Βασικά δύο ιστορίες.

Η μια θα είναι σίγουρα μια στιγμή αυτοπειθαρχίας που ενώ οι συνθήκες που επικρατούσαν ήταν εναντίον μας, στο τέλος δείξαμε ατσάλινη θέληση κα αντέξαμε από το να υποκύψουμε στα ένστικτα και τις παρορμήσεις μας.

Η δεύτερη ιστορία, θα είναι σίγουρα μια επική στιγμή που ενώ βρισκόμασταν σε μια φάση ζεν αυτοπειθαρχίας, τελικά φάγαμε μέχρι και το τραπέζι εκτός από τα φαγητά που βρίσκονταν σε κάθε πιάτο.

Και κάπως έτσι ξεκινάει το θέμα του άρθρου.

Τσέκαρε το επεισόδιο της εκπομπής μας Apla+Andrika, στο οποίο λέμε ιστορίες και εμπειρίες που ζήσαμε και ίσως να χάσαμε λίγο την αυτοπειθαρχία μας.

Το Θέμα της Αυτοπειθαρχίας Είναι το Ταξίδι στο Χρόνο!

Είναι μια ημέρα σαν όλες τις άλλες.

Η παραγωγικότητα και οι ώρες είναι εργασίες είναι στο φουλ, έχω κάνει την προπόνηση μου και εδώ και τρείς με τέσσερις ημέρες είμαι μια χαρά με την διατροφή μου.

Όταν λέω διατροφή, εννοώ πως απλά προσέχω. Δεν κάνω συγκεκριμένο αριθμό γευμάτων ούτε μετράω ποσοστά πρωτεΐνης, λίπους και υδατανθράκων.

Τα βασικά μόνο γα να βρίσκομαι στην φυσική κατάσταση που με ικανοποιεί.

Καθώς λοιπόν έχει τελειώσει άλλη μα ημέρα και βρίσκομαι στον δρόμο το σπίτι, σκέφτομαι να φτιάξω το συνηθισμένο μου βραδινό.

Έλα όμως που μια στιγμιαία σκέψη μου καρφώνεται στο μυαλό…

Γιατί να μην φάω σουβλάκια;

Μέτα το πρώτο όχι που επιβάλω συνειδητά στο μυαλό μου, έρχονται κατά κύματα οι εκλογικεύσεις.

Έχω κάνει προπονήσεις, έχω προσέξει την διατροφή και φυσικά τις επόμενες ημέρες δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναφάω κάτι πρόχειρο(ψέματα).

Αν έχεις αρχίσει να διαβάσεις το άρθρο από την αρχή, τότε το μόνο που έχω να σου περί αυτοπειθαρχίας, έχει σχέση με την δεύτερη ιστορία!

Τα έφαγα!

Ωστόσο, αν το σκεφτούμε λίγο καλύτερα, οι στιγμές αυτοπειθαρχίας είναι ένα είδος αποφάσεων ανταλλαγής.

Ένα ταξίδι στον χρόνο, όπου ο παρελθοντικός, ο τωρινός κα ο μελλοντικός εαυτό μας έρχονται και ενώνονται με αόρατα νήματα.

Διότι οι αποφάσεις που θα πάρεις τώρα, θα επηρεάσουν τον μελλοντικό σου εαυτό σου, και οι αποφάσεις που κάνεις στο παρόν, γίνονται πολύ γρήγορα το παρελθόν.

Σίγουρα ένα σουβλάκι, μια πίτσα, μια λιγότερη ημέρα στο γυμναστήριο, μια κακή συναισθηματική διαχείριση, οτιδήποτε, μπορεί απομονωμένα να μην έχουν αξία, όμως έχουν την εκπληκτική ικανότητα να συσσωρεύονται.

Η Κάθε Απόφαση Αυτοπειθαρχίας Έχει ένα Τίμημα

Κάθε φορά που παίρνουμε μια απόφαση στο παρόν, προφανώς και επηρεάζουμε τον μελλοντικό μας εαυτό.

Μάλιστα, δεν τον επηρεάζουμε μόνο αλλά τον προγραμματίζουμε κιόλας.

Όταν παίρνουμε μια απόφαση αυτοπειθαρχίας, ετοιμάζουμε τον μελλοντικό μας εαυτό να είναι περισσότερο πειθαρχημένος σε μελλοντικές παρορμήσεις.

