως βρισκόμαστε σε αχαρτογράφητα μέρη και πως αν συνεχίσουμε τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Όμως αν κάθε φορά που κάποιος αθλητής άκουγε το καμπανάκι, ίσως τα παγκόσμια ρεκόρ να μην υπήρχαν.

Ο πόνος είναι η προειδοποίηση για τα μέρη που πρέπει να δώσουμε προσοχή, ο δάσκαλος που μας δείχνει σε τι χρειάζεται να εστιάσουμε.

Ο ψυχολογικός πόνος είναι η ένδειξη του μυαλού μας πως ένα όριο του παρελθόντος έφτασε στο τέλος του.

Και ίσως αυτό που μένει να κατανοήσουμε.

Πως κάποιες φορές, ο πόνος που κυνηγάμε τόσο πολύ να αποφύγουμε, κρύβει μέσα του την ευτυχία που αναζητούμε.

Η τουλάχιστον δόσεις της…

Γιατί Δεν Πρέπει Να Βλέπεις Την Ευτυχία Ως Πρόβλημα …

Δεν πιστεύω ότι βρίσκομαι σε τέτοιο νοητικό και πνευματικό επίπεδο για να δώσω ορισμό σε κάτι τόσο βαθύ.

Όμως αν είχα δίπλα μου το πάντα (για να ρίξω την ευθύνη πάνω του), θα έλεγα πως η ευτυχία ή τουλάχιστον ένα μέρος της, είναι η αρχική συνειδητοποίηση πως τα προβλήματα δεν θα σταματήσουν ποτέ να έρχονται.

Πάρε για παράδειγμα το πρόβλημα του βάρους.

Έχεις πάρει περιττά κιλά και θέλεις να τα χάσεις. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα.

Για να το λύσεις, κάνεις εγγραφή στο γυμναστήριο και ξεκινάς μέσα στην χαρά. Μπράβο! Ένα πρόβλημα λύθηκε όμως μαζί του δημιουργήθηκαν καινούργια. Πιο δύσκολα.

Θα χρειαστεί να αφιερώσεις χρόνο μέσα στην ημέρα για να πας στο γυμναστήριο και πρέπει να κάνεις επίβλεψη του προγράμματος γιατί κάποια στιγμή θα σταματήσει να δουλεύει επειδή το συνήθισες. Ακόμα, θα πρέπει να δουλέψεις σκληρά…

Έπιασες το νόημα.

Τα προβλήματα δεν τελειώνουν. Απλά αναβαθμίζονται.

Και αυτό είναι καλό γιατί με αυτό τον τρόπο σημαίνει πως αναβαθμίζεσαι και εσύ.

Η ευτυχία λοιπόν προέρχεται, σε ένα μεγάλο ποσοστό, από την επίλυση προβλημάτων.

Και η λέξη κλειδί εδώ είναι η επίλυση.

Αν δεν λύνεις τα προβλήματα που εμφανίζονται τότε υπάρχει ζήτημα. Αν επιμένεις να αντιμετωπίζεις την ευτυχία ως πρόβλημα…

Για να αισθάνεσαι ικανοποιημένος χρειάζεται να έχεις κάτι να λύσεις. Είναι η δράση που αναλαμβάνεις για να αναβαθμίσεις την ζωή σου.

Η ευτυχία λοιπόν στο δικό μου μυαλό, είναι σε ένα μεγάλο βαθμό μια μορφή δράσης. Μια δραστηριότητα και κίνηση και όχι μια παθητική αντιμετώπιση της κάθε στιγμής και κατάστασης.

Η ευτυχία δεν έχει ταβάνι πολύ απλά γιατί δεν έχουν ταβάνι και οι ανάγκες μας. Εκτός αν τους βάλουμε οπότε το σύστημα αποκτά στιγμιαία φρένο.

Η ευτυχία είναι μια μορφή εξέλιξης, μια συνεχή προσπάθεια προόδου επειδή η επίλυση προβλημάτων σε πηγαίνει αυτόματα στην επόμενη πίστα. Και αυτό γιατί η επίλυση ενός προβλήματος σε πηγαίνει στο επόμενο.

Αυτή όμως είναι η μισή ιστορία.

Η άλλη μισή είναι πως η πραγματική ευτυχία προέρχεται από το να ανακαλύψεις προβλήματα που απολαμβάνεις να επιλύεις.

Βέβαια, δεν είναι όλα τα προβλήματα απλά. Το να τρως υγιεινά δημιουργεί προβλήματα αφού θα χρειαστεί να αγοράσεις τις κατάλληλες τροφές, να κόψεις τις ανθυγιεινές και να κάνεις χώρο στο πρόγραμμα σου για να τις μαγειρέψεις.

Όμως δεν είναι πρόβλημα ίδιου επιπέδου με το να βρεις την δουλειά των ονείρων σου, για παράδειγμα.

Το δύσκολο κομμάτι είναι πως δεν μας αρέσουν τα προβλήματα. Ο πρώτος λόγος είναι η άρνηση. Αρνούμαστε να παραδεχτούμε πως τα προβλήματα υπάρχουν.

Ο δεύτερος λόγος είναι πως αρκετές φορές έχουμε την νοοτροπία του θύματος. Επιλέγουμε να γκρινιάζουμε παρά να λύνουμε. Για το δεύτερο, θα δείξω με το δάχτυλο τον εαυτό μου.

Και ο λόγος των δύο παραπάνω είναι απλά γιατί είναι εύκολο να αποφύγουμε ένα πρόβλημα παρά να το λύσουμε. Γιατί η επίλυση του προβλήματος περιλαμβάνει πόνο.

Όταν έχουμε ένα πρόβλημα, θεωρούμε πως η στιγμιαία ευτυχία είναι να πάρουμε αναισθητικό. Την εύκολη λύση που θα μας κάνει να νιώσουμε γρήγορα και χωρίς προσπάθεια καλύτερα.

Ξέρεις, κάτω από το χαλάκι να τελειώνουμε.

Ένα πρόβλημα μας προκαλεί δυσάρεστα συναισθήματα που θέλουμε να ξεφορτωθούμε κακήν κακώς.

Η Ευτυχία Ως Πρόβλημα Και Τα Συναισθήματα: Περίεργη Σχέση

Όταν αισθάνεσαι χάλια, συμβαίνει γιατί ο εγκέφαλος σου φωνάζει πως υπάρχει ένα πρόβλημα που δεν έχει λυθεί ή πως χρειάζεται να αντιμετωπίσεις.

Τα αρνητικά συναισθήματα είναι ουσιαστικά ένα κάλεσμα για δράση.

Όταν τα νιώθεις υποτίθεται πως πρέπει να κάνεις κάτι.

Τα θετικά συναισθήματα από την άλλη, είναι μια ανταμοιβή επειδή έκανες την κατάλληλη κίνηση.

Όμως, όταν αισθάνεσαι καλά επειδή έφαγες το γλυκό δεν σημαίνει απαραίτητα πως έκανες και κάτι καλό.

Τα συναισθήματα είναι περισσότερο προτάσεις προς δράση παρά εντολές που δίνει ο εγκέφαλος.

Και δεν μπορούμε να στηρίζουμε την ευτυχία μας με βάση το πώς αισθανόμαστε. Πολύ απλά γιατί η αναζήτηση του επόμενου είναι ασταμάτητη. Καινούργιο σπίτι, καλύτερη δουλειά, ο επόμενος λογαριασμός που πρέπει να πληρωθεί.

Η επιστήμη της ανθρώπινης συμπεριφοράς αναφέρεται σε αυτό ως τον ηδονικό ανεμόμυλο: Η ιδέα πως δουλεύουμε σκληρά για να αλλάξουμε τις συνθήκες της ζωής μας ενώ στην πραγματικότητα δεν νιώθουμε ιδιαίτερα αυτή την αλλαγή.

Τα πάντα έρχονται με μια θυσία. Η ευτυχία αυτής της στιγμής έρχεται με ένα νέο πρόβλημα.

