Η κάθε διαδικασία είναι κάπως περίεργη για να μην πω σχιζοφρενική.

Και αυτό γιατί μετά από κάποιο διάστημα θα αμφιταλαντεύεται διαρκώς μεταξύ πόνου και απόλαυσης.

Οτιδήποτε και αν επιλέξεις.

Ποια Διαδικασία Επιλέγεις;

Αν επιλέξεις την διαδικασία της αδράνειας ή της στασιμότητας, προφανώς και στην αρχή θα υπάρχει απόλαυση. Για να είμαστε και ειλικρινής, σε κανέναν δεν αρέσει να λιώνει στην κούραση, την πίεση και το ρίσκο της αβεβαιότητας.

Όσο περισσότερο όμως μένεις στάσιμος και κάνεις τα ίδια και τα ίδια, η ρουτίνα έρχεται και πέφτει στο κεφάλι σου σαν μετεωρίτης. Η ρουτίνα και το βολικό γίνονται και αυτά μια μορφή πόνου.

Μετά από κάποιο διάστημα θέλεις κάτι διαφορετικό, το αίσθημα του ενθουσιασμού που νιώθεις όταν ξεκινάς κάτι καινούργιο.

Εκτός της ανάγκης που αισθάνεσαι όμως για κάτι καινούργιο, η στασιμότητα ατροφεί τους μύες των ικανοτήτων σου. Έτσι και αλλιώς, αν δεν εξερευνείς συνεχώς νέα όρια, δεν πρόκειται ποτέ να γνωρίσεις ποια είναι τα δικά σου και τι μπορείς να καταφέρεις.

Υπάρχει όμως και η άλλη όψη.

Αν αποφασίσεις να πάρεις την οδό της εξέλιξης και της προόδου, το τίμημα είναι και αυτό με την σειρά του μεγάλο.

Αμφιβολίες, σκληρή δουλειά και δείχνει να μην έχει τέλος και μια διαδρομή που ο προορισμός της τις περισσότερες φορές είναι ένα θολό τοπίο που μόνο η φαντασία σου και το όραμα που έχεις θα μπορούν να βλέπουν.

Όμως και η απόλαυση είναι παρόν κα μάλιστα έντονη.

Όταν εξελίσσεσαι, είσαι διαρκώς ένα παιδί που μαθαίνει από την αρχή πως δουλεύει και η παραμικρή λεπτομέρεια. Δεν προλαβαίνεις, προφανώς, να βαρεθείς, αφού όλα τρέχουν με ταχύτητες που ούτε εσύ ο ίδιος μπορείς να κατανοήσεις και πολλές φορές να φτάσεις.

Θα ρωτήσεις τώρα εύλογα ποια είναι η διαφορά.

Στο δικό μου μυαλό η διαφορά είναι απλή. Στο μακροπρόθεσμο.

Βραχυπρόθεσμα είναι όλα απλά. Ασχολείσαι για λίγο μαζί τους, χαίρεσαι με το καινούργιο και την ανακάλυψη νέων τρόπων δουλειάς ή σκέψης και όλα λειτουργούν ρολόι.

Όμως το τίμημα της ανάπτυξης είναι πονηρό.

Είναι όπως όταν έχεις έναν αλτήρα μικρού βάρους. Αν κάποιος σου ζητήσει να κάνεις 5 ή 10 επαναλήψεις, τότε είναι όλα ωραία. Αν όμως ζητήσει να κάνεις 100 ή 1000 τότε το πράγμα αλλάζει.

Έτσι και με το τίμημα ή τις θυσίες που απαιτούνται. Συνήθως δεν είναι κάτι τραγικό.

Θα χάσεις λίγες ώρες από τον ύπνο σου, θα πάρεις μια δύσκολη απόφαση, θα χρειαστεί να κάνεις μια δραστηριότητα που δεν σου αρέσει και τόσο, δεν θα πας για έναν καφέ με τους δικούς σου ανθρώπους.

Όταν όμως αυτό χρειαστεί να το κάνεις χιλιάδες φορές το βάρος του πολλαπλασιάζεται. Ειδικότερα αν τα αποτελέσματα της δουλειάς σου δεν έχουν κάνει ακόμα την εμφάνιση τους.

Και αυτό είναι πόνος. Ο πόνος της αφοσίωσης, της δέσμευσης και της υπευθυνότητας, απέναντι σε ένα όραμα που ακόμα βρίσκεται πάνω σε ροζ συννεφάκια.

Η κάθε διαδικασία λοιπόν, δεν έχει ούτε απόλαυση ούτε πόνο.

Έχει και τα δύο.

Η Τέχνη του να Απολαμβάνεις την Διαδικασία

Έτσι όπως το έχω στο δικό μου μυαλό, η απόλαυση βρίσκεται στον τρόπο που εξελίσσεσαι και ο πόνος σε όλα αυτά που χρειάζονται να συμβούν για να εξελιχθείς.

Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που όταν η διαδικασία σταματούσε να είναι απολαυστική, τα παρατούσαν.

Την στιγμή που νιώθουμε πόνο, συνήθως είναι νοητικός.

Είναι η πειθαρχία, το έξτρα χιλιόμετρο που χρειάζεται να κάνουμε. Eίναι η εφευρετικότητα που πρέπει να βάλουμε να δουλέψει για να βρούμε λύση σε κάποιο πρόβλημα, όλες οι δύσκολες επιλογές που πρέπει να κάνουμε.

Είναι το αποθεματικό που πρέπει να προσθέσουμε στην εμπειρία για να την κερδίσουμε. Γιατί με την εμπειρία κερδίζεις αυτοπεποίθηση και αντοχή, όπως μπορείς να δεις στο παρακάτω βίντεο:

Μέχρι τότε χρειάζεται θάρρος και κότσια για να αντέξεις.

Η απόλαυση όμως, δεν έρχεται μόνο με την εξέλιξη και την επίτευξη στόχων. Έτσι και αλλιώς, δεν θέλει και πολύ να κολλήσει το πόδι σου στο γκάζι και να βάζεις στόχους τον ένα μετά τον άλλο.

Η απόλαυση έρχεται με μια μορφή επίγνωσης πως ο πράξεις σου έχουν θετικό ισοζύγιο στην ζωή σου. Πως κρατάς το τιμόνι και κάνεις ότι καλύτερο μπορείς για να δημιουργήσεις ποιοτικότερες βάσεις στην καθημερινότητα σου.

Ακόμα, η απόλαυση από την διαδικασία δεν θα είναι μόνιμη. Τουλάχιστον όχι μέχρι να δημιουργήσεις τις δομές ώστε αυτό που δημιούργησες να είναι ένα ποιοτικό σύνολο που ικανοποιεί να κριτήρια σου.

Όπως και να έχει, όταν απολαμβάνεις την διαδικασία, πιθανότατα να έχει παρεξηγηθεί.

Δεν σημαίνει πως η διαδικασία θα είναι συνεχώς μια παιδική χαρά, με χαμόγελα, πάρτι και προσπάθεια μόνο όταν γίνεται σεισμός.