Βασικά, όταν πρόκειται για οποιοδήποτε θέμα αυτοπειθαρχίας, χρειάζεται να θυμάσαι δύο πράγματα:

#1. Το παρόν είναι ήδη το μέλλον. Αυτό σημαίνει πως οποιαδήποτε απόφαση παίρνεις στο παρόν, είτε σε κάνει δυνατότερο στο μέλλον, είτε πιο αδύναμο σε θέμα θέλησης.

Ακόμα, στο παρόν, έχεις την ευκαιρία να βιώσεις την εμπειρία από τον παρελθοντικό σου εαυτό. Όταν στο μέλλον πειθάρχησες, πως δούλεψε για εσένα; Ήταν ωφέλιμο;

#2. Αναγνώρισε τις στιγμές όπου δεν υπολογίζεις τόσο τον μελλοντικό σου εαυτό. Αυτές είναι συνήθως στιγμές όπου δείχνουμε την αδυναμία να επιβληθούμε σε κάποια παρόρμηση ή να υποκύψουμε στο βολικό.

Το βολικό είναι πάντα περισσότερο ελκυστικό από αυτό που χρειάζεται να κάνουμε για να εξελιχθούμε και να γίνουμε ο καλύτερος μας εαυτός. Όμως έχει και αυτό ένα μεγάλο τίμημα.

Τσέκαρε το βίντεο του Χρήστου για το φόβο να κάνεις λάθη και τι τίμημα υπάρχει όταν συμβαίνει αυτό:

Όταν πρόκειται για το πλαίσιο της αυτοπειθαρχίας, είναι απαραίτητο να θυμόμαστε πως πρέπει να αξιολογούμε ισάξια τον μελλοντικό μας εαυτό με τον εαυτό του παρόντος.

Μπορεί αυτή την στιγμή να έχεις την ανάγκη ή την παρόρμηση να φας ένα λαχταριστό γλυκό, όμως κάνοντας το, μειώνεις τα εφόδια του μελλοντικού σου εαυτού.

Η κάθε απόφαση αυτοπειθαρχίας έχει και ένα τίμημα.

Τουλάχιστον φρόντισε να το γνωρίζεις.

Τα επόμενα καλύτερα άρθρα που μπορείς να διαβάσεις:

• Γιατί Αυξάνεται η Έλξη Όταν Είσαι Πρόκληση για την Γυναίκα
• Πώς οι Ηγετικές Ικανότητες σε Κάνουν πιο Ελκυστικό

Δείξε περισσότερο ελκυστικός μέσα από μια αναδιαμόρωση του στυλ, των στόχων και της συνολικής σου εικόνας, ξεκινώντας από εδώ.

Να είσαι καλά.

The post Η Ξεχωριστή Ομορφιά της Αυτοπειθαρχίας Έρχεται με ένα Τίμημα appeared first on Men of Style.

Όταν προσπαθείς να αποκτήσεις κάτι για να αισθανθείς ικανοποιημένος στο μέλλον ή κάτι που πιστεύεις που θα σε κάνει περισσότερο ευτυχισμένο, κάνεις προβλέψεις για το πώς ενδεχομένως θα είναι η διαδικασία και το αποτέλεσμα.

Τι θα διεκδικήσεις, με τι τρόπους και για πόσο καιρό.

Όμως χρειάζεται να κατανοήσουμε τα πιθανά εμπόδια για να είναι ο καθένας πιο ικανοποιημένος.

Αν και πιστεύω πως το να είσαι ικανοποιημένος δεν απαιτεί να φαντάζεσαι τι σε ικανοποιεί αλλά μέσω εμπειρίας να μάθεις τι σου αρέσει περισσότερο.

Αλλά αυτό θα το δούμε στην συνέχεια.

Πόσο ικανοποιημένος είσαι με τις επιθυμίες σου;

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να επιθυμούμε οτιδήποτε πιστεύουμε πως θα μας κάνει πιο ευτυχισμένους.

Ωστόσο, είναι απαραίτητο να αξιολογήσουμε αν αυτό που επιθυμούμε θα μας προσφέρει τελικά την ικανοποίηση που φανταζόμαστε.

Παρόλα αυτά, το δυνατό αίσθημα σκοπού είναι σημαντικός δείκτης ικανοποίησης και οδηγός στις επιλογές που παίρνουμε.

Πολλές φορές, η επιθυμία για επίτευξη είναι από μόνη της ένα μέσο ευτυχίας και ικανοποίησης.

Έτσι και αλλιώς, η επίτευξη ενός στόχου παράγει ντοπαμίνη.