Και αυτό είναι δύσκολο χάπι να καταπιείς.

Μόνο όμως έτσι τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα.

Η Ευτυχία Δεν Χαρίζεται

Μας αρέσει η εκδοχή όπου κάποια στιγμή ατενίζουμε την απόλυτη ευτυχία και πως θα έρθει η ώρα όπου η ζωή μας θα είναι πλήρης από κάθε άποψη.

Και η αρχική ερώτηση παραμένει:

Τι θέλεις πραγματικά στην ζωή σου;

Πολλές απαντήσεις και σίγουρα θα έχουν μια βάση και λογική.

Όλοι θέλουμε να νιώθουμε καλά, χαρούμενοι, ερωτευμένοι και με όρεξη.

Όλοι το θέλουμε γιατί είναι εύκολο να το ζητάμε.

Αν όμως η ερώτηση άλλαζε 180 μοίρες και γινόταν:

«Τι πόνο θέλεις στην ζωή σου;» τότε οι απαντήσεις θα ήταν εντελώς διαφορετικές.

Και θα ήταν διαφορετικές γιατί η ευτυχία απαιτεί μια πάλη. Αναπτύσσεται από τα προβλήματα που επιλέγεις να αντιμετωπίσεις κατάματα.

Αυτό που καθορίζει την ευτυχία δεν είναι η απάντηση στην ερώτηση «τι θέλεις να απολαύσεις» αλλά «τι πόνο θέλεις να αντέξεις».

Και πρέπει να επιλέξεις κάτι. Δεν γίνεται να ζήσουμε μια ζωή χωρίς πόνο και προβλήματα. Δεν θα ήταν ζωή αλλά καταστάσεις ψευδαίσθησης.

Στην ερώτηση «θέλεις να βελτιώσεις την ζωή σου;» θεωρώ πως όλοι θα απαντούσαμε θετικά. Ή τουλάχιστον οι περισσότεροι

Όμως στην ερώτηση «ποτέ θα την βελτιώσεις;» η απάντηση δεν θα ήταν το ίδιο εύκολη.

Είναι πιο εύκολο να θέλουμε την ανταμοιβή παρά τον πόνο, πιο εύκολο να θέλουμε το τελικό αποτέλεσμα παρά την διαδικασία.

Όμως η ζωή δεν λειτουργεί έτσι.

Η ευτυχία ως πρόβλημα τελικά είναι μια νοοτροπία που ξεπερνιέται μόνο αν το αποφασίσεις εσύ. Όπως οφείλεις να κάνεις και με όλα τα εμπόδια. Δες το σχετικό βίντεο εδώ.

Το ποιος είσαι καθορίζεται από το τι είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις και όχι να απολαύσεις.

Όλοι μπορούν να απολαύσουν ένα καλό γεύμα, μια καλή παρέα σπίτι ή μια ποιοτική εργασία. Όμως δεν μπορούν όλοι να κάνουν τις απαραίτητες θυσίες για να αποκτήσουν τα παραπάνω.

Οι μάχες μας καθορίζουν τις επιτυχίες μας και οι επιτυχίες φανερώνουν τα κριτήρια όπου ο καθένας από εμάς ορίζει την δική του ευτυχία.

Όμως η αναρρίχηση δεν τελειώνει. Γιατί όταν τελικά φτάσεις στην κορυφή, αυτό που θα θυμάσαι θα είναι οι δυσκολίες που αντιμετώπισες στην διαδρομή προς τα πάνω.

Τους τσακωμούς με το περίεργο πάντα καθώς ανακάλυπτες πτυχές του εαυτού σου που μέχρι τώρα δεν γνώριζες.

Αν θέλεις να αναβαθμίσεις την ζωή σου στον τομέα του φλερτ, τότε δες εδώ.

Καλή συνέχεια

The post Η Ευτυχία ως Πρόβλημα και οι Περιπέτειες ενός Απογοητευμένου Πάντα! appeared first on Men of Style.

Η πυγμαχία δεν είναι απλά μπουνιές  – Είναι επιστήμη

Περίμενα πως και πως τις γιορτές για να κάνω δυνατές προπονήσεις στην πυγμαχία.

Η καθημερινότητα δεν μου επιτρέπει να έχω την ποιότητα των προπονήσεων που θέλω και φυσικά έχω ανάγκη.

Όταν λέω ανάγκη εννοώ από ψυχολογικής άποψης.

Όμως τώρα με τις γιορτές βρήκα τον χρόνο που ήθελα.

Και μπορώ να σου πω με σιγουριά πως νοστάλγησα το κάθε λεπτό.

Τους ήχους, τις συζητήσεις και φυσικά την συνεχή διόρθωση και της παραμικρής λεπτομέρειας.

Η πυγμαχία είναι ολόκληρη επιστήμη.

Δεν μπορείς να ρίξεις ούτε ένα χτύπημα αν δεν γνωρίζεις την κινησιολογία που κρύβεται πίσω του.

Μια χορογραφία που στήνεται μετά από δεκάδες χιλιάδες επαναλήψεις της ίδιας κίνησης.

Ένα χτύπημα στην πυγμαχία δεν είναι αποτέλεσμα δύναμης.

Είναι το σημείο τομής ταχύτητας, έκρηξης και κατάλληλης στιγμής.

Είναι σαν να είσαι ντεντέκτιβ του εαυτού σου και του αντιπάλου σου.

Συλλέγεις στοιχεία, στήνεις στρατηγική και προσπαθείς να έχεις διαρκώς επίγνωση του τι συμβαίνει κάθε δευτερόλεπτο.

Στην πυγμαχία όμως τα λάθη χρεώνονται.

Αν κάνεις λάθος δεν θα φας ούτε γκολ, ούτε καλάθι ούτε θα περάσει πρώτος ο αντίπαλος σου την γραμμή τερματισμού.

Τα λάθη στην πυγμαχία σημαίνουν πως ένας άγνωστος σε χτυπάει με σκοπό να φιλήσεις το καναβάτσο.

Οι περισσότεροι πιστεύουν πως η πυγμαχία, όπως και τα υπόλοιπα δυναμικά αθλήματα, είναι βίαιη.

Θυμάμαι πριν από αρκετά χρόνια έναν από τους προπονητές μου να μου λέει:

Να είσαι αυτός που σταματάει ένα τσακωμό. Όχι αυτός που τον ξεκινάει.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχω βρεθεί μαζί του στο ρινγκ και να ήταν βίαιος.

Κάποιος που προσπαθεί να δείξει ότι ξέρει πυγμαχία, δεν έχει ασχοληθεί σοβαρά με αυτήν. Και ο λόγος που το έκανε ήταν για να το πει και να το δείξει όχι για να μάθει τι σημαίνει να μάχεσαι.

Διότι για μάχη πρόκειται.

Μια μάχη όχι απέναντι σε έναν αντίπαλο αλλά μια μάχη που θα πρέπει να δίνεις συνεχώς στις ατελείωτες προπονήσεις, στην διόρθωση και της παραμικρής λεπτομέρειας και φυσικά μια μάχη στις πιο βασικές παρορμήσεις σου.

Πυγμαχία και άθληση – Η σωστή επανάληψη δημιουργεί πρωταθλητές

Πρωταθλητής δεν γίνεσαι στον αγώνα.

Γίνεσαι στην προπόνηση.

Και η προπόνηση στην πυγμαχία σημαίνει να προσπαθείς να τελειοποιείς την κάθε μικρή λεπτομέρεια.

Αν πιστεύεις πως ένα καλό χτύπημα δίνεται με τα χέρια κάνεις λάθος.

Ένα αποτελεσματικό χτύπημα ξεκινά από τα πόδια, μεταφέρει ενέργεια μέσω  κατάλληλης στροφής της μέσης και αποκτά εκρηκτικότητα από την κίνηση του ώμου.

Ακόμα, η απόσταση από τον αντίπαλο πρέπει συνεχώς να βρίσκεσαι κάτω από το μικροσκόπιο.