Όταν απολαμβάνουμε την διαδικασία, μπορεί να σημαίνει πολλά γα τον καθένα, όμως το κυριότερο είναι πως έχουμε αποδεχτεί το τίμημα που χρειάζεται να πληρώσουμε και κυρίως, το όραμα μας προσφέρει ενθουσιασμό.

Έναν ενθουσιασμό που ενισχύεται από μπόλικο ρεαλισμό. Τουλάχιστον, όταν απολαμβάνουμε την διαδικασία.

Τα επόμενα καλύτερα άρθρα που μπορείς να διαβάσεις:

• Γιατί οι Δραστηριότητες σου Εκτός Δουλειάς Καθορίζουν την Παραγωγικότητα σου
• Εγκέφαλος και Παραγωγικότητα: Πως Συνδέονται Μεταξύ τους;

Εάν σε κούρασε η ρουτίνα και επιθυμείς να κάνεις μερικές αλλαγές, δες εδώ.

Περιμένω την οποιαδήποτε απορία σου εδώ.

Να είσαι καλά και καλές Γιορτές

The post Η Τέχνη του να Απολαμβάνεις την Διαδικασία appeared first on Men of Style.

Η αλήθεια είναι πως θεωρούμε πως η ευτυχία είναι ένα είδος αλγοριθμικής εξίσωσης, αν είμαι σωστός στην μαθηματική απόδοση.

Αν πετύχω το Χ τότε θα είμαι χαρούμενος, αν μοιάζω σαν Υ τότε θα είμαι χαρούμενος και όταν γίνω ένα συγκεκριμένο είδος ατόμου Ζ τότε θα έχω και πάλι την ευτυχία.

Η αλήθεια είναι πως όλοι έχουμε λόγους για να έχουμε ευτυχία στην ζωή μας. Και αν κάποιος μας ρωτήσει τι μας κάνει ευτυχισμένους, σίγουρα θα είχαμε κάτι να του πούμε.

Βέβαια, η μορφή της ερώτησης καθορίζει ολόκληρη την προοπτική της απάντησης.

Διότι στην περίπτωση που κάποιος μας ρωτούσε «τι χρειάζεσαι ακόμα για να είσαι ευτυχισμένος» και πάλι κάτι θα είχαμε να πούμε.

Οπότε, είτε η αλήθεια κρύβεται κάπου στην μέση ή δεν ξέρουμε με ακρίβεια τι σημαίνει ευτυχία για εμάς.

Και για να είμαι ειλικρινής, θα προτιμούσα το δεύτερο, αν ρωτούσες την γνώμη μου και είχε αξία για εσένα.

Βέβαια δεν είναι τόσο απλό. Μακάρι να ήταν.

Οι Περιπέτειες Ενός Απογοητευμένου Πάντα

Μου αρέσουν οι υπερήρωες. Πάντα μου άρεσαν και πάντα βρίσκομαι στην μελέτη των δυναμικών όπου η ανθρώπινη απόδοση ξεπερνά τα όρια και φτάνει σε εξωπραγματικά επίπεδα.

Φαντάσου λοιπόν έναν διαφορετικό είδος ήρωα.

Ο ήρωας αυτός δεν έχει μύες αλλά μοιάζει περισσότερο με την πρωταγωνιστική μορφή του Kung Fu Panda.

Μόνο που η μοναδική του ικανότητα δεν είναι ούτε να τρώει ούτε να βαράει.

Η υπερδύναμη του είναι κάπως διαφορετική από αυτές που έχουμε συνηθίσει.

Τριγυρνάει σαν την άδικη κατάρα συνεχώς δίπλα μας και το μόνο που κάνει είναι να μας λέει σκληρές αλήθειες. Πολύ σκληρές. Από αυτές που έχουμε ανάγκη να ακούσουμε αλλά δεν θέλουμε να αποδεχτούμε.

Σε κοιτάει το πρωί που ξυπνάς και σου λέει πως θα μπορούσες να ξυπνήσεις νωρίτερα και πιο χαρούμενος. Άλλες φορές στέκεται από πάνω σου όταν επιτίθεσαι στην πάστα στο ψυγείο έχοντας δώσει την υπόσχεση στον εαυτό σου πως δεν θα ξαναγγίξεις γλυκό.

Θα ήταν απίστευτο, λυπηρό, περίεργο και ίσως αναγκαίο. Έτσι και αλλιώς, οι πιο μεγάλες αλήθειες της ζωής είναι και οι πιο δύσκολες να ακούσουμε.

Δες παρακάτω το επεισόδιο από το ελληνικό podcast Apla+Andrika για την αλήθεια και πόσο δύσκολη είναι.

Μήπως Ο Πόνος Είναι Αναγκαίος;

Όχι, δεν είμαι μαζοχιστής.

Ωστόσο, η ευτυχία έχει και αυτή κάποιο ένα εκνευριστικό τίμημα. Και μάλιστα σοβαρό.

Αν τα έχεις όλα, τότε σταματάς να προσπαθείς για κάτι παραπάνω.

Σαν είδος, έχουμε το αίσθημα του ανικανοποίητου ως μόνιμο συγκάτοικο που δεν λέει να ξεκουμπιστεί για να πέσουμε για ύπνο.

Ωστόσο, είναι και το ίδιο αίσθημα που μας σπρώχνει να εξελισσόμαστε, να προσπαθούμε και να πηγαίνουμε στο επόμενο επίπεδο.

Έτσι και αλλιώς, ο πόνος σε όλες του τις μορφές είναι μια εντολή που σπρώχνει το σώμα στην δράση και το βγάζει από την αδράνεια.

Ο πόνος είναι παράγωγο του νευρικού μας συστήματος για να μας δείχνει τα όρια μας.

Είτε σωματικά είτε νοητικά.

Ένα καμπανάκι που μας φωνάζει πως βρισκόμαστε σε αχαρτογράφητα μέρη και πως αν συνεχίσουμε τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Όμως αν κάθε φορά που κάποιος αθλητής άκουγε το καμπανάκι, ίσως τα παγκόσμια ρεκόρ να μην υπήρχαν.

Ο πόνος είναι η προειδοποίηση για τα μέρη που πρέπει να δώσουμε προσοχή, ο δάσκαλος που μας δείχνει σε τι χρειάζεται να εστιάσουμε.

Ο ψυχολογικός πόνος είναι η ένδειξη του μυαλού μας πως ένα όριο του παρελθόντος έφτασε στο τέλος του.

Και ίσως αυτό που μένει να κατανοήσουμε.

Πως κάποιες φορές, ο πόνος που κυνηγάμε τόσο πολύ να αποφύγουμε, κρύβει μέσα του την ευτυχία που αναζητούμε.

Η τουλάχιστον δόσεις της…

Γιατί Δεν Πρέπει Να Βλέπεις Την Ευτυχία Ως Πρόβλημα …

Δεν πιστεύω ότι βρίσκομαι σε τέτοιο νοητικό και πνευματικό επίπεδο για να δώσω ορισμό σε κάτι τόσο βαθύ.

Όμως αν είχα δίπλα μου το πάντα (για να ρίξω την ευθύνη πάνω του), θα έλεγα πως η ευτυχία ή τουλάχιστον ένα μέρος της, είναι η αρχική συνειδητοποίηση πως τα προβλήματα δεν θα σταματήσουν ποτέ να έρχονται.