Όμως, ακόμα και αν επιτευχθεί ο στόχος, υπάρχουν κάποιες στιγμές ικανοποίησης αλλά μετά εστιάζουμε την προσοχή μας στον επόμενο.

Βέβαια, η επιθυμία επίτευξης είναι σημαντική αλλά με έναν όρο: Να πετύχουμε αυτό που επιθυμούμε.

Το υπόγειο νόημα είναι πως αν επιθυμείς κάτι τότε καλύτερα να το αποκτήσεις.

Γιατί αν δεν συμβεί ξεκινούν οι αμφιβολίες για τις ικανότητες μας και τι μπορούμε να καταφέρουμε.

Η μια απλή ερώτηση που σε ανατινάζει: Πότε θα αισθανθώ ικανοποιημένος τελικά;

Ακόμα, οι θυσίες που χρειάζονται για να αποκτήσεις αυτό που επιθυμείς δεν υπολογίζονται αντικειμενικά και είναι λογικό.

Δεν γίνεται να ξέρεις από την αρχή και με ακρίβεια τι θέλεις να καταφέρεις και τι θα χρειαστεί για να το αποκτήσεις.

Ακόμα, όταν το αποκτήσεις θα χρειαστεί να κάνεις κάτι ακόμα.

Να κάνεις μια τίμια εκτίμηση αν όντως αυτό που πέτυχες σε ικανοποιεί.

Και αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι.

Θέλω να είμαι ικανοποιημένος αλλά με ποιο τίμημα;

Είναι πολύ σημαντικό να έχεις έστω και σε κάποιο βαθμό μια επίγνωση στο ζύγι.

Τι θυσιάζεις σε σύγκριση με τις φιλοδοξίες που θέλεις να πετύχεις.

Έτσι και αλλιώς, η μια έρευνα μετά την άλλη μας δείχνουν πως δεν είναι δυνατό να γνωρίζουμε το πλήρες φάσμα του κόστους και του κέρδους μια απόφασης να διεκδικήσουμε έναν στόχο ή κάτι που επιθυμούμε.

Βέβαια, τα παραπάνω γεννούν ένα πολύ καλό και εύλογο ερώτημα:

Αξίζει να διεκδικήσω αυτό που επιθυμώ πιο πολύ αν τελικά δεν γνωρίζω με ακρίβεια αν θα είμαι περισσότερο ικανοποιημένος από πριν;

Και για να είμαι ειλικρινής, το συγκεκριμένο ερώτημα είναι περισσότερο δικό μου ερώτημα και προβληματισμός.

Και παρόλο που προσωπικά γνωρίζω την απάντηση τουλάχιστον για εμένα, το ερώτημα εξελίσσεται και γίνεται ακόμα πιο αφηρημένο.

Αν συνηθίζουμε την κάθε κατάσταση και συνεχώς πιέζουμε παραπάνω τις ικανότητες μας, που σταματάει το ταβάνι;

Καλή ερώτηση αν πρώτα έχεις αποδεχτεί πως υπάρχει ταβάνι.

Όταν η πυξίδα από αμέτρητες ψυχολογικές μελέτες αναφέρει πως το αίσθημα σκοπού και απόλαυσης είναι over the top για την ευτυχία, σου ανοίγει μια πόρτα αλλά δεν σου λέει τι θα αντιμετωπίσεις όταν θα την περάσεις.

Και αυτό γιατί οι γραμμές είναι λεπτές. Πολύ λεπτές.

Τα κριτήρια της απόλαυσης και του σκοπού όχι μόνο είναι εντελώς υποκειμενικά αλλά αλλάζουν διαρκώς και επαναπροσδιορίζονται όταν τελικά αποκτήσεις αυτό που θέλεις.

Και θεωρώ πως αυτό είναι το πιο αντικειμενικό κριτήριο.

Πως αισθάνεσαι όταν τελικά αποκτήσεις αυτό που θέλεις.

Τι καθορίζει τελικά πως είσαι ικανοποιημένος; Η διαδρομή ή το αποτέλεσμα;

Επίτρεψε μου αλλά η διαδρομή είναι μανίκι. Για να καταφέρεις κορυφαία αποτελέσματα χρειάζεται πειθαρχία, κόπο, σκληρή δουλειά και όλα αυτά τα συστατικά που έχουν όλοι οι πετυχημένοι.

Η επιτυχία δεν χακάρεται ούτε έχει γρήγορες διαδρομές.