Θέλει συγκέντρωση και απίστευτη παρατηρητικότητα να κάνεις πραγματικότητα μια πολύ σημαντική ικανότητα:

Προσαρμοστικότητα.

Η δυνατότητα της προσαρμογής είναι που δημιουργεί εξέλιξη. Όχι η στασιμότητα.

Και στην πυγμαχία θα πρέπει διαρκώς να προσαρμόζεσαι για να επιβάλεις το παιχνίδι σου.

Και για να γίνει αυτό είναι απαραίτητο να έχεις δουλέψει το κάθε βήμα, την κάθε ανάσα και το κάθε είδος χτυπήματος ατελείωτες φορές στην προπόνηση.

Πρέπει να είσαι ξεκάθαρος με αυτά που θέλεις να βελτιώσεις.

Και ο καλύτερος να είσαι, αν δεν έχεις αντοχή θα ξεφουσκώσεις σαν μπαλόνι.

Μετά έρχεται η τεχνική. Η τεχνική δεν σου επιτρέπει μόνο να δίνεις ποιοτικά χτυπήματα.

Σου επιτρέπει να αμύνεσαι.

Ακόμα και ο κορυφαίος να είσαι στην επίθεση, αν δεν μπορείς ούτε να αγγίξεις τον αντίπαλο, τότε πολύ γρήγορα η ψυχολογία σου θα πέσει μαζί με την αυτοπεποίθηση σου.

Και τότε ξεκινά η πτώση.

Στην πυγμαχία μαθαίνεις πραγματικά τι σημαίνει θυμός και τι σεβασμός

Την πρώτη ημέρα των γιορτών που έκανα προπόνηση, ανέβηκα στο ρινγκ με έναν 16χρονο και έναν 19χρονο.

Δεν φαντάζεσαι για τι παιδιά μιλάμε.

Τους κοιτάς στα μάτια και χαμηλώνουν το βλέμμα και εκπέμπουν μια ηρεμία που εγώ, που είμαι 34, με κάνει να λιώνω.

Γουστάρω τέτοιους πιτσιρικάδες. Μαθαίνουν από μικροί πως η σκληρή δουλειά και να πατάς καλά στα πόδια σου είναι συστατικά όχι μόνο στην πυγμαχία αλλά και στην ζωή.

Όταν ανεβήκαμε στο ρινγκ την πρώτη ημέρα μου έριξαν τις χρονιάς μου.

Πήραν το Εγώ μου και το στράγγιξαν σαν ξεσκονόπανο.

Και φυσικά με εκνεύρισαν.

Και όπως είναι αναμενόμενο, όσο περισσότερο εκνευριζόμουν τόσο περισσότερα σημεία μου περνούσαν.

Όταν θυμώνεις βρίσκεσαι σε αντίδραση και θέλεις να τιμωρήσεις αυτόν που πιστεύεις πως σε ξεφτίλισε.

Σταματάς να σκέφτεσαι ψύχραιμα και κάνεις βασικά λάθη.

Πηγαίνεις για το ένα χτύπημα και τρως πενήντα.

Χάνεις την επαφή με τον αντίπαλο επειδή χάνεις την επαφή με τον εαυτό σου.

Ο αντίπαλος είναι και αυτός άνθρωπος. Αν τον δεις σαν κάποιον κακό που πρέπει να κατατροπώσεις, τα έντονα συναισθήματα θα σε κάνουν να είσαι περισσότερο σφιγμένος με αποτέλεσμα να κουραστείς πιο γρήγορα και να σκάσεις.

Και τότε σε πηγαίνει πίσω στο σχολείο λέγοντας σου πως αν ξεχάσεις την αλφάβητο θα ξεχάσεις να μιλάς.

Τον αντίπαλο θέλεις να τον κερδίσεις όχι να τον χτυπήσεις και να του κάνεις ζημιά.

Ο σκοπός δεν είναι να δείξεις ασέβεια γιατί θα το πληρώσεις. Και ο σεβασμός είναι από τις σημαντικότερες ανθρώπινες αξίες.

Και σεβασμός μαζί με θυμό δεν πάνε μαζί.

Στη πυγμαχία η σχέση σου με τον πόνο πηγαίνει σε άλλη διάσταση

Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν νιώθει πόνο.

Δεν υπάρχει πυγμάχος που όταν δέχεται ένα δυνατό χτύπημα δεν νιώθει πόνο.

Η διαφορά είναι στο πως αντιδράς στον πόνο.

Τον αφήνεις να σε επηρεάσει ή αποφασίζεις να συγκεντρωθείς σε αυτό που θέλεις;

Η ικανότητα να συγκεντρώνεσαι σε αυτό που θέλεις και όχι να ξεφύγεις από αυτό που σε φοβίζει και σε πονά, είναι ακρογωνιαίος λίθος επιτυχίας.

Είναι η δύναμη να βάζεις τον εαυτό σου πάλι σε τροχιά προς την επιτυχία που φαντάστηκες αντί να το βάζεις στα πόδια.

Ο πόνος αντιπροσωπεύει ένα εμπόδιο και η συγκέντρωση τον τρόπο που θα αντιδράσεις όταν τον νιώσεις.

Όταν κάνεις πυγμαχία, στην αρχή ένα χτύπημα σου μοιάζει σαν τρυπάνι.

Σε πονά, σε νευριάζει και σε φοβίζει.

Όμως με την εξάσκηση, μαθαίνεις να δουλεύεις διαφορετικά με το μυαλό σου.

Επιβάλεις την θέληση σου να συνεχίσεις και παίζεις με την μνήμη σου.

Ανακαλείς τι συνέβη και δέχτηκες το χτύπημα και όχι μόνο αυτό.

Πολλές φορές είναι και στρατηγική να δέχεσαι χτυπήματα.

Κάθε φορά που ο αντίπαλος πετυχαίνει ένα χτύπημα αισθάνεται μεγαλύτερη σιγουριά. Και όσο πιο σίγουρος αισθάνεται τόσο αρχίζει να αποκαλύπτει κενά στο παιχνίδι του.

Κενά που πρέπει να δεις όσο ο αντίπαλος επιτίθεται.

Στην πυγμαχία μαθαίνεις να ακούς

Αν δεν ακούσεις τι έκανες λάθος δεν θα μπεις ποτέ στην διαδικασία να το διορθώσεις.

Όλα γίνονται για κάποιο λόγο.

Αν είσαι εγωιστής και δεν δέχεσαι κριτική από τον προπονητή, τότε θα μείνεις ντουβάρι και σάκος.

Στην αρχή απλά θα πιστεύεις πως ο προπονητής θέλεις να σε μειώσει για αυτό και τονίζει τα λάθη σου.

Μετά μαθαίνεις.

Το βουλώνεις και γουρλώνεις τα μάτια να ακούσεις την κάθε λέξη που θα σου πει.

Στην συνέχεια αρχίζεις να ανοίγεσαι. Αναφέρεις τι δεν μπορείς να κάνεις και επιστρέφεις στην προπόνηση να το φτιάξεις.

Να το προπονήσεις μέχρι να σου γίνει αντανακλαστικό.

Η επιτυχημένες συμπεριφορές γίνονται αντανακλαστικές όταν αποφασίζεις να διορθώσεις τις λανθασμένες.

Καθώς περνάει ο καιρός αρχίζεις να ακούς τον εαυτό σου. Κάνεις γρήγορες αξιολογήσεις που οδηγούν σε στιγμιαίες αποφάσεις.

Δοκιμάζεις, ρισκάρεις και μαθαίνεις να έχεις υπομονή για να δεις που θα σε οδηγήσει η κάθε μια επιλογή.

Έξτρα πλεονεκτήματα αν ασχοληθείς με την πυγμαχία

Μετρώντας τα παραπάνω, διαβάζω τέσσερις σοβαρούς λόγους για να δώσεις στην πυγμαχία μια ευκαιρία να μπει στην ζωή σου.