Πάρε για παράδειγμα το πρόβλημα του βάρους.

Έχεις πάρει περιττά κιλά και θέλεις να τα χάσεις. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα.

Για να το λύσεις, κάνεις εγγραφή στο γυμναστήριο και ξεκινάς μέσα στην χαρά. Μπράβο! Ένα πρόβλημα λύθηκε όμως μαζί του δημιουργήθηκαν καινούργια. Πιο δύσκολα.

Θα χρειαστεί να αφιερώσεις χρόνο μέσα στην ημέρα για να πας στο γυμναστήριο και πρέπει να κάνεις επίβλεψη του προγράμματος γιατί κάποια στιγμή θα σταματήσει να δουλεύει επειδή το συνήθισες. Ακόμα, θα πρέπει να δουλέψεις σκληρά…

Έπιασες το νόημα.

Τα προβλήματα δεν τελειώνουν. Απλά αναβαθμίζονται.

Και αυτό είναι καλό γιατί με αυτό τον τρόπο σημαίνει πως αναβαθμίζεσαι και εσύ.

Η ευτυχία λοιπόν προέρχεται, σε ένα μεγάλο ποσοστό, από την επίλυση προβλημάτων.

Και η λέξη κλειδί εδώ είναι η επίλυση.

Αν δεν λύνεις τα προβλήματα που εμφανίζονται τότε υπάρχει ζήτημα. Αν επιμένεις να αντιμετωπίζεις την ευτυχία ως πρόβλημα…

Για να αισθάνεσαι ικανοποιημένος χρειάζεται να έχεις κάτι να λύσεις. Είναι η δράση που αναλαμβάνεις για να αναβαθμίσεις την ζωή σου.

Η ευτυχία λοιπόν στο δικό μου μυαλό, είναι σε ένα μεγάλο βαθμό μια μορφή δράσης. Μια δραστηριότητα και κίνηση και όχι μια παθητική αντιμετώπιση της κάθε στιγμής και κατάστασης.

Η ευτυχία δεν έχει ταβάνι πολύ απλά γιατί δεν έχουν ταβάνι και οι ανάγκες μας. Εκτός αν τους βάλουμε οπότε το σύστημα αποκτά στιγμιαία φρένο.

Η ευτυχία είναι μια μορφή εξέλιξης, μια συνεχή προσπάθεια προόδου επειδή η επίλυση προβλημάτων σε πηγαίνει αυτόματα στην επόμενη πίστα. Και αυτό γιατί η επίλυση ενός προβλήματος σε πηγαίνει στο επόμενο.

Αυτή όμως είναι η μισή ιστορία.

Η άλλη μισή είναι πως η πραγματική ευτυχία προέρχεται από το να ανακαλύψεις προβλήματα που απολαμβάνεις να επιλύεις.

Βέβαια, δεν είναι όλα τα προβλήματα απλά. Το να τρως υγιεινά δημιουργεί προβλήματα αφού θα χρειαστεί να αγοράσεις τις κατάλληλες τροφές, να κόψεις τις ανθυγιεινές και να κάνεις χώρο στο πρόγραμμα σου για να τις μαγειρέψεις.

Όμως δεν είναι πρόβλημα ίδιου επιπέδου με το να βρεις την δουλειά των ονείρων σου, για παράδειγμα.

Το δύσκολο κομμάτι είναι πως δεν μας αρέσουν τα προβλήματα. Ο πρώτος λόγος είναι η άρνηση. Αρνούμαστε να παραδεχτούμε πως τα προβλήματα υπάρχουν.

Ο δεύτερος λόγος είναι πως αρκετές φορές έχουμε την νοοτροπία του θύματος. Επιλέγουμε να γκρινιάζουμε παρά να λύνουμε. Για το δεύτερο, θα δείξω με το δάχτυλο τον εαυτό μου.

Και ο λόγος των δύο παραπάνω είναι απλά γιατί είναι εύκολο να αποφύγουμε ένα πρόβλημα παρά να το λύσουμε. Γιατί η επίλυση του προβλήματος περιλαμβάνει πόνο.

Όταν έχουμε ένα πρόβλημα, θεωρούμε πως η στιγμιαία ευτυχία είναι να πάρουμε αναισθητικό. Την εύκολη λύση που θα μας κάνει να νιώσουμε γρήγορα και χωρίς προσπάθεια καλύτερα.

Ξέρεις, κάτω από το χαλάκι να τελειώνουμε.

Ένα πρόβλημα μας προκαλεί δυσάρεστα συναισθήματα που θέλουμε να ξεφορτωθούμε κακήν κακώς.

Η Ευτυχία Ως Πρόβλημα Και Τα Συναισθήματα: Περίεργη Σχέση

Όταν αισθάνεσαι χάλια, συμβαίνει γιατί ο εγκέφαλος σου φωνάζει πως υπάρχει ένα πρόβλημα που δεν έχει λυθεί ή πως χρειάζεται να αντιμετωπίσεις.

Τα αρνητικά συναισθήματα είναι ουσιαστικά ένα κάλεσμα για δράση.

Όταν τα νιώθεις υποτίθεται πως πρέπει να κάνεις κάτι.

Τα θετικά συναισθήματα από την άλλη, είναι μια ανταμοιβή επειδή έκανες την κατάλληλη κίνηση.

Όμως, όταν αισθάνεσαι καλά επειδή έφαγες το γλυκό δεν σημαίνει απαραίτητα πως έκανες και κάτι καλό.

Τα συναισθήματα είναι περισσότερο προτάσεις προς δράση παρά εντολές που δίνει ο εγκέφαλος.

Και δεν μπορούμε να στηρίζουμε την ευτυχία μας με βάση το πώς αισθανόμαστε. Πολύ απλά γιατί η αναζήτηση του επόμενου είναι ασταμάτητη. Καινούργιο σπίτι, καλύτερη δουλειά, ο επόμενος λογαριασμός που πρέπει να πληρωθεί.

Η επιστήμη της ανθρώπινης συμπεριφοράς αναφέρεται σε αυτό ως τον ηδονικό ανεμόμυλο: Η ιδέα πως δουλεύουμε σκληρά για να αλλάξουμε τις συνθήκες της ζωής μας ενώ στην πραγματικότητα δεν νιώθουμε ιδιαίτερα αυτή την αλλαγή.

Τα πάντα έρχονται με μια θυσία. Η ευτυχία αυτής της στιγμής έρχεται με ένα νέο πρόβλημα.

Και αυτό είναι δύσκολο χάπι να καταπιείς.

Μόνο όμως έτσι τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα.

Η Ευτυχία Δεν Χαρίζεται

Μας αρέσει η εκδοχή όπου κάποια στιγμή ατενίζουμε την απόλυτη ευτυχία και πως θα έρθει η ώρα όπου η ζωή μας θα είναι πλήρης από κάθε άποψη.

Και η αρχική ερώτηση παραμένει:

Τι θέλεις πραγματικά στην ζωή σου;

Πολλές απαντήσεις και σίγουρα θα έχουν μια βάση και λογική.

Όλοι θέλουμε να νιώθουμε καλά, χαρούμενοι, ερωτευμένοι και με όρεξη.