Το ταξίδι δεν θα είναι πάντα απολαυστικό και σίγουρα θα είναι μια συνεχής επέκταση της ζώνης άνεσης όπου και αυτή με την σειρά της απαιτεί μια τεράστια αντοχή σε πόνο.

Και δεν λέω, αν το αποτέλεσμα αξίζει τότε σίγουρα αξίζουν και οι θυσίες.

Αν όμως έρθει το αποτέλεσμα και τελικά συνειδητοποιήσεις πως δεν ήταν αυτό που περίμενες ή αυτό που φανταζόσουν, τότε τα πράγματα παίρνουν ανάποδες στροφές.

Σίγουρα θέλεις να αισθανθείς περισσότερο ικανοποιημένος;

Αυτό που πιστεύουμε πως θα μας κάνει ευτυχισμένους βασικά δεν σημαίνει πως όντως θα μας κάνει.

Όλοι θέλουμε την αλήθεια. Αυτό που μας φοβίζει είναι οι συνέπειες της και πως θα τις διαχειριστούμε.

Πολλοί Οικονομολόγοι και Φιλόσοφοι υποστηρίζουν πως να διεκδικείς περισσότερα από αυτά που ήδη έχεις είναι αυτό που τελικά μετράει.

Σίγουρα, αν αυτά αναβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής σου.

Βέβαια θα χρειαστεί πρώτα να προσδιορίσεις τι ποιότητα ζωής θέλεις.

Για παράδειγμα, ποιος δεν θέλει να αυξήσει το εισόδημα του;

Όμως οι παράμετροι που ορίζονται έχουν την δυνατότητα να αλλάξουν άρδην τους κανόνες συνδιαλλαγής.

Τι εννοώ;

Αν σου έλεγαν πως μπορείς να αυξήσεις το εισόδημα σου κατά 500 ευρώ τον μήνα, αλλά θα χρειαστεί να δουλεύεις για τα επόμενα δύο χρόνια τρεις περισσότερες ώρες την ημέρα, θα το ήθελες;

Εξαρτάται…

Από το πόσο σημαντική είναι η αύξηση των 500 ευρώ και κατά πόσο είσαι διατεθειμένος να δουλεύεις 2 ώρες παραπάνω σε βάθος δύο χρόνων.

Αν όμως σου έλεγαν πως μπορείς να αυξήσεις το εισόδημα σου κατά 1000 ευρώ τον μήνα, αλλά θα χρειαστεί να δουλεύεις για την επόμενη πενταετία 15 ώρες την ημέρα χωρίς προσωπική ζωή, τι θα σκεφτόσουν;

Τα παραδείγματα είναι απλά παραδείγματα, όμως όπως καταλαβαίνεις δεν έχει να κάνει μόνο με το εισόδημα αλλά με μια πληθώρα από άλλες παραμέτρους.

• Θα υπάρχουν πιθανότητες εξέλιξης αυτή την πενταετία;
• Οι 15 ώρες εργασίας θα είναι απολαυστικές και θα κάνω κάτι που μου αρέσει ή θα είναι βασανιστικές και σπάσιμο νεύρων;
• Θα έχω μπόνους;
• Θα δουλεύω και Σαββατοκύριακα;
• Και αν δεν είναι μια πενταετία;

Και εννοείται πως αν δεν έχεις τίποτα αυτή την στιγμή να σε συντηρεί, ακόμα και τα 1000 ευρώ από μόνα τους είναι ένας καλός λόγος να λιώσεις στην δουλειά.

Και συμφωνώ.

Όμως κατά πόσο θα αυξανόταν ρεαλιστικά η ποιότητα της ζωής σου;

Διότι η αύξηση του εισοδήματος δεν έχει να κάνει με το χρήμα.

Έχει να κάνει με την αύξηση των επιλογών που μπορούν να ικανοποιήσουν περισσότερες επιθυμίες.

Οι επιλογές όμως γίνονται με βάση την αξία που έχουμε φανταστεί πως θα έχουν αφού τις κάνουμε και αποκτήσουμε αυτό που επιθυμούμε.

Και αυτό μπερδεύει τα πράγματα γιατί ποτέ δεν έχεις όλα τα στοιχεία.

Θέλω να είμαι ικανοποιημένος αλλά…

Η κάθε επιλογή για να αισθανθεί ο καθένας μας περισσότερο ικανοποιημένος γίνεται για να παράγει περισσότερη ευτυχία.

