Κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού μας, έχουμε μια «κλειδωμένη» πόρτα που συγκρατεί τις αναμνήσεις που θέλουμε να καταπνίξουμε. Το να επιτρέπουμε τον εαυτό μας να θυμάται και να μαθαίνει από αυτές τις αναμνήσεις είναι τρομακτικό, επομένως το αποφεύγουμε με κάθε κόστος.

Επειδή κάνουμε περισσότερες από 50.000 σκέψεις κάθε μέρα, το μυαλό μας είναι επόμενο να είναι ακατάστατο και ανοργάνωτο. Με το χάος να επικρατεί συνεχώς παντού γύρω μας, το μυαλό μας αναμφίβολα θα γεμίσει με περιττές σκέψεις. Οι αναμνήσεις που κρατάμε αντικαθίστανται από νέες, αλλά ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά προσπαθούμε, δεν μπορούμε να τις ξεχάσουμε εντελώς.

Παρορμητικές σκέψεις: Το μυαλό μας λειτουργεί με τον εξής τρόπο 

Βαθιά μέσα μας, γνωρίζουμε ότι είμαστε ικανοί να ξεπεράσουμε μια κρίση πανικού ή να ξεπεράσουμε σε μια συντριπτική εμπειρία.

Ωστόσο, είμαστε πολύ συγκεντρωμένοι στα συναισθήματά μας εκείνη τη στιγμή για να αναρωτηθούμε ποιο θα πρέπει να είναι το επόμενο βήμα. Αντίθετα, πείθουμε τον εαυτό μας ότι μπορούμε να βρούμε τη λύση στο πρόβλημά μας μόνο από εξωτερικές πηγές.

Το πρόβλημα είναι ότι φοβόμαστε. Το να ανακαλύπτεις αναμνήσεις αναζητώντας απαντήσεις σημαίνει επίσης να ξετυλίξεις ξεχασμένες εμπειρίες.

Για τους περισσότερους από εμάς, η πιθανότητα αυτού που θα αποκαλύψουμε είναι αρκετή για να θέλουμε να κρατήσουμε τα πάντα κλειδωμένα — γενικότερα η ιδέα της επανεξέτασης του παρελθόντος μας είναι πολύ τρομακτική.

Είτε βρισκόμαστε σε μια κατάσταση άγχους είτε παγιδευμένοι σε μια ανάμνηση που εξαντλεί όλη τη συναισθηματική μας ενέργεια σε μια προσπάθεια να μας εμποδίσει να ξεσπάσουμε σε λυγμούς ή να εκραγούμε από θυμό, η καλύτερη λύση είναι να πάρουμε μια ήρεμη, βαθιά ανάσα.

Με αυτόν τον τρόπο, είμαστε σε θέση να κάνουμε μια παύση που μας επιτρέπει να υπερβούμε την αρχική μας ώθηση για να σπάσουμε το τελευταίο μας στρώμα υπομονής και να υπολογίσουμε καλύτερα το επόμενο βήμα μας.

Κάνε εδώ το επόμενο βήμα: https://www.menofstyle.gr/vip-masterclass/

Ο προηγούμενος εαυτός μας μπορεί να βοηθήσει στο Παρόν;

Ας πάρουμε ένα παράδειγμα:

Όταν ένας έφηβος με χαμηλή αυτοπεποίθηση γίνεται στόχος των νταήδων, συνήθως δεν έχει το θάρρος που απαιτείται για να υπερασπιστεί τον εαυτό του. 

Αλλά όπως λέει το διάσημο απόφθεγμα της Eleanor Roosevelt: «Κανείς δεν μπορεί να σε κάνει να νιώσεις κατώτερος χωρίς τη συγκατάθεσή σου».

Ίσως, στην αρχή επιτρέψει σε αυτά τα παιδιά να τον κάνουν να νιώθει αδύναμος και ανίσχυρος. Αλλά όταν ένα περιστατικό μετατρέπεται σε δύο, τρία, τέσσερα — πρέπει ν’ αρχίσει κανείς ν’ αναρωτιέται, γιατί αφήνει τους άλλους και τις απόψεις τους να επηρεάσουν το πώς βλέπει ο ίδιος τον εαυτό του.

Το κλειδί είναι να αναγνωρίσουμε πώς χειρίστηκε μια κατάσταση ο προηγούμενος εαυτός μας και να βρούμε τον καταλληλότερο τρόπο να ανταποκριθούμε την επόμενη φορά.

Όταν μας πιάνουν απρόοπτα δημιουργούνται παρορμητικές σκέψεις. Υπάρχει συχνά μια προηγούμενη σκέψη ή εμπειρία που μπορεί να μας βοηθήσει να περιηγηθούμε στη σύγχυση που νιώθουμε εκείνη τη στιγμή.