Θα μπορούσα να γράφω για μέρες όμως η προσωπική μου άποψη λειτουργεί και σαν φίλτρο διαστρέβλωσης της πραγματικότητας.

Επειδή μου αρέσει εμένα δεν σημαίνει πως πρέπει να αρέσει στον οποιοδήποτε.

Χρειάζεται χρόνο και μεγάλη επένδυση προσπάθειας για να αρχίσεις να βλέπεις βελτίωση στην τεχνική, την αντοχή και την ικανότητα αποφυγής χτυπημάτων.

Όμως να θυμάσαι και κάποια πράγματα ακόμα:

#1. Έρχεσαι αντιμέτωπος με τον φόβο της συμπλοκής και παλεύεις μαζί του νοητικά μέχρι να το κερδίσεις. Ο φόβος βρίσκεται στο μυαλό όχι στην δύναμη του αντιπάλου.

#2. Βλέπεις ποια είναι τα όρια σου και προσπαθείς κάθε φορά να τα ξεπεράσεις. Τα όρια που πιστεύεις πως έχεις στο παρόν δεν αντιπροσωπεύουν το ποιος είσαι αλλά τι μπορείς να εξελίξεις ακόμα.

#3. Η φυσική σου κατάσταση θα βελτιωθεί γρήγορα. Θα τρέξεις, θα ιδρώσεις και θα κάψεις λίπος.

#4. Θα μάθεις να συγκεντρώνεσαι στο τι χρειάζεται να κάνεις για να πετύχεις τον στόχο σου. Η ικανότητα είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων που τα ενώνεις σαν κομμάτια ενός πάζλ με την πάροδο του χρόνου.

Ένα τελευταίο είναι πως θα μάθεις να σκέφτεσαι ψύχραιμα κάτω από πίεση.

Ακόμα, είναι μορφή ψυχοθεραπείας. Ξεσπάς, ξεχνιέσαι και όταν βρίσκεσαι πάνω στο ρινγκ σκέψεις για το μέλλον και το παρελθόν εξαϋλώνονται.

Ακόμα και αν σκέφτεσαι να ασχοληθείς με κάποιο άλλο δυναμικό σπορ, το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Τα κέρδη που θα έχεις θα είναι πολυδιάστατα και τα εφόδια που θα πάρεις αμέτρητα.

Όπως πάντα, περιμένω τα σχόλια σου εδώ.

Σου εύχομαι καλή χρονιά με υγεία, αποτυχίες και σκληρές συνειδητοποιήσεις που θα σε σπρώξουν να επαναδιαπραγματευθείς τι σου αξίζει περισσότερο.

Να είσαι καλά

The post Δεν είναι Απλά Μπουνιές: 8 Λόγοι για να Ξεκινήσεις Πυγμαχία appeared first on Men of Style.

Πως διαχειρίζεσαι τον πόνο;

Αντέχεις τον πόνο;

Σίγουρα ο τίτλος σε μπέρδεψε και περίμενες να διαβάσεις κάτι με σεξουαλικό υπονοούμενο αλλά εδώ θα μιλήσουμε για κάτι άλλο.

Πόσο μπορείς να αντέξεις τον πόνο τελικά; Είναι καλό να πονάς; Στην τελική, γιατί να πονάς, αν μπορείς να το αποφύγεις;

Θα ξεκινήσω με μία ανάμνηση μου που ταιριάζει απόλυτα εδώ. Πολλά χρόνια πριν, σε μία περίοδο της ζωής μου που όλα κυλούσαν σχετικά ομαλά, είχα δουλειά, είχα κάποια για να περνάω ευχάριστο χρόνο μαζί της, δεν είχα θέματα υγείας στην οικογένεια μου, οπότε μπορείς να πεις ότι ήμουν «βολεμένος». Ένα βράδυ, επιστρέφοντας στο σπίτι από ξενύχτι και όντας χαρούμενος και λιγάκι μεθυσμένος, σκεφτόμουνα ότι όλα πάνε καλά και δύσκολα θα αλλάξει αυτό… μέχρι που άλλαξε.

Λίγο πριν μπω στο σπίτι δέχτηκα επίθεση από δύο άτομα. Δεν μου ζήτησαν τίποτα, δεν με ρώτησαν κάτι, δεν μίλησαν καθόλου. Απλά έπεσαν πάνω μου και πλακωθήκαμε. Καθώς ήταν δύο και εγώ ένας και σχετικά μεθυσμένος, δεν άργησα να πέσω κάτω. Όταν έπεσα στο πεζοδρόμιο σκέφτηκα, «αυτό ήταν, δεν την βγάζω καθαρή». Τελικά την έβγαλα… αλλά όχι χωρίς αντίκτυπο.

Ήταν μία από τις πρώτες φορές που ένοιωσα πραγματικό πόνο. Δεν ήταν ο πόνος από τις μπουνιές ή τις κλοτσιές, ούτε από το σκισμένο φρύδι μου. Η αλήθεια είναι ότι αυτά δεν με πόνεσαν καθόλου (περίεργο ε;). Ο πραγματικός πόνος, ήταν ο ψυχολογικός. Η σφαλιάρα που έφαγα στα μούτρα από την ίδια τη ζωή. Αυτό ήταν κάτι για το οποίο δεν με είχαν προετοιμάσει, ούτε οι γονείς μου, ούτε η κοινωνία.

Μου στοίχισε πολύ. Για πολλές εβδομάδες, έβγαινα βράδυ από το σπίτι και σε κάθε μου βήμα, κοιτούσα πίσω από την πλάτη μου να δω αν με ακολουθεί κανείς. Κουβαλούσα σουγιά μαζί μου και είχα αρχίσει να γίνομαι παρανοϊκός. Μου πήρε χρόνο αλλά κατάλαβα ότι κάτι είχε αλλάξει μέσα μου και έπρεπε να το διορθώσω αλλιώς θα με διέλυε εσωτερικά. Έτσι μετακόμισα και ξεκίνησα μία πολεμική τέχνη. Δεν έχει σημασία τί έκανα όμως αλλά γιατί το έκανα.

Όταν πονάς εξελίσεσαι

Αυτό που έχει σημασία εδώ, είναι ότι έκανα αλλαγές στη ζωή μου για να ξεφύγω από μία κατάσταση που θα με κατέτρωγε εσωτερικά.

Αν τώρα διαβάζοντας το αυτό, δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο σχετικό είναι με τις γυναίκες, θα στο κάνω πιο απλό.

[su_box title=”Πιο απλά” title_color=”#f42121″]Η απόρριψη από τις γυναίκες δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό. Κακό είναι το γεγονός ότι κανείς δεν σε έχει προετοιμάσει για αυτό. Ο πόνος που βιώνεις, είτε είναι σωματικός, είτε είναι ψυχολογικός σου κάνει καλό. Σου θυμίζει ότι είσαι ζωντανός![/su_box]

Ο συναισθηματικός πόνος σου θυμίζει ότι είσαι ζωντανός.

Όλα τα συναισθήματα, όχι μόνο ο πόνος είναι σημαντικά για τον άνθρωπο. Επίσης είναι τεράστια δύναμη στο νόμο της έλξης. Όταν δεν βιώνεις καταστάσεις και δεν έχεις συναισθήματα, τότε είσαι κενός. Ο πόνος, ακριβώς επειδή είναι έντονο συναίσθημα σε κρατάει σε εγρήγορση.

Κάθε επίπονη εμπειρία μας κάνει να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση μας με τους γύρω μας. Ψεύτικοι φίλοι που δεν σε συμμερίζονται. Γυναίκες που με την πρώτη δυσκολία σε παρατάνε. Συγγενείς που κοιτάνε μόνο τον εαυτό τους.