Όμως κατά πόσο ισχύει αυτό;

Οι επιλογές που κάνουμε γίνονται για να αισθανθούμε καλύτερα και πιο ευτυχισμένοι βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα;

Μπορεί οι επιστήμονες να έχουν δίκιο πως όλα καταλήγουν στο αίσθημα του σκοπού και της απόλαυσης. Προσωπικά πιστεύω στο αίσθημα της ηδονής.

Ο Ηδονισμός υποστηρίζει πως αυτό που μετράει στο τέλος είναι η απόλαυση.

Αν τώρα βάλεις και το συναίσθημα του σκοπού τα πράγματα γίνονται ακόμα καλύτερα.

Και θα συμφωνήσω.

Απλά δεν μπορώ να βγάλω από το κεφάλι μου το τίμημα που χρειάζεται να πληρώσω για να έρθει η απόλαυση.

Γιατί καμία απόλαυση που συνδέεται με την βελτίωση της ζωής μου δεν ήρθε ενώ καθόμουν καναπέ.

Βασικά, μου αρέσει πολύ η άποψη που έχει ένας από τους πατέρες της Οικονομίας, ο Adam Smith:

Η μεγάλη πηγή μιζέριας της ανθρώπινης ζωής φαίνεται να ξεπροβάλει από την υπερεκτίμηση της διαφοράς ανάμεσα σε δύο καταστάσεις.

Η σύγκριση που κάνουμε ανάμεσα σε αυτό που φανταζόμαστε πως θα μπορούσαμε να έχουμε και σε αυτό που βλέπουμε πως έχουμε, παίζει περίεργα παιχνίδια με το μυαλό.

Και η σύγκριση δημιουργεί προσδοκίες και προσμονή.

Η προσμονή που έχουμε για τον τρόπο που θα μας κάνει να αισθανθούμε ένα μελλοντικό γεγονός καθοδηγεί σε μεγάλο βαθμό τις επιλογές μας.

Τι πιστεύεις πως θα σε κάνει να αισθανθείς περισσότερο ικανοποιημένος.

Για να φτάσω στο επίλογο.

Δεν ξέρω αν η ευτυχία τερματίζει. Δεν είμαι Φιλόσοφος ούτε θέλω αυτόν τον ρόλο.

Η εξέλιξη της ζωής σου σε οποιοδήποτε τομέα θα σε κάνει να αισθανθείς περισσότερο ικανοποιημένος αλλά όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις τόσο αυξάνονται και οι απαιτήσεις.

Προσωπικά πιστεύω πως το κυνήγι της ευτυχίας είναι απλά ένα κυνήγι με διαλείμματα απόλαυσης.

Μόνο που στο τέλος φροντίζεις να έχεις εξελιχθεί ως άνθρωπος από τις εμπειρίες που έχεις ζήσει και από τις δυσκολίες που αντιμετώπισες.

Απλά αυτή την εξέλιξη δεν μπορείς να την δεις ακόμη.

Ο τρόπος που το βλέπω είναι απλά πως η ζωή είναι ένα βιογραφικό που θα ήθελα, όταν το κοιτάζω μετά από χρόνια, να έδινα τα πάντα για να το ξαναγράψω.

Βλέπω την ευτυχία σαν ένα είδος δημιουργίας που χτίζεται.

Είναι ένα σύνολο από στιγμές που έρχονται με τα χρόνια και συσσωρεύονται και σου δίνουν μια πιο ξεκάθαρη εικόνα του ποιος είσαι και πόσο σημαντικά είναι αυτά που έχεις καταφέρει.

Δεν είναι έτοιμη εικόνα. Είναι συνεχώς υπό κατασκευή.

Όπως πάντα, περιμένω τα σχόλια σου εδώ.

Να είσαι καλά

The post Αισθάνομαι Ικανοποιημένος; Κάτι Λείπει από την Ζωή μου Αλλά δεν Ξέρω τι appeared first on Men of Style.

Η ημέρα μου ξεκίνησε στις 07.05 που ξύπνησα και πριν προλάβω καν να απολαύσω πρωινό, είχα ανοίξει το laptop για να κοιτάξω τις λειτουργικές αλλαγές που φρόντισε να έχει κάνει ο προγραμματιστής σε ένα από τα website μας.