Πως μπορούμε να εξασκηθούμε στην καλύτερη ανταπόκριση με τον καλύτερο τρόπο συμβουλευόμενοι τις προηγούμενες εμπειρίες μας:

Μην ενεργείτε με παρόρμηση.

Αναγνωρίστε τις ξαφνικές εναλλαγές διάθεσης,  τη μετατόπιση στο σώμα και τις σκέψεις σας.

Κάντε ένα βήμα πίσω από την κατάσταση ψυχικά, σωματικά — ή και τα δύο. Πάρτε μια ανάσα για να επιτρέψετε στον εαυτό σας να υπολογίσει την επόμενη κίνησή σας.

Θυμηθείτε την αντίδρασή σας σε μια παρόμοια εμπειρία στο παρελθόν. Αναγνωρίστε πώς θα θέλατε να ενεργήσετε διαφορετικά τώρα ή θυμηθείτε τα βήματα που κάνατε όταν ενεργήσατε σωστά.

Διαμορφώστε ξανά τις αρχικές σας σκέψεις. Αποφασίστε ποιο θα ήταν το καλύτερο σχέδιο δράσης και ποιο θέλετε να είναι το αποτέλεσμα.

Παρορμητικές σκέψεις: Τι είναι χρήσιμο να θυμάστε

Είναι εύκολο να αποφασίσουμε ή να πούμε ότι θα ενεργήσουμε με συγκεκριμένο τρόπο όταν είμαστε σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, μόνο για να ξεχάσουμε ή να αγνοήσουμε εντελώς αυτά που μάθαμε σε μια κατάσταση που αμφισβητεί την ψυχική μας ισορροπία.

Πρέπει να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να κάνει λάθη και να αναγνωρίσει πού κάναμε λάθος. Η οικοδόμηση οποιασδήποτε δεξιότητας απαιτεί εξάσκηση, οπότε χρειάζεται παράλληλα υπομονή κάθε φορά που το επιχειρούμε.

Εφόσον προσπαθούμε πάντα να παίρνουμε μια βαθιά ανάσα και να καθορίζουμε την καλύτερη πορεία δράσης αναφερόμενοι στο παρελθόν μας και σε όσα μάθαμε, δεν μπορούμε να κάνουμε λάθος. Ακόμη και η αναγνώριση των αναμνήσεων που προηγουμένως θα προσπαθούσαμε να ξεχάσουμε είναι μια βελτίωση.

Αντί να αφήνουμε όλες τις δύσκολες αναμνήσεις μας να διαμορφώσουν αυτό που είμαστε σήμερα, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε όσα μάθαμε από τον παρελθόν μας πέρα ​​από τις πιο δυνατές και πιο στοιχειωμένες αναμνήσεις μας.

Είμαστε τόσο συγκεντρωμένοι στο μέλλον μας και προσπαθούμε να βρούμε τον πιο γρήγορο και εύκολο δρόμο για να φτάσουμε από εκεί που είμαστε εκεί που θέλουμε να πάμε, αλλά ταυτόχρονα κλείνουμε τα μάτια σε όλα όσα μάθαμε στο παρελθόν μας και μπορούν να μας προσφέρουν ουσία και αξία στο μέλλον.

Χρειάζεται θάρρος για να αντιμετωπίσουμε το παρελθόν μας, γιατί σημαίνει ότι πρέπει να ξεκλειδώσουμε την πόρτα για τις θαμμένες αναμνήσεις με σκοπό να αναπτυχθούμε μαζί με το παρελθόν μας, αντί να απομακρυνθούμε από αυτό.

Εσύ λοιπόν έχεις το θάρρος; Δες εδώ: 

The post Σταμάτησε τις παρορμητικές σκέψεις απ’ το να ελέγχουν τις πράξεις σου appeared first on Men of Style.

Να μην βρίσεις αυτόν που σου έκλεισε το παρκινγκ, να κάνεις μια δουλειά μέσα σε συγκεκριμένα χρονικά όρια και φυσικά να μην φας το γλυκό που έμεινε στο ψυγείο.

Απλά πράγματα.

Βέβαια, όπως έχει αποδείξει αμέτρητες φορές η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι παρά απλή.

Το ίδιο και εμείς.

Αυτοέλεγχος – Μήπως δεν Είναι και Τόσο Εύκολος;

Προφανώς και είναι πανεύκολο να πλύνουμε τα δόντια μας το βράδυ. Ακόμα, είναι κρυστάλλινα ξεκάθαρα τα οφέλη που θα έχουμε από αυτή την συμπεριφορά.