Όλοι το θέλουμε γιατί είναι εύκολο να το ζητάμε.

Αν όμως η ερώτηση άλλαζε 180 μοίρες και γινόταν:

«Τι πόνο θέλεις στην ζωή σου;» τότε οι απαντήσεις θα ήταν εντελώς διαφορετικές.

Και θα ήταν διαφορετικές γιατί η ευτυχία απαιτεί μια πάλη. Αναπτύσσεται από τα προβλήματα που επιλέγεις να αντιμετωπίσεις κατάματα.

Αυτό που καθορίζει την ευτυχία δεν είναι η απάντηση στην ερώτηση «τι θέλεις να απολαύσεις» αλλά «τι πόνο θέλεις να αντέξεις».

Και πρέπει να επιλέξεις κάτι. Δεν γίνεται να ζήσουμε μια ζωή χωρίς πόνο και προβλήματα. Δεν θα ήταν ζωή αλλά καταστάσεις ψευδαίσθησης.

Στην ερώτηση «θέλεις να βελτιώσεις την ζωή σου;» θεωρώ πως όλοι θα απαντούσαμε θετικά. Ή τουλάχιστον οι περισσότεροι

Όμως στην ερώτηση «ποτέ θα την βελτιώσεις;» η απάντηση δεν θα ήταν το ίδιο εύκολη.

Είναι πιο εύκολο να θέλουμε την ανταμοιβή παρά τον πόνο, πιο εύκολο να θέλουμε το τελικό αποτέλεσμα παρά την διαδικασία.

Όμως η ζωή δεν λειτουργεί έτσι.

Η ευτυχία ως πρόβλημα τελικά είναι μια νοοτροπία που ξεπερνιέται μόνο αν το αποφασίσεις εσύ. Όπως οφείλεις να κάνεις και με όλα τα εμπόδια. Δες το σχετικό βίντεο εδώ.

Το ποιος είσαι καθορίζεται από το τι είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις και όχι να απολαύσεις.

Όλοι μπορούν να απολαύσουν ένα καλό γεύμα, μια καλή παρέα σπίτι ή μια ποιοτική εργασία. Όμως δεν μπορούν όλοι να κάνουν τις απαραίτητες θυσίες για να αποκτήσουν τα παραπάνω.

Οι μάχες μας καθορίζουν τις επιτυχίες μας και οι επιτυχίες φανερώνουν τα κριτήρια όπου ο καθένας από εμάς ορίζει την δική του ευτυχία.

Όμως η αναρρίχηση δεν τελειώνει. Γιατί όταν τελικά φτάσεις στην κορυφή, αυτό που θα θυμάσαι θα είναι οι δυσκολίες που αντιμετώπισες στην διαδρομή προς τα πάνω.

Τους τσακωμούς με το περίεργο πάντα καθώς ανακάλυπτες πτυχές του εαυτού σου που μέχρι τώρα δεν γνώριζες.

Αν θέλεις να αναβαθμίσεις την ζωή σου στον τομέα του φλερτ, τότε δες εδώ.

Καλή συνέχεια

The post Η Ευτυχία ως Πρόβλημα και οι Περιπέτειες ενός Απογοητευμένου Πάντα! appeared first on Men of Style.

Ο φόβος της απόρριψης, ο φόβος της επιτυχίας ή της αποτυχίας να σε κάνει να θες να τελειώσεις γρήγορα την προσπάθεια που μόλις ξεκίνησες.

Είτε πρόκειται για μια προσέγγιση σε μια άγνωστη γυναίκα, είτε πρόκειται για εκείνη την συνάντηση με το αφεντικό σου για την αύξηση που θες, είτε πρόκειται για τον διάδρομο που κάνεις στο γυμναστήριο και οι θερμίδες στον μετρητή δεν λένε να φτάσουν στο νούμερο που θες.

Πόσες φορές δεν ευχήθηκες απλά να τελειώσει το μαρτύριο;

Ο πόνος, η έκθεση, η αγωνία, αυτό το ότι δεν ξέρεις ποιο θα είναι το αποτέλεσμα, σε κάνει πολλές φορές να λες ότι δεν χρειάζεται να συνεχίζεται άλλο αυτό.

[su_note note_color=”#0e387e” text_color=”#f5e8e8″ radius=”12″]Δέκα δευτερόλεπτα πριν ξεκινήσεις την προσπάθειά σου, θα ορκιζόσουν ότι είναι πραγματικά αυτό που θέλεις. Ναι είναι η γυναίκα της ζωής σου που θέλεις να προσεγγίσεις. Αλλά μόλις πας μπροστά της, αρχίζει ο πόνος και δεν βλέπεις την ώρα να επιστρέψεις στην ασφάλεια του παρατηρητή. [/su_note]

Και μακάρι το ζήτημα να ήταν ότι θες απλά να τελειώσει ο πόνος. Κάνεις την προσπάθειά σου και την πας μέχρι τέλους. Καμιά φορά όμως, για να το κάνεις να τελειώσει πιο εύκολα, σαμποτάρεις όποιες πιθανότητες έχει να επιτύχει αυτό που κάνεις.

Αρχίζεις και υπερβάλλεις σε αυτά που λες ή λες χαζομάρες που αν θεωρούσες ότι είχες ελπίδες να μη καεί η γνωριμία με την κοπέλα δεν θα τις έλεγες. Κάνεις κινήσεις που αν σεβόσουν την προσπάθειά σου πραγματικά και αν ειλικρινώς πίστευες ότι έχει ελπίδες να επιτύχει δεν θα τις έκανες ποτέ.

Προσπαθείς να τελειώσεις τον πόνο, δημιουργώντας συνθήκες τέτοιες που θα σε φέρουν νωρίτερα σε αυτό που ενδόμυχα, ενοχικά επιθυμείς. Την λύτρωση.

[su_box title=”Λύτρωση ή απόλαυση” title_color=”#f42121″ radius=”6″]Την οποία θεωρείς και απόλαυση εν τέλει. Γιατί για εσένα, σε εκείνη την φάση που ο «πόνος χτυπάει κόκκαλο» δεν υπάρχει η λύτρωση του την κέρδισα, την έκανα να γελάσει, του γύρισα το σετ, του πήρα το τηλέφωνό της. Υπάρχει η λύτρωση του «έκανα δυο λεπτά την κίνησή μου, πήρα την χυλόπιτά μου και γύρισα στην θέση μου – τουλάχιστον προσπάθησα, τώρα τελείωσε, πίσω στην μπυρίτσα μου και στην ασφάλεια της ανδροπαρέας μου».  [/su_box]

Δεν θα έπρεπε να σου επιτρέπεις τέτοια απόλαυση.

[su_box title=”Και αν δεν σου γίνεται αντιληπτό;” title_color=”#f42121″ radius=”6″]Τι γίνεται όμως αν το κάνεις υποσυνείδητα και δεν το καταλαβαίνεις; [/su_box]

Οι άνθρωποι που πέφτουν σε αυτή την παγίδα, παρουσιάζουν συγκεκριμένες συμπεριφορές.