[su_note note_color=”#040404″ text_color=”#e4e0e0″ radius=”14″]Λένε πως είναι ωραίο να έχεις άλλους να δουλεύουν για σένα, αλλά από τότε που με την αγάπη σας και την εμπιστοσύνη σας, αυτό το δημιούργημα που λέγεται MenOfStyle.gr αναπτύχθηκε, όσο περισσότεροι άνθρωποι έρχονται για να μπουν στην ομάδα και να βοηθήσουν, τόσο περισσότερο δουλεύω. [/su_note]

Θα μου πεις: ” οκ ρε φίλε, ξύπνησες με την όρεξη να δεις τις αλλαγές. Σιγά την δουλειά.”

Φυσικά. Αλλά το να πάρεις λειτουργικές αλλαγές από έναν προγραμματιστή σημαίνει :

Α) ότι τις έχεις εντοπίσει και καταγράψει.

Β) τις έχεις μεταφράσει σε τεχνικές προδιαγραφές που χρειάζεται να ξέρει ο προγραμματιστής.

Γ) συνήθως σου προτείνει την λύση, την οποία πρέπει να κάνεις review και να αποδεχτείς αν σου κάνει.

Δ) να ελέγξεις ότι όλα προχωράνε βάσει χρονοδιαγράμματος

Ε) να ελέγξεις ότι παρέδωσε ότι υποσχέθηκε.

Και τα παραπάνω τα έμαθα με τον δύσκολο τρόπο – γιατί δεν τα λένε σε καμιά προπτυχιακή σχολή

[su_note note_color=”#040404″ text_color=”#e4e0e0″ radius=”14″]Αν  έχεις καλή συνεργασία ή μακροχρόνια με κάποιον, μπορείς να παρακάμψεις κάποια βήματα, αλλά έπιασες το νόημα. Το ότι δουλεύει για σένα κάποιος άλλος, δεν σημαίνει ότι εσύ κάθεσαι. [/su_note]

Το παρόν κείμενο είναι το τρίτο σημαντικό κείμενο που γράφω σήμερα που θέλει ιδιαίτερη προσοχή καθώς απευθύνεται σε κοινό που κρίνει καθημερινά. Όπως εσείς. Ακόμα και αν κρίνετε την προσπάθειά μας θετικά ως τώρα, η κάθε λέξη που μπορεί να μας ξεφύγει, δύναται σε ένα λεπτό να γυρίσει την κατάσταση σε άλλη τροχιά και να ψαχνόμαστε γιατί.

Έλα μωρέ, απλά γράφουνε τις σκέψεις τους και τις γνώσεις τους.

Δεν είναι όμως τόσο απλό. Γράφουμε τις γνώσεις μας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ και με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνονται όσο το δυνατόν πιο κατανοητές ακόμα και από κόσμο που δεν έχει ποτέ μπει στη διαδικασία αυτοβελτίωσης ή δεν έχει βιώσει ποτέ  την εμπειρία του να παίρνει το τηλέφωνο μιας γυναίκας από το δρόμο. Και αυτός ο άνθρωπος είναι ευθύνη μας να καταλάβει τι λέμε και γιατί όχι να απολαύσει το κείμενο, όπως θα το απολάμβανε και ο πιο έμπειρος από τους αναγνώστες μας.

Γράφουμε γνωρίζοντας ότι εκπροσωπούμε το όραμα μιας εταιρείας και το επαγγελματικό μέλλον ανθρώπων που εργάζονται για αυτό. Η έγγραφη “απομάκρυνση” από αυτό έχει άμεσο τίμημα για όσα θέλουμε να επιτύχουμε.

Αλλά κυρίως, γράφουμε γνωρίζοντας ότι κάθε πληροφορία που δίνουμε εδώ, μπορεί να αλλάξει τη ζωή κάποιου αναγνώστη, έστω και ελάχιστα, προς το καλύτερο και έτσι θα το αντιμετωπίζουμε.

Και τα παραπάνω είναι τεράστια ευθύνη.

Όγκος δουλειάς, πολύωρη εργασία και ευθύνη για γερά νεύρα. Πόσο θα την παλέψεις;

Η σωστή ερώτηση θα ήταν  πως θα την πάλευα αν δεν έκανα ότι έκανα. Αν δούλευα απλά ένα ανούσιο 8ωρο 09.00 με 17.00, σε μια βαρετή δουλειά και να γύρναγα να δω τηλεόραση στον φθαρμένο καναπέ μου από την χρήση.

[su_box title=”Πρόσεξε” title_color=”#f42121″ radius=”4″]Το έχω ζήσει το παραπάνω για αυτό και η περιγραφή. Και δεν ήταν ωραίο. [/su_box]

Η ευθύνη, η κοπιαστική δουλειά, η εργάσιμη ημέρα που για μένα αργεί να τελειώσει, είναι το τίμημα που απαιτεί η απόλαυση  της γεμάτης ζωής.