Πλένεις τα δόντια για να μην σου πέσουν στο μέλλον, τουλάχιστον αυτό μου έρχεται στο μυαλό.

Όμως πόσες φορές έχουμε δεύτερες σκέψεις για μια δραστηριότητα ή συμπεριφορά που παρόλο που φαίνεται απλή και προφανής σε θέμα πρακτικότητας ή ανάγκης, τείνουμε να την αμελούμε ή να την αποφεύγουμε;

Αυτό συμβαίνει γιατί έχουμε πολύ συχνά αντικρουόμενες επιθυμίες.

Θέλουμε και δεν θέλουμε.

Θέλουμε να πλύνουμε να δόντια μας για τους προφανείς λόγους, αλλά δεν θέλουμε γιατί βαριόμαστε ή είμαστε πολύ κουρασμένοι, πέφτοντας στην ατάκα «και αύριο μέρα είναι».

Θέλουμε να φλερτάρουμε, αλλά τελικά δεν το κάνουμε όπως μπορείς να δεις παρακάτω:

Και μπορεί να συνειδητοποιούμε σε κάποιο βαθμό πως ένα συγκεκριμένο μονοπάτι είναι εξυπνότερο ή θα προσφέρει ανταμοιβή, ωστόσο το να βάλουμε τον εαυτό μας σε αυτό το μονοπάτι και ειδικότερα με συνέπεια, φαίνεται σαν ένα πάζλ για δυνατούς λύτες.

Η πραγματικότητα είναι πως συμπεριφερόμαστε σαν επαναστάτες στον ίδιο μας τον εαυτό.

Η αρχική μας παρόρμηση είναι ο αυτοέλεγχος και οι πλούσιες σε περιεχόμενο δηλώσεις περί συνέπειας, πειθαρχίας και «θα δεις τα θα γίνει από Δευτέρα». Και όταν έρχεται η Δευτέρα, θα θέλαμε να είχαμε πει Δευτέρα Παρουσία!

Αντί λοιπόν ο αυτοέλεγχος να γίνεται συνώνυμο του ονόματος μας, κάνουμε μια επανάσταση σε οτιδήποτε είχαμε δηλώσει μεγαλεπήβολα στο παρελθόν πως θα κάνουμε, πετύχουμε, καταφέρουμε και στο τέλος καθόμαστε σαν βρεγμένες γάτες.

Έτσι είναι. Ο αυτοέλεγχος είναι χρήσιμος έως και απαραίτητος, αλλά πολλές φορές έχει ένα κόστος που είτε δεν βλέπουμε, είτε εθελοτυφλούμε απέναντι του.

Σε πολλές συνήθειες μας, οι οποίες δεν είναι και οι καλύτερες, τοποθετούμε ένα όριο απόστασης που τυγχάνει να είναι πολύ εύκολο να σπάσουμε ανά πάσα στιγμή.

Μια στιγμή και ξαφνικά ο φτηνές δικαιολογίες γίνονται σοβαρές αφορμές για να φάμε ότι βρούμε μπροστά μας ή να αφεθούμε στις βαθύτερες επιθυμίες μας.

Αυτοέλεγχος: Σίγουρα Μιλάμε για Τέχνη

Ο αυτοέλεγχος είναι η ικανότητα να διαχειριζόμαστε την προσοχή μας και να την στρέφουμε προς πιο παραγωγικές κατευθύνσεις, σύμφωνα με αυτό που θέλουμε να καταφέρουμε συνήθως, μακροπρόθεσμα.

Απλά το μακροπρόθεσμο θέλουμε να είναι βραχυπρόθεσμο και το βραχυπρόθεσμο γίνεται «τώρα!». Και κάπως έτσι ξεφεύγει ο αυτοέλεγχος και γενικότερα η κατάσταση.

Αυτό που κάνει τον αυτοέλεγχο τόσο απαιτητικό, είναι η σχέση που θέλουμε να χτίσουμε με τον εαυτό μας.

Γιατί όταν θέλουμε να καταφέρουμε κάτι νέο ή δύσκολο, πρέπει πρώτα να κάνουμε μια συμφωνία με κομμάτια του εαυτού μας που στην ουσία δεν θέλουν.

Και γιατί να θέλουν άλλωστε;

Ποιος δεν θέλει να τρώει παχυντικά και να λιώνει στο τρέξιμο ή ποιος θέλει να εργάζεται από το πρωί μέχρι το βράδυ για να δει την φαντασία του να γίνεται πραγματικότητα παλεύοντας με ρίσκα και αμφιβολίες ενός θολού μέλλοντος;

Από την άλλη, ο αυτοέλεγχος είναι πολύ καλός στο παζάρι. Γιατί περί παζαριού πρόκειται.