Ο πόνος, λοιπόν είναι ένα εργαλείο για την ανάπτυξή σου. Μάθε να τον χρησιμοποιείς για να βελτιώσεις τον εαυτό σου και όχι για να κρύβεσαι πίσω από αυτόν. Όσο και αν σου φανεί περίεργο αυτό που θα σου πω, όταν πονάς – μαθαίνεις. Μαθαίνεις τα όρια σου και τρόπους να τα ξεπερνάς. Όταν πονάς βγαίνεις από τη ζώνη άνεσης σου και μαθαίνεις να ζεις εκεί, εκτεθειμένος, με μόνη προστασία τον ίδιο σου τον εαυτό.

Κάθε φορά που μία γυναίκα σε κάνει να πονάς, σε βοηθά να επαναπροσδιορίσεις τις προτιμήσεις σου. Πλέον ξέρεις ότι αυτός ο τύπος γυναίκας δεν σου κάνει. Την επόμενη φορά που θα συναντήσεις μία τέτοια γυναίκα, θα ξέρεις να μείνεις μακριά της. Επίσης, ξεπερνώντας τον πόνο, σταματάς να φοβάσαι. Συνηθίζεις και πλέον δεν σε αγγίζει.

Κάθε φορά που πονάς γίνεσαι καλύτερος, πιο δυνατός, πιο σίγουρος, εκτιμάς κάποια πράγματα που σε άλλη περίπτωση τα θεωρούσες δεδομένα.

Ο συναισθηματικός πόνος μας δίνει κίνητρο για δράση και εξέλιξη

Είναι η φυσικά συντήρηση των πραγμάτων. Σαν ανθρώπινα όντα είμαστε προγραμματισμένα να ακολουθούμε την διαδρομή με τη λιγότερη αντίσταση ή δυσκολία. Η δυσφορία ή ταλαιπωρία που μας προκαλεί μία κατάσταση, μας δίνει την απαραίτητη ενέργεια για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και να υπερισχύσουμε. Είμαστε βιολογικά προγραμματισμένοι να προσπαθούμε να βελτιώσουμε εσωτερικά και εξωτερικά τον εαυτό μας, μέσω του πόνου.

Οπότε, δεν υπάρχει λόγος να κρύβεσαι πίσω από δικαιολογίες. Δεν χρειάζεται να περνάς τα βράδια μόνος σου ή με ξενέρωτες παρέες, κρυμμένος πίσω από ένα ποτό, κοιτώντας τις γυναίκες που σου αρέσουν από μακριά.

Βγες, κάνε λάθη, μάθε από αυτά και εξελίξου.

Καλή συνέχεια

The post Πονάς αλλά σ’ αρέσει appeared first on Men of Style.

Την πρώτη φορά που ανέβηκα στο ρινγκ δεν μπόρεσα να ρίξω ούτε μπουνιά.

Ήταν κάτι αφύσικο, κάτι εκτός της μέχρι τότε γνώριμης (και βολικής) πραγματικότητας μου. Το ήθελα πολύ αλλά τα χέρια μου είχαν κοκαλώσει και το σώμα μου αδυνατούσε να υπακούσει και την παραμικρή σκέψη θέλησης.

Ήμουν 17, φλώρος, δεν ήξερα τι ήθελα να κάνω στην ζωή μου και παρόλο που τσακωνόμουν συνέχεια στο σχολείο δεν είχα την παραμικρή επίγνωση του τι σημαίνει να τρως μια πραγματική μπουνιά στην μούρη.

(θα το μάθαινα με τον σκληρό τρόπο)

Urban Legend – Θα σου σπάσουν την μύτη

Έχω βρεθεί πολλές φορές σε παρέες όπου συνήθως κάποιος προσπαθεί να το παίξει άγριος – έμπειρος – πηδήκουλας – Jack Norris (και είναι ο πρώτος που γίνεται καπνός σε  σοβαρό τσακωμό).

Σε αυτές τις ιστορίες για αγρίους λοιπόν αναφέρεται πως όταν ξεκινήσεις να παίζεις πυγμαχία, σε βάζουν σε μια σειρά με τους υπόλοιπους και σου σπάνε την μύτη.

(Ναι… Σε αυτό το σημείο μπορείς να γελάσεις – Ή να πας τουαλέτα)

Η μύτη σου σπάει από συνεχόμενες κακώσεις που παθαίνεις από την κάθε δυνατή μπουνιά που τρως.

Και κάποια στιγμή η μπουνιά είναι τόσο δυνατή που χάνεις το φως σου (aka σου σπάει η μύτη).

Όταν μου έσπασε για πρώτη φορά η μύτη λιποθύμησα. Ήταν λες και με χτύπησαν με σιδηρολοστό στο κεφάλι και ο πόνος είναι από τα λίγα πράγματα που δεν μπορώ να περιγράψω (και δεν θυμάμαι γιατί ήμουν ανάσκελα).

Στα χρόνια που θα έρχονταν θα πάθαινα χαλάρωση γνάθου, θα έσπαγα πλευρά, θα είχα τραυματισμούς στους βολβούς των ματιών και άλλους πολλούς που προφανώς έχω ξεχάσει.

Δεν έχει σχέση μόνο με την νίκη

Όμως, μετά από τόσα χρόνια, οι εμπειρίες που με καθόρισαν δεν ήταν ούτε οι τραυματισμοί ούτε ο πόνος.

Ήταν οι νίκες και οι ατελείωτες ώρες σκληρής προπόνησης που έπρεπε να αντέξω.

Κανένας πόνος, καμία μπουνιά και καμία απόρριψη δεν πρόκειται να σε στοιχειώσει αν είσαι ευχαριστημένος με τον τρόπο που έπαιξες.

Αν τα δώσεις όλα τότε θα έχεις καθαρό μυαλό να κατανοήσεις τους πραγματικούς λόγους που έχασες.

Οι νίκες σε καθορίζουν όσο και οι ήττες. Η διαφορά ανάμεσα τους όμως είναι πως για να μάθεις από τις ήττες θα πρέπει να δουλέψεις με τον εαυτό σου ΑΦΟΥ αυτές έρθουν.

Για να πετύχεις μια νίκη θα πρέπει να δουλέψεις με τον εαυτό σου ΠΡΙΝ αυτές συμβούν.

Και για να εξελιχθείς θα πρέπει να μάθεις από την κάθε ήττα. Και αυτό δεν είναι εύκολο.

Αν όμως παίξεις σαν κότα και σαν φοβισμένο γατί, η ήττα δεν θα βαρύνει την πλάτη σου αλλά την συνείδηση σου.

Επειδή θα ξέρεις πως δεν έδωσες τον καλύτερο σου εαυτό.

Επειδή θα ξέρεις πως μπορούσες να κάνεις κάτι παραπάνω αλλά κώλωσες.

Θα σου φταίει ο διαιτητής, ο αντίπαλος, η γυναίκα που προσέγγισες (ναι έχει σχέση και με την προσέγγιση). Με λίγα λόγια…

Θα σου φταίει ο εαυτός σου αλλά δεν θα έχεις τα κότσια να το παραδεχτείς.

Η πραγματικότητα σε επηρεάζει ανάλογα με το πώς την αντιμετωπίζεις.

Όλοι ελπίζουν να γίνουν καλύτεροι αλλά…

Τα χρόνια που πυγμαχούσα αγωνιστικά (τα τελευταία χρόνια έχω σταματήσει να παίζω αγωνιστικά – μόνο ως προπόνηση) είδα διάφορα τραγελαφικά σκηνικά.

Αυτό που μου έχει μείνει είναι η πληθώρα των ανθρώπων που πίστευαν πως μπορούν να πυγμαχήσουν ή πως αν το κάνουν θα έπαιρναν βραβείο μαγκιάς.

(Στην αρχή δεν διέφερα και πολύ από τους παραπάνω)

Με σκουλαρίκια και φτιαγμένα μηχανάκια, έρχονταν πιστεύοντας πως απλά θα μάθουν να βαράνε καλύτερα στον δρόμο. Όταν όμως έπρεπε να ανέβουν στο ρινγκ, μύριζα τον φόβο τους από χιλιόμετρα. Λογικό φυσικά.

Το να στήνεσαι και να ετοιμάζεσαι να παίξεις μπουνιές δεν είναι ότι πιο φυσιολογικό.