Ενώ έχουν μια καλή συνομιλία με την γυναίκα, φεύγουν χωρίς προφανή λόγο και αν τους ρωτήσεις γιατί, οι φθηνές δικαιολογίες διακρίνονται σαν ελέφαντας που μπήκε στο δωμάτιο.

Οι συνομιλίες με τις γυναίκες που είναι πραγματικά υψηλής αξίας κρατούν πολύ λιγότερο από αυτές που έχουν οι ίδιοι άνδρες με γυναίκες χαμηλότερης αντικειμενικά ομορφιάς ή γνωστές στην παρέα.

Δεν κλιμακώνουν εύκολα ακόμα και αν όλα τα σημάδια είναι υπέρ τους.

Σταματούν εύκολα προσπάθειες που δηλώνουν με υπερηφάνεια ότι χρειάζονται ή θέλουν να δοκιμάσουν.

Αν βλέπεις στον εαυτό σου τέτοια σημάδια, έλα να το συζητήσουμε. 

Παίζει να παρατηρείς κάποια σημάδια από αυτά σε σένα;

Θέλω να σου δώσω δυο τρεις σκέψεις να δουλεύεις στις κουβέντες με τον εαυτό σου όταν σε πιάνεις να προσπαθεί να σε σαμποτάρει από το να επιτύχεις.

1. Υπήρχε πραγματικός λόγος που σταμάτησες την προσπάθεια; Αν ναι δεν υπήρχε ούτε μια λύση που θα μπορούσες να σκεφτείς και να εφαρμόσεις εκείνη τη στιγμή; Αν όχι τότε:

Όρισε τον λόγο – σκέψου την λύση – την επόμενη φορά θα την έχεις έτοιμη – ξαναπροσπάθησε άμεσα. (Μη δίνεις στον εαυτό σου χρόνο για να συνηθίσει το «το παράτησα» και χώρο για δικαιολογίες και άλυτα προβλήματα που δεν υπάρχουν. H απόλαυση θα έρθει με την επίτευξη του στόχου, όχι από την ασφάλεια!)

2. Δώσε υπόσχεση στον εαυτό σου πως στην αμέσως επόμενη προσπάθεια που ξεκινάς θα το συνεχίσεις μέχρι τέλους σα να ήταν η τελευταία σου προσπάθεια πριν πέσει κομήτης στη γη και τα κάνει όλα στάχτη.
3. Επέτρεψε στον εαυτό σου να πάρει απόλαυση από την προσπάθεια – το ταξίδι από την αρχή μέχρι το αποτέλεσμα, όποιο και αν είναι αυτό χωρίς να το ορίσεις στη μέση του δρόμου – και να αφεθεί εκφράζοντας πραγματικά το ποιος είναι και τις προθέσεις του.
4. Όρισε έναν παρατηρητή και μια ποινή για κάθε φορά που σε σαμποτάρεις. Μάθε τον εαυτό σου ότι είναι κακό να το κάνεις αυτό και ο πόνος της ποινής είναι και αυτός υπολογίσιμος σε σχέση με τον πόνο που βιώνεις όσο κάνεις την προσπάθεια.
5. Σκέψου πως αν σαμποτάρεις τον εαυτό σου και η επόμενη γυναίκα που το κάνεις είναι πραγματικά η γυναίκα της ζωής σου, πως θα νιώσεις όταν το βράδυ έρθουν οι πιεστικές σκέψεις του «Και αν το πήγαινες καλά;»

Μέχρι την επόμενη φορά

The post Η Ενοχική Απόλαυση του να Σαμποτάρεις την Προσπάθεια! appeared first on Men of Style.

Όταν προσπαθείς να αποκτήσεις κάτι για να αισθανθείς ικανοποιημένος στο μέλλον ή κάτι που πιστεύεις που θα σε κάνει περισσότερο ευτυχισμένο, κάνεις προβλέψεις για το πώς ενδεχομένως θα είναι η διαδικασία και το αποτέλεσμα.

Τι θα διεκδικήσεις, με τι τρόπους και για πόσο καιρό.

Όμως χρειάζεται να κατανοήσουμε τα πιθανά εμπόδια για να είναι ο καθένας πιο ικανοποιημένος.

Αν και πιστεύω πως το να είσαι ικανοποιημένος δεν απαιτεί να φαντάζεσαι τι σε ικανοποιεί αλλά μέσω εμπειρίας να μάθεις τι σου αρέσει περισσότερο.

Αλλά αυτό θα το δούμε στην συνέχεια.

Πόσο ικανοποιημένος είσαι με τις επιθυμίες σου;

Είναι απόλυτα φυσιολογικό να επιθυμούμε οτιδήποτε πιστεύουμε πως θα μας κάνει πιο ευτυχισμένους.

Ωστόσο, είναι απαραίτητο να αξιολογήσουμε αν αυτό που επιθυμούμε θα μας προσφέρει τελικά την ικανοποίηση που φανταζόμαστε.

Παρόλα αυτά, το δυνατό αίσθημα σκοπού είναι σημαντικός δείκτης ικανοποίησης και οδηγός στις επιλογές που παίρνουμε.

Πολλές φορές, η επιθυμία για επίτευξη είναι από μόνη της ένα μέσο ευτυχίας και ικανοποίησης.

Έτσι και αλλιώς, η επίτευξη ενός στόχου παράγει ντοπαμίνη.

Όμως, ακόμα και αν επιτευχθεί ο στόχος, υπάρχουν κάποιες στιγμές ικανοποίησης αλλά μετά εστιάζουμε την προσοχή μας στον επόμενο.

Βέβαια, η επιθυμία επίτευξης είναι σημαντική αλλά με έναν όρο: Να πετύχουμε αυτό που επιθυμούμε.

Το υπόγειο νόημα είναι πως αν επιθυμείς κάτι τότε καλύτερα να το αποκτήσεις.

Γιατί αν δεν συμβεί ξεκινούν οι αμφιβολίες για τις ικανότητες μας και τι μπορούμε να καταφέρουμε.

Η μια απλή ερώτηση που σε ανατινάζει: Πότε θα αισθανθώ ικανοποιημένος τελικά;

Ακόμα, οι θυσίες που χρειάζονται για να αποκτήσεις αυτό που επιθυμείς δεν υπολογίζονται αντικειμενικά και είναι λογικό.

Δεν γίνεται να ξέρεις από την αρχή και με ακρίβεια τι θέλεις να καταφέρεις και τι θα χρειαστεί για να το αποκτήσεις.

Ακόμα, όταν το αποκτήσεις θα χρειαστεί να κάνεις κάτι ακόμα.

Να κάνεις μια τίμια εκτίμηση αν όντως αυτό που πέτυχες σε ικανοποιεί.

Και αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι.

Θέλω να είμαι ικανοποιημένος αλλά με ποιο τίμημα;

Είναι πολύ σημαντικό να έχεις έστω και σε κάποιο βαθμό μια επίγνωση στο ζύγι.

Τι θυσιάζεις σε σύγκριση με τις φιλοδοξίες που θέλεις να πετύχεις.

Έτσι και αλλιώς, η μια έρευνα μετά την άλλη μας δείχνουν πως δεν είναι δυνατό να γνωρίζουμε το πλήρες φάσμα του κόστους και του κέρδους μια απόφασης να διεκδικήσουμε έναν στόχο ή κάτι που επιθυμούμε.