Και η συμφωνία είναι απλή: Τι θα δώσεις για να πάρεις!

Παρόλο όμως που ο αυτοέλεγχος είναι ξεκάθαρος, μας περιμένει στην γωνία, αφού συνήθως πατάει στην ανάγκη μας για στιγμιαία απόλαυση και αφήνει μετέωρο το χρονικό διάστημα που θα χρειαστεί να δίνουμε μέχρι να πάρουμε, αν πάρουμε!

Και εκεί την πατάμε όλοι.

Τρώμε για παράδειγμα σαν να μην υπάρχει αύριο και αμέσως μετά δηλώνουμε πως ξεκινάμε διατροφή.

Σε αυτή την φάση μην περιμένεις και πολλά. Όταν ο αυτοέλεγχος είναι η ανταλλαγή που κάνουμε για να μην νιώθουμε ενοχές, τότε το πράγμα γίνεται ακόμα πιο δύσκολο.

Η τέχνη που απαιτεί λοιπόν ο αυτοέλεγχος είναι η ικανότητα να εξελίσσουμε την σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας. Όλοι έχουμε παρορμήσεις και είναι απόλυτα φυσιολογικό.

Όμως δεν έχουμε μόνο μια επιθυμία. Θέλουμε να ξεκουραστούμε, όμως θέλουμε και να πετύχουμε σε έναν τομέα σημαντικά πράγματα. Και δυστυχώς, η αξιολόγηση δεν είναι εύκολη.

Και δεν είναι εύκολη γιατί τις περισσότερες φορές δεν έχουμε αποδεχτεί την ανταλλαγή που χρειάζεται να κάνουμε.

Όλοι θέλουμε το εύκολο και το γρήγορο, αλλά η πραγματικότητα τυγχάνει να είναι διαφορετική.

Και ο αυτοέλεγχος είναι και αυτό που λέει περίπου η ίδια η λέξη. Ένας έλεγχος για να τσεκάρεται και να φιλτράρεται ποιος είναι διατεθειμένος να πληρώσει την ανταλλακτική αξία και ποιος όχι.

Απλά υπάρχουν φορές που δεν είμαστε τόσο καλοί στο να αξιολογούμε το τι χρειάζεται να δώσουμε σε βάθος χρόνου.

Θέλουμε να πιστέψουμε πως με δύο μήνες στο γυμναστήριο θα κάνουμε σώμα-άγαλμα.

Ακόμα και αν η γυμναστική γίνεται στο σπίτι, όπως μπορείς στην εκπομπή μας Apla+Andrika παρακάτω:

Όμως δεν είναι έτσι και όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα, ο αυτοέλεγχος και η θέληση μας δέχονται ένα σοβαρό πλήγμα. Και ακριβώς εκείνη την στιγμή είμαστε επιρρεπείς να ρίξουμε όλη την διαδικασία στα σκουπίδια.

Σε όλους έχει συμβεί, είναι ανθρώπινο.

Απλά τις περισσότερες φορές πιστεύουμε πως έχουμε μπροστά μας κούρσα εκατό μέτρων ενώ στην πραγματικότητα έχουμε Μαραθώνιο.

Γιατί οι σοβαρές αλλαγές απαιτούν τον Μαραθώνιο.

Απαιτούν την μακροπρόθεσμη δέσμευση για να αποδείξουμε στον εαυτό μας πως είμαστε άξιοι της νίκης και να δουλέψουμε με τον εαυτό μας με τέτοιο τρόπο, ώστε να βρούμε τους εσωτερικούς μας κώδικες για να φτάσουμε στον τερματισμό.

Γιατί αυτό που θέλουμε με αυτό που χρειάζεται, πολλές φορές δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Απλά ο αυτοέλεγχος μας υπενθυμίζει την πραγματική τους απόσταση και όχι αυτή που φανταζόμασταν.

Τα επόμενα καλύτερα άρθρα που μπορείς να διαβάσεις:

• Πως ο Εγκέφαλος Δημιουργεί και Σπάει Συνήθειες
• Μην Αφήσεις Κανέναν να σε Κάνει να Πιστέψεις πως δεν Είσαι Αρκετός

Επιθυμείς να μάθεις περισσότερα μυστικά για τον αυτοέλεγχο; Δες εδώ.

Περιμένω την οποιαδήποτε απορία σου εδώ.

Να είσαι καλά

The post Αυτοέλεγχος: Μια Τέχνη που Σίγουρα Χρειάζεται Εξάσκηση! appeared first on Men of Style.