Έχω δει αμέτρητους ανθρώπους να έρχονται και να φεύγουν. Οι άνθρωποι γενικότερα ελπίζουν πως το να ασχοληθούν με πολεμικές τέχνες – δυναμικά σπορ είναι σαν να πηγαίνεις σε παιδική χαρά, να ανεβαίνεις στην κούνια και τα υπόλοιπα τα κάνει η βαρύτητα και η ώθηση.

Όταν όμως έρχεται η ώρα να βάλουν γάντια και να έρθουν αντιμέτωποι με μια πραγματική μπουνιά/απειλή, τα πράγματα αλλάζουν ριζικά. Ο τρόμος αντικαθιστά την ελπίδα και η προσγείωση σε μια άγνωστη πραγματικότητα αλλάζει τα πάντα.

Όμως γιατί;

Ο λόγος, κατά την γνώμη μου, είναι πως:

Η αντίδραση των ανθρώπων απέναντι στον πόνο είναι 90% νοητική και 10% σωματική.

Το σώμα μπορεί να αντέξει απίστευτο πόνο, ένταση και κακουχίες. Όμως, μεγαλώνουμε σε ένα περιβάλλον όπου μας εκπαιδεύει πως το να δεχτούμε μια μπουνιά είναι το υπέρτατο τραύμα ή προσβολή.

Ο τρόπος που οι περισσότεροι άνθρωποι αντιδρούν όταν δέχονται ένα χτύπημα/μπουνιά/αποτυχία/απόρριψη είναι που τους διαφοροποιεί από τους μαχητές.

Και η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου μαχητή.

Την πυγμαχία την ξεκίνησα τυχαία και κυρίως λόγω ανασφάλειας. Αργότερα βέβαια, και υπό την καθοδήγηση ανθρώπων που ήξεραν τι σημαίνει να είσαι μαχητής, την αγάπησα όσο λίγα πράγματα στην ζωή μου.

(Τον πρώτο χρόνο τσακωνόμουν συνέχεια στον δρόμο και συνεχώς τις έτρωγα – τραγικό)

Και γιατί πρέπει να φάω μπουνιά στην μούρη για να γίνω άνθρωπος;

Άνθρωπος είσαι ήδη και δεν γράφω για να το αμφισβητήσω (μπορεί και καλύτερος από εμένα).

Όμως η ψυχή του άρθρου δεν είναι απλά η μπουνιά. Είναι αυτό που αντιπροσωπεύει.

Τον πόνο, την απειλή, την απόρριψη.

Βλέπω διαρκώς ανθρώπους να τρέμουν την απόρριψη από τις γυναίκες, να σκύβουν το κεφάλι σε μια προσβολή ή να αφήνουν όνειρα να γλιστράνε μέσα από τα χέρια τους.

Η μπουνιά αντιπροσωπεύει την εσωτερική φωνή που σου φωνάζει να υψώσεις ανάστημα σε μια κατάσταση που σε φοβίζει.

Και πίστεψε με ξέρω πολύ για τι πράγμα μιλάω.

Ο μαχητής δεν γεννιέται – Γίνεται.

Η πραγματικότητα είναι πως για να αναπτυχθείς χρειάζεται να περάσεις μέσα από συγκεκριμένες εμπειρίες και να αντιληφθείς αυτές τις εμπειρίες με συγκεκριμένο τρόπο.

Η κάθε μπουνιά αντιπροσωπεύει ένα χτύπημα στην βολή της κατάστασης που ενδεχομένως βρίσκεσαι.

Όταν στο παρελθόν φοβόμουν απίστευτα την απόρριψη από τις γυναίκες δεν είχα κατανοήσει πως:

Φοβόμουν μην κλονιστεί η εικόνα που είχα για τον εαυτό μου.

Δεν φοβόμουν τον πόνο ή την απόρριψη. Φοβόμουν το πόσο θα τσαλακωθεί η εικόνα που είχα για τον εαυτό μου ΜΕΤΑ την απόρριψη.

Ο πόνος είναι φυσικό επακόλουθο της εξέλιξης. Μιας προσπάθειας που έχει την υπογραφή σου.

Τον δικό σου ιδρώτα – Το δικό σου αίμα.

Αν όμως δεν πιστεύεις πως η εικόνα σου είναι πλήρης και κάτι σου φταίει με τον εαυτό σου, τότε:

Ο πόνος θα είναι απλά το μέσο που σου αποκαλύπτεται μια ανασφάλεια.

Το πώς θα τον χρησιμοποιήσεις είναι η υπόλοιπη ιστορία.

Η κάθε μπουνιά έχει ξεχωριστό νόημα

Τρελαίνομαι να βλέπω αγώνες πυγμαχίας. Παρακολουθώ τα πάντα και κυρίως, στα δικά μου μάτια, βλέπω μια άγρια παρτίδα σκάκι να παίρνει μορφή.

Αν έχεις παρακολουθήσει ποτέ κάποιον από τους αγώνες του Τρισμέγιστου Muhammad Ali, θα δεις πως τα χτυπήματα που δέχεται στο σώμα δεν είναι μόνο αμέτρητα αλλά και εξαιρετικά επίπονα.

Όμως δεν επηρεάζεται από αυτά γιατί είναι μέρος της στρατηγικής.

Δεν έχουν αξία στο μυαλό του.

Αυτά τα χτυπήματα δεν έχουν σημασία για αυτόν για ένα πολύ συγκεκριμένο λόγο.

Τον ενδιαφέρουν ΜΟΝΟ τα χτυπήματα που μπορούν να τον πονέσουν πραγματικά.

Και αυτά που μπορούν να τον πονέσουν είναι αυτά που θα του στερήσουν την νίκη.

Έχει προγραμματίσει το μυαλό του να μην δίνει σημασία σε κάθε πόνο πόνο που δεν έχει σχέση με τον στόχο του.

Και ο στόχος του είναι η νίκη – Όχι να μην πονέσει.

Ο δικός σου ποιος είναι;

Περιμένω τα σχόλια σου εδώ. Σε περίπτωση που θέλεις να ζήσεις μια έντονη εμπειρία τις Γιορτές, ρίξε μια ματιά στο Χριστουγεννιάτικο Bootcamp. Αξίζει…

Να είσαι καλά φίλε

The post Γιατί το να Φας Μπουνιά στην Μούρη Είναι το Καλύτερο Πράγμα που θα σου Συμβεί appeared first on Men of Style.

Ο πόνος εμφανίζεται όταν μια ενδόμυχη επιθυμία για αλλαγή τείνει να σπάσει την υπάρχουσα ρουτίνα που ζούμε. Όμως η επιθυμία αυτή είναι θέληση ή απλά ελπίδα; Διότι για να πετύχεις, χρειάζεται να προσδιορίσεις την δική σου λίστα επιτυχίας.

Όλοι έχουμε φανταστεί τον εαυτό μας να πετυχαίνει εκπληκτικά επιτεύγματα και μάλιστα κάποιοι από εμάς μπορεί να τα έχουν ήδη υλοποιήσει. Όταν σπάμε την ζώνη άνεσης που βρισκόμαστε, μια νέα πραγματικότητα εμφανίζεται μπροστά μας.

Πιστεύω πως η ζώνες άνεσης δεν σταματούν ποτέ. Από την στιγμή που οι ικανότητες μας είναι απεριόριστες, χρειάζεται συνεχώς να προσδιορίζουμε εκ νέου τα όρια που δημιουργούν οι πεποιθήσεις μας.

Πριν προχωρήσουμε στο θέμα πόνος μεταμόρφωσης, δες παρακάτω πως βρίσκεις την αυτοπεποίθηση που χρειάζεσαι γαι να βγεις από τη ζώνη άνεσης.