Βέβαια, τα παραπάνω γεννούν ένα πολύ καλό και εύλογο ερώτημα:

Αξίζει να διεκδικήσω αυτό που επιθυμώ πιο πολύ αν τελικά δεν γνωρίζω με ακρίβεια αν θα είμαι περισσότερο ικανοποιημένος από πριν;

Και για να είμαι ειλικρινής, το συγκεκριμένο ερώτημα είναι περισσότερο δικό μου ερώτημα και προβληματισμός.

Και παρόλο που προσωπικά γνωρίζω την απάντηση τουλάχιστον για εμένα, το ερώτημα εξελίσσεται και γίνεται ακόμα πιο αφηρημένο.

Αν συνηθίζουμε την κάθε κατάσταση και συνεχώς πιέζουμε παραπάνω τις ικανότητες μας, που σταματάει το ταβάνι;

Καλή ερώτηση αν πρώτα έχεις αποδεχτεί πως υπάρχει ταβάνι.

Όταν η πυξίδα από αμέτρητες ψυχολογικές μελέτες αναφέρει πως το αίσθημα σκοπού και απόλαυσης είναι over the top για την ευτυχία, σου ανοίγει μια πόρτα αλλά δεν σου λέει τι θα αντιμετωπίσεις όταν θα την περάσεις.

Και αυτό γιατί οι γραμμές είναι λεπτές. Πολύ λεπτές.

Τα κριτήρια της απόλαυσης και του σκοπού όχι μόνο είναι εντελώς υποκειμενικά αλλά αλλάζουν διαρκώς και επαναπροσδιορίζονται όταν τελικά αποκτήσεις αυτό που θέλεις.

Και θεωρώ πως αυτό είναι το πιο αντικειμενικό κριτήριο.

Πως αισθάνεσαι όταν τελικά αποκτήσεις αυτό που θέλεις.

Τι καθορίζει τελικά πως είσαι ικανοποιημένος; Η διαδρομή ή το αποτέλεσμα;

Επίτρεψε μου αλλά η διαδρομή είναι μανίκι. Για να καταφέρεις κορυφαία αποτελέσματα χρειάζεται πειθαρχία, κόπο, σκληρή δουλειά και όλα αυτά τα συστατικά που έχουν όλοι οι πετυχημένοι.

Η επιτυχία δεν χακάρεται ούτε έχει γρήγορες διαδρομές.

Το ταξίδι δεν θα είναι πάντα απολαυστικό και σίγουρα θα είναι μια συνεχής επέκταση της ζώνης άνεσης όπου και αυτή με την σειρά της απαιτεί μια τεράστια αντοχή σε πόνο.

Και δεν λέω, αν το αποτέλεσμα αξίζει τότε σίγουρα αξίζουν και οι θυσίες.

Αν όμως έρθει το αποτέλεσμα και τελικά συνειδητοποιήσεις πως δεν ήταν αυτό που περίμενες ή αυτό που φανταζόσουν, τότε τα πράγματα παίρνουν ανάποδες στροφές.

Σίγουρα θέλεις να αισθανθείς περισσότερο ικανοποιημένος;

Αυτό που πιστεύουμε πως θα μας κάνει ευτυχισμένους βασικά δεν σημαίνει πως όντως θα μας κάνει.

Όλοι θέλουμε την αλήθεια. Αυτό που μας φοβίζει είναι οι συνέπειες της και πως θα τις διαχειριστούμε.

Πολλοί Οικονομολόγοι και Φιλόσοφοι υποστηρίζουν πως να διεκδικείς περισσότερα από αυτά που ήδη έχεις είναι αυτό που τελικά μετράει.

Σίγουρα, αν αυτά αναβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής σου.

Βέβαια θα χρειαστεί πρώτα να προσδιορίσεις τι ποιότητα ζωής θέλεις.

Για παράδειγμα, ποιος δεν θέλει να αυξήσει το εισόδημα του;

Όμως οι παράμετροι που ορίζονται έχουν την δυνατότητα να αλλάξουν άρδην τους κανόνες συνδιαλλαγής.

Τι εννοώ;

Αν σου έλεγαν πως μπορείς να αυξήσεις το εισόδημα σου κατά 500 ευρώ τον μήνα, αλλά θα χρειαστεί να δουλεύεις για τα επόμενα δύο χρόνια τρεις περισσότερες ώρες την ημέρα, θα το ήθελες;

Εξαρτάται…

Από το πόσο σημαντική είναι η αύξηση των 500 ευρώ και κατά πόσο είσαι διατεθειμένος να δουλεύεις 2 ώρες παραπάνω σε βάθος δύο χρόνων.

Αν όμως σου έλεγαν πως μπορείς να αυξήσεις το εισόδημα σου κατά 1000 ευρώ τον μήνα, αλλά θα χρειαστεί να δουλεύεις για την επόμενη πενταετία 15 ώρες την ημέρα χωρίς προσωπική ζωή, τι θα σκεφτόσουν;

Τα παραδείγματα είναι απλά παραδείγματα, όμως όπως καταλαβαίνεις δεν έχει να κάνει μόνο με το εισόδημα αλλά με μια πληθώρα από άλλες παραμέτρους.

• Θα υπάρχουν πιθανότητες εξέλιξης αυτή την πενταετία;
• Οι 15 ώρες εργασίας θα είναι απολαυστικές και θα κάνω κάτι που μου αρέσει ή θα είναι βασανιστικές και σπάσιμο νεύρων;
• Θα έχω μπόνους;
• Θα δουλεύω και Σαββατοκύριακα;
• Και αν δεν είναι μια πενταετία;

Και εννοείται πως αν δεν έχεις τίποτα αυτή την στιγμή να σε συντηρεί, ακόμα και τα 1000 ευρώ από μόνα τους είναι ένας καλός λόγος να λιώσεις στην δουλειά.

Και συμφωνώ.

Όμως κατά πόσο θα αυξανόταν ρεαλιστικά η ποιότητα της ζωής σου;

Διότι η αύξηση του εισοδήματος δεν έχει να κάνει με το χρήμα.

Έχει να κάνει με την αύξηση των επιλογών που μπορούν να ικανοποιήσουν περισσότερες επιθυμίες.

Οι επιλογές όμως γίνονται με βάση την αξία που έχουμε φανταστεί πως θα έχουν αφού τις κάνουμε και αποκτήσουμε αυτό που επιθυμούμε.

Και αυτό μπερδεύει τα πράγματα γιατί ποτέ δεν έχεις όλα τα στοιχεία.

Θέλω να είμαι ικανοποιημένος αλλά…

Η κάθε επιλογή για να αισθανθεί ο καθένας μας περισσότερο ικανοποιημένος γίνεται για να παράγει περισσότερη ευτυχία.

Όμως κατά πόσο ισχύει αυτό;

Οι επιλογές που κάνουμε γίνονται για να αισθανθούμε καλύτερα και πιο ευτυχισμένοι βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα;

Μπορεί οι επιστήμονες να έχουν δίκιο πως όλα καταλήγουν στο αίσθημα του σκοπού και της απόλαυσης. Προσωπικά πιστεύω στο αίσθημα της ηδονής.