Δεν μπορούσα να έχω ότι έχω τώρα και να το απολαμβάνω, δουλεύοντας μόνο 4 ώρες την ημέρα. Αλλά κυρίως, δεν θα είχα την ζωή που χαίρομαι που έχω, αν συνέχιζα στους ρυθμούς μιας άλλης, λιγότερο πιεστικής, αλλά περιορισμένης στο μέσο όρο. Είναι ένα τίμημα που επιλέγω να πληρώσω.

Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία, αλλά και δουλειά. Πάτα παρακάτω να ξεκινήσουμε να δουλεύουμε και με εσένα.

Μέχρι την επόμενη φορά.

The post Η Απολαυστικά Γεμάτη Ζωή Έρχεται με Τίμημα! appeared first on Men of Style.

Καμιά φορά σκέφτομαι πως θα ήταν η ζωή μου αν δεν είχα αποφασίσει συστηματικά να κυνηγήσω την αυτοβελτίωση, τουλάχιστον με τον τρόπο που την ευαγγελιζόμαστε εδώ στο Men Of Style.

Πώς θα ήταν τα πράγματα; Όχι μόνο στην ερωτική μου ζωή, αλλά και στα λοιπά προσωπικά μου και επαγγελματικά μου. Ποιες πόρτες δεν θα είχαν ανοίξει ποτέ και πόσες εμπειρίες θα έμεναν μόνο στο πίσω μέρος του μυαλού μου ως επιθυμίες και φαντασιώσεις;

Πόσες φορές θα ευχόμουν να ήμουν ένας James Bond όταν απλά χρειαζόμουν να είμαι η καλύτερη έκδοση του εαυτού μου;

Καλοκαίρι του 15, σε ένα τεράστιο κτήμα στα πέριξ της Αττικής, καλεσμένος στο γάμο ενός φίλου από τα φοιτητικά μου χρόνια.

Συνοδευόμουν από μια από τις πιο ωραίες γυναίκες που είχα την τιμή να έχω δίπλα μου ως τώρα, είχαμε αρχίσει να γινόμαστε πιο γνωστοί σαν Men Of Style με κάποιες εμφανίσεις στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, είχαμε κάνει το Event στο θέατρο Ελυζέ με επιτυχία και όλα ήταν και φαίνονταν καλά στη ζωή μου.

Στο γλέντι του γάμου, σε ένα τεράστιο τραπέζι όλη η παλιά παρέα μαζί, να ευχόμαστε στο νιόπαντρο ζευγάρι και παράλληλα να θυμόμαστε παλιές στιγμές.

Είναι καταστάσεις σαν και αυτές που πιάνει τους ανθρώπους μια νοσταλγία. Τους άλλους όμως. Όχι εμένα. Αν έλεγα ότι είχα περάσει άσχημα φοιτητικά χρόνια θα ήμουν εντελώς άδικος αλλά τα χρόνια που διανύω τώρα, δεν συγκρίνονται με τίποτα.

[su_note note_color=”#2c2222″ text_color=”#ffffff” radius=”14″]Για κάποιους όμως, η ωριμότητα της ηλικίας (το μετά τα 30 δηλαδή) συνοδεύεται με κάποιου είδους υποχρεώσεις που σε εμποδίσουν να ζεις την ζωή σου ή με απογοήτευση για τα χαμένα 20s που πέρασαν και πάνε. Οπότε νοσταλγικά συζητούν και αναπολούν παλιές καλές εποχές, αυτές που αν το καλοσκεφθούν, όταν τις ζούσαν, ευχόντουσαν κρυφά και φανερά να είναι στα 30 τους, με τα αμάξια τους, τα σπίτια τους, τη δουλειά τους κτλ . [/su_note]

Στη μέση της νύχτας και αφού κάποια ποσότητα αλκοόλ ρέει στο αίμα των καλεσμένων, ένας από την παρέα – ας τον πούμε Χάρη – με τραβάει παράμερα για να κάνει ένα τσιγάρο χωρίς την ενοχλητική πλέον για τα γούστα μας παραδοσιακή μουσική των γλεντιών γάμου.

Θα προσπαθήσω να αποτυπώσω το ότι μου είπε, με τα λόγια που χρησιμοποίησε γιατί πιστεύω έχει αξία να το διαβάσεις όσο πιο κοντά στο όπως το έζησα εγώ.