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ ποια είναι τα δικά σου όρια;

Τι Σημαίνει Πραγματικά Ζώνη Άνεσης;

Η ζώνη άνεσης είναι ένας συμπεριφοριστικός χώρος. Ένας χώρος όπου οι δραστηριότητες που πραγματοποιείς ταιριάζουν και αντιστοιχούν σε ένα μοτίβο που ελαχιστοποιεί  το στρες και το ρίσκο. Και χωρίς ρίσκο δεν υπάρχει και πόνος.

Ουσιαστικά, η ζώνη άνεσης παρέχει την ψευδαίσθηση της νοητικής σιγουριάς. Γι’ αυτό και όταν θέλεις να προσεγγίσεις μια γυναίκα αισθάνεσαι κάτι μέσα σου να προσπαθεί να σε κρατήσει. Όμως όταν υποκύπτεις στην ζώνη άνεσης μένεις με το συναίσθημα πως κάτι λείπει.

Ο πόνος που βιώνεις όταν ετοιμάζεσαι να περπατήσεις εκτός ζώνης άνεσης είναι η αβεβαιότητα που αισθάνεται το μυαλό σου λόγω ανασφάλειας και έλλειψης στοιχείων.

Η θεωρία της ζώνης άνεσης υπάρχει από το 1908, και εξηγείται ως το πλαίσιο της σχετικής άνεσης όπου δημιουργεί σταθερή απόδοση. Όμως ποιος θέλει σταθερή απόδοση;

Ο χρόνος μας σε αυτόν τον πλανήτη είναι εξαιρετικά περιορισμένος για να παραμένουμε σε μετριότητες. Δεν συμφωνείς; Δες το βίντεο μας για την αξία του χρόνου εδώ.

Μήπως Βαρέθηκες Την Στασιμότητα;

Το ίδιο φαγητό κάθε μέρα κουράζει. Το ίδιο πρόγραμμα κάθε μέρα και το ίδιο χρώμα σε τέσσερις τοίχους που κουράστηκες να βλέπεις, είναι και αυτό ένας πόνος που στοιχειώνει.

Όμως, υπάρχει και μια διαφορετική άποψη στην απόδοση. Με σκοπό να αυξήσεις την απόδοση σου, θα πρέπει να εισάγεις τον εαυτό σου σε καταστάσεις που περιέχουν περισσότερο στρες απ’ ότι έχεις συνηθίσει.

Ο νέος αυτός χώρος ονομάζεται Optimal Anxiety και όπως φαντάζεσαι βρίσκεται εκτός της ζώνης άνεσης σου.

Είναι ο χώρος που συμβαίνουν τα θαύματα και όταν αναφέρω την λέξη θαύμα δεν εννοώ κάτι μαγικό. Όταν αποφασίζεις να ακολουθήσεις την οδό εκτός της ζώνης άνεσης, θα συμβούν δύο πράγματα:

1. Ο πόνος θα αυξηθεί.
2. Η αυτοπεποίθηση σου θα μεγαλώσει.

Μακάρι οι εκπληκτικές επιδόσεις να χρειάζονταν και μικρές θυσίες αλλά αν ήταν έτσι, ποιος ο λόγος να λέγονται εκπληκτικές; Η αυτοβελτίωση όμως, είναι ένα δύσκολο μονοπάτι.

Πόσες φορές στην ζωή σου ήθελες να κάνεις σεξ με μια γυναίκα και μετάνιωσες που δεν της το είπες ευθέως; Τι είχες να χάσεις και τι έχασες τελικά που δεν το είπες;

Τα φαντάσματα του παρελθόντος κυνηγούν με περίεργους τρόπους και η αντιμετώπιση τους δεν έχει καμία σχέση με κάποια κωμωδία του στυλ GhostBusters.

Δεν υπάρχουν γελοίες φάτσες να σου κάνουν τις βραδιές πιο εύκολες και οι αποφάσεις που σκάνε μπροστά σου είναι ο πόνος μετουσιωμένος σε επιλογές που ποτέ δεν έκανες και επιστρέφουν πίσω να σε χτυπήσουν ξανά.

Τι Θα Κερδίσεις Αν Δεχτείς Πως Ο Πόνος Μεταμόρφωσης Είναι Απαραίτητος

Ας μιλήσουμε ξεκάθαρα. Υπάρχει κάτι σημαντικό που έχεις καταφέρει στην ζωή σου με τον εύκολο τρόπο; Φαντάζομαι πως όχι.

Διότι η επιτυχία θέλει αφοσίωση, όσο δύσκολος κι αν είναι ο στόχος.

Ο πόνος είναι σημάδι πως αισθάνεσαι άβολα και το άβολα σημαίνει πως εισέρχεσαι σε νέες καταστάσεις. Είναι λοιπόν απαραίτητο να έρθεις σε επαφή με τον πόνο.

Όμως τι πρόκειται να κερδίσεις αν συνεχίσεις να προκαλείς τις ζώνες άνεσης σου;

• Θα γίνεις πιο παραγωγικός. Η άνεση σκοτώνει την παραγωγικότητα. Και αυτό επειδή η αίσθηση των προσδοκιών και των υψηλών στόχων σε ωθεί να εξελίσσεσαι συνεχώς.
• Θα ανταποκρίνεσαι πιο γρήγορα και αποτελεσματικά σε νέες προκλήσεις. Αν είσαι όλη μέρα σε έναν καναπέ, οτιδήποτε νέο σου φαίνεται απειλή. Από την άλλη, δεν μπορείς να προσποιείσαι πως δεν υπάρχει φόβος και αβεβαιότητα. Πάντα θα υπάρχουν. Η αποδοχή τους όμως είναι η απαραίτητη διαχωριστική γραμμή που χρειάζεται να προσπεράσεις.
• Θα γίνεται όλο και πιο εύκολο να ξεπερνάς τα όρια σου στο μέλλον. Ο πόνος συνηθίζεται. Όχι τόσο η αίσθηση του πόνου, όσο οι διαδικασίες με τις οποίες εξελίσσεις για να τον διαχειρίζεσαι. Μετά από ένα χρονικό διάστημα όλα γίνονται μια ζώνη άνεσης.

Ποιες Είναι Οι Δικές Σου Ζώνες Άνεσης;

Συνεχώς συζητώ με νέους ανθρώπους για την προσέγγιση γυναικών. Οι δύο πιο συνηθισμένοι λόγοι που δεν προσεγγίζουν άγνωστες είναι πως έχουν άγχος προσέγγισης και πως δεν ξέρουν τι να πουν.

Καθώς ακούω αυτούς τους λόγους, με τους όποιους συμφωνώ  ειδικά αν κάποιος είναι αρχάριος στο θέμα, δίνω πάντα την ίδια απάντηση:

Οι συγκεκριμένες δυσκολίες υπάρχουν μόνο στο παρόν.

Πόνος Μεταμόρφωσης : Συμπέρασμα

Μπορεί να πιστεύεις πως το άγχος προσέγγισης και η θεματολογία είναι τα πιο δύσκολα προβλήματα, αλλά αυτό πρόκειται να αλλάξει. Αν αρχίσεις και προσεγγίζεις συστηματικά γυναίκες, τα προβλήματα σου θα εξελιχθούν μαζί με τις ικανότητες σου.

Από εκεί που είχες άγχος προσέγγισης με όλες τις γυναίκες, στην συνέχεια θα υπάρξει πόνος άνεσης όταν θέλεις να προσεγγίσεις μια πολύ ωραία γυναίκα. Εκεί που δεν ήξερες τι να πεις, θα αρχίσεις να θεωρείς τα θέματα σου βαρετά.

Θα θέλεις να παίρνεις τηλέφωνο πιο γρήγορα, θα θέλεις να βγαίνεις περισσότερα ραντεβού την εβδομάδα και φυσικά θα θέλεις να κάνεις σεξ με γυναίκες που πραγματικά σου αρέσουν.

Το ταβάνι που έχουμε χτίσει ο καθένας για τις ικανότητες του είναι σκληρό όχι απαραβίαστο. Κάθε φορά που κάνεις ένα ακόμα βήμα επιβεβαιώνεις στον εαυτό σου πως υπάρχει κάτι παραπάνω.