Ο Ηδονισμός υποστηρίζει πως αυτό που μετράει στο τέλος είναι η απόλαυση.

Αν τώρα βάλεις και το συναίσθημα του σκοπού τα πράγματα γίνονται ακόμα καλύτερα.

Και θα συμφωνήσω.

Απλά δεν μπορώ να βγάλω από το κεφάλι μου το τίμημα που χρειάζεται να πληρώσω για να έρθει η απόλαυση.

Γιατί καμία απόλαυση που συνδέεται με την βελτίωση της ζωής μου δεν ήρθε ενώ καθόμουν καναπέ.

Βασικά, μου αρέσει πολύ η άποψη που έχει ένας από τους πατέρες της Οικονομίας, ο Adam Smith:

Η μεγάλη πηγή μιζέριας της ανθρώπινης ζωής φαίνεται να ξεπροβάλει από την υπερεκτίμηση της διαφοράς ανάμεσα σε δύο καταστάσεις.

Η σύγκριση που κάνουμε ανάμεσα σε αυτό που φανταζόμαστε πως θα μπορούσαμε να έχουμε και σε αυτό που βλέπουμε πως έχουμε, παίζει περίεργα παιχνίδια με το μυαλό.

Και η σύγκριση δημιουργεί προσδοκίες και προσμονή.

Η προσμονή που έχουμε για τον τρόπο που θα μας κάνει να αισθανθούμε ένα μελλοντικό γεγονός καθοδηγεί σε μεγάλο βαθμό τις επιλογές μας.

Τι πιστεύεις πως θα σε κάνει να αισθανθείς περισσότερο ικανοποιημένος.

Για να φτάσω στο επίλογο.

Δεν ξέρω αν η ευτυχία τερματίζει. Δεν είμαι Φιλόσοφος ούτε θέλω αυτόν τον ρόλο.

Η εξέλιξη της ζωής σου σε οποιοδήποτε τομέα θα σε κάνει να αισθανθείς περισσότερο ικανοποιημένος αλλά όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις τόσο αυξάνονται και οι απαιτήσεις.

Προσωπικά πιστεύω πως το κυνήγι της ευτυχίας είναι απλά ένα κυνήγι με διαλείμματα απόλαυσης.

Μόνο που στο τέλος φροντίζεις να έχεις εξελιχθεί ως άνθρωπος από τις εμπειρίες που έχεις ζήσει και από τις δυσκολίες που αντιμετώπισες.

Απλά αυτή την εξέλιξη δεν μπορείς να την δεις ακόμη.

Ο τρόπος που το βλέπω είναι απλά πως η ζωή είναι ένα βιογραφικό που θα ήθελα, όταν το κοιτάζω μετά από χρόνια, να έδινα τα πάντα για να το ξαναγράψω.

Βλέπω την ευτυχία σαν ένα είδος δημιουργίας που χτίζεται.

Είναι ένα σύνολο από στιγμές που έρχονται με τα χρόνια και συσσωρεύονται και σου δίνουν μια πιο ξεκάθαρη εικόνα του ποιος είσαι και πόσο σημαντικά είναι αυτά που έχεις καταφέρει.

Δεν είναι έτοιμη εικόνα. Είναι συνεχώς υπό κατασκευή.

Όπως πάντα, περιμένω τα σχόλια σου εδώ.

Να είσαι καλά

The post Αισθάνομαι Ικανοποιημένος; Κάτι Λείπει από την Ζωή μου Αλλά δεν Ξέρω τι appeared first on Men of Style.

Ήρθε η απόρριψη, κόλλησες και ξαφνικά ολόκληρο το σύμπαν περιστρέφεται γύρω από το πώς να κερδίσεις την γυναίκα που σου αρέσει. Περίεργα πράγματα…

Για το κόλλημα και το πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος όταν κάποια από τα γρανάζια του παίρνουν ανάποδες στροφές έχω γράψει. Αυτή την φορά όμως θα το πάω ένα επίπεδο βαθύτερα και θα προσπαθήσω να απαντήσω σε μια πολύ σημαντική ερώτηση:

Αισθάνεσαι καλά με τον εαυτό σου όταν κυνηγάς μια γυναίκα που σου δείχνει πως δεν σε θέλει;

Με απλά λόγια: Πόσο πιο ευτυχισμένος γίνεσαι από την συγκεκριμένη προσπάθεια;

Προφανώς οι συγκεκριμένες ερωτήσεις δεν περιλαμβάνουν μια απλή απάντηση και ίσως είναι καλύτερα έτσι. Όμως, η ανάλυση της δικής μου οπτικής προσφέρει τρεις λόγους:

1. Λανθασμένες επιθυμίες.
2. Λανθασμένες προβολές.
3. Λανθασμένες πεποιθήσεις.

Πάμε να τις δούμε κάθε μια ξεχωριστά.

Λανθασμένες Επιθυμίες Όταν Κυνηγάω Μια Γυναίκα 

Η αρχική επιθυμία σου είναι η γυναίκα. Σου αρέσει και για κάποιο λόγο περνάς καλά μαζί της. Όμως το πράγμα δεν προχωράει. Δεν θέλει, δεν είναι σε φάση… οτιδήποτε.

Ωστόσο, μέσα στο μυαλό σου δημιουργείται ένας στόχος: Να την κερδίσεις.

Ακριβώς εκείνη την στιγμή το μυαλό σου κάνει κάποιες αξιολογήσεις. Αρχικά συγκρίνει την ζωή σου χωρίς την γυναίκα και πως θα είναι με την γυναίκα. Αν λοιπόν έχεις έλλειψη την συγκεκριμένη περίοδο της ζωής σου, ο στόχος αυτόματα αποκτά μεγάλη αξία.

Όταν διεκδικείς, δείχνεις ότι είσαι ένας Άνδρας Αξίας με κριτήρια και επιθυμίες. Όταν κυνηγάς, αυτή η εικόνα αλλάζει. Πού σταματάει όμως η διεκδίκηση και που ξεκινάει το κυνήγι; Σήμερα ο Χρήστος θα απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, αλλά θα σου δώσει επίσης και τους 5 σημαντικότερους λόγους για να σταματήσεις να την κυνηγάς.

Και Ξεκινάς Την Διεκδίκηση.

Το να κυνηγάς ίσως δεν είναι και ότι καλύτερο, όμως η υπόλοιπη αλήθεια είναι πως σου προσφέρει το αίσθημα της επίτευξης όπου είναι πολύ σημαντικό κίνητρο για να κυνηγάμε διάφορους στόχους στην ζωή μας.

Το πρόβλημα όμως με το μυαλό είναι πως παρόλο που είναι ένα εκπληκτικό μηχάνημα αξιολόγησης, πολλές φορές κυνηγά την ουρά του. Δηλαδή, κολλάει σε μια αξιολόγηση και χάνει την συνολική εικόνα.

Τι σημαίνει αυτό;

Καθώς κυνηγάς την γυναίκα που σου αρέσει, η προσπάθεια σου περιλαμβάνει κάποιες θυσίες, χρόνο, ενέργεια και κυρίως έλλειψη ψυχικής ηρεμίας αφού ακροβατείς στο σχοινί της αμφιβολίας.