Σε ζηλεύω ρε Σπύρο – με τη καλή έννοια μη το παρεξηγήσεις. Ζεις τη ζωή που θες, κάνεις αυτό που θες, βλέπω τα ταξίδια σου στο facebook, έχεις μια κορμάρα δίπλα σου, χτίζεις την εταιρεία σου, έλα ρε φίλε πως το κάνεις;»

Εντάξει ρε συ, δεν είναι ότι βλέπεις μόνο– φαντάσου σήμερα είναι η πρώτη φορά που βγαίνω για διασκέδαση εδώ και 1 μήνα. Υπάρχει πολύ δουλειά από πίσω που δεν μπορείς να την ξέρεις.

Καλά το αντάλλαζα τώρα φίλε. Εγώ Δευτέρα ξυπνάω για να πάω να γράφω κώδικα για την εφαρμογή ενός βλάκα που ούτε καν ξέρει τι θέλει και για 700 ευρώ.

Όλα έχουν ένα τίμημα αδερφέ μου. Αν το πληρώσεις, όπως το πλήρωσα εγώ, σε 1-2 χρόνια έχεις τα φόντα να είσαι σε αυτή τη φάση που τώρα λες ότι ζηλεύεις ή και καλύτερα. Είσαι διατεθειμένος να το κάνεις;

Δηλαδή;

Ρε φίλε, είναι απλό. Δούλευε στο αφεντικό που δεν γουστάρεις το πρωί μέχρι να μεγαλώσει η δικιά σου μπιζνα που προσωρινά θα τρέχεις το απόγευμα, το απόγευμα τρέχε την δικιά σου μπίζνα, φρόντισε τον εαυτό σου και το βράδυ βγαίνε στο δρόμο και γνώριζε ωραίες γυναίκες. Το τίμημα είναι ότι ξεχνάς καφεδάκια με την παρέα – είναι πολυτέλεια αυτό – ξεχνάς μεσημεριανό ύπνο, ξεχνάς 12ωρα αραλίκια, ξεχνάς Σαββατοκύριακα ήρεμα που δεν έχεις με κάτι να αγχωθείς παρά το ότι έρχεται μια Δευτέρα που σε κάνει να μισείς τη ζωή σου.

Κάθε μέρα είναι μια ευκαιρία για να γίνεις σε κάτι έστω και λίγο καλύτερος.

Αν δεχθείς το deal απλά έχει πόνο που δεν έχεις συνηθίσει ως τώρα. Αν δεν το δεχθείς, απλά ξέρεις ότι δεν έχεις δικαιολογία και δεν έχεις τίποτα να γκρινιάζεις παρά μόνο για τον εαυτό σου που δεν έκανε τίποτα. Μπορώ να σε βοηθήσω.

Γελάει, μου προτάσσει το χέρι για χειραψία. Σφίγγουμε τα χέρια. “Deal” μου λέει.

Θα ήθελα πάρα πολύ σε αυτό το σημείο να σου μιλήσω για άλλο ένα success story. Για άλλον έναν άνθρωπο που πλήρωσε το τίμημα και έγινε  η καλύτερη έκδοση του εαυτού του.

Δυστυχώς, την επόμενη μέρα, το Deal έγινε βολτούλα στη Γλυφάδα με μια τύπισσα που τον έγραφε χρόνια και του δίνει που και που την χαρά να πιούνε κάνα καφέ aka friendzone όσο δεν πάει, αντίστοιχες φωτογραφίες στο facebook κοροϊδεύοντας τον εαυτό του για την καλή ζωή που ΔΕΝ περνάει και χαζομάρες σχόλια στα social media που δείχνουν πόσο πολύ θέλει να δείξει κάτι άλλο.

[su_box title=”Εν τέλει;” title_color=”#f42121″ radius=”4″]Ακόμα δουλεύει στο αφεντικό που μισεί και ακόμα ανταλλάζει μηνύματα με την τύπισσα που δεν μπορεί να κρατήσει δίπλα του για πάνω από 2 ώρες. [/su_box]

Αυτός είναι ο Χάρης. Μη γίνεις σαν τον Χάρη. Αν είναι να γίνεις κάτι, γίνε ένας δικός σου James Bond.

Όπως σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση, μπορούμε να βοηθήσουμε.

Δες εδώ για περισσότερα. 

Μέχρι την επόμενη φορά.

The post Αν Είναι να Γίνεις Κάποιος, Ας Γίνεις James Bond appeared first on Men of Style.