Ο δρόμος της εξέλιξης δεν έχει τερματισμό….

Κουράστηκες να μην παίρνεις αυτό που σου αξίζει στο φλερτ και τις γυναίκες; Υπάρχει λύση. Πάτα εδώ.

Καλή συνέχεια

The post Πόνος Μεταμόρφωσης και τι θα Πετύχεις αν τον Αντέξεις appeared first on Men of Style.

Τα χάσματα έχουν σκοπό να αποσπούν την προσοχή του μέσου άνδρα από κομμάτια της πραγματικότητας που τον κάνουν να πονά και να υποφέρει. Είμαι σίγουρος ότι και εσύ έχεις βιώσει αυτό το φαινόμενο σε διάφορους τομείς της προσωπικής σου αλλά και επαγγελματικής σου ζωής. Έχεις προσπαθήσει ποτέ να θυμηθείς κάτι ιδιαίτερα τραυματικό ως εμπειρία από την παιδική σου ηλικία, όπως θάνατος κάποιου κατοικιδιου ή επώδυνη πτώση από το ποδήλατο; Το γεγονός από μόνο του, μπορεί να υπάρχει στη μνήμη σου ακόμη, ωστόσο λεπτομέρειες δεν υπάρχουν στο μυαλό σου, εκτός και αν πιέσεις τον εαυτό σου για να τις ανακαλέσεις.

Αυτός λοιπόν είναι ένας από τους ψυχικούς αμυντικούς μηχανισμούς που χρησιμοποιείς ασυνείδητα για να προστατεύσεις τον εαυτό σου. Με αυτό τον τρόπο το μυαλό σου σε βοηθά να αντιμετωπίζεις τις απειλές και τους κινδύνους. Είναι ένα απαραίτητο κομμάτι του εαυτού σου σε αρκετές περιπτώσεις. Όταν όμως αληθινά προβλήματα εμφανίζονται, είναι η στιγμή να αρχίσεις να επιλέγεις να μην εθελοτυφλείς και να μην παραβλέπεις αυτούς τους κινδύνους και τις απειλές, αλλά να δώσεις σημασία και να αναλάβεις δράση. Το πιο πιθανό, άλλωστε, είναι να δημιουργείς τα προσωπικά σου χάσματα από συνήθεια, ακόμα και σε περιπτώσεις εύκολα αντιμετωπίσιμες. Είναι πιο εύκολο, επίσης, να αγνοήσεις την απόρριψη και τα λάθη που έκανες σε μία γνωριμία από το να αντιμετωπίσεις τα λάθη σου και να τα διορθώσεις. Οι άντρες το κάνουμε αυτό συνέχεια. Μερικές φορές είναι θέμα εγωισμού και περηφάνιας, και είναι ο χειρότερος τρόπος να διαχειριστείς την περηφάνια σου και τον εγωισμό σου.

• Παράδειγμα:

Αυτός: Θέλεις να έρθεις στο σπίτι μου;

Αυτή: Όχι, δε νομίζω να θέλω να έρθω.

Τι νομίζει ο άνδρας ότι συμβαίνει;

“Τι ζόρι τραβάει αυτή τώρα; Καμιά λεσβία θα είναι ή ανοργασμική.” Όχι, φίλε μου. Ούτε λεσβία είναι ούτε ανοργασμική. Απλά θέλεις να μεταφέρεις την ευθύνη μακριά σου επειδή η έλλειψη ενδιαφέροντος από μεριάς της λαμβάνεται από σένα ως απειλή για την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου. Δεν είναι ότι δε θέλει εσένα, λοιπόν, είναι ότι δε θέλει κανέναν άνδρα. Είναι ευκολότερο αυτό να το δεχτείς από το να δεχτείς ότι δεν την φλέρταρες καλά και τώρα δεν ενδιαφέρεται ερωτικά για σένα. Είναι πάντα ευκολότερο για το μυαλό σου να μπλοκάρει το ενδεχόμενο “απόρριψη”.

Τι πρέπει να αναρωτηθείς;

Αυτό που πρέπει να αναρωτηθείς, είναι η πιο σημαντική ερώτηση που πρέπει να κάνεις κάθε φορά στον εαυτό σου, για να γίνεις καλύτερος με τις γυναίκες: “Τι δεν έκανα καλά στην αρχή και για αυτό δεν ανταποκρίνεται ερωτικά η συγκεκριμένη;”

Είναι φυσιολογικό όμως να σου έρθει και άλλη μίια ερώτηση στο μυαλό, που θα σε μπερδέψει: “Αν το χάσμα μπλοκάρει πράγματα και δεν τα βλέπω, πώς μπορώ να γνωρίζω ότι δεν αγνοώ κάτι αρνητικό αυτή τη στιγμή; Αν ο εγκέφαλός μου μου κρύβει πράγματα, πώς μπορώ πραγματικά να ξέρω ποτέ τι συμβαίνει;” Η απάντηση έγκειται στη θέλησή σου να δεις τι βιώνεις όταν δεν επιτυγχάνεις με τις γυναίκες. Αν δεχθείς απόρριψη όταν ζητάς το τηλέφωνό της, πώς νιώθεις;

Τι νιώθεις όταν σε απορρίπτει μία γυναίκα;

• Νιώθεις ανασφάλεια;
• Νιώθεις απειλή;
• Νιώθεις τσαντισμένος;
• Νιώθεις απογοήτευση;
• Νιώθεις λυπημένος;

Και μετά έρχεται η πιο σημαντική ερώτηση:

• ΓΙΑΤΙ νιώθεις έτσι;

Οι περισσότεροι άνδρες δεν έχουν το θάρρος να αντιμετωπίσουν τον εαυτό τους και επιλέγουν να ρίξουν το φταίξιμο στη γυναίκα. Όλη τους τη ζωή θα παραπονιούνται ότι οι γυναίκες είναι περίεργες και κομπλεξικές, ηλίθιες, λεσβίες, δεν ξέρουν τι θέλουν, τους μπερδεύουν επίτηδες, αγνοώντας την πραγματικότητα, η οποία πάντα είναι η ίδια: (οι άνδρες αυτοί) δεν έχουν μάθει να επικοινωνούν σωστά με το άλλο φύλο. Θα παραιτηθούν από την προσπάθεια γιατί φοβούνται να προσπαθήσουν και φοβούνται την αποτυχία. Για να φτάσουμε όμως και στο επόμενο σημαντικό ερώτημα που προφανώς να αναρωτιέσαι:

• Κατάλαβα πώς δεν πρέπει να σκέφτομαι. Πώς όμως πρέπει να σκέφτομαι;

Για τον μέσο άνδρα, ο φόβος του είναι ότι η γνώμη μίας γυναίκας για αυτόν είναι και η αλήθεια. Φοβάται ότι το να τον βρει μία γυναίκα απωθητικό, σημαίνει ότι μπορεί και να είναι απωθητικός. Δεν υπάρχει γυναίκα στον πλανήτη, όμως, που να μπορεί να σε κρίνει για το ποιος είσαι πραγματικά. Κρίνει την προσέγγισή σου, όχι εσένα τον ίδιο. Για να το θέσω ακόμα πιο σωστά:

• Δεν υπάρχει γυναίκα ή άνθρωπος που να μπορεί να αλλάξει με τη γνώμη του την αξία που έχω ως αρσενικό

Αν μπορέσεις να το εμπεδώσεις αυτό, να το χωνέψεις και να το πιστεύεις όποτε μιλάς με μία γυναίκα, τότε θα σταματήσεις να αποφεύγεις την αλήθεια. Μη φοβάσαι την αλήθεια. Η αλήθεια έχει δόντια. Αν την αγνοήσεις για πολύ καιρό, θα αρχίσει να σε “δαγκώνει”. Αντιμετώπισέ την και διόρθωσε την προσέγγισή σου.

The post Γιατί να μην αγνοείται ο πόνος της πραγματικότητας – μέρος 2 appeared first on Men of Style.