[su_note note_color=”#000000″ text_color=”#ffffff” radius=”14″]Η αξιολόγηση που το μυαλό σου πιθανό να χάνει είναι το αν οι θυσίες και η προσπάθεια που καταβάλεις αξίζουν τελικά το ενδεχόμενο κέρδος που υπολογίζεις να έχεις.[/su_note]

Η πραγματικότητα είναι πως οι πιθανότητες να κυνηγάς ένα φανταστικό σενάριο μελλοντικής ικανοποίησης σε κάνει να αγνοείς ξεκάθαρα σημάδια πως κυνηγάς τον λάθος άνθρωπο.

Και αυτό είναι πρόβλημα.

Και είναι πρόβλημα επειδή υπάρχει περίπτωση η συνεχής προσπάθεια και το αδιάκοπο κυνήγι να σου δημιουργεί μεγαλύτερη απογοήτευση και το μυρμήγκιασμα πως η αυτοεκτίμηση σου πηγαίνει Καιάδα.

Δες το βίντεο του Θέμη και μάθε πως να δείχνεις πάντα άνετος και με περισσότερη αυτοπεποίθηση.

Πολλές φορές οι επιθυμίες μας δημιουργούνται από την σύγκριση της παρούσας κατάστασης που βρισκόμαστε με μια μελλοντική και σίγουρα καλύτερη.

[su_note note_color=”#000000″ text_color=”#ffffff” radius=”14″]Ωστόσο, όταν σκεφτόμαστε το μέλλον έχουμε την τάση να βλέπουμε είτε μόνο τα θετικά είτε μόνο τα αρνητικά. Στην περίπτωση που κυνηγάς μια γυναίκα, σκέφτεσαι το τέλειο σενάριο, γραπώνεσαι από αυτό και ποιος είδε τον τρελό και δεν φοβήθηκε.[/su_note]

Όμως σκέψου πως αυτά που θυσιάζεις κατά την προσπάθεια (αξιοπρέπεια) ίσως είναι σημαντικότερα.

Λανθασμένες Προβολές Όταν Κυνηγάω Μια Γυναίκα

Όταν σκέφτεσαι για την επίδραση που θα έχει στην ζωή σου ένα γεγονός, ουσιαστικά τον ρωτάς πόσο σημαντικό είναι όταν εστιάζεις την προσοχή σου σε αυτό.

Το παραπάνω φαινόμενο είναι το Focusing Effect στην πράξη.

Όταν σκέφτεσαι την απόλαυση που θα έχεις όταν θα είσαι με την συγκεκριμένη γυναίκα, το μυαλό σου κατευθύνεται από την λέξη απόλαυση που ορίζει η ερώτηση. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να σκεφτείς αναλόγως.

Ωστόσο, αυτό που σκέφτεσαι με αυτό που θα συμβεί όταν πραγματοποιηθεί με αυτό που φαντάζεσαι, υπάρχει περίπτωση να μην έχουν καμία σχέση μεταξύ τους!

Και σε αυτό το σημείο έρχεται ακόμα μια εκπληκτική λειτουργία του εγκεφάλου που ονομάζεται Projection Bias.

[su_note note_color=”#000000″ text_color=”#ffffff” radius=”14″]Με απλά λόγια σημαίνει πως επιτρέπεις αυτό που αισθάνεσαι τώρα για την γυναίκα να επηρεάσει το πώς φαντάζεσαι ότι θα αισθανθείς στο μέλλον, όταν τελικά θα ζείτε τον έρωτα. Ακόμα, η προσμονή που μας δημιουργούν αυτά τα συναισθήματα είναι πανίσχυρη. Προβάλεις στο μυαλό σου ένα μέλλον όπου θα αισθάνεσαι απίστευτα με την συγκεκριμένη γυναίκα. Αυτό βέβαια λειτουργεί σαν καρότο που το κυνηγάς χωρίς να αξιολογείς αντικειμενικά αυτά που δίνεις και αυτά που παίρνεις.[/su_note]

Και φυσικά μένει ακόμα ένα σενάριο…

Λανθασμένες Πεποιθήσεις Όταν Κυνηγάω Μια Γυναίκα Που Θεωρώ Μοναδική

Σε αυτό το σημείο το όλο story ξεκινά μια εσωτερική κάθοδο. Και αυτό γιατί οι πεποιθήσεις που έχεις για τον εαυτό σου θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό το τσαλάκωμα που πρόκειται να επιτρέψεις στον εαυτό σου να φάει στην μούρη.

Και εδώ ακριβώς φανερώνεται μια ακόμα αλήθεια:

Είναι πολύ εύκολο να αλλάξουμε τι σκεφτόμαστε για μια συμπεριφορά παρά να αλλάξουμε την ίδια συμπεριφορά, όπως θα δεις και στο επεισόδιο από το ελληνικό podcast του Apla+Andrika εδώ.

Αυτό σημαίνει πως μπορεί να βλέπεις πως η προσπάθεια σου να κερδίσεις την γυναίκα είναι άκαρπη και σου ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι όμως συνεχίζεις να προσπαθείς και να πέφτεις πατώματα μαζί με σφουγγαρίστρες.

Όμως Κάθε Συμπεριφορά Έχει Και Μια Συνέπεια Και Αυτό Επειδή Μένει Στην Μνήμη.

Το μυαλό σου θυμάται τι έκανες κάθε φορά που αισθάνθηκες με συγκεκριμένο τρόπο και σε παροτρύνει να συμπεριφερθείς με τον ίδιο ακόμα και αν θα υπάρξουν αρνητικές συνέπειες.

[su_note note_color=”#000000″ text_color=”#ffffff” radius=”14″]Κάθε φορά που κυνηγάς μια γυναίκα και δεν παίρνεις το αντίστοιχο ή παρόμοιο ενδιαφέρον, η αυτοεκτίμηση σου δέχεται ένα πολύ σοβαρό πλήγμα. Θα έπαιρνα το θάρρος να πω ότι με το κυνήγι δεν διεκδικούμε την γυναίκα αλλά αυτό που πιστεύουμε πως μας λείπει και την χαμένη μας αυτοεκτίμηση.[/su_note]

Ουσιαστικά κυνηγάμε ένα κομμάτι του εαυτού μας που έχουμε την πεποίθηση πως υστερεί σε κάποιο τομέα και προσπαθούμε μέσω διεκδίκησης να αποδείξουμε ότι αξίζουμε προσοχή και χρόνο από μια επένδυση που έχουμε κάνει, σε μορφή σκέψης, στην γυναίκα.

Έτσι και αλλιώς, το κυνήγι της ελπίδας είναι δίκοπο μαχαίρι για όλους.

Από την άλλη, τα κίνητρα που κυνηγάς μια γυναίκα που δείχνει απλά ότι δεν θέλει τα ξέρεις μόνο εσύ. Όπως και το τίμημα που πληρώνεις.

Μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσεις να προσπαθείς τόσο και να βρεις έναν καταλληλότερο τρόπο; Δες εδώ!

Καλή συνέχεια

The post Γιατί Κυνηγάω μια Γυναίκα που Συνεχώς με Απορρίπτει; appeared first on Men of